η τεχνική ποιότητα του αποτελεσματος ναι, η σύλληψη της ιδέας όμως δεν μπορεί να μην είναι από μηχανή

Ο διάδοχος ξεπέρασε κάθε προσδοκία, καθώς είχε ένα φαινομενικά ανυπέρβλητο task. Να ξεπεράσει το μυθικό κομψοτέχνημα που μας είχε παρουσιαστεί πριν λίγα χρόνια:

Summary

image1024×1024 159 KB

Standing ovation.

Καλά αυτό μπροστά στο φετινό είναι Johnny the Fox ξέρω γω

Μήπως τα κάνει ο σεθ?

Τί ρεζιλίκια είναι αυτά;;;

Κάποτε δένανε τις γυναίκες στις μοτοσυκλέτες και τις σέρνανε στο δρόμο, αφού προγουμένως τις σπάζανε στο ξύλο. Άλλαξαν οι εποχές

(προφανώς και αστειεύομαι)

Το καλυτερο με την ολη φαση ειναι οτι το φετινο ειναι το καλυτερο εξωφυλλο που ειχαν ποτε οι Savage Grace. Οριακα με ψηνει να ακουσω τον δισκο. Δοκιμασα να ακουσω μια φορα το Master Of Disguise που θεωρειται το καλυτερο τους… αντεξα μεχρι να μπει η φωνη

Καλό τραγουδάκι, αλλά μετά το (δικαιολογημένο) κράξιμο που έχει φάει η μπάντα για το ΑΙ εξώφυλλο, σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο ΑΙ έχουν χρησιμοποιήσει και για τη δημιουργία των τραγουδιών…

image550×550 45.7 KB

Κρίμα που δε θα είναι το “Over” μέσα. Πολύ κρίμα.

Εχουμε τοπικ!

Κι εμενα με ενοχλει παντως οταν μια μπαντα βγαζει καινουριο τραγουδι (που ειναι και κομματαρα) κανα 2-3 χρονια πριν απο τον δισκο και αποφασιζει οτι ειναι “σε αλλη φαση” ο δισκος οποτε δεν το βαζει μεσα. Εδω υπαρχει βεβαια καλο επιχειρημα, το λες και concept:

The end result is 11 songs that explore the culture and history of Britain and Scotland, which the trio have delved into after spending years in the US.

1. ‘Roses’
2. ‘Evil’
3. ‘Adore You’
4. ‘Overthinker’
5. ‘Royal Blue’
6. ‘Comedown Tomorrow’
7. ‘Friend Of A Friend’
8. ‘Three Out Of Five’
9. ‘Conman’
10. ‘Jamie’s Prayer’
11. ‘Faith In Flying’

και μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα άλμπουμ της εποχής

Double post

κάντε τη χάρη στο εαυτό σας και ακούστε το νέο Shovel Dance Collective που εχουμε και στις κυκλοφορίες της ημέρας (καλά, προφανώς και τα υπόλοιπα, κλπ κλπ κλπ).

και αν και τον τρολλαρω ασύστολα σε σημείο που του σπάω τα νεύρα (και για τούτο το άλμπουμ), δεν μπορώ να φανταστώ καταλληλότερο να μας εξηγήσει το όνειρο από τον @Aldebaran

τεράστια μπάντα, διαρκής ανοδική δισκογραφική πορεία, πολλά περισσότερα από απλό πειραματικό folk.

Βρμ να το βάλω σε άλλο τοπικ. Πσαχτειτε και με κονσεπτ.

over & out.

Αυτο το αλμπουμ μαρεσκε πολυ αυτη την εβδομαδα στο commute:

Οπως και τη 90ιλα νοσταλγια των Dinosaur Jr που συνεχιζουν να βγαζουν μουσικη

αυτό εδώ μπήκε τυχαία και είχε πολύ ενδιαφέρον!

Το ακούω απ’ το πρωί και έχω πωρωθεί. Διαμαντάκι, όπως το περίμενα ακριβώς. <3

Μιλάμε για κακοποίηση του ονόματος και του παρελθόντος της μπάντας.
Έκανα τον κόπο να ακούσω λίγο από το δίσκο και δεν είναι απλά η έννοια της απογοήτευσης που κυριαρχεί. Είναι μία κατακρεούργηση.

Μπες στο site τους.

χαχααχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχαχαχα

Μιας που κοιμήθηκα και δεν είδα πουθενά ανακοίνωση για τα δύο παρακάτω που βγήκαν την Παρασκευή και δεν υπάρχουν στο άρθρο μας, ιδού:

Νέος δίσκος Frontierer για λιώσιμο μυαλού με ΤΖΕΝΤ

Nέος δίσκος των αγαπημένων μας στο σαητ Viva Belgrado, ισπανικό και ισπανόφωνο post hardcore με ένα περισσότερο γλυκό πρόσωπο αυτή τη φορά

Το λοιπόν:

Λαρισαίοι, progsters. Που το αγαπάνε το prog, ακόμα κι αν δεν έπαιζαν prog. Στο αίμα τους, όμως, κυλάει ολίγον τι και το AOR ή και μία ελαφρά ποπ αισθητική.

Κάποιοι απ’ αυτούς στο σχήμα χρωστάνε ακόμα το ντεμπούτο των Air Dance, αλλά θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου.

Που λέτε αφήνω εδώ μια λιστούλα με δέκα πολύ καλά φετινά άλμπουμ που όμως, για διαφορετικούς λόγους το καθένα, δεν παρουσιάστηκαν. Δεν περιορίζονται σε ένα είδος, και δεν είναι όλα από τον αυστηρά underground χώρο, αλλά τέλος πάντων νομίζω ότι αξίζουν ακρόαση.