Ρε σεις, τι throwback σε Signify και λίγο από “Wedding Nails” είναι αυτό; Ίσως το πιο Porcupineικό του σίνγκλ!
Η ώσμωση με τον γιο του Holzman, aka τον Russel Holzman που παίζει τα drums είναι κάπως διακριτή στην αρχή, που ακούμε όλες τις επιρροές του μικρού από DNB. Πολύ πολύ ευχαριστημένος με το σινγκλάκι.
Ενθουσιαστηκα με τα σχολια, καθως περιμενα να ακουσω οντως κατι πιο κοντα στους Porcupine Tree. Τελικα καπως αναμικτα τα συναισθηματα.
Η ατμοσφαιρικη εισαγωγη με κερδισε, μου θυμησε μια περιρεουσα ιναψεντικη αυρα. Τα instrumental σημεια που θυμιζουν King Crimson τα βαρεθηκα λιγακι, αλλα μετα φτιαχνει αρκετα η φαση οταν μπαινει με φωνη ο Στηβενακος. Μου κανει εντυπωση που βγαζει καποιο συναισθημα και “φωναζει” λιγο παραπανω, περιμενα να ειναι κι αυτο αποστειρωμενο οπως τα περισσοτερα απο το 2012 και μετα. Ωραιο και το κλεισιμο.
Βλέπω το βίντεο και σκέφτομαι “ο θείος Steven θα κάτσει με τη νεολαία” - βρήκε 2 νέρντουλες (με την καλή έννοια του όρου) και τον βοηθάνε στο όραμά του. Άντε πες με τον κιθαρίστα έχουν κλείσει και μερικά χρόνια μαζί (τον βρήκε στην επανασύνδεση των PT και φαίνεται ότι κόλλησαν έκτοτε), ελπίζω ο Holzman να περιοδεύσει μαζί τους (θα είναι λογικά και ο μπαμπάς του!), είμαι περίεργος να δω τι μπορεί να κάνει με τα παλιά τραγούδια. Φαίνεται να έχει ένα αρκετά ιδιαίτερο στυλ, βλέποντας και βιντεάκια του στο YT.
Το τραγούδι πολύ ωραίο, περιμένω να το ακούσω ως σύνολο του concept (φαντάζομαι) άλμπουμ. Ωραίοι ρυθμοί, ο Στίβαρος δίνει πόνο σε σύνθια και μπάσο και ο McStine τα δικά του στην κιθάρα.
Οταν ειναι 4μιση λεπτα και το λεμε ιντερλουδιο ωχ, ωχ, ωχ. Ενταξει ενδιαφερον ειναι αρχικα…αλλα ενα ρεφραινακι ρε Στιβεν οχι; Μια κλιμακωση εστω, ξεχωρα απο τα πολυ πλουσια 15 μολις δευτερολεπτα που μας εβαλες κατι χορωδιακα φωνητικα; Δωσε λιγο ψωμακι ρε που σε πιασανε οι μινιμαλισμοι.
Σκέφτομαι (κι ελπίζω) ότι μας δίνει outliers, όπως με το Hand.Cannot.Erase. που έβγαλε για singles τα πιο άκυρα, το ομώνυμο και το “Perfect Life”. Από μόνα τους δεν έλεγαν κάτι, αλλά στα πλαίσια του άλμπουμ γαμούν
