Τι είναι αυτό?
Ειναι μια θεωρια οτι το τελευταιο επεισοδιο δεν ηταν το τελευταιο, αλλα ενα illusion του vecna που νικησε και οτι θα βγει αλλο ενα επεισοδιο
Καθώς τελείωσε η σειρά μετά από 10 (!) χρόνια και 5 σεζόν, ας γράψω δυο πράγματα για το τέλος.
Θετικά (+)
Η κινηματογράφιση και τα εφέ ήταν εξαίσια. Πρώτη φορά μετά από καιρό δεν ένιωσα (σχεδόν) καθόλου ότι βλέπουμε ηθοποιούς να τρέχουν μπροστά σε πράσινες οθόνες. Η σκηνή που ο πάνω κόσμος συντρίβει την κεραία και σχεδόν τους ήρωες, ήταν επική. Οι ουρανοί επίσης. Πολύ ωραίος σχεδιασμός των πάντων.
Με προεξέχοντα τον ηθοποιό του Βέκνα - μεγάλη ερμηνεία, πολύ κακός κακός, ωραία εφέ, όλα καλά. Ακόμα και η φωνή ήταν δουλεμένη.
Ερμηνευτικά οι ηθοποιοί έδωσαν ό,τι είχαν, με ό,τι σημαίνει αυτό. Νομίζω τελικά θα μας μείνει σαν μια ωραία ανάμνηση καθώς φάγαμε δεκα χρονια από τη ζωή μας, να βλέπουμε ή να συζητάμε το ST. Και εκτιμώ ότι θα μείνει στην ιστορία για το cultural impact του κτλ κτλ
Αρνητικά (-)
Πολλές ευκολίες και μπαλώματα στο τέλος. Κάποιος υπολόγισε ότι στην 5η σεζόν κυρίως ειδαμε τα παιδάκια, και κατα βάση, την κοπελίτσα, σε ένα από τα πιο αδιάφορα subplots. όλοι οι κακοι στρατιωτικοί, πεθαναν σε δεκάδες, αλλά κανένας δεν νοιάστηκε, ούτε πλήρωσε καμία νύφη μετά από 1,5 χρόνο. Πολλοι χαρακτήρες που έπρεπε κάπως να κλείσουν, και ειτε ξεπετάγονταν (πχ ο μαυρος/μαξ) είτε συμπεριφέρονταν αλλοπρόσαλλα (πχ η κοπελα που έγινε ράμπο στο τέλος ή η μάνα).
Πολλή κουβέντα και επεξήγηση, λόγω second screen syndrome, το οποίο φοβάμαι θα ενταθεί στο μέλλον. Κοροϊδευαμε τις γιαγιαδες μας που έβλεπαν τους επαναλαμβανόμενους διαλόγους της Λάμψης, και τώρα την πάθαμε έτσι και εμείς.
Το ίδιο το τέλος με τον μη (?) θανατο της Ηλέβεν, ήταν κριντζ. Και αν σε 3 χρονια δουμε ρεμπουτ, θα ειναι ακομα πιο φέηλ.
O Jeremy Jahns συνοψίζει τις σκέψεις μου, καλύτερα.
Σύνοψη
Πάει το ST. Ήταν εξαίσιο σε στιγμές, μιεχ στη μεγαλύτερη διάρκειά του, υπερφορτωμένο και τελικά άνισο, το τέλος του. Θα μας αφήσει τους Duffer (που θα ηθελα να τους δω σε μια τριλογια ταινιων πχ) και ίσως ένα-δύο ηθοποιούς (ελπιζω την κοκκινομάλα και τον Βέκνα, ομολογώ ότι έχω πάθει Overdose και δεν μπορώ να ξαναδω πουθενά την Millie Bobbie Brown). Παρ’ότι δεν θα μου λείψει, φοβάμαι πως στο μέλλον θα το αναπωλούμε, όσο βλέπουμε αναμασηματα ΑΙ σε σενάρια.
Πείτε μου σας παρακαλω ότι δεν είμαι μόνη μου σε αυτό που βλέπω…
Συνοπτική κριτική, ως μέγα D&D Nerd μου άρεσε και για όσους ξενέρωσαν με το τέλος, το πρόβλημα ήταν οι δυο προηγούμενες σεζον που παραστράτησαν, και όχι που το πήγε η τελευταία που ήταν by the book τέλος epic pen and paper adventure.
Ρε σεις, όλα καλά, πολύ δυνατό τέλος, ικανοποιητικότατο και μπράβο τους. Όλη η σεζόν, δλδ, μου άρεσε φουλ. Θέλω να πω κάτι άλλο, όμως, γιατί μου έσπασε λίγο τα νεύρα και θέλω να το βγάλω από μέσα μου:
Γιατί έπρεπε οι μισοί και παραπάνω διάλογοι να εξελίσσονται σε κοκορομαχία μέσα σε 5 δευτερόλεπτα; Μια-δυο να το καταλάβω, είναι έφηβοι και αντιμετωπίζουν υπέρτερες δυνάμεις οπότε υπάρχει εκνευρισμός, αλλά όταν γίνεται 15 φορές σε κάθε επεισόδιο, καταντά ολίγον τι κουραστικό. Δηλαδή, από ένα σημείο και μετά, ένιωθα ότι βλέπω τους Στάβλους της Εριέτας Ζαΐμη. Θυμάμαι να το παρατηρώ και στις προηγούμενες σεζόν (αν και έχουν περάσει και χρόνια οπότε μπορεί να με απατά η μνήμη μου). Το παρατήρησε κανένας άλλος ή είμαι εγώ ο μίρλας;
Μπορεί να έχει αναφερθεί ξανά αλλά το γράφω:
Ξαναβλεπω τη σειρά με την κόρη και στο προτελευταίο επεισόδιο, η τελευταία σκηνή μου θυμίζει το μυστικό δείπνο:
Ένας επικεφαλής, 12 ακόλουθοι - απόστολοι και ένας προδότης, Holly - Judas λίγο πριν το τέλος. Αυτά.
