Σκέφτηκα μόλις ότι δεν ξέρω την ηλικία σας και επειδή δεν θέλω σε καμία περίπτωση να σας θίξω αν είστε 20χρονοι ή 50ρηδες ή όσο κι αν είστε τελοσπάντων, ας διευκρινίσω ότι τα παραδείγματα είναι εντελώς σχηματικά. Αν δεν γελάς με τον Τιτκώβ ή την Κόλλια, προφανώς δεν σημαίνει ότι είσαι αυτόματα συντηρητικός ή άβγαλτος και αν είσαι προοδευτικός/περπατημένος δεν πρέπει σώνει και ντε να γελάσεις. Γι αυτό και είναι τόσο δύσκολο το σταντ απ εξάλλου, γιατί υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να γελάσεις ή να μη γελάσεις με ένα αστείο. Αυτό ήταν και το point μου, ότι η ηλικία παίζει μεν ρόλο, αλλά δεν είναι και το πιο σημαντικό πράγμα, νομίζω. Ελπίζω να είναι λίγο πιο σαφές τώρα.
9 Likes
Εγω ως 37ρης ξεκάθαρα πιστεύω οποίος δεν γελάει με τιτκωβ ειναι ξενερωτος… Οπως η γυναίκα μου 
2 Likes
Ανάλογα την ηλικία δε μπορείς να πιάσεις όλες τις αναφορές.
Αυτό επίσης έχει να κάνει και με βιώματα.
Αλλά ναι συμφωνώ πως αν είναι καλό το κείμενο σε κάνει και γελάς.
@matpap δεν παρεξηγουμαστε μην ανησυχείς 
1 Like
Έκλεισα με παρέα για την παράσταση “5” σε κάμποσες μέρες. Δεν ξέρω πώς θα μου φανεί, αλλά ένα στοιχείο που έχω για να ξέρω αν μ’ αρέσει ένας κωμικός είναι αν με κάνει να γελάω ο τρόπος του, παρά το αστείο του. Και οι Θεοδωρό/Μαθιού με κάνουν να γελάω πιο πολύ με τον τρόπο τους, ακόμη κι αν λένε πολύ πεζά πράγματα.
Τιτκώβ επίσης γελάω με τον τρόπο του. Απ’ τις εποχές Market Man τον συμπαθούσα, μετά τον έχασα, δεν έπιανα καθόλου το χιούμορ του, και τα τελευταία χρόνια έχω ξανά εκτιμήσει. Γενικά μ’ αρέσει πολύ, αλλά πιστεύω έχει ένα acquired taste, δεν είναι καθόλου στρογγυλεμένος. Δεν τον θεωρώ επίσης καθόλου μονοθεματικό, που είναι κι αυτό σημαντικό.
Νικητέα, απ’ την άλλη δεν πιάνω καθόλου, όπως και Κατσούδα έχει τις στιγμές της, αλλά και πάλι δεν με πιάνει πολύ.
3 Likes
Περαστικός από τη συζήτησή σας, αλλά ήθελα να πω ότι το παραπάνω το θεωρώ πολύ κακή δικαιολογία για κωμικό. Και αυτό γιατί ισχύει μόνο στο, έτσι κι αλλιώς, κατώτερο είδος σταντ-απ, το observational.
Ναι, αν κάνεις observational comedy πρέπει να έχεις ζωή, να βγαίνεις, να βλέπεις πράγματα, να έχεις ερεθίσματα. Αλλά αν κάνεις observational comedy το 2025 κατά πάσα πιθανότητα κάνεις έτσι κι αλλιώς κακή κωμωδία, οπότε χου κερς. Αλλιώς το “δεν έχω ζωή” ως λόγος που γράφεις για τετριμμένα θέματα ή/και για τα παιδιά σου, το θεωρώ ανεπίτρεπτο.
2 Likes
Βρε κανένα θέμα - το καλό με το χιούμορ ειναι ότι ειναι αυστηρα προσωπική υπόθεση - ένας κωμικός μπορεί να μην αρέσει σε ένα και να αρέσει σε άλλη. Απόδειξη, ο Σεφερλης. Κουβέντα κάνουμε.
Ούτε την Κόλλια αντέχω, αλλά θα της έδινα εισιτήριο γιατί μου βγάζει κάτι. Ο προβληματισμός μου με τα νέα παιδιά της σκηνής, είναι ότι μοιάζουν απλά σαν άνεργοι άνθρωποι, που λέγανε καλαμπούρια στην παρέα και είπαν να το κάνουν δουλειά. Κανένα θέμα με αυτό, τους εύχομαι τα καλύτερα, αλλά εμένα με πιάνει περισσότερο ο Σαμαράς που φαίνεται ότι έχει διαβάσει και 5 βιβλία στη ζωή του, δεν κάηκε στο τικτοκ μικρός.
Το αστείο με την μαγιονέζα και την ηθική (δεν λέω περισσότερα), όταν το άκουσα, με τσάκισε, πέθανα. Προσωπικά εκεί είμαι, όχι στα μπαφοαστεία.
αλλά whatever gets you through the night, its alright
3 Likes
Η αλήθεια είναι πως κι εμένα δε με πιάνει καθόλου το stand up των νέων (πχ Σπήλιος Φλώρος, Αδαμάκος κλπ)…Έχω την αίσθηση πως δεν μπορούν να γράψουν…Πολύ περιορισμένη θεματολογία, πολύ φτωχό λεξιλόγιο…Προφανώς η ηλικία μου (43) παίζει ρόλο αλλά όχι τόσο.
Αυτός που πλέον δεν αντέχω με τίποτα είναι ο Δημόπουλος…Κατρακύλα…
1 Like
Γιατί βρε ; ο Δημόπουλος πάντα vanilla ήταν. τι έκανε και σε χάλασε ;
από τα νεα παιδιά, έχω ξεχωρίσει τον Βαγγέλη Μουλαρά, το έχω ξαναγράψει και πιο πάνω.
Μάλλον με κούρασε το στυλ του…Ιδιαίτερα στο Α4 που για πολύ μεγάλο μέρος σχολίαζε δικές του αναρτήσεις μέσα στην καραντίνα για το μεταπτυχιακό που έκανε με το Ίδρυμα που και καλά ίδρυσε δεν αντεχόταν.
Μουλαράς καλός !!! Επίσης συμπαθής πολύ, αλλά δεν μπορεί να σταθεί μόνος του, είναι ο Νταρζάνος.
1 Like
Καθότι δεν ζει μονο απο το στανδαπ, δεν τον θεωρω ακραιφνη κωμικο. απλα ενα τυπο με χιουμορ που κανει και λιγο στανδαπ. αλλα ναι, αυτο που περιγράφεις ειναι η βανιλα-παγιδα. Ανθρωποι που ζουνε “κανονικες ζωες” και δεν θελουν να πουν κ κατι ακραιο και να τρεχουν, ε, περιοριζονται πολυ.
Αλλα απο αυτο υποφερει ολο το ελληνικο στανδαπ και ισως το στανδαπ γενικοτερα. Αν δω αλλο ενα σπεσιαλ που να μιλαει για τα ψυχολογικα του κωμικου και την ψυχαναλυση, θα κοψω τα αυτια μου
2 Likes
Χθες πάντως καλά περάσαμε με φεμινιστικό χιούμορ στο 80%… Η Κολλια καλύτερη δομή στα κείμενα και πιο άνετη στην σκηνή.
4 Likes
Ωραίος ο Ζαραλίκος χθες. Αλλά η παράστασή του είναι η αμιγώς πολιτική.
Ακόμα και στο πρώτο μέρος του 200 χρόνια δανεικά πριν 3-4 χρόνια (τότε που του την έπεσαν οι φουσκωτοί με τη Σάσα Σταμάτη) δεν ήταν τόσο πολιτικός. Θες γιατί στο τελευταίο κομμάτι είχε τότε και άσχετα κείμενα; Θες γιατί μιλούσε για την προπολεμική Ελλάδα που μας φαίνονται πολύ μακρινά; Μάλλον και τα δύο.
Πάντως τα κείμενα είναι πολύ καλά. Σχολιασμός με χρονολογική σειρά από τον Ελ. Βενιζέλο μέχρι σήμερα. Καλή δομή. Όχι πολλά, αλλά καλά αστεία και πολύ καλή σάτυρα.
Τελικά μάλλον αυτή είναι η διαφορά που έχει ο Ζαραλίκος. Κάνει κατά βάση σάτυρα στα δικά του stand up και κωμωδία με τους 90ς όρους (και όχι τους gen z).
Συνολικά σαν παράσταση, δεν έφυγα πεθαίνοντας στα γέλια (έχει τύχει σε προηγούμενες του Ζαραλίκου) αλλά έφυγα φουλ γεμάτος. Πέρασα πολύ καλά.
Θα το πρότεινα χωρίς σκέψη σε κάποιον που δεν τον έχει δει σε παράσταση.
6 Likes
2 Likes