Ολες οι πρωτες, ολες οι δευτερες, και οι 8 καλυτερες τριτες.
12 + 12 + 8 = 32 και μετα παμε σε νοκ αουτ ζευγαρια.
Ξεκαθαρα. Θα ηθελα να δω και Δανια και Ιταλια και Ελλαδα και Καμερουν μεσα, αλλα μονο αν αντικαθιστουσαν ενα σκασμο μετριες (και αισθητικα αθλιες) ομαδες οπως η Βοσνια, η Σκωτια και μερικες αλλες.
Ξέρει κανείς γιατί το δείχνουν και η ερτ1 και η ερτ2;
Με το χέρι στην καρδιά, γνώριζε κανείς ότι υπάρχει χώρα Κουρασάο πριν την μάθουμε τώρα στο Μουντιάλ; 
Εγώ, δίπλα σε Βενεζουέλα , οριακα φαίνεται ότι πας κολυμπώντας στον χαρτη
ένας επίγειος παράδεισος , όπως ολη η καραιβική, μέρος πρωην Ολλανδικών Αντίλλων και έχει - δεν έχει 150.000 κατοίκους
αναρωτιώμουν πως βρέθηκαν 18 παίκτες για Μουντιαλ , αλλά οι μισοί παίζουν Ολλανδία φυσικά
Κι εγω την ξερω γιατι εχω παει Αρουμπα, λιγο πιο περα στον χαρτη.
Μιλαμε για παραδεισο και τα δυο νησια, οχι αστεια ε.
Betting paradise actually. Εκατονταδες εταιριες εχουν αδεια απο εκει.
η καμερα του διαιτητή μου θυμίζει kill cam από βιντεοπαίχνιδα και την θεωρώ έξτρα δυστοπική, ειδικά σε συνάρτηση με το σκόπευτρο που φοράει γμτ.
Θα μου πεις, 1000 προβλήματα αυτη η διοργάνωση, αλλά ναι και αυτό.
Τι λες ρε.
Φανταστικη ειναι αυτη η καμερα. Σε βαζει στο παιχνιδι φουλ.
Έβλεπα τις περίεργες ώρες διεξαγωγής των αγώνων στο φετινό ΠΚ και θυμήθηκα ότι στο αντίστοιχο τουρνουά του 1986 που έλαβε χώρα ξανά στο Μεξικό δεν υπήρχε τέτοιο θέμα. Αυτό γιατί, προκειμένου να βολεύουν οι ώρες μετάδοσης στην Ευρώπη, οι αγώνες είχαν οριστεί να γίνονται στο καταμεσήμερο ή νωρίς το απόγευμα, με τους παίχτες να υποφέρουν από την αφόρητη ζέστη συν το υψόμετρο, και τους ανθρώπους των πάγκων να τους… μπουγελώνουν όποτε πλησίαζαν την πλάγια γραμμή!
Χαρακτηριστική έχει μείνει η εισαγωγική ατάκα του γνωστού σχολιαστή Μανώλη “Manolo” Μαυρομμάτη που ξεκίνησε μετάδοση λέγοντας “Καλησπέρα σας από το καμίνι του Μοντερρέυ”! Κάποια στιγμή οι παίχτες, με μπροστάρηδες τους Μαραντόνα και Βαλντάνο, διαμαρτυρήθηκαν για αυτές τις συνθήκες και έκτοτε τα ματς ορίζονται σε λογικές ώρες με βάση την τοπική ζώνη!
Παρεμπιπτόντως το Μουντιάλ του 1986 ήταν μάλλον το καλύτερο από αυτά που έχω παρακολουθήσει! Δυνατές ομάδες όπως η πρωταθλήτρια Ευρώπης Γαλλία, η ακαταμάχητη ΕΣΣΔ του Λομπανόφσκι δομημένη πάνω στη νικήτρια του Κυπέλλου Κυπελλούχων Δυναμό Κιέβου συν τον ανίκητο τερματοφύλακα Ντασάεφ, η εντυπωσιακή Δανία των 80’s, οι “κόκκινοι διάβολοι” του Βελγίου, η πάντα δυνατή Βραζιλία (στη δύση όμως εκείνης της σπουδαίας φουρνιάς που δεν έφτασε ποτέ στην κατάκτηση ενός παγκοσμίου κυπέλλου), η μονίμως ικανή για το χειρότερο και το καλύτερο Ισπανία, σου έδιναν την αίσθηση ότι θα μπορούσαν υπό άλλες συνθήκες να διεκδικήσουν το τρόπαιο!
Όχι όμως στο Μεξικό εκείνο το καλοκαίρι, όχι με τον Μαραντόνα παρόντα, ηγέτη ήδη στα 26 του, να παίρνει “από το χέρι” την Αργεντινή, μια ομάδα όπου μετά βίας μπορούσες να ξεχωρίσεις άλλα δύο, μικρότερης εμβέλειας, αστέρια (τους Βαλντάνο και Μπουρουτσάγκα) και να την οδηγεί στην κορυφή! Από τις πιο προσωπικές επιτυχίες που έχουν σημειωθεί σε ομαδικό άθλημα. Όσοι εμμένουν στο “χέρι του Θεού”, ας συνεχίσουν να μοιρολογούν για τα επιμέρους, όντας ανίκανοι να δουν το σπουδαίο Σύνολο! (Για την ιστορία, η διατησία-ντροπή εκείνου του τουρνουά έλαβε χώρα στο ΕΣΣΔ – Βέλγιο.)
Τα περίφημα abc islands (Aruba, Bonaire, Curacao). Οι περισσοτερες πρωην και νυν αποικιες της Ολλανδίας εχουν ανεβει κυρίως λόγω του ότι τσιμπάνε παιχτες με καταγωγη απο κει που παίζουν ολλανδικό πρωταθλημα. Αμα δειτε εκαναν καλη πορεια στα προκριματικά και το Σουρινάμ και η Ινδονησία επίσης καθώς οι ολλανδοθρεμενοι εστω και μικρονεσαιων ομαδων ειναι τεραστια υπόθεση για την εκάστοτε προκριματική ζώνη εκτός Ευρώπης. Τελος απ τους 26 παιχτες της αποστολης του Κουρασαο οι 25 γεννήθηκαν Ολλανδία. Μονο ενας γεννήθηκε στο νησι…
1 στα 2, ας κανω προγνωστικα και σημερα
Καναδας 1-0/1-1/0-0/2-0
ΗΠΑ 2-0/1-0/2-1
Καταρ 0-2/0-3
Χθες που χάζεψα τα ματσακια μπορώ να πω ότι η Κορεα με Τσεχία είχαν γκολαρες
Ειδικά αυτό του φίλου μας του πρώην γαύρου, ήταν ποίημα το πως τους άδειασε. Και η κεφαλιά από εκτέλεση πλαγίου της Τσεχίας ωραιότατη
Το Μεξικό οκ, one team show
Να μνημονεύσουμε επίσης την τεράστια ατάκα του συμπαίκτη του (νομίζω ότι ήταν ο Enrique) που του είχε αφήσει τη μπάλα λίγο πριν το κέντρο για να κάνει εκείνο το απίθανο σλάλομ και τελικά το 2-0: “'Όλοι μιλάνε για την γκολάρα του Μαραντόνα, κανείς δεν λέει όμως για αυτόν που του έδωσε την ασίστ. Ήταν τόσο καλή η πάσα μου που ήταν αδύνατον να το χάσει!”
ΓΑΜΑΤΟΣ!!!
Καλα αμα διαλεγω 4 πιθανα σκορ ανα αγωνα, κι εγω πιανω τα μισα και βαλε 
Λοιπον το ΗΠΑ - Παραγουαη το βλεπω 1-0/0-0/0-1/1-1/2-0/1-2/2-1/0-2/2-2/3-2/2-3/3-0/3-1/4-1
Καταλαβαίνω πως το λες, καθώς και το αστείο του μνμ σου. Όμως είσαι βαθιά νυχτωμένος κι ας είναι μέρα εκεί, αν νομίζεις ότι είναι εύκολο να βρεις σκορ.
Στο μεταξύ η πρόβλεψη 3, αντε 4 σκορ, δείχνει πώς βλέπεις να πάειενα ματς. Είναι καθαρά στοιχηματικη προσέγγιση.
Σε πιο generic απάντηση, άλλοι δεν πετυχαίνουν το 1Χ2, τα σκορ μας πειρςξαν; Καλημερες 
Καλα εχει παει αυτο
Το εξωτικο Κουρασαο το παρακολουθω απο μικρος λογω του Pirates! του Sid Meier 
.
Η Αμερικη πολυ καλη ομαδα. Φοβερο πρεσινγκ κ πολυ καλες ταχυτητες.
Ανυπομονω για το Μαροκο Βραζιλια σημερα στις 1ψτα μεσανυχτα.
Με αφορμή το φετινό μουντιάλ, θα ακολουθήσει κάτι λίγο άσχετο, αλλά και σχετικό ταυτόχρονα:
Χτες πριν την έναρξη του Καναδάς-Βοσνία, ακούω μια γνώριμη φωνή. Μετά που αναγράφηκε κιόλας το όνομα αυτού που θα μετέδιδε τον αγώνα, κατάλαβα ότι ήταν ο παιδικός μου φίλος από το δημοτικό, τώρα αθλητικός δημοσιογράφος Γιώργος Χαϊκάλης. Ήξερα και από προηγούμενα μουντιάλ και όχι μόνο, ότι ήταν πια χρόνια στην ερτ και μετέδιδε αγώνες ποδοσφαίρου. Το μυαλό μου πήγε στο μουντιάλ του Μεξικό το 1986. Τότε, παιδιά δημοτικού εμείς, μαζεύαμε με μανία τα αυτοκόλλητα πανίνι και τα κολλούσαμε στο αντίστοιχο άλμπουμ. Ο καθένας μας είχε το δικό του άλμπουμ. Ενώ οι περισσότεροι απλά κολλούσαμε τα αυτοκόλλητα, βλέποντας και τους αγώνες (2 πράγματα έμειναν στη μνήμη μου από τότε… ο μαγικός Μαραντόνα και η σφαγή της ΕΣΣΔ στον αγώνα με το Βέλγιο από τον σουηδό διαιτητή), ο φίλος Γιώργος δεν έμενε εκεί. Στο τέλος του άλμπουμ είχε γράψει ολόκληρη δημοσιογραφική ανάλυση του μουντιάλ, με άποψη. Ήταν φανερό ότι πήγαινε για αθλητικός δημοσιογράφος, και ίσως να μην το ήξερε ούτε ο ίδιος ακόμα τότε. Φυσικά δεν έμενε μόνο σε απόψεις κλπ, είχαμε και δική μας ποδοσφαιρική ομάδα, τον ΑΣΤΗΡ. Κανονίζαμε αγώνες Σάββατα πρωί με άλλα σχολεία και τάξεις, μπαίναμε στο προαύλιο του σχολείου μας, σκαρφαλώνοντας τα κάγκελα. Ο Γιώργος ήταν από τους αρχηγούς της ομάδας, παίζοντας καλό επιθετικό παιχνίδι, εγώ ο κόφτης της άμυνας. Ανέμελα παιδικά χρόνια…
Με τα χρόνια χαθήκαμε, διαφορετικά σχολεία στο λύκειο, διαφορετικές παρέες. But the memory remains…
Να είσαι καλά φίλε Γιώργο και να μεταδίδεις πολλούς ακόμα αγώνες ποδοσφαίρου!
