Εξαιρετική περίοδος για τους Kiss αυτή, που την αγνοούν ακόμα και πολλοί οπαδοί τους, στη λογική “έλα μωρέ τώρα ποιοι Kiss χωρίς make up, ποζεροδίσκοι” κ.λπ.
Fixed.
Αφού ακόμα δεν τους έχεις ακούσει ρε πονηρέ
Και μην τολμήσεις να πεις ψέματα
Να τους ακούσω όλους εννοείς? Αρκούν τα “καλά” Lick It Up και Creatures of the Night. Τίγκα εμπορίκλα. Νο γκουντ.
Δισκάρες, αλλά μάλλον είσαι αρνητικά προκατειλημμένος (γιατί η διαφορά από άλλα που προσκυνάς δεν είναι δα μεγάλη), τέλος πάντων.
Επίσης αυτό που πόσταρε ο Black League είναι από το Asylum, μάλλον τον τελευταίο τους καλό φουλ εμπορικό δίσκο πριν το απότομο αγρίεμα με το Revenge.
Hχητικά? Ξεκάθαρα “κοίτα πώς ταιριάζουμε στα 80ς” φάση. Anyway, δεν θα επεκταθώ άλλο γιατί μάλλον κάτι ακούμε διαφορετικά.
Το Revenge μάλιστα. Το δέχομαι. Γαμεί σχεδόν όλο.
Εννοείται ότι ταίριαξαν άψογα στα 80s οι Kiss. Και αν το πρόβλημα είναι “τα 80s” συνολικά, τότε να πετάξουμε στα σκουπίδια τα πάντα όλα και από Motley Crue, και από Def Leppard, και, και, και. Που ξέρω ότι δεν το κάνεις.
Γι’ αυτό σου λέω, το θέμα είναι οι συνθέσεις, όχι η αισθητική. Π.χ. από Kiss πάλι, το Crazy Nights, που θυμάσαι ότι στο ‘χω πει αυτό, το οποίο κατά τ’ άλλα εμβάθυνε σε αυτό το ύφος, είναι απλά α-πα-ρά-δε-κτο.
Κοίτα, Motley Crue, συμπαθώ κάπως τα δύο πρώτα (δεν έχουν παίξει για αιώνες). Def Leppard, κατά βάση τα δύο πρώτα που όμως είναι εντελώς άλλη φάση, ελάχιστα Pyromania, μηδέν μετά. Να σου θυμήσω πως προσπάθησα και Ratt πρόσφατα, το ντεμπούτο κιόλας αλλά δεν, βαρέθηκα. Δεν έχω καλή σχέση με τον ήχο. Τέσπα.
Ε μη μου λες τεσπά τότε, εσύ πετάχτηκες να μου σβήσεις ό,τι έκαναν οι Kiss στα 80s με τον αφορισμό “ποζεροδίσκοι”. Που είναι οι περισσότεροι, δεν το αμφισβητώ, το πόιντ μου ήταν ότι αξίζουν.
Απλά όχι όλοι. Δυστυχώς.
TEΣΠΑ. ΟΝ ΤΟΠΙΚ:

H μία μπάντα που έπιανε Stones επίπεδα στα 70ς.
Σωτήρης Μουστάκας!
Για πάμε, η Τετάρτη πλησιάζει.
Εν τω μεταξύ, θα μπορούσε να είναι ατόφιο 10αρι αν έλειπαν τα τελείως αχρείαστα instrumental στο τέλος…oh well.


