Suede με Cure στη Βουλγαρία. Λέτε; Έχουν βγάλει και δισκάρα!
Πω πω, πολυ καλο ε.
Τελικά λάθος. Ειναι στο ίδιο φεστιβάλ με cure αλλά οχι την ίδια ημέρα. Ειναι μαζι με Moby.
Καποιος στον επιτροπο ειχε σε σχολιο ποιους θα φερει το release και τα μονα ονοματα που δεν εχουν ανακοινωθει ακομα ειναι baxter dury με nick cave και pulp με suede
Μια χαρά, από lineup θα 'ξηγηθεί το Ejekt νομίζω.
θα αναγκαστούμε να ξηλωθούμε λες;
Εγώ έχω ήδη πάρει διήμερο ![]()
Είναι απίστευτο ότι έχουν έρθει τρεις φορές οι Nothing But Thieves Ελλάδα, θέλω να τους δω και κάθε φορά είμαι εξωτερικό
Θα μας φάει ο ήλιος αλλά χαλάλι ![]()
Εξαρχής ήθελα Cure… Τώρα μπήκαν και NBT. Mε αποτελειωσαν. Δυστυχώς με αυτές τις τιμές + έξοδα μετακίνησης, αδύνατον. Όσοι πάτε θα περάσετε τέλεια. Γαματο line up.
Απίστευτοι χθες στο Primavera στη Βαρκελώνη!
2,5 ώρες, φανταστικό σετλιστ!
Αν δεν είχε αυτές τις τιμές το ejekt εύκολα θα πήγαινα να τους ξαναδώ
Για να δούμε πως θα είναι χωρίς Simon… .
Ας πούμε το αυτονόητο. Ο Μatt Berninger πρέπει να έρθει σύντομα σε δικό του σόου σε κλειστό χώρο. Με ή χωρίς τους National.
Για Cure δεν θα πω πολλα, όσοι ήσασταν εκεί ξέρετε. Κρίμα μόνο που δεν ακούσαμε τίποτα απο τον τελευταίο δίσκο, αλλά OK ακούσαμε περισσότερα μέσα από το Disintegration. Έφυγα πλήρης με την εικόνα του Robert να αποχαιρετά με αγάπη το κοινό του φεστιβάλ.
Ακριβώς, σε όλα.
δεν έχω καταλάβει γιατί δεν έχει συμβεί ακόμα!
αντιθέτως τον “έκαψες” χθες βάζοντάς τον στις 18:00 το απόγευμα
Έφυγε άλλο ένα μεγάλο συναυλιακό απωθημένο με τους Cure στο Eject.
Είχα στεναχωρηθεί πολύ που τους είχα χάσει το '19 (έπνιγα τον πόνο μου τότε στα Κιάντι και τις μπιστέκες της Τοσκάνης)

αλλά φέτος (και in between ακραία δύσκολων συνθηκών καθημερινής παράνοιας και ακραίας κούρασης από ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑ) είπα πως δεν παίζει να τους χάσω πάλι - ακόμα και αν χρειαστεί να φτάσω στο live έρπην από το Παγκράτι… που δεν χρειάστηκε τελικά (ευτυχώς
) αλλά έφτασα 21.00 ακριβώς και τους πρόλαβα τζαστ!
Χώρο κτλ δεν εξερεύνησα και δυστυχώς δεν πρόλαβα τα support - οπότε πήρα θέση αμέσως και όσο πιο μπροστά κατάφερα να φτάσω… ε και δεν απογοητεύτηκα, καθώς δεν ξέρω πως ακουγόταν αλλού αλλά εκεί που ήμουν εγώ, ο ήχος ήταν μεν καμπάνα και η απόδοση/ενέργεια της μπάντας δε, στα δικά μου αυτιά και μάτια τουλάχιστον, το λιγότερο εξαιρετική!
Setlist μεγάλο και χορταστικό, χωρίς κοιλιές και παρατράγουδα - είχε αρκετό Disintegration (μέτρησα 6? κομμάτια) και μετά κάμποσα από Kiss Me Kiss Me Kiss Me και The Head on the Door κτλ…θα ήθελα από το τελευταίο album κάποια κομμάτια επίσης, όπως και (αυτονόητα) κάποια πιο πρώιμα γοτθικά ή από το Pornography αλλά Cure είναι αυτοί anyway, και η πιο pop ραδιοφωνική τους περίοδο γαμάει οπότε τι να λέμε (έπεσε τρελός χορός και χοροπηδητό και στα Friday i’m in Love και Boys Don’t Cry κτλ).
Eπίσης, να είμαι ειλικρινής, στην εισαγωγή του Plainsong έφυγε δάκρυ άκοπα και αβίαστα!
Robert Smith τέλος, μορφάρα και τυπάρα + φωνητικά σαν να μην έχει σπάσει καθόλου, άψογος!
Η μόνη μαλακία χτες για εμένα πάντως (παντελώς άσχετη με το live αλλά εγώ θα τα πω) ήταν τελικά που δεν κατάφερε να έρθει και η κερά μου (που της αρέσουν πάρα πολύ και ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ήταν ωραίο live να είσαι με τον/την έτσι σου) και περιορίστηκα να κάνω παρέα με την ελαφρώς ξενέρωτη ξαδέρφη της (1.50 με τα χέρια ψηλά, δεν έβλεπε Χριστό και μια φάση και μετά πρέπει να έφυγε τέρμα πίσω και να είδε όλο το live από οθόνες - και δεν ήξερε και τίποτα πλην των χιταΚΙΩΝ) και τον εκ Leicester Aγγλάρα άνδρα της (ο οποίος είναι και γαμώ τα παιδιά γενικά και legit μουσικόφιλος, αλλά στις 22.00 που ξεκίνησε το Αγγλία Αργεντινή έκανε ένα demi-switch off από το live και σκάλωσε στο κινητό του, πράγμα full ξενερωτικό)…
Με αυτά και εκείνα, ωρρρρρρραία συναυλία
, μακάρι να ξαναέρθουν τα επόμενα χρόνια να τους δω λίγο πιο άνετος - και με την κερά ε ![]()
Έφτασα στο χώρο λίγο πριν τελειώσουν οι Nothing But Thieves, δεν έχω άποψη.
Τελικά τα έσκασα για Ζώνη Α. Στις 8:15 ήμασταν αρκετά χαλαρά. Να σημειωθεί ότι official merch (t-shirt) με 30€ δεν βρίσκεις ούτε από τοπικές μπάντες πλέον (που λέει ο λόγος), όχι από τους Cure! Μου έκανε εντύπωση ότι είχε την ίδια τιμή και στο site τους.
Για τους Cure τι να πω… Κατ’ αρχάς, δε φάνηκε το κενό του Simon, μάλλον θα φταίνε τα γονίδια (τον αναπλήρωσε ο γιος του και βαφτηστήρι του Robert). Ο Robert εξωπραγματικός. Ο ήχος μπόμπα. Το συγκρότημα δεμένο όσο δεν πάει.
Θα θέλαμε μεγαλύτερη σε διάρκεια εμφάνιση; Ναι. “Μόνο” 2:15 για τους Cure είναι λίγο. Ειδικά όταν ξεκίνησαν την καλοκαιρινή περιοδεία με 2:30. Επίσης, όσον αφορά το setlist, θα προτιμούσα κι εγώ κάτι από τον καινούριο δίσκο. Στις προηγούμενες έπαιζαν Alone/Endsong. Εδώ τίποτα. Ίσως έχει να κάνει που από 6-piece έπεσαν σε 5-piece και δεν τους βγαίνει; Επίσης, Pornography αδικημένο με 0 συμμετοχές.
Αρκετή γκρίνια, θα ήθελα να τους δω σε non-festival εμφάνιση όπου νομίζω δίνουν περισσότερη έμφαση σε deep cuts και όχι hits, αλλά έστω κι έτσι, εννοείται ότι τιμούμε, γιατί ύμνοι σαν Pictures of You/From the Edge of the Deep Green Sea/Disintegration/Play for Today και ένα σωρό άλλα, αξίζουν και με το παραπάνω. Συν το χαμό με τα χιτάκια του encore.
Να είναι καλά να μας ξαναέρθουν και να αποφασίσει ο Robert να βγάλει γρήγορα τον επόμενο δίσκο (για τον οποίο είπε ότι είναι έτοιμος).
Το δάκρυ στο Plainsong είναι τελικά στανταρακι. Αλλά μετά θυμήθηκα ότι τα Boys don’t cry!
Μια κοπελίτσα δίπλα μου που ήρθε με την μητέρα της και ήταν το πρώτο της live παίζει πάντως να έκλαιγε από την αρχή μεχρι το τέλος.



