Memories…
Έκλαψα με το βίντεο
Καλησπέρα γείτονοι, μόλις βρήκα σπίτι στην Yharnam και ψάχνω κανά καλό μπαράκι τώρα για τις γιορτές για να έρθω κοντά με την κοινότητα και να γνωρίσω κόσμο. Οι άνθρωποι εδώ φαίνονται λίγο μυστήριοι, αλλά είμαι σίγουρος πως θα τα πάμε περίφημα.
Bloodborne λοιπόν…Δεν έχω φτάσει ακόμα στο πρώτο boss, είμαι σε φάση εξερεύνησης και συνήθειας του χειρισμού και των λεπτομερειών του παιχνιδιού. Πιστεύω πως σε 1-2 ώρες ακόμα θα έχω εμπεδώσει πως δεν έχει jump π.χ. και θα σταματήσω να πατάω το Χ 
Η έλλειψη block δεν με ενοχλεί, πάντα με rolls έπαιζα, ενώ είναι αισθητά πιο γρήγορο, κάτι που δεν με χαλάει επίσης.
Lone Survivor, με Axe και Pistol για αρχή. Από εικαστικής άποψης έχω ήδη χαζέψει. Τα υπόλοιπα εν καιρώ.
ΥΓ. Τα πρώτα mobs μου φαίνονται ύποπτα εύκολα, προβλέπω πως θα κλάψω στο πρώτο boss fight.
Υπομονη και επιμονη
Δεν έχω ξαναθυμώσει τόσο με παιχνίδι. Ή με τον εαυτό μου όταν παίζω ένα game. Πρώτη φορά τελείωσα παιχνίδι χωρίς να ξέρω πως τελειώνει εκεί.
Ας εξηγηθώ:
Έχω καθαρίσει το Upper Cathedral Ward. 1-2 optional περιοχές δεν τις έχω εξερευνήσει, ενώ δεν έχω πιάσει ακόμα το DLC. Συνήθως σε ένα παιχνίδι προτιμώ να εξερευνώ πλήρως τα πάντα πριν φτάσω στο τέλος. Ε μετά το Upper Cathedral Ward, γυρνάω στο Hunter’s Dream να κάνω level up. Κάνω level up, μου λέει η κούκλα πως ο Gehrman θέλει να μου μιλήσει. Οκ λέω. Πάω, τον βρίσκω. Δεν ψυλλιάζομαι τίποτα. Μου δίνει την επιλογή του, λέω refuse. Ακόμα δεν νιώθω τπτ. Τον πολεμάω, μου φαίνεται εύκολος σχετικά, τον ρίχνω με την πρώτη. Σκέφτομαι πως ήταν ωραίο hidden boss. Μετά βλέπω το cutscene και τα end credits και έχω μείνει να απορώ. Δεν ξέρω, περίμενα κάτι πιο γκράντε, λίγο καλύτερη κλιμάκωση, κάτι που να με κάνει να καταλάβω πως έφτασα στο τέλος.
Τώρα έχει είτε νέο παιχνίδι δηλαδή είτε NG+ αν θέλω να δω το expansion και έχω ξενερώσει τη ζωή μου. Μάλλον θα πάω κούτσα κούτσα στο NG+, ελπίζω να μη με ζορίσει πολύ.
Μιλάμε για πολύ μεγάλη ξενέρα όμως.
Γαμώ τα παιχνίδια κατά τα λοιπά.
Χαχα ρεεε συ ελα μια χαρα ηταν ο Gehrman(οχι πικ αλλα μια χαρα οσο θυμαμαι μετα απο 10 χρονια) Μετα στα καπακια υπάρχει το true ending boss που δεν ειχες τις συνθήκες να κανεις trigger… Τσεκαρε το αν πας ng+
Βασικο ομως να πας οπωσδηποτε στο dlc εκει ολα ειναι γκραντε…
Βρε γαμω ήταν σαν μάχη, απλά δεν κατάλαβα πως ήταν endgame, δεν υπήρχε αρκετή κλιμάκωση πριν φτάσεις εκεί.
Ξεκίνησα Ng+ για να βρω Cainhurst Castle που δεν είχα πάει, τα bosses του upper cathedral ward, να παίξω το expansion και να κάνω το κουεστ της Eileen που μου είχε πεθάνει την πρώτη φορά.
Γνωρίζοντας που να πάω, τι να κάνω, τι δεν είναι απαραίτητο και σε συνδυασμό με το ότι γενικά είμαι καλός στο game και δεν με ζορισε παρά πολύ, ήδη έχω κάνει αρκετό progress. Σε σκάρτες δύο ώρες έφαγα Cleric Beast, Gascoigne, Amelia και πάω για τις μάγισσες και το Cainhurst σιγά σιγά.
Επος το dlc και αρκετά πιο δύσκολο.
Επιτέλους μετά από μεγάλη υπομονή, βίωσα την εμπειρία του Bloodborne και γω. Να είναι καλά το emulation 
Τι να λέμε, η φήμη του πλήρως δικαιολογημένη. Η αρχική περιπλάνηση και εξερεύνηση στη Yharnam είναι αξέχαστη εμπειρία. Η δημιουργία ατμόσφαιρας τρόμου μέσω του περιβάλλοντος και του ήχου σταδιακά μέχρι το 1ο boss είναι εκπληκτική, από τους τρελαμένους κατοίκους που παραμιλούν και περιπλανιούνται με τους πυρσούς, τους ταμπουρωμένους που κρύβονται στα σπίτια τους και όσα δυσοίωνα σου λένε για τη νύχτα του κυνηγιού και την πόλη, την iconic σκηνή δέους που έβαλα πάνω στην αρχή του post, με το σταυρωμένο λυκάνθρωπο στη πυρά… Τι να πρωτοδιαλέξω. Το Cleric Beast να πετάγεται πάνω στη γέφυρα με ένα από τα καλύτερα μουσικά θέματα της εταιρίας. H ένταση του μουσικού θέματος στον Father Gascoigne, ειδικά στη 2η φάση με το ρυθμό να ανεβαίνει μαζί με τους παλμούς… Η Yharnam είναι η τέλεια 1η περιοχή, και η ιδανική εισαγωγή στο κατάμαυρο κόσμο του Bloodborne.
Επίσης, το (κυριολεκτικό) τσουβάλιασμα στη Yaha’rgul ήταν μια πολύ έντονη στιγμή με πολύ πετυχημένο τρόπο, η εφιαλτική μουσική, το αίσθημα του κινδύνου παντού, η εντύπωση πως δεν πρέπει να είσαι εδώ και πως αυτό το μέρος είναι πραγματικά ζοφερό και απειλητικό ήταν όλα on point.
Έχοντας παίξει όλα τα υπόλοιπα Fromsoftware πριν από το Bloodborne, δεν με δυσκόλεψε ιδιαίτερα, με πολλά bosses να βγαίνουν και με την 1η δοκιμή, μεταξύ τους και κάποια που άκουγα εδώ και καιρό πως φημίζονται για τη δυσκολία τους, όπως η Lady Maria και ο Laurence, τους οποίους θα ήθελα να ξαναπολεμίσω επειδή ήταν πολύ ωραίες μάχες, αλλά δεν τις χόρτασα λόγω μικρής διάρκειας. Kirkhammer χρησιμοποίησα, και γενικά η ζημία που έκανα δεν άφηνε πολλά περιθώρια. Ο Ludwig και το Orphan of Kos μου πήραν περισσότερο χρόνο, καταπληκτικά setting και bosses συνολικά, αλλά και αυτοί μπροστά σε Gael, Malenia και Promised Consort πχ φαίνονται πολύ διαχειρίσιμα, και με πολύ απλή κινησιολογία. Λογικό βέβαια, είναι και παιχνίδι 10 χρόνων.
Δεν χρησιμοποίησα ιδιαίτερη καθοδήγηση πέρα από το πως θα μπω στο dlc, το οποίο, όπως ήταν βέβαιο, θα έχανα 45 ώρες μετά, ήδη στο 2ο playthrough με οδηγό για npc quests, και κυρίως για να μαζέψω τα απαραίτητα ώστε να αντιμετωπίσω αυτή τη φορά το κρυφό boss στο τέλος.
Lovecraftian εφιάλτες, γοτθικός τρόμος, με fantasy ψυχή όπως πάντα, το όραμα του Miyazaki σε γραπώνει και σε γοητεύει για πάντα.
Fear the Old Blood…
Ακόμη μια μοναδική εμπειρία. Αχ ρε Fromsoftware.
Εγώ το πήγα γαμιώντας το NG+, νιώθω βασιλιάς στον κόσμο του παιχνιδιού και το απολαμβάνω εξίσου. Με guide πλέον για τις λεπτομέρειες, πήγα Cainhurst και πολέμησα Logarius (έπος σκηνικό, έπος περιοχή), έκανα τα quests του Alfred (μλκς αλλα οκ) και της Eileen (<3), τώρα με περιμένει Nightmare of Mensis, να καθαρίσω το Upper Cathedral Ward που δεν το καθάρισα στο πρώτο run και φυσικά να δω τι με περιμένει στο DLC.
Και έχω φροντίσει φυσικά να καλύψω τις προϋποθέσεις για το secret final boss.
Παιχνιδάρα.
το DLC του BB είναι απλά 
… παίζει και το καλύτερο DLC της From σε οποιοδήποτέ της παιχνίδι 
ουφ οριακά είμαι σήμερα βράδυ να πιάσω το NG+++ μου πάλι και να το κάνω NG++++
Πριν λίγες μέρες ολοκλήρωσα και εγώ το NG+ του Bloodborne, παίζοντας τώρα φυσικά και το Old Hunters, καθώς και το Moon Presence. Για το DLC τι να πω που δεν έχει ειπωθεί… Σοκ και δέος σε κάθε βήμα, ήθελα κάθε περιοχή να είναι διπλάσια σε μέγεθος. Δεν το χόρτασα, αλλά τι να κάνεις. Τα boss fights μούρλια, ιδιαίτερη αδυναμία στην Lady Maria που ήταν top στα όλα της, αλλά κανείς δεν υστέρησε και τα απόλαυσα όλα.
Orphan of Kos πήγα με το σταυρό στο χέρι και εν τέλει μου φάνηκε πολύ, μα πολύ βατό fight. Νομίζω στην 6η προσπάθεια το έβγαλα και ήδη από την 3η τον έφτανα στα 1-2 χιτς μακριά από το θάνατο. Καταλαβαίνω γιατί ίσως να δυσκόλεψε κόσμο, αλλά με μεθοδικότητα και προσοχή βγαίνει σχετικά εύκολα, ενώ έχει αρκετά παράθυρα για να του κόψεις ζωή. Αδιανόητο setup και περιοχή πάντως, ενώ και το ίδιο το boss είναι άπαιχτο σχεδιαστικά.
Ο αρχιμαλάκας του DLC (και του παιχνιδιού γενικά) δεν ήταν άλλος από τον Laurence, το μόνο σημείο που πραγματικά τα βρήκα μπαστούνια και έφαγα 2 μέρες να παίζω ξύλο μαζί του 
Δεν μπορούσα να τον διαβάσω με τίποτα και το κακό ήταν πως η πρώτη του φάση είναι και η πιο δύσκολη, έτσι δεν είχα πολλές ευκαιρίες να μελετήσω το δεύτερο phase. Αν συνυπολογίσουμε και το τεράστιο health pool, τότε ναι, εκεί όντως χρειάστηκε να επιστρατεύσω κάθε ίχνος skill και υπομονής που είχα.
Θα μου λείψει, δεν υπάρχουν πολλά καλύτερα συναισθήματα στο gaming από το να εξερευνείς πρώτη φορά ένα Souls παιχνίδι.
A bottomless curse, a bottomless sea. Accepting of all that there is and can be.
Συμφωνούμε απόλυτα!
Και εγώ τον βρήκα τον πιο δύσκολο και εκνευριστικό boss στο dlc, κάτι που ξέρω ότι δεν το λένε πολλοί γενικά και μιιλούν συνήθως για τον Orphan.
Υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα με τον Laurence.
Σε αντίθεση με τους Orphan of Kos, Lady Maria και Ludwig που είναι εκπληκτικα Bloodborne bosses, ο Laurence είναι Dark Souls boss…
Τα mechanics του θα λειτουργούσαν πολύ καλύτερα σε ένα DS παρά στο Bloodborne.
Δεν ταιριάζει στο παιχνίδι, στο ύφος του.
Ο Orphan από την άλλη είναι 100% Bloodborne, προσωπικά δεν τον βρήκα τόσο δύσκολο και είναι από τα καλύτερα boss fights που έχω παίξει σε παιχνίδι της FS, το απόλυτο τέλος του dlc και του παιχνιδιού γενικότερα.
Πωπω θα με κανετε να το ξαναπιασω το γαμωπαιχνιδο.
Μεγάλη λατρεία!
Μου έκανε και μένα εντύπωση η μικρή διάρκεια του dlc, αλλά τουλάχιστον bosses και περιοχές όλα κορυφή. Το cutscene με Kos και το πνιχτό κλάμα του κοιτάζοντας τον ορίζοντα παραμένει υπερ-στοιχειωτική στιγμή.
Τι όπλο χρησιμοποίησες?
Εγω NG+4 έφτασα και οκ, προς το παρόν χόρτασα λίγο
Γενικά παίζοντας επιθετικά (που έτσι και αλλιώς έτσι παίζω πάντα στα souls) δεν αντιμετώπισα πραγματικό challenge στο Bloodborne πάντως. 2o playthrough με Rakuyo, dexterity απόλαυση και ταχύτητα με ωραίο moveset, 3o με Whirligig Saw, πολύ OP καταστάσεις. Lady Maria και Laurence δεν έχασα ποτέ και στα επόμενα playthroughs 
. Τουλάχιστον Lady Maria απόλαυσα περισσότερο τη μάχη επειδή δεν έπαιξα φουλ επιθετικά και ένιωσα περισσότερο την καταπληκτική ατμόσφαιρα, είδα τις κινήσεις τις, τη μουσική, καταπληκτικό boss αν και συνεχίζω να τη θεωρώ πολύ εύκολο fight. Laurence το ευκολότερο boss του dlc για μένα, ουσιαστικά είναι το Cleric Beast με άλλο skin και 2η φάση, κάτι που με απογοήτευσε λίγο αλλά γουστάρω απίστευτα τη λυκανθρωπική σύνδεση Cleric Beast-Amelia-Laurence οπότε εν τέλει δε με χαλάει. Ludwig και Kos πιο ζόρικοι λόγω σπασμωδικών κινήσεων για μένα. Moon Presence που έχασα την 1η φορά ωραίο fight αν και περίμενα κάτι περισσότερο.
