Ηorror\Cult\B-Movies


#1961

[B]“Witching & Bitching”[/B], ή αλλιώς [B]“Las Brujas De Zugarramurdi”[/B]. Classic ταινία που ακροβατεί ανάμεσα σε horror και κωμωδία, με το τελευταίο να υπερισχύει και να προσφέρει άπειρο γέλιο. Μερικοί τύποι αποφασίζουν να χτυπήσουν ένα ενεχυροδανειστήριο, την κάνουν με ταξιτζή υπό την απειλή όπλου και πέφτουν πάνω σε ένα χωριό τίγκα στις μάγισσες με φεμινιστικές απόψεις. Δε θα το πω και αριστούργημα αλλά έπιασα τον εαυτό μου να γελάει σαν το μαλάκα αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ταινίας.


#1962

[B]My Bloody Valentine[/B] (1981)

Έχω δει 2 φορές το remake του συγκεκριμένου και κακώς δεν είχα τσεκάρει τόσο καιρό το original.
Μια μικρή πόλη με έναν μανιακό που είχε σκοτώσει κάτι τύπους πριν 20 χρόνια αλλά δεν ξέρουν που βρίσκεται. Ξαφνικά, “καρδούλες” ξανά εμφανίζονται στα κοντά του Αγίου Βαλεντίνου και τα λοιπά γνωστά στη συνέχεια.
Για την εποχή του είναι καλό slasher από την άποψη ότι είχε έξυπνο concept(+γυρίστηκε σε αληθινό mine), η αμφίεση του killer επίσης πολύ καλή, μερικές gore σκηνές.
Από εκεί και πέρα οι τόσο κακές ερμηνείες, σκηνοθεσία, φάτσες, το ότι στη μέση περίπου εκεί που πήγε να γίνει ενδιαφέρον έγινε βαρετό, έκαναν το remake να φαίνεται προτιμητέο και ας είμαι addicted στις κλασικές horror movies.
Να διορθώσω ότι δεν περιμένω ούτε τις τρομερές ερμηνείες, ούτε την τρομερή σκηνοθεσία σε slasher-ια των 80’s αλλά εδώ πιάσαμε πάτο.


#1963

Είδα και εγώ το σικουελ του dead snow.

[B]ΓΑΜΗΣΕ[/B]

Εντελώς θεοπάλαβο σενάριο με τέρμα εξωφρενικές καταστάσεις. Black humor σε βαθμό να νιώθεις ένοχος που γελάς ώρες ώρες. Γενικά η ταινία είναι τρελή απόλαυση, όσοι είστε φαν των zombies επιβάλετε να την δείτε.

Πρέπει να μείνω λίγο βέβαια στην τελευταία σκηνή της ταινίας (υπάρχει και μια μετά τους τίτλους τέλους εγώ αναφέρομαι σε αυτή πριν τους τίτλους). Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί κάτι ανάλογο σε ταινία zombie. Θα σηκωθείτε από την καρέκλα και θα προσκυνήσετε (οι υπόλοιποι απλά θα αηδιάσετε). Το μόνο που θα πω είναι ότι έγινε η πιο γαμάτη χρήση του Total eclipse of the heart της Bonnie Tyler στην ιστορία του κινηματογράφου :!:


#1964


Το μουντιάλ τελείωσε, η Γαλλία μπορεί να μη νίκησε, φέτος όμως έβγαλε αυτή τη ζομποταινία. Με ποδοσφαιριστές κι οπαδούς να γίνονται ζόμπι εξαιτίας ενός ντοπαρισμένου, και κυνήγι εντός κι εκτός γηπέδου. Πρώτο ημίχρονο καλό, στο δεύτερο ψιλοβαρέθηκα, αλλά το σώζει κάπως με το τέλος.


#1965

…και κοινωνικό μήνυμα η ταινία8O :D…μαρέσουν κάτι τέτοια:):!:


#1966

Καλή μαλακιούλα…


#1967

…μετά από πολύ καιρό είδα το Wishmaster…καλούτσικη τανία τρόμου, που ξεκινά και τελειώνει εντυπωσιακά, αλλά στην μέση κάνει κοιλιά…το δεύτερο μέρος είναι πολύ καλύτερο, κατά την γνώμη μου…το τρίτο μέρος είναι μια αηδία, αν και παίζει η πολυαγαπημένη μου A.J. Cook http://www.imdb.com/name/nm0176882 …το τέταρτο μέρος ούτε που το θυμάμαι:p

…για τις διακοπές, καλά είναι και αυτά:p

:):!:


#1968

Το Wishmaster θυμάμαι το πετύχαινα πιο πιτσιρικάς συχνά στο Star αργά το βράδυ και πάντα καθόμουνα και το έβλεπα. Μου έχει μείνει μια σκηνή (δε θυμάμαι σε ποιο απ’όλα είναι) όπου περνάει ένα τύπο κυριολεκτικά ανάμεσα από τα κάγκελα της φυλάκης.


#1969

…ναι στην πρώτη ταινία, για μένα η δεύτερη ταινία έχει πιο προσεγμένους χαραχτήρες και καλό σενάριο, για το είδος έτσι?..και πιο εντυπωσιακές σκηνές:):!:


#1970

Απαίσιο…

…και απαίσιο.


#1971

Λοιπόν τις τελευταίες μέρες διαβάζω περιστασιακά ένα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον βιβλίο για τα… [B]ZOMBIES[/B]!!! (ήθελα να δώσω έμφαση).

[B]Ζombies: Αn illustrated history of the undead[/B]

Το βιβλίο εξετάζει την ύπαρξη των zombie στην pop κουλτούρα με μεγαλύτερη έμφαση βέβαια στις κινηματογραφικές παραγωγές. Αφού τοποθετήσει την αρχή των zombies στην Αϊτή και τις τελετές βουντού συνεχίζει με την εξέλιξη τους μέσα από τις κινηματογραφικές παραγωγές κάθε δεκαετίας, αφιερώνοντας λίγο παραπάνω χώρο στις σημαντικότερες από αυτές (Night of the living dead, Blind of the dead series κ.α.)

Φυσικά δεν γινόταν να μην κάτσω να δω μερικές από όσες μου έχουν διαφύγει όλα αυτά τα χρόνια (και είναι αρκετές). Δεν τις πήρα με χρονολογική σειρά, αν και το ήθελα. Όπως και να 'χει πολύ υλικό και πολλές ταινίες για τους φαν τους είδους. Πάμε για μια πρώτη μικρή δόση.

[B]Tombs of the Dead (La noche del terror ciego)[/B]

Ισπανική παραγωγή, το πρώτο μέρος από την σειρά Blind of the dead. Όχι ακριβώς zombie με την μορφή που τα ξέρουμε σήμερα αλλά περισσότερο φαντάσματα σταυροφόρων που βγαίνουν από τους τάφους τους και κυνηγάνε όποιον τολμήσει να περάσει την νύχτα στο εγκαταλελειμμένο νεκροταφείο τους (και ναι είναι περισσότεροι από ότι νομίζετε αυτοί που το κάνουν). Τα zombie-ghost-templars γαμάνε από πλευράς εμφάνισης και οι σκηνές που τους βλέπουμε επί της οθόνης είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η ταινία. Η πρώτη από αυτές έχει να κάνει με ένα γκομενάκι που προσπαθεί να διαφύγει με άλογο, σε μια σκηνή όπου είναι προφανής η επιρροή της στον Peter Jackson όταν αυτός γυρνούσε την δική του σκηνή στον πρώτο Άρχοντα με τα δαχτυλοφαντασματα να κυνηγάνε την Arwen (σχεδόν ίδια σε κάποιες φάσεις). Και από πλευράς εμφάνισης τα δαχτυλοφαντασματα μοιάζουν αρκετά στους αθάνατους σταυροφόρους.

[B]House of Usher[/B]

Βασισμένη σε διήγημα του Ποε. Μένει πιστό στο πνεύμα αλλά αλλάζει αρκετά το story. Ωραία ταινία με το zombie εδώ να είναι μόνο ένα και να εμφανίζεται στο τέλος. Μεγάλος Vincent Price, οι ρόλοι αυτοί του πήγαιναν γάντι έτσι και αλλιώς και αυτός φανερά το ευχαριστιόταν. Κάθε λέξη του σε υπνωτίζει. Ταινία που εξελίσσεται όλη μέσα σε ένα σπίτι και καταφέρνει να σου κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι τέλους δεν της λες άσχημη.

[B]The Plague of the Zombies[/B]

Αυτή ήταν η πρώτη συνεισφορά την hammer στον τομέα των zombies. Βέβαια αυτή την έχω ξαναδεί απλά το είχα ξεχάσει :stuck_out_tongue: Δεν πειράζει μια επανάληψη δεν έβλαψε κανέναν, άλλωστε η ταινία είναι πολύ καλή. Εμφανισιακά τα zombie είναι πιο… σημερινά. Αλλά η εμφάνιση τους στην πλοκή της ταινίας έχει να κάνει με τα voodoo της Αϊτής, δηλαδή πάμε πιο κοντά στις ρίζες των zombies. Και πάλι αυτό που κερδίζει τις εντυπώσεις είναι αυτή η μοναδική gothic ατμοσφαίρα που είχαν οι περισσότερες παραγωγές της hammer. Παραδόξως εδώ δεν παίζει ούτε ο Lee ούτε ο Cushing.

[B]The Serpent and the Rainbow[/B]

Από τις πιο γνωστές ταινίες με voodoo που μου διέφευγε μέχρι σήμερα. Πιο αποτελεσματική στις horror στιγμές της και με καλύτερες ερμηνείες. Και εδώ τα voodoo της Αϊτής πρωταγωνιστούν. Αλλά εδώ είμαστε και στην πηγή αφού το μεγαλύτερο μέρος της πλοκή εξελίσσεται στην πρωτεύουσα του voodoo. Η ταινία προσπαθεί σε 1-2 σημεία να εμβαθύνει λίγο παραπάνω και στην λατρεία του voodoo αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό.

… To be continued


#1972

…καλό θριλεράκι με αεροπλάνο, και πολύ καλό φινάλε

:):!:


#1973

το νεο βιντεο των Iron Reagan “Eyeball Gore” το χετε δει?

περιεχει νομιζω τις πιο γνωστες σκηνες με ματια απο ταινιες τρομου.

Οποιος τις γνωριζει ολες ας κανει και μια λιστα με τους τιτλους, καθως μερικες μου ξεφευγουν.

Ειναι λιγο γραφικο, για οσους δεν ειναι συνηθισμενοι…


#1974

Αχ <3

Λατρεύω τον συνδυασμό μουσική-horror movies!
6 βρήκα: Riki Ohh, Zombie, Un Chien Andalou, Cannibal Ferox, Hostel, Nekromantik(νομίζω)
Και τις άλλες θέλω.


#1975

η πρωτη (και γαματη σκηνη) ειναι απο το opera του argento.
Η αλλη που το βγαζει και το τρωει ειναι απο Naked Blood.


#1976

ΕΠΙΣΗΣ…
GOONIES, ZOMBI 2 K DEAD & BURIED


#1977

ZOMBI 2=Zombie βρε!


#1978

SKOYZI ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΙΞΑ ΛΙΓΟ ΙΤΑΛΙΑΝΟΣ


#1979

Η και [B]Zombie Flesh Eaters[/B] όπως αλλιώς είναι γνωστό. Το οποίο το είδα αυτές τις μέρες για πρώτη μόλις φορά αν και είναι από τις πλέον γνωστές ταινίες του είδους.

[I][B]When the earth spits out the dead… they will return to tear the flesh of the living[/B][/I]

Και σύμφωνα με το βιβλίο που διάβασα η ταινία στην Ιταλία διαφημίστηκε ως σίκουελ του Dawn of the Dead (το οποίο βγήκε εκεί με τον τίτλο Zombi εξού και το Zombi 2), φυσικά παράνομα και χωρίς καμιά άδεια από τον Romero.
Πολύ αργό βασικά στην αρχή του και… βαρετό αφού οι δραματικές σκηνές που προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν την πλοκή ήταν τραγικές. Αλλά όταν έφτανε στην δράση αποζημίωσε, τόσο με μερικές gore σκηνές (όπως αυτή που υπάρχει στο βίντεο που μπήκε πριν μερικά ποστ), την υποβρύχια σκηνή zombie vs shark αλλά και την αναμέτρηση με τους νεκροζωντανούς στην τελική σκηνή πολιορκίας στην εκκλησία.

[B]Horror Express[/B]

Με Christopher Lee και Peter Cushing. Αν και δεν είναι παραγωγή της hammer έχει την ατμόσφαιρα των ταινιών της εταιρίας. Όλη η πλοκή λαμβάνει μέρος στον Υπερσιβηρικό. Με μια αλλά Lovecraft εισαγωγή (που μου θύμιζε λιγάκι mountains of madness) και μια συνέχεια που θυμίζει κλασική monster movie και όχι zombies, η ταινία σε βάζει γρήγορα στην κλίμα. Αρκετές ανατροπές εξωγήινοι, Δαρβίνος, Rasputin και κάπου στο βάθος ο Telly Savalas με μερικά zombie που eventually εμφανίστηκαν στην πλοκή της ταινίας. Πιο guilty pleasure πεθαίνεις. Μάλλον η ταινία που ευχαριστήθηκα περισσότερο από όσες είδα αυτό το διάστημα.

[B]Night of the Living Dead (1990)[/B]

Remake της κλασικής ταινίας του Romero σε σενάριο του ιδίου μάλιστα. Που σημαίνει αρκετά πιστό στην ταινία 1968. Την απέφευγα εδώ και αρκετό καιρό αφού και μόνο η ιδέα ενός remake σε αυτή την ταινία μου φαινόταν ιεροσυλία. Αλλά… τα σπάει!! Καταφέρνει μάλιστα να πιάσει την ατμόσφαιρα του original. Το τέλος είναι διαφορετικό αλλά η κοινωνική κριτική του romero (και όλων των zombie ταινιών που έχει κάνει) είναι παρών. Μεγάλη έκπληξη.


#1980

…true story…τα σπάει αυτό το remake…είναι και εντελώς διαφορετικός ο χαραχτήρας της πρωταγωνίστριας:):!: