Παιδιά εγώ παρκαρα στο P5. Έφτασα 18:30 και είχε καμία 20αρια αυτοκίνητα νομίζω.
Αύριο θα σχολιάσω το λαηβ.
Κι εγώ στο P5 πάρκαρα γύρω στις 8 παρά. Μια χαρά μπήκαμε μέσα, δυστυχώς η ουρά για μπύρες/ποτά ήταν τεράστια οπότε skip.
Δεν ενστερνίζομαι την άποψη του @mixalis_purple για τους Jayler, περάσαμε ωραία, δυνατά τραγουδάκια και είχε ενδιαφέρον να βλέπεις τον τραγουδιστή να είναι ίδιος ο Plant των 70s - ακόμα και στις κινήσεις. Μνεία στο πέρασμα από το War Pigs που έκαναν στο τελευταίο τραγούδι και ζεστάθηκε ο κόσμος για τα καλά. Ό,τι πρέπει για ζέσταμα δηλαδή.
Τώρα για τους Purple τι να πεις… Κατ’ αρχάς, είχα να τους δω από το 2011. Το πέρασμα του χρόνου ήταν (οπτικά) εμφανές.
Σε μουσικό κομμάτι είναι υπεράνω κριτικής. Εύφημος μνεία στον Ian Paice, που αν και 78 φεγγαριών, του δίνει και καταλαβαίνει. Airey/Glover σταθερές αξίες. Τώρα όσον αφορά τον “νέο” McBride, προφανώς έχει δέσει με τους υπόλοιπους πολύ καλά. Σε κάθε ευκαιρία του δίνει και καταλαβαίνει με πολύ ωραίο ήχο. Βέβαια να πω ότι εξακολουθώ να έχω προτίμηση στον Steve, αλλά οκ.
Τελευταίο κράτησα τον Big Ian: πέρα από 2-3 σημεία ήταν πολύ καλός. Οκ, Highway Star και Space Truckin’ δεν. Πάντα θα ελπίζω σε retire των συγκεκριμένων. Ειδικά το 2ο, αν δεν έχει το τζαμάρισμα τύπου MiJ, δε μου λέει και πολλά. Και έβγαλε και κάτι ωραίες κραυγές σε σημεία, έτσι για την κωλόφαση.
Ο ήχος, αν και στην αρχή ο Gillan μόλις που ακουγόταν, εν τέλει έστρωσε με το πρώτο solo. Γέλασα λίγο όταν προλόγιζε τον McBride και αντί για Simon τον είπε Steve… Γλώσσα λανθάνουσα κλπ.
Κάποια στιγμή στο solo του Sometimes I Feel Like Screaming μια κυρία από δίπλα (~55-60 χρονών) είδε ότι γούσταρα και με ρωτάει αν είναι καινούριο τραγούδι. Δεν ήμουν σίγουρος για το τι πρέπει να απαντήσω. Αλλά πώς να πεις “καινούριο” ένα τραγούδι που αισίως κλείνει τα 30 χρόνια του;
Συμπερασματικά, μπράβο τους για την απόδοση (80 χρονών και βγάζουν μια συναυλία 100 λεπτών άνετα κι εγώ στα mid-40s δεν μπορώ να ανέβω 5 σκαλιά) και ακόμα μεγαλύτερο μπράβο που από τα 14 τραγούδια που παίζουν (βγάζω solo/instrumental), πάνω από το 1/3 (5) είναι από τους 2 τελευταίους δίσκους (τα οποία live προφανώς είναι πολύ καλύτερα από το studio - ειδικά το Diablo), άλλα 2 από το reunion και μετά (Perfect Strangers/Sometimes I Feel Like Screaming) και τα υπόλοιπα είναι 70s. Θα ήθελα κάτι άλλο; Σίγουρα, υπάρχουν μεγάλα κενά στη δισκογραφία τους που δεν καλύπτονται και θα έπρεπε. It is what it is, δε νομίζω να υπάρχει κανένα άλλο συγκρότημα αυτής της ηλικίας που να αποτελείται κατα τα 3/5 από την original σύνθεση και να δίνει τόσο βάρος στα ύστερα χρόνια της.
Ας ελπίσουμε ότι δεν ήταν η τελευταία φορά!
5 Likes
3 Likes