Stephen O'Malley [Sunn O)))] + Aluk Todolo (FR) 31/01/2015 @ TBA, Athens

Facebook event:

Stephen O’Malley

“Insofar they may expand on the O))) principles albeit perhaps a more sculptural and angular direction; the extended solid and geometric aspects of the guitar and amplifiers, sound pressure, volume and temporal structure as ambiguous and solitary form.”

Stephen O?Malley (b. 1974) was born in New Hampshire, USA and raised in Seattle. He eventually spent a decade in New York and presently is based in Paris.

As a composer and musician he has been involved in hundreds of concerts and performances around the world over since 1993.

O?Malley is a founding member of several groups including Thorr’s Hammer (1993), Burning Witch (1995), Sunn O))) (1998), Khanate (2000), KTL (2005), Nazoranai (2011), ÄÄNIPÄÄ (2011) and others. He is a frequent collaborator of many outsider musicians, artists and composers in various formations, in concert and studio settings.

Within Gisèle Vienne plays, he has created the music for Kindertotenlieder (2006), This is How You Will Disappear (2010) and LAST SPRING: A Prequel (2011) and The Pyre (2013) in collaboration with Peter Rehberg (with whom he founded the band KTL) and also for Eternelle Idole (2009).

O?Malley has also worked together with film makers and visual artists in gallery installation work, notably with the American sculptor, Banks Violette on several pieces between 2005-2008.

Aluk Todolo:

‘We conjure the Music. Sound is the begining and the end, the summoning and the manifestation. The presence of Satan depends of WHO is LISTENING. It is only a name, among many others, given to one of the Antediluvians, who are our ENERGIES.’

  • Antoine Hadjioannou

ALUK TODOLO is an instrumental power trio performing Occult Rock since 2004. Their music is a
methodical exploration of the powers of musical trance. Part occult black metal fiend and part snide kraut menace, the
band conjures rabid obsessive rhythms and abyssal disharmonic guitars, subliminal spiritualist vibrations and bizarre,
magick summonings. ALUK TODOLO reduces psychedelic improvisation to a bare, telluric instrumentation, in which
dry, spare percussion grievously mines the scrapes, shrieks and shimmer of mutated guitar and bass. The band?s sound
is monolithic and stabbing, hypnotic but unpredictable, minimalist yet teeming: a dangerous, noxious coil of all things
The name ALUK TODOLO was brought back from a mountainous region of South Sulawesi in Indonesia, it?s an
ancient religion with animist beliefs meaning «the Way of the Ancestors».
The band toured in USA in 2009 and 2012, Southern Europe in May 2010 (France, Switzerland, Spain, Portugal),
Northern Europe in April 2011 with MENACE RUINE (France, UK, Belgium, Netherlands, Germany, Denmark,
Sweden, Czech republik, Switzerland) and Eastern Europe in May 2013 with the one man band LUSSURIA from New
York (Belgium, Netherlands, Czech Republik, Poland, Austria, Hungaria, Croatia, Solvenia, Italia, France)
ALUK TODOLO opened for FAUST (German krautrock pioneers) in New York in October 2009.
They have been invited by SUNN O))) to play the Roadburn Festival 2011 in the Tilburg - Netherlands and opened for
them in June 2012.
ALUK TODOLO released 3 full length albums, a 7»ep, a 10»ep, a live tape, a 4 way split LP, and a collaborative album
with der Blutharsch. Their latest double album «Occult Rock» has been released in september 2012 by the cult labels
The Ajna Offensive (US) and Noevdia (FR) ; this opus summarizes and transcends all preceding aspects of the band?s
discography and perfectly reveals the raging energy that leads them on stage.

Opening Rites:

Omega Monolith and Holt.

Omega Monolith:

Words by Blastbeat Mailmurder:
“Omega Monolith is an instrumental duo whose sound I would say that it primarily reminds me of what I used to call ?hydrahead metal?, aka the heavy, psychedelic, drones of bands like Pelican, Tusk, Mare, 5ive, Tarantula Hawk, Isis, Red Sparrowes, Knut, Switchblade,etc. The band has also clearly learned a lesson or two from the classics: Earth, Neurosis, Swans? Their own, personal twist is a blackened vibe, quasi-BM, reminiscent of Aluk Tudolo. With an absolutely amazing production (very massive, very powerful), the band mesmerizes with hypnotic loops and memorable dynamics, displaying world class quality and momentum. The epic artwork by Viral Graphics completes the special aura of this fantastic recording.”


‘Practice of the dark arts through noise and chants.’

ωραία ήταν

Αυτό που έκαναν οι ALUK TODOLO με το να παίξουν παντελώς άγνωστο υλικό, άσχετα από το πόσο το αποτέλεσμα ικανοποίησε τον καθένα, είναι η ιδανική live κατάσταση για συγκροτήματα και ήχους τέτοιου είδους.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει τίποτα οικείο σε αυτό που ακούγεται, αναγκάζει τον ακροατή να εκκενώσει το μυαλό του από οτιδήποτε άλλο εάν θέλει όντως να παρακολουθήσει τη συναυλία. Προσωπικά από ένα σημείο και μετά ήμουν εντελώς αλλού, δεν έχω ιδέα πόση ώρα έπαιξαν και γενικά το όλο πράγμα είναι θολό στη μνήμη μου.

Από τους υπόλοιπους, οι HOLT είναι καθαρά μουσική για απομόνωση στο δωμάτιο, ίσως εκεί φανούν τα όποια ενδιαφέροντα σημεία τους. Οι OMEGA MONOLITH ήταν πολύ καλοί, αλλά πλέον με κουράζει το ορχηστρικό post-metal ενώ δε μου άρεσε και αυτό το ροκενρολάδικο ξέσπασμα στο τέλος. Στον O’MALLEY βαρέθηκα εντελώς, οπότε αφού χαιρέτησα μερικούς γνωστούς και ενημερώθηκα για επερχόμενες κυκλοφορίες που με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, σφύριξα λήξη.

Αν δε σ’ έχανα μετά θα ήταν ακόμα καλύτερα, επιφυλάσσομαι.

Γενικώς πολύ γεμάτο λάιβ με αρκετές πσαγμενιές.

Εδώ διαβάζετε πως τα είδαμε και μεις, πακέτο με κάτι ομορφότατες φωτογραφιάρες.

Εκεί που θα διαφωνήσω λιγάκι με τον αποπάνω μου, είναι στους Omega Monolith. Πριν δυο χρόνια είχε γίνει χαμός δω μέσα γιατί τους είχα εκθειάσει για το support σε Conan και έλεγα πως πρέπει να τους τσιμπήσουν οι όξω για τα φεστιβάλζ τους. Δεν άρεσε και πολύ που γείωνα Conan.

Πλέον δε χρειάζεται να τα λέω εγώ, τα ακούει όλος ο κόζμος από τα ηχεία τους. Η μπάντα δουλεύει πάρα πολύ και φαίνεται. Και γω σα Κλέη Μόροου να ρουφάω το πούρο μου χαζεύοντας τον Keyser να τα λέει πολύ σωστά στο ριβγιού στην κεντρική. :naughty:

Ε χτύπα ένα τηλ ντε :stuck_out_tongue:

Απο μεριάς μου θα συμφωνήσω με Ρεντραμ για Ω μόνολιθ , αλλα θα συμφωνήσω και με Κρισπι για Ομάλει … απογοητευτικός. Καμία ένταση, κανένας όγκος… μουσικά μηδέν.
καλλιτεχνικά… τα ωραία visuals έβγαιναν μπροστά με την κιθάρα του ομάλει και συνολικά δένανε ικανοποιητικά και όμορφα… απλά δεν πήγα να δω performance. live πήγα να δω.