Πέρα από την πλάκα πάντως, αδιανόητη η νοοτροπία Τούχελ και Άγγλων.
Αυτή η ολική οπισθοχώρηση για ποιον λόγο ακριβώς;…έβαλαν το γκολ και έτρεμαν τα πόδια τους μετά.
Και να πεις ότι έπαιξαν και καλή άμυνα, έκλεισαν τους χώρους, πάει στο καλο. 4 κλασικές είχαν οι Αργεντινοι πλην των γκολ.
Γιατί μήπως μπορούσαν να κρατήσουν μπάλα και να παίξουν στα ίσια; Μιάμιση φάση σε όλο τον αγώνα.
Έχουν τους παίκτες ρε συ και για να κρατήσουν την μπάλα και να παίξουν καλύτερο ποδόσφαιρο. Όχι μόνο σήμερα, σε όλο το τουρνουά και στα ματς που είδαμε.
Το γιατί δεν το έκαναν είναι άλλο θέμα.
δεν τους φταίει κανείς που είναι λουζερ και χέστηδες και γύρισαν όλοι πίσω, αλλά ρε γαμώτο όσα χρόνια βλέπω μπάλα έχω καταλήξει κάθε φορά να τους λυπάμαι μέχρι ενός σημείου
δλδ δεν γίνεται κάθε φορά αυτό το πράγμα
γελάω μεν, αλλά επειδή δεν είμαι και hater κάπου στεναχωριέμαι κιόλας
είναι εντολή/θέμα προπονητή ή παιχτών όμως?
Από τη μια η Αργεντινή να κάνει το παιχνίδι της παρά το ήταν πίσω στο σκορ, από την άλλη οι Άγγλοι να μη μπορούν να αλλάξουν 3 πάσες και να κρατήσουν πάνω από 15” τη μπάλα.
Απολαυση σκέτη η νίκη με ανατροπή στο 92.
Και ματσαρα βγαλμένη από τα 80s, κλωτσιά, τσαμπουκάδες και τσαγανό.
Το ότι οι Αργεντινοί πήραν όλες τις κεφαλιές και τις διεκδικούμενες μπάλες από το 60’ και μετά δείχνει πόσο γυάλιζε το μάτι τους. Πηδούσε ο Μακαλιστερ με το Στόουνς και ο Μοντιελ με τον Κειν και έπαιρναν κεφαλιές ενώ τους ρίχναν ένα κεφάλι.
αυτό.
Ολα ειναι θεμα προπονητη πιστεύω. Καταλαβαινω οτι ειναι παραδοσιακά λιγοψυχοι αλλα 1ον επρεπε να τους πει να βγουν και λιγο μπροστά η τελως πάντων να μην βαλει ολα του τα στοπερ μεσα.
Μπράβο στην Αργεντινή αξια που επαιξε το ματς.
Εν τελει, στο ποδοσφαιρο και συγκεκριμενα στις τοπ διοργανωσεις σε ολα τα επιπεδα (World Cup, Euro, Champions League, Copa America, Copa Africa κτλ), στον τελικο συνηθως πανε 2 απο τις 3-4 καλυτερες ομαδες της διοργανωσης. Ετσι εγινε και τωρα.
Η Ισπανια εχει δεχθει ενα γκολ σε 7 αγωνες (απιστευτο πραγματικα), ενω η Αργεντινη εχει ανατρεψει το σκορ εις βαρος της 3 φορες σε αγωνες knock out και μια φορα ακομα ισοφαριστηκε δυο φορες απο το Πρασινο Ακρωτηρι αλλα καταφερε να αποφυγει τα πεναλτι. Κατα την γνωμη μου αυτες ειναι και οι δυο πιο συμπαγεις ομαδες του θεσμου, με την Γαλλια απο κοντα στην τριτη θεση.
Ο Μεσσι διχως τον Ντι Μαρια κουβαλαει στο επιθετικο κομματι την ομαδα περισσοτερο απο ποτε, αλλα ο Σκαλονι ειναι φανταστικος προπονητης και εχει μαζεψει μια στιβαρη ομαδα που αμυνεται με 9 παικτες οπως θα αμυνοταν αν συμμετειχε και το νουμερο 10 στην αμυνα, ακριβως για να μην χρειαζεται να σπαταλαει εκει ενεργεια το κατσικι. Ευτυχως φανηκαν και οι Εντσο Φερναντες, Λαουταρο Μαρτινεζ και Χουλιαν Αλβαρεζ στα τελευταια ματσακια της Αργεντινης, γιατι ο Λιονελαρας δεν γινεται να βαζει 2 γκολ σε καθε αγωνα.
Για τον τελικο νομιζω μονο δυο εκβασεις υπαρχουν. Ειτε ενα πολυ σφιχτο ματς τυπου 1-1 που θα κριθει στο τελος ή στην παραταση (ή ακομα και στα πεναλτι), ειτε θριαμβος της Ισπανιας με κανα 4-0.
Αν το παρει η Ισπανια, ισοφαριζει Γαλλια σε κατακτησεις και μπαινει στην τετραδα των Μεγαλων Ευρωπαικων, κατω μονο απο Ιταλια και Γερμανια. Αν το παρει η Αργεντινη, ισοφαριζει Ιταλια και Γερμανια και πλεον κοιτανε και οι τρεις την Βραζιλια στα ματια.
Κορυφαίο πρωτοσέλιδο της Sun:
Another Fine Messi, έπος.
Παρα πολυ κακες επιλογες απο τον Τουχελ. Μετεδωσε ηττοπαθεια στην Αγγλια. Οχι οτι θελαν και πολυ δηλαδη για να το νιωσουν και απο μονοι τους
Ακόμη κι αν δεν έχεις την τάση να καταφεύγεις στο… μεταφυσικό για να εξηγείς συμπτώσεις, αυτό το πράγμα με την Αγγλία και την ηττοπάθεια της σε κάνει να το σκέφτεσαι!
Είναι φοβερό το πως έχουν όλοι τους την φοβία/πεποίθηση ότι κάτι θα συμβεί και στο τέλος θα αποκλειστούν ακόμη κι όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές. Και μιλάμε για γενιές ποδοσφαιριστών, προπονητών κλπ, όχι για μια φουρνιά.
Αυτό καταδείχθηκε περίτρανα και χθες, με τους Άγγλους, αφού προηγήθηκαν, να αμύνονται τόσο χαμηλά που δεν προλάμβαιναν να βάλουν κόντρα στα σουτ των αντιπάλων τους έξω από την περιοχή, τόσο “πίσω από δοκάρια” έπαιζαν!
Αναζητώντας βέβαια μια λογική εξήγηση θα δούμε μια ομάδα που, αφού κατάφερε να βάλει ένα γκολ από το πουθενά και έχοντας επίγνωση της κατωτερότητας της, αμύνθηκε μαζικά μπας και κλέψει τη νίκη. Γιατί και η παρούσα έκδοση της Εθνική Αγγλίας είναι μια ομάδα με υπερκτιμημένους πάικτες που επωφελούνται από την λάμψη που δίνουν οι ξένοι στο πρωτάθλημα της χώρας τους, απολαμβάνοντας έτσι δυσανάλογης διαφήμισης και αμοιβής, με τις λίγες εξαιρέσεις να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Tα τελευταία 40 χρόνια που βλέπω τις διοργανώσεις των εθνικών ομάδων, δύο μόνο φορές υπήρξε εθνική Αγγλίας που να εντυπωσίασε και να άξιζε να κατακτήσει κάτι.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 ήταν η πρώτη, όπου η καταπληκτική εκείνη ομάδα των Άγγλων ήταν η καλύτερη του τουρνουά και αποκλείστηκε στον ημιτελικό από τους Γερμανούς στην “ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι”, ενώ μπορούσε να είχε καθαρίσει το ματς στην κανονική διάρκεια.
Στο εντός έδρας Euro του 1996 ήταν η δεύτερη, όπου με ηγέτη τον Paul τον Gascoigne έφτασε πάλι μέχρι τα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε ξανά από την εθνική Γερμανίας, και πάλι στα πέναλτι!
Καθόλου συμπτωματικά, όλα αυτά ήταν πριν την “γιγάντωση” της Premier League που άλλαξε την φυσιογνωμία του αγγλικού ποδοσφαίρου, αφού μπορεί να αναβάθμισε το προϊόν, να έφερε τα απίθανα έσοδα, να εξοστράκισε τον χουλιγκανισμό κλπ, ταυτόχρονα όμως ακύρωσε σταδιακά την λαϊκότητα του αθλήματος, μετατρέποντας τους παίκτες πρωτίστως σε stars και μετά σε αθλητές. Τύποι όπως ο προαναφερθείς Gascoigne ή ο Brian Clough παλιότερα, δεν θα είχαν καμία θέση στο αγγλικό πρωτάθλημα των τελευταίων δεκαετιών, αντίθετα με κάτι Beckham π.χ.
Και βλέποντας αυτή τη θλιβερή χθεσινή εικόνα και το αντιποδόσφαιρο, συνειδητοποιεί κανείς ότι όντως it’s coming home, οπουδήποτε αλλού δηλαδή πλην της Αγγλίας!
Στο δεύτερο γκολ της Αργεντινής, μετά το δοκάρι δείτε πως χαλαρώνουν οι Άγγλοι αμυντικοί, ο πικφορτ αρχίζει τους περιπάτους και ο Κατσικας τρέχει στο κόρνερ να μαζέψει την μπάλα πριν βγει, στα 39 του.
Ο θεός του ποδοσφαίρου μας προστάτευσε.
Βτγ, πλέον το “Μέσσι ή Ρονάλντο ;” δεν είναι ερώτημα προτίμησης, είναι IQ test.
Ακομα θυμαμαι τις απιαστες εκτελεσεις σχεδον ολων των παιχτων.
πως κατάφεραν με 11 παίκτες μέσα στην περιοχή να αφήσουν τον άλλο να πάρει αμαρκάριστος την κεφαλιά… πραγματικό κατόρθωμα!
θα είχα ξεγελάσει το ποδόσφαιρο αν περνούσαν χθες οι Άγγλοι με αυτή την εμφάνιση.
δεν ξέρω ποιος θέλω να το σηκώσει. από τη μία η Ισπανία, είναι ομάδα με αρχή-μέση και τέλος. δουλεμένη στο σύνολό της χωρίς “ντίβες”. από την άλλη η Αργεντινή που δεν έχει αρχή αλλά έχει ΜΕΣΣΙ (see what I did there), αλλά μου την έχει σπάσει λίγο το σπρώξιμο που έφαγαν σε προηγούμενα ματς.
το σίγουρο είναι ότι θα έχει πολύ ενδιαφέρον ο αγώνας
Άμα τη στέλνει τηλεκατευθυνόμενη εκεί που πρέπει το κακό πόδι του ποδοσφαιριού ημίθεου, και 22 να είχαν στην περιοχή πάλι γκολ θα έμπαινε.
Εν τω μεταξύ κάτι Μέσι, Ζιντάν, Νέντβεντ, είναι οριακά ιεροσυλία να λες ότι έχουν “κακό πόδι”.
