ναι μωρε μια χαρα ειναι…
1 Like
Διαβασα τo The Stand πριν ενα εκατομμυριο χρονια κι ακομη θυμαμαι με λεπτομερειες σχεδον ολους τους πρωταγωνιστες. Και ναι, εκανα μισο εκατομμυριο χρονια να το τελειωσω στα αγγλικα, αφου ημουν και μικρος, ουτε καν 2 εκατομμυριων ετων και χρειαζομουν λεξικο.
Απιστευτη συλληψη. Λατρευω τον κυρ-Κινγκ, αλλα οταν βρηκε μανιερα στα βιβλια του, με εχασε. Βεβαια, μπορει να ειχε εμπνευση μετα, αλλα μπαντ λακ.
1 Like
Νταξει μιλαμε για τρομερο βιβλιο, @Sevek ελπιζω να διαβαζεις το Unabridged ε!
Παντως εχει και μετα τα 00ς καποια πολυ καλα, πχ το 11/22/63 ειναι εξαιρετικο, το συστηνω ανεπιφυλακτα.
3 Likes
Για μενα ο Κινγκ ειναι απο τα πιο safe bet μου. Οποτε δεν ξερω τι να διαβασω ειναι μια απο τις επιλογες που καταληγω. Κατι στο πως γραφει τους χαρακτηρες και η αγνοια κινδυνου που εχει στην θεματολογια με τραβανε πολυ. Για καποιο λογο τον βρισκω και πολυ cozy. Ειδικα οταν χτιζει την περιρρεουσα ατμοσφαιρα.
2 Likes
Κάπου εδώ να προτείνω και το “Νυχτερινή Πτήση 29”. Ήταν το πρώτο βιβλίο King που διάβασα, σε πολύ τρυφερή ηλικία (κάπου 10 με 12 ετών υποθέτω, δεν είμαι σίγουρος), χωρίς καν να έχω ακόμα επαφή με ενήλικο horror/mystery/thriller. Μιλάμε για game changer όσον αφορά την προσωπικότητά μου και τα ενδιαφέροντά μου.
1 Like
Αν δεν κάνω λάθος ειναι η μετάφραση του Langoliers αυτό έτσι; Θυμάμαι είχα δει τη ταινία πριν καμιά 15αριά χρόνια με τα εφέ επιπέδου pacman και μου άρεσε παρ’ όλα αυτά. Το βιβλίο μου άρεσε επίσης.
Τώρα έχω πιάσει το The Body που κυλάει νεράκι
1 Like
Σωστός, το Langoliers είναι. Η (τηλε)ταινία είναι επίσης πολύ καλή, συμφωνώ, όπως και τα Rose Red και Storm of the Century που είναι ίδιας λογικής (μεγάλες τηλεταινίες ή mini series, όπως το δει κανείς). Δεν με νοιάζουν τα όποια ελαττώματά τους, έχουν αρκετές αρετές αντικειμενικά, ενώ υποκειμενικά λατρεύω το πόσο 90ς/early 00s είναι, έχουν συμπυκνωμένο το zeitgeist εκείνης της εποχής, ενώ πιάνουν πειστικά την αίσθηση των βιβλίων και του King. Είναι αρκετά cozy υπό μία έννοια, όπως εύστοχα σημείωσε ο Red Viper.
1 Like
To Storm of the Century είναι ο ορισμός του cozy!
2 Likes
Το επομενο μου απο King θα ειναι το Mist. H ταινια μου αρεσε πολυ. Εχω ακουσει πολυ καλα λογια και για το βιβλιο
1 Like
Να μπω και εγώ στην κουβέντα για King. Άρχισα να διαβάζω από πολύ μικρός, 12 , 13. Τα βιβλία που διάβασα τότε είναι και αυτά που μου έχουν κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση. Το Αυτό, Σαλεμς Λοτ, Το Κοράκι… Οι πρώτες μεταφράσεις ήταν αρκετά μέτριες και κάποιες εκδόσεις ελλιπείς. Αλλά όταν είσαι σπόρος και μαλιστα μια εποχή χωρίς κινητά και ίντερνετ κάθε καινούργιο βιβλίο του King ήταν μοναδική εμπειρία ανάγνωσης ακόμα και στα πιο μέτρια.
Στην συνέχεια και καθώς τα αγγλικά μου βελτιώθηκαν άρχισα να διαβάζω βιβλία του που δεν είχαν ακόμη μεταφραστεί. Θυμάμαι το τουβλάκι του Desperation ή το The Stand: Complete and Uncut. Το καλύτερο μου ήταν στις καλοκαιρινές διακοπές αν έπεφτα σε περίπτερο με αγγλικά βιβλία για τουρίστες!
Με τα χρόνια ο ενθουσιασμός χάθηκε. Ακόμη που και που διαβάζω κάποιο από τα πιο καινούρια του, πχ το Dr Sleep το βρήκα τέλειο. Είναι πολλά που θέλω να ξεκινήσω αλλά τι να πρωτοδιαβασει κανείς όταν δεν έχει χρόνο.
Θα ήθελα μόλις βρω καιρο να κάνω ένα τελείως υποκειμενικό Stephen King top ten από αυτά που έχω διαβάσει, ενδιαφέρον θα είχε να δω και άλλες απόψεις.
1 Like
το wizard and glass ειναι στα 5 καλυτερα που εχω διαβασει ποτε…δεν φευγει απο τα χερια με τιποτα
3 Likes
Φυσικά δεν θυμόμουν τι γίνεται στο wizard and glass από τον τίτλο και πήγα να διαβάσω και φυσικά έχει το ενδιαφέρον του ότι υπάρχει μια ελαφρά αναφορά στο The Stand - εκτός φυσικά από τον Randall.
@jonkyr , από ποιά περίοδο και μετά εντοπίζεις μανιέρα?
Χμ, θα με βαλεις να ψαξω και δεν εχω χρονο αυτη τη στιγμη. Απο μνημης, καπου στις αρχες-μεσα του 2000. Εκει με το Κινητο, με τον Θολο, ηταν ολα τοσο προβλεψιμα για εμενα. Μπορει να κανω λαθος, οκ, αλλα εκει με εχασε εντελως.
Καλησπερες. Αυτες τις μερες διαβαζω διαφορα βιβλια που με κρατανε σε αμειωτο ενδιαφερον. Κυριως sci-fi κ post apocalyptic. Αυτο ομως που με εχει εντυπωσιασει περισσοτερο ειναι το The Children of Gods And Fighting Men της Shauna Lawless. Ειναι ενα ιστορικο fantasy μυθιστορημα που διαδραματιζεται στην Ιρλανδια στο τελος του 10ου αιωνα μ.Χ. Ειναι το πρωτο μερος μιας τριλογιας και ειναι γυρω στις 400 σελιδες.
Ανακατευει πολυ ομορφα τα ιστορικα γεγονοτα με τον Ιρλανδικο μυθο. Μαεστρικα θα ελεγα. Ενα νησι διαιρεμενο σε διαφορα βασιλεια, αλλα Ιρλανδων, αλλα Viking επιδρομων, αλλοι Χριστιανοι και αλλοι παγανιστες. Παραλληλα διαδραματιζεται κ η μυθικη διαμαχη των δυο αρχαιων φυλων της Ιρλανδιας. Των Tuatha De Danaan κ των Fomorians. Μια διαμαχη μυστικη αδυσωπητη κ μπλεγμενη με τις ιντριγκες των ανθρωπινων βασιλειων. Σαν ενα ειδος παρασκηνιακου ψυχρου πολεμου… Πρωταγωνιστες της σειρας ειναι δυο γυναικες. Μια απο τους Tuatha De Danaan κ μια Fomorian. Η ιντριγκα στις ζωες τους κ στις εξελιξεις γυρω τους ειναι καθηλωτικη.
Η γραφη ειναι πολυ ομορφη κ ατμοσφαιρικη. Εξυπνο σεναριο και διαλογοι. Φοβεροι χαρακτηρες με κινητρα και παθη. Πολυ λεπτη η γραμμη του σωστου κ του λαθους. Του κακου και του καλου. Η ζωη ειναι πολυ πιο πολυπλοκη.
Μεγαλα μπονους για μενα η διαχυτη μελαγχολια οτι η εποχη αλλαζει, οι μυθοι χανονται. Κ οτι, ισως γιατι το ξαναπαιζω αυτες τις μερες αλλα εμπιστευομαι το κριτηριο μου, οι σκηνες στις αυλες κ την ζωη των μυθικων φυλων, το lore τους, εχουν μια μαγεια κ μια βαρυτητα που μου θυμιζει την γραφη κ την ατμοσφαιρα του Elden Ring.
Δεν υπαρχει στα Ελληνικα, αλλα το συνιστω ανεπιφυλακτα σε οποιον το χει με τα Αγγλικα, τον ενδιαφερει η Ιρλανδια, οι μυθοι της, η εποχη των επιδρομων των Βικινγκς κ των βασιλειων που εστησαν σε ολη την Βρετανια, η πολιτικη ιντριγκα κ η σκληρη διαμαχη των διαφορετικων θρησκειων κ παραδοσεων για το ποια θα επικρατησει εν τελει
3 Likes
Ψηθηκα εύκολα, είναι και η αγάπη για τον Slaine Macroth, οπότε…
1 Like
Ήρθε λοιπόν η ώρα που τελείωσα Το κοράκι του King.
Είμαι μάλλον ένας αρκετά περίεργος αναγνώστης του King, καθώς δεν μπήκα στον κόσμο του με τα κλασσικά του βιβλία, αλλά με τον Μάυρο Πύργο. Αυτό μου έδωσε μια εικόνα για το πως έγραφε στο παρελθόν και το πως έγραφε αρκετά αργότερα, την δεκαετία του 2000.
Το Κοράκι λοιπόν, είναι γραμμένο το 80 ενώ ο Μαύρος Πύργος σε έναν ορίζοντα 20ετίας, κάνοντας τον παλιότερο και συγχρόνως πιο νέο από το Κοράκι. Έχοντας διαβάσει τον Μαύρο Πύργο πρώτα, βρήκα αρκετές ιδέες που μου τον θύμισαν, αλλά προφανώς ισχύει το αντίθετο.
Σε κάθε περίπτωση, τεράστια ιστορία που σου κρατάει συντροφιά για πολύ καιρό. Αργή πλοκή κατά βάση σε αυτά που λέει ως 2 πρώτα βιβλία του τουβλου, αρκετά γρήγορη σε σημεία στο 3ο βιβλίο.
Κλασσικά χτίζει την ατμόσφαιρά του πολύ όμορφα, σε βάζει στα σωψυχα κάποιων πρωταγωνιστών, με την ελειψη αυτοπεποίθησης (για κάποιον χαρακτήρα) να λάμπει σε διάφορα σημεία. Προφανώς το μεταφυσικό παίζει μεγάλο ρόλο κατά την διάρκεια της ιστορία, όμως δεν εστιάζει εκεί. Εστιάζει στα post apocalyptic σκηνικά, στην επιβίωση και στις ανθρώπινες σχέσεις (ως ένα σημείο φυσικά).
Αυτό που δεν μου άρεσε είναι που στο τρίτο βιβλίο έμοιαζε να βιάζεται λίγο, ενώ μέχρι εκεινο το σημείο το τράβαγε διαφορετικά. Δεν ήταν από τις φορές που έχει καταιγιστική δράση και δεν σε αφήνει να αφήσεις το βιβλίο, αλλά από τις φορές που κάτι γίνεται πιο γρήγορα απ ότι σε έχει συνηθίσει το βιβλίο.
Σε κάθε περίπτωση πάρα πολύ ωραίο, όπως και το τέλος του, το οποίο θα το χαρακτήριζα λίγο ως πολύ αναμενόμενο. Όμως δεν μου φάνηκε κακό.
4 Likes
Αυτό που έχει πλάκα είναι πως το βιβλίο αλλάζει πολύ όσο προχωράει. Από ένα apocalyptic και μετά post apocalyptic μυθιστόρημα σε ένα ας πούμε ‘χριστιανικο’ lord of the rings (καταχρηστικός όρος αλλά κατάλαβες), πολύ καλά εκτελεσμένα όλα τα κομμάτια αλλά το αγαπημένο μου πάντα ήταν το πρώτο, η κατάρρευση της κοινωνίας και η περιγραφή αυτής της κατάρρευσης (ειδικά αν διάβασες το unabridged), το δεύτερο, το ποστ apocalyptic επίσης εξαιρετικό, το τρίτο το πιο αδύναμο σε σχέση με το προσωπικό μου γούστο αλλά μια χαρά κλείσιμο.
Από τα αγαπημένα μου βιβλία king, επίσης από τα βιβλία που έχω διαβάσει πολλές φορές.
1 Like
Σε πολλα βιβλια αναλογης θεματολογιας η καταρρευση της κοινωνιας ειναι και το δυνατο τους κομματι