Το κλασικό άλμπουμ των Sabbath με τον Tony Martin στα φωνητικά, επανέκδοση του 2024.
Το πρώτο σόλο άλμπουμ του Mike Rutherford των Genesis, πρώτη γερμανική έκδοση, 1980.
Λοιπόν κάθησα και σκέφτηκα. To Paranoid νόμιζα πως το είχα το αυθεντικό. Αλλά όχι. Μετα τη λιωμένη αντιγραμμένη κασσέτα, είχα πάρει από κάπου μια μούφα κόπια και είχα απογοητευθεί αλλά δεν είχα ασχοληθεί να το ξαναπάρω στη “σωστή” έκδοση (Castle, '96-'97). Done.
To Who’s Next, το πρώτο μου βινύλιο που χάλασε χρόνια πριν. Θα αγορασθεί ξανά και σε αυτό το φορμάτ αλλά τσίμπησα και το cd για τα θεϊκά bonus.
Μόνο το Who Are You δεν είχα πάρει ποτέ αλλά ήρθε η ώρα του.
Α good day.
To Nude είναι αντάξιο των προηγουμένων δίσκων τους;
Όπως το δει κανείς. Eμένα είναι μάλλον το αγαπημένο μου μετά τα 4 πρώτα, σίγουρα το αγαπημένο μου στα 80’s. Γενικά, το I Can See Your House from Here το θεωρώ το πρώτο μέτριο άλμπουμ τους (με 2-3 αριστουργήματα μέσα όμως), οπότε εδώ σίγουρα ανέβηκαν.
Ειδικά το Khemmis το λατρεύω. Δυστυχώς δεν είχε το Heaven and Hell που ήθελα από Sabbath, αλλά και το Mob Rules δεν με χαλάει καθόλου.
Προτιμάς Nude από Stationary Traveller? 
Οριακά μάλλον αλλά το πιστεύω πολλά χρόνια ωστε να μπορώ να είμαι κάθετος. 
Σίγουρα τα 2 αγαπημένα μου στα 80s, το Single Factor υπολείπεται των 2.
Για να δούμε σιγά σιγά τις αγορές της τελευταίας εβδομάδας…
ΒΑΓΓΟΥΡΑΣ, ελληνική κόπια του 1980, ευτυχώς παίζει παραπάνω από ικανοποιητικά, είναι και στο top 3 των αγαπημένων άλμπουμ μου από Vangelis…
Πιθανότατα promo copy, δε μας ενοχλεί αυτό.
Οι άνω των 45 σίγουρα ξέρουμε κομμάτια του Jean - Luc από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα από πού να αρχίσω το ταξίδι στη δισκογραφία του. Επέλεξα το A taste for passion, έναν ενδιαφέροντα fusion δίσκο του, που μπορεί να μην έχει το μεγάλο “σουξέ”, αλλά κυλάει νεράκι!
Κι αυτή είναι ελληνική κόπια.
