https://www.rocking.gr/rockculture/makis-malafekas/40793.
Ο μαλαφεκας είναι υπερπουλεν ροκιν. Τον έμαθα από την ανωθι συνέντευξη και διάβασα και τα τρία του βιβλία με τον Κρόκο, μονορουφι. Είναι εξαιρετικά, ειδικά για καλοκαίρι. Του έχουμε μεγάλη αγάπη
Εγώ τελειώνω το “Φοβάμαι, Ταυρομάχε” του Πέδρο Λεμεμπέλ που αγόρασα στο μπαζάρ βιβλίου, εδώ στην πόλη μου, πριν από μία εβδομάδα. Πρόκειται για την ιστορία ενός ανώνυμου ομοφυλόφιλου άντρα, που περιγράφεται ως η Τρελή από Απέναντι και ζει σε μια φτωχογειτονιά του Σαντιάγο, όταν μοιραία η ζωή του διασταυρώνεται με το απελευθερωτικό μέτωπο και ένα μέλος του που θα αλλάξει ριζικά το πεπρωμένο του, λίγο πριν την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Πινοσέτ τον Σεπτέμβριο του '86 και τα επακολουθούμενα αιματηρά επεισόδια.
Στη συνέχεια σκέφτομαι να διαβάσω τους “Δαιμονισμένους” του Ντοστογιέφσκι. Και ακόμα θέλω να αγοράσω και να διαβάσω αρχαιοελληνική φιλοσοφία. Έχω ήδη βάλει στο μάτι τα “Απολογία Σωκράτους και Κρίτων”, " “Συμπόσιον” από Πλατώνα και “Ηράκλειτος: Άπαντα” από τις εκδόσεις Ζήτρος, που νομίζω πως έχουν κάνει αξιόλογη δουλειά.
Μπορειτε να μου προτεινετε μια καλη εκδοση του Δον Κιχωτη για ενηλικες;
Εγω εχω της Εστιας,πολυ καλη
Εγώ την κάτω είδα αλλά ενώ τη λιμπιστήκαμε με την κοπέλα, νόμιζα ότι το είχαμε και δεν το αγοράσαμε. Κάποια στιγμή σύντομα, όμως…
Την κατω την λευκη εχω
Ο πρωτος τομος ειναι εξαντλημενη εκδοση δυστυχως
Εστία, σε μετάφραση της Μελίνας Παναγιωτίδου. Δυστυχώς, πρόσεξα ότι πρόσφατα είναι εξαντλημένο. Αν μπορείς ψάξτο καλύτερα ή, αλλιώς, second hand.
Αντιγονη μηπως θες να ξελαφρωσεις λιγο τη βιβλιοθηκη σου? 
Τα βιβλία και το φαΐ δεν μοιράζονται! 
Τάσος Τέλλογλου - Πατριδογνωσία
Σειρά από μικρές ιστορίες από τη ζωή του Τέλογλου, που αλλάζουν μαζί με την Ελλάδα.
The wire meets μαύρα μεσάνυχτα. Τα σκηνικά που περιγράφει, που γίνονται δίπλα μας, είναι απίστευτα .
Μπράβοι, πολιτικοί, δικαστές, μυστικές υπηρεσίες, λουμπεναριοι όλοι παρελευανουν.
Γράφει πολύ ωραία αν και κάπως στεγνά. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου, το διάβασα σε 3 μέρες.
Το υπερπροτεινω
Έχοντας διαβάσει περίπου τα δύο τρίτα των «Δαιμονισμένων» του Ντοστογιέφσκι (εκδόσεις Άγρα, μετάφραση Ελένης Μπακοπούλου), θέλω να κάνω μερικές παρατηρήσεις.
Πρώτον, αν και μου αρέσει μέχρι στιγμής, με κουράζει η τάση να πλατιάζει το κυρίως θέμα αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια. Οι ήρωές του είναι διαρκώς σε ψυχική παράκρουση. Τον αγάπω αλλά ώρες-ώρες με κάνει να αναρωτιέμαι σε τι ψυχική κατάσταση (και κατάπτωση!) βρισκόταν όταν συνέγραφε.
Δεύτερον, χαλάλι τα χρόνια που περίμενα την επανακυκλοφορία των Άγρα. Η Μπακοπούλου (της οποίας έχω διαβάσει αρκετές μεταφραστικές δουλειές: το «Υπόγειο», το «Έγκλημα και Τιμωρία», τον «Ηλίθιο», το «Πατέρες και Γιοι» του Τουργκένιεφ και την «Καρδιά Σκύλου» του Μπουλγκάκοφ) δίνει και εδώ ρέστα. Πολύ αξιόλογη μεταφράστρια, με σωστά ελληνικά, πράγμα που δεν είναι δεδομένο για πολλούς μεταφραστές δυστυχώς.
Τέλος, (δεν είναι παρατήρηση, αλλά…) μου άνοιξε πάλι η όρεξη να ασχοληθώ με τον κομμουνισμό και τον σοσιαλισμό γενικώς· δηλαδή, να διαβάσω.
Αν και οι «δαιμονισμένοι» είναι μια πολιτική σάτιρα, εμπνευσμένη, εν πολλοίς, από την «ιδέα» που εξαπλωνόταν απ’ άκρου εις άκρην στη Ρωσία την εποχή εκείνη, την κατάργηση της δουλοπαροικίας και τη δράση του Νιετσάγεφ, δεν λοιδορεί την κεντρική ιδέα, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, αλλά τους «αυτόκλητες σωτήρες», αυτούς που διατράνωναν ότι θα οικοδομήσουν μια μελλοντική «κοινωνική» κοινωνία, στηρίζοντας όμως ακραίες λύσεις (δεσποτισμό, υποταγή, άκρατη βία). Αυτό το οξύμωρο σαρκάζει.
Ίσως φταίει ότι μ αρέσει ο μαγικός ρεαλισμός, ίσως ότι μόλις το τελείωσα, ίσως απλά να είναι ένα φανταστικό βιβλίο που αξίζει όλο το hype γύρω από το όνομά του. Αν έχετε ονειρευτεί με τα “Εκατό Χρόνια Μοναξιάς”, αν έχετε λυγίσει με το “Σπίτι των Πνευμάτων”, αν η αφήγηση του πολέμου στο “Κουρδιστό Πουλί” αποτελεί από τα αγαπημένα σας σημεία στο βιβλίο, τότε αφήστε τη “Χερσόνησο Με Τα Άδεια Σπίτια” να σας κάνει μια εξιστόρηση του Ισπανικού Εμφυλίου, με όχημα τις ζωές των μελών της οικογένειας Αρδολεντο. Οπωσδήποτε ένα από τα πιο ξεχωριστά βιβλία της χρονιάς.
Σε hot gossip έχει εξελιχθεί το νέο βιβλίο της Rachel Cusk…
φευγω την αλλη εβδομαδα διακοπες και θα παρω μαζι μου ΖΟΕΛ ΝΤΙΚΕΡ-Η αληθεια για την υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ.
Αποψη απο τα μέλη του φόρουμ? Είναι η πρώτη μου επαφή με τον συγκεκριμένο συγγραφέα.
Πολύ καλός, προχώρα άφοβα.
WOW WOW WOW
Έχω διαβάσει άπειρη αστυνομική λογοτεχνία. Το συγκεκριμένο, είναι από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που έχω διαβάσει, το υπεραγαπώ. Δεν θελω να σε χαηπάρω (δεν παει καλα αυτο συνήθως), αλλα εμενα με τρέλανε. ΑΠΛΑ να πω οτι ο Ντικερ γενικα, βάζει ρομάτζο στα βιβλία του πολύ - δεν ειναι το γνωστο λουτρο αιματος που βρισκεις σε αλλους συγγραφεις.
Θα μου αρεσε να το ξεχναγα, και να το ξαναδιαβαζα. Εξαιρετικο
