Με βλέπω ξανά Πόρτο - αν μπουν κ τπτ Sumac έκλεισα.
Δεν ήμουν κ τόσο αποφασισμένος αν θα πήγαινα στην συναυλία των Blind Guardian/Sorcerer χθες αλλά κάπως πρέπει να γεμίσω τις, χωρίς ιδιαίτερο νόημα, μέρες μου οπότε μισή ώρα μετά που άνοιξαν οι πόρτες, πήρα το τραμ κ κατέβηκα κέντρο.
Αρκετός κόσμος στο μαγαζί κ 2 λεπτά πριν την προγραμματισμένη έναρξη άρχισαν να βγαίνουν τα μέλη των Sorcerer στην σκηνή, οι οποίοι έπαιζαν σχεδόν εντός έδρας. Πολύ ωραίος ήχος, με αυτό το υπέροχο κράμα doom/power metal και δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο ωραία φωνή έχει ο Anders Engberg. Με βάση το setlist.fm έπαιξαν τα Morning Star, Reign of the Reaper, Curse of Medusa και Unveiling Blasphemy από το τελευταίο άλμπουμ Reign of the Reaper. Το σέτλιστ συμπλήρωσαν τα Sirens και Abandoned by the Gods από το The Crowning of the Fire King του 2017 και έκλεισαν με το The Hammer of Witches από το Lamenting of the Innocent που κυκλοφόρησε το 2020.
Συνέχεια με τους headliners, τους οποίους δεν θυμάμαι αν τους είχα δει ζωντανά παλιότερα. Κ αυτός ήταν κ ένας από τους λόγους που πήγα, παρόλο που δεν είμαι κ τόσο μεγάλος οπαδός της μπάντας, έχοντας ακούσει ελάχιστα άλμπουμ τους (3 αν θυμάμαι καλά, δλδ Tales from the Twilight World, Imaginations from the Other Side και Nightfall in Middle-Earth). Άρα συμβουλευόμαστε κ εδώ το setlist.fm.
Από το τελευταίο άλμπουμ έπαιξαν τα Secrets of the American Gods, Violent Shadows και Blood of the Elves μαζί με κλασικά τραγούδια ευτυχώς, που (κάποια) τα ήξερα όπως Traveler in Time, The Quest for Tanelorn, The Bard’s Song - In the Forest, Imaginations from the Other Side, The Script for My Requiem, Nightfall, Time Stands Still (At the Iron Hill), Into the Storm, Mirror Mirror.
Από εκεί κ πέρα, έπαιξαν το Skalds and Shadows από το A Twist in the Myth, Sacred Worlds από το At the Edge of Time και Valhalla από το Follow the Blind.
Γεμάτη εμφάνιση από τους Γερμανούς, 1 ώρα κ 50 λεπτά, με πολύ όρεξη, ομιλητικότατος ο Hansi με το κοινό, προλογίζοντας τα κομμάτια με τον δικό του τρόπο, όχι ότι περίμενα κάτι διαφορετικό από μια μπάντα γνωστή για τις ζωντανές της εμφανίσεις κ από το πόσο στηρίζεται κ στηρίζει τους οπαδόυς της. Άντε καλημέρα.
An evening with … επιτελους να επιστρεψουν στα λαιβ οπως παλια… Θα παω Πραγα να τους δω για 11η-12η φορα ( δεν θυμαμαι πλεον )
O2. Μπριζολικό στο Gaucho και μετά DT. Ψήνομαι… (pun intended)
Σκεφτομαι ταξιδι στη Λισσαβωνα στα μεσα Οκτωβριου. Πώς ειναι η πολη στα μεσα Νοεμβριου αραγε; Μου αρεσει και η Βουδαπεστη σαν πολη, ξεχασα να το πω ε;
ευκαιρία να πάω κι άλλο ταξιδάκι
Αν οι τιμές είναι όντως αυτές που πόσταρε κάποιος από το O2 priority, τότε θα μείνει σκέτη η μπριζόλα…
Δώσε 55 λιριά για τις nosebleed
μπααααα, όταν θεωρώ ότι μια συναυλία κοστίζει παραπάνω από ότι αξίζει (προσωπική άποψη πάντα) τότε συνήθως απλά απέχω.
Μαγεια! Σκεφτομουν να το ποσταρω αλλα δεν εχω και σπιτι να πεσει λιγο το μπατζετ Αν ηταν στα ανατολικα κατι θα γινοταν:ninja:t2:
Οπως λεει καιο @SvenN Κενοταφιον τουτα τα φεστιβαλ για περα απο τον ατλαντικό
Αυτό πάντως το ζήλεψα πολύ και ομολογώ ότι για 30" σκέφτηκα να ανοίξω ένα skyscanner για να δω πόσο 0ανε τα εισιτήρια αεροπλάνου. Μετά σοβαρευτηκα βέβαια.
για μένα τίποτα. δεν μου αρέσει καμία από τις μπάντες. προσωπική άποψη πάντα.
(C)Kovenant are back… just saying…
Έχουν ανακοινώσει συναυλία σε κάποιο φεστιβάλ (δεν θυμάμαι ποιο) παίζοντας το Nexus Polaris συν κομμάτια από In Times Before the Light και Animatronic
yep with more to come as a caption…
Mr.Big Berlin 12/4
Σε ενα ομορφο αρχιτεκτονικα αλλα δυσλειτουργικο venue,αποχαιρετησαμε (?)
μια υπεροχη παρεα μουσικων που εκει στα late 80’s -early 90’s διδαξαν πως μπορεις να παιξεις μελωδικο αλλα και ταυτοχρονα (υπερ)τεχνικο hard rock.
Ο Gilbert ηταν παντοτε στα must see προσωπα της λιστας μου και φυσικα δεν απογοητευσε.Σακακιά,γραβατιά και τρυπάνι στην κιθαρα την οποια ,εννοειται,εδεσε κομπο δινοντας μας και ενα απο τα πιο απολαυστικα guitar solos που εχω παρακολουθησει ποτε.
Ο Sheehan,την τριτη φορα που ειχα την τυχη να τον δω,ειναι ενας σοουμαν που δεν απογοητευει ποτε.Εδω ηταν απολαυστικος και σε ρολο φροντμαν/τραγουδιστη.
Ο Martin ηταν ηδη γνωστο πως εχει θεματακια με την φωνη του.Εμφανιστηκε πολυ κεφατος αλλα σε αρκετα σημεια η φωνη του βγηκε κουρασμενη.
Ο virgilio τελος ηταν η επιτομη του επαγγελματια που βγαζει τη δουλεια αψογα χωρις να κανει αγγαρια.Η σειρα των covers στο φιναλε καλο θα ηταν να αποφευγονταν(για χαρη περισσοτερων original κομματιων ) αλλα εγινε με γνησιο μερακι και καλως εννοουμενο χαβαλε.