Κάποιοι το θέλουν. Προσωπικά, μ’ αφήνει αδιάφορη.
Επειδή έχω διαβάσει κάποια βιβλία του Πλάτωνα με το αρχαίο κείμενο στο πλάι, είναι ωραίο σε πολλές περιπτώσεις να διαβάζεις την αρχαία έκφραση. Για παράδειγμα άλλο να λέει “βάρος στη γη” και άλλο "αχθος αρουρης ".
Μη σου πω ότι έκανα μετά από ένα σημείο προσπάθεια να διαβάσω από το αρχαίο και όπου κολλούσα κοίταζα λίγο τη μετάφραση.
Βέβαια άλλα τα ελληνικά του Ομήρου αλλά στα χρόνια του Πλάτωνα.
1 Like
Ε ναι ρε συ άλλο η αττική διάλεκτος, είναι πολύ πιο κοντά στα ελληνικά που ξέρουμε εμείς
Τα ελληνικά του Ομήρου είναι να βάζεις τα κλάματα
2 Likes
Χρυσόστομος Τσαπραΐλης - De Mysteriis (Αντίποδες, 2024)
Διάβασα πέρυσι τις “Παγανιστικές Δοξασίες…”, που εν μέρει με κούρασαν με το πλήθος τους, όμως συνολικά μου άρεσε, κι ένιωθα ότι ήταν μία πολύ έξυπνη και πολύ εμπνευσμένη προσέγγιση στον τρόμο. Το ότι πολύ γρήγορα βρήκε μιμητές δεν μου κάνει εντύπωση. Με ανοιχτό μυαλό κι ίσως με κάποια προσμονή ξεκίνησα το “De Mysteriis”, για να απογοητευτώ στις πρώτες δυο τρεις ιστορίες απ’ τις συνολικά 8. Ο στόμφος του Τσαπραΐλη εδώ με εξέπληξε αρνητικά, ένιωθα ότι είναι πολύ επιτηδευμένος και είναι στα όρια της καρικατούρας. Το ότι το έχει με τις λέξεις δεν το αρνείται κανένας, αλλά το παρακάνει, σε σημείο που ακούγεται απαρχαιωμένος.
Οι ιστορίες καθαυτές, εμπνευσμένες απ’ το ντεμπούτο των Mayhem δεν μπορώ να πω ότι είχαν κάτι ουσιαστικά τρομακτικό, όμως δεν είμαι σίγουρος ότι γι’ αυτό φταίει το υλικό της σκέψης του, αλλά η προσέγγισή του. Γοτθίζει τόσο που μοιάζει σαν να κάνει άσκηση ύφους για το πώς έγραφαν τρόμο πριν 150 χρόνια. Απ’ την άλλη, αισθάνομαι ότι προσπαθεί(-ησε) πολύ να ακούγεται σαν παραμυθάς, και δεν ταίριαζε καθόλου στο αστικό τοπίο πολλών ιστοριών. Συνολικά, θα μπορούσα και να το έχω αφήσει στην άκρη αν δεν ήταν τόσο μικρό. Μου φάνηκε ποιοτικά πολύ κατώτερο των προσδοκιών μου. Αναρωτιέμαι αν ξαναπιάσω τις “Παγανιστικές δοξασίες…” αν θα βρω το ίδιο βεβαρυμένο ύφος που κάπως ξέφυγε στην πρώτη επαφή λόγω γενικότερου ενθουσιασμού.
4 Likes
Συμφωνώ 
1 Like
Απόλυτη ταύτιση σε όσα έγραψες.
1 Like
Αυτές τις ημέρες διαβάζω αυτό το διαμαντάκι, από τις εκδόσεις Θύραθεν. Υπάρχει και η κόκκινη έκδοση, αλλά δεν ξέρω ποια ακριβώς διαφορά έχει από τη δική μου. Είναι η πρώτη μου επαφή με τη στωική φιλοσοφία, ωστόσο στο βιβλίο υπάρχει κατατοπιστικότατο γλωσσάρι στις πρώτες σελίδες του που σου επιτρέπει να ακολουθήσεις τον συλλογισμό του φιλοσόφου, ρίχνοντας φως σε άγνωστες έννοιες και αρχές του στωικισμού.
5 Likes
ΤΕΡΑΣ!!! 
1 Like
Αν και τελευταία διαβάζω αρκετά δεν ποστάρω σχεδόν καθόλου εδώ μέσα.
Αλλά μόλις τελείωσα με ένα βιβλίο που νομίζω είναι το ιδανικό καλοκαιρινό διάβασμα. Εύκολο, χαλαρό και παρά τις 500+ σελίδες κυλάει νεράκι.
Strangers in the Night (έχει μεινει ο αγγλικος τίτλος στην ελληνική μεταφραση)
Δεν είναι βιογραφία. Είναι μυθιστόρημα και στέκεται κυρίως στην σχέση των 2 αυτών σταρ. Τα περιστατικά που περιγράφονται είναι αληθινά αλλά οι διάλογοι είναι φανταστικοί, προφανώς βέβαια γράφτηκαν ώστε να ταιριάζουν στον χαρακτήρα του καθενός και στις περιστάσεις. Αυτό που το ξεχωρίζει για μένα είναι η εναλλάξ αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, που αλλάζει από την Αβα Γκαρντνερ στο Σινάτρα σχεδόν από κεφάλαιο σε κεφάλαιο.
Τα μεγαλύτερα μελοδράματα του Hollywood της εποχής δεν πιάνουν μια μπροστά στην ζωή αυτών των 2 θεοπάλαβων ανθρώπων. Δεν ξέρεις αν πρέπει να τους θαυμάσεις, να τους μισήσεις ή να τους λυπηθείς. Μάλλον όλα μαζί. Από τις σελίδες βέβαια περνάνε σχεδόν όλα τα μεγάλα ονόματα της χρυσής εποχής του Hollywood (Bogart, Grace Kelly, Mickey Rooney, George C. Scott (μεγάλο αρχίδι), Howard Hughes και πολλοί πολλοί ακόμα, όρεξη να έχετε. Όσοι σαν εμένα έχετε μια συμπάθεια για τα 50s του Hollywood αυτό είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα. Βέβαια δεν ξεχνάει να μας υπενθυμίσει και την τρελή σαπίλα που υπήρχε πίσω από την λάμψη. Και ώρες ώρες σχεδόν την μυρίζεις.
Η γραφή είναι απλή και η αφήγηση έχει εξαιρετικό ρυθμό, ειδικά όσο είμαστε στα 50s που διαδραματίζονται τα σημαντικότερα γεγονότα. Προς το τέλος γίνεται αρκετά πιο αποσπασματικό και κάνουμε πολύ μεγαλύτερα άλματα στον χρόνο αλλά δεν σε χάνει ως αναγνώστη καθόλου. Το τελείωσα σε 3-4 μέρες και δεν είμαι ακριβώς και fast reader.
3 Likes
Για πες
Το μόνο που θα πω είναι πως μου κάνει εντύπωση που δεν τον έκλεισαν μέσα για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Μεγαλύτερη εντύπωση ακόμα που δεν σκότωσε κάποια. Δεν φαινόταν να το κάνει και τόσο στα κρυφά.
το ειχα κανει δωρο την πρωτοχρονια στο γιο μου (την ιδια εκδοση που ανεβασες φωτο), δεν ξερω εαν το διαβασε θα τον ρωτησω.
1 Like
Έβλεπα τη διαφήμιση, ξανα-έβλεπα τη διαφήμιση, ξανα-ματα-έβλεπα τη διαφήμιση και σκεφτόμουν “what the fuck, πως ένα βιβλίο έχει τόση διαφήμιση;;”
Σήμερα έμαθα…
Ο Χάρης Πολίτης αποτελεί μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες προσωπικότητες στον χώρο της επικοινωνίας και των media στην Ελλάδα, έχοντας αφιερώσει περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες στην ανάπτυξη επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην υπαίθρια διαφήμιση, το ραδιόφωνο, τα ψηφιακά μέσα ενημέρωσης, την τεχνολογία και τις επενδύσεις.
Ναι, δεν είχα δώσει τόσο σημασία στο όνομα όταν έβλεπα τη διαφήμιση.
2 Likes
Κι εγω νομιζα οτι το “Πολιτης” αναφεροταν στον πολιτη μιας χωρας, οχι στο επιθετο του ιδιοκτητη. Επειτα απο μηνες καταλαβα οτι προκειται για αυτον. Απο την αλλη, ειχα δει τη διαφημιση και δεν ειχα καταλαβει οτι ηταν δικο του βιβλιο, νομιζα κι εγω οτι ειναι πληρωμενη καταχωριση.
2 Likes
Καλά, έβγαλε ποιητική συλλογή (τη 2η μάλιστα) συντάκτης και ενεργό μέλος του φόρουμ και δεν έγινε ούτε ένα ποστ; Τι περιμένετε, την επόμενη μέρα;;
7 Likes
Να γράψει, επιτέλους, και τπτ της προκοπής.
2 Likes
Ειναι μηπως το καλοκαιρι του Μακη Μαλαφεκα?
Μολις τελειωσα τη Μεσακτη μεσα σε 3 μερες και με εξεπληξε το ποσο με τραβηξε και ευκολοδιαβαστο ειναι.
Εχει περαση και σε αλλους/ες συμφορουμητες 
Επομενο στο καλοκαιρινη βιβλιοθηκη των διακοπων Ο Βασιλιας Με Τα Κιτρινα του Chambers, για να ξυσω τη Λαβκραφτικη φαγουρα με 10 μικρες ιστοριες φαντασιας existential cosmic horror.
και για τελος ο Neuromancer που τον ειχα κατεβασει απο τας Αγγλιας, και νομιζω ηρθε η ωρα του ωστε να ειμαι κ ετοιμος πριν τη τηλεοπτικη του μεταφορα.
4 Likes