Τι ταινία είδατε σήμερα στο cinema?


#4884

%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF%20%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82

Πρέπει να είμαι από τους λίγους κωλόφαρδους που πρόλαβαν να το δουν με υπότιτλους την πρώτη εβδομάδα του στην Αθήνα, καθώς μετά έμειναν μόνο οι μεταγλωτισμένες εκδόσεις στους κινηματογράφους, ώσπου και αυτές χάθηκαν τις επόμενες 2 εβδομάδες…

Ξέχασα να το αναφέρω νωρίτερα εδώ, το κάνω τώρα.
Λοιπόν, το Into the SpiderVerse δεν είναι μόνο η καλύτερη ταινία βασισμένη στον Spiderman, δεν είμαι ακόμα σίγουρος αν είναι και η καλύτερη superhero movie που έχει γυριστεί μέχρι σήμερα… Oπτικά Α-Λ-Λ-Ο-Υ τελείως, μια τρομερή μίξη παραδοσιακού σκίτσου, cg animation με ένα retro πέρασμα που θυμίζει comics των 60s και 70s, ιστορία καταπληκτική/ευφάνταστη και ότι πιο κοντά έχει γίνει ποτέ επί οθόνης στο πρωτότυπο υλικό (captures 110% την ουσία του χαρακτήρα) + τεράστιο, κολλοσιαίο nerdgasm για τους φίλους του spidey και δη αυτών που τον έμαθαν τα τελευταία 60-70 χρόνια από τα comics και όχι τις ταινίες ή την tv και τέλος εξαιρετική voice over δουλειά (nick cage <3)…γενικά 10/10 σε όλα, ιστορία/συναίσθημα/δράση/αισθητική/παραγωγή, έμεινα λίγο μαλάκας :stuck_out_tongue:

Δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη superhero movie ever, αλλά είναι στο τοπ3 χωρίς πολύ σκέψη, μαζί με τα Batman Begins και Spiderman2 (για μένα δλδ)


#4885

Έπεσε κινηματογραφικό διήμερο…

Καταρχήν με νέο Eastwood. Μάλλον η καλύτερη ταινία του από την εποχή Grand Torino. Ο χαρακτήρας που ερμηνεύει έχει πολλά κοινά στοιχεία. Αληθινή ιστορία η όλη φάση. Μου άρεσε πάντως που έχωσε μέσα αρκετό χιούμορ που δεν φάνηκε καθόλου ξένο με τα πιο δραματικά σημεία. Συμβατική αφήγηση μεν αλλά σε πιάνει, ειδικά στο τέλος έχει 1-2 αρκετά συγκινητικές στιγμές. Μου άρεσε που τον είδα ξανά στην οθόνη πάντως.

Και συνέχεια με τον νικητή στις χρυσές σφαίρες στην κατηγορία της κωμωδίας. Πάνω κάτω όπως τα είπε ο Lupin πιο πάνω είναι τα πράγματα. Ο Μορτενσεν ήταν εξαιρετικός αν και όταν τον είδα να μιλάει με ιταλική προφορά και να κάνει διάφορες ανάλογες χειρονομίες στο trailer μου φάνηκε κάπως γραφικός, στην ταινία παίρνεις όρκο πως ο τύπος είναι γέννημα θρέμμα. Εγώ πάντως την ευχαριστήθηκα περισσότερο από όσο περίμενα.


#4886

@_Dead , αναμένουμε σχόλια για Glass ε


#4887

Από βδομάδα :stuck_out_tongue: Τώρα εδώ παίζει αυτή την τελευταία ελληνική κωμωδία που ξεχνάω τίτλο. Με τρόμαξαν οι κριτικές λιγάκι αλλά με Σιαμαλαν είχα πολλές διαφωνίες με κριτικούς στο παρελθόν αρα…

Όποιος το δει ας ρίξει μια πάντως, χωρίς spoiler.


#4888

φοβαμαι να παω γιατι εχω ακουσει ΤΑ χειροτερα…


#4889

Glass χθες

Δυστυχώς απογοήτευση :frowning_face:

Είναι λες και είχε 3 διαφορετικές version στο μυαλό του και τις έχωσε και τις 3 σε μια ταινία. Μια πιο χαμηλών τόνων κοντά στο ύφος του πρώτου Unbreakable που απλά γαμάει με μερικές υπέροχες ιδέες, μια που ήταν απλά φόρος τιμής στην κουλτούρα των κομικ με συνεχείς αναφορές στα κλισέ της πλοκής που όμως όλοι λατρεύουν και μια που ήθελε την όλη φάση να την πάει σε φιλοσοφικών αναζητήσεων ταινία για τον υπεράνθρωπο που ίσως κρύβεται μέσα στον καθένα. Αντί να κάνει μια (την πρώτη) τις έκανε και τις 3 μαζί. Αποτέλεσμα να βγει η ταινία κανονικό τέρας του Φρανκενσταιν.
Πολύ κρίμα γιατί σε κάποιες στιγμές νιώθεις ότι θα δεις μια πραγματικά πολύ ξεχωριστή και γαμάτη ταινία. Η απερίγραπτη τυρίλα της τελευταία σκηνής (βασικά μιας φράσης) είναι το τελειωτικό χτύπημα που σε κάνει να βγεις στραβωμένος από την αίθουσα.

Πραγματικά πολύ κρίμα όμως.


#4890

The Favourite πολυ καλο, με μια εκπληκτικη Coleman (Οσκαρ τσεπακι).
Ο Λανθιμος εφτιαξε μια ταινια που ξεφυγε λιγο απο τη κλασσικη του συνταγη και πειραματιστηκε με κατι τελειως διαφορετικο. Νιωθεις οτι ανοιγει μια νεα σελιδα στη καριερα του και μαζι με πολυ δυνατες ερμηνειες εχει δημιουργησει μια πολυ ολοκληρωμενη ταινια. Περα απο τη Coleman και οι Weisz και η Stone ηταν παρα πολυ καλες.

Aquaman πηγα Παρασκευη μετα απο δουλεια φορ δε λολ, και με πηρε κανονικα ο υπνος :confused:


#4891

Συμφωνώ απόλυτα. Δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα σκουπίδια.
Είναι μια 80s ταινία φτιαγμένη το 2018. Πραγματικά μια χαριτωμένη ταινία

  • Η πιτσιρίκα είναι φανταστική.
    +++++++++++++++ Ήμουν τεράστιος φαν των Τρανσφόρμερς ως πιτσιρικάς και ανατρίχιασα όταν είδα τις σκηνές στον Cybertron με τους χαρακτήρες με τον αρχικό τους σχεδιασμό και όχι τις μπούρδες που τους έχουν κάνει τώρα. Φυσικά highlight η σύντομη εμφάνιση του υπέρτατου αρχιδιού “starscream”

#4892

%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF%20%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82

Bραβείο σεναρίου σε φετινές Νύκτες Πρεμιέρας και υποψήφιο σε φεστιβάλ Βερολίνου

Μαν πολύ χαμηλών τόνων πιάνει δουλειά σαν εκφορτωτής σε αποθήκη σειράς σούπερ μάρκετ αλα Lidl κάπου στην Γερμανία, αρχιζει να γουστάρει συνάδελφο του + αποκτά role model στο πρόσωπο ενός senior υπαλλήλου που τον τρενάρει στην αρχή στα μυστικά των werehouse logistics…

Καλογραμμένο δράμα/κομεντί στα πρότυπα του Καουρισμάκι και Τζάρμους (αλλά αρκετά πιο πίσω), με επίκεντρο την αποτύπωση της σύγχρονης μοναξιάς σε εργασιακό/προσωπικό περιβάλλον, την έλλειψη επικοινωνίας και on the far end μια ελαφρά -και λίγο αχρείαστη- υπόγεια κοινωνική κριτική για το καπιταλιστικό σύστημα και την αυτοματοποίηση της παραγωγής σε κάθε βαθμό…
Oι ρυθμοί πολύ αργοί, οι διάλογοι λίγοι αλλά καλογραμμένοι, οι χαρακτήρες τόσο όσο και γενικά αρκετά καλό δείγμα αυτού του σινεμά… λίγο το β μέρος κάνει κοιλιά όταν ξεκινάει, λίγο το φινάλε είναι αναμενόμενο και ψιλό overwhelming, λίγο τα πολιτικά σχόλια μπορούσαν να λείπουν γιατί δεν χρειάζονταν και ίσως ο ρυθμός θα έπρεπε σε σημεία να είναι διαφορετικός.
Μέσες άκρες όμως ήταν καλό έργο, στο οποίο μπορεί να ταυτιστεί σε πολλά επίπεδα, μια αρκετά καλή και έντονη απεικόνιση των εργασιακών συνθηκών σήμερα και σίγουρα καλή επιλογή για σινεμά (εξαιρετική φωτογραφία που άξιζε στην μεγάλη οθόνη)

α παίζει και η κυρία που έπαιζε στον Τόνι Έρντμαν


#4893

%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF%20%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82

Η ταινία επικεντρώνετε στο ερωτικό τρίγωνο Βασίλισσας + 2 άλλων γυναικών της αυλής της και στον αντίκτυπο που έχει αυτή η σχέση, στις πολιτικές αποφάσεις της πρώτης αναφορικά με την φορολογία της γης και τον πολυέξοδο πόλεμο με την Γαλλία…η Βασίλισσα άγεται και φέρεται, έρμαιο της κατάθλιψής και της μοναξιάς της αλλά και των πικρών που την έχει κεράσει η ζωή, ενώ κάθε μία από τις 2 ‘‘ευνοούμενες’’ έχει τη δική της ατζέντα που εξυπηρετεί…

όλα τα παραπάνω θυμίζουν προφανέστατα και χωρίς δεύτερη σκέψη το Barry Lyndon σε πολλά σημεία, με ολίγον από τις ταινίες του Peter Greenaway (The Cook, the Thief, His Wife/The Belly of an Architect) και το ‘‘Επικίνδυνες Σχέσεις’’… Eίχε πολλά κοινά η ταινία του Λάνθιμου με το έπος του Kubrick και με τις άλλες δύο ταινίες, αλλά η σκιά του Barry Lynton έπεφτε στα πάντα, από την σκηνοθεσίας με τους παραμορφωτικούς φακούς μέχρι τις σκηνές χωρίς φωτισμό, την φωτογραφία, τα σκηνικά και κουστούμια, την σκηνογραφία πίσω από τους πρωταγωνιστές, τα πάντα… και εκτός όμως τεχνικού κομματιού, σεναριακά πατάει πάνω στις θεματικές της ταινίας του Kubrick και κινείτε γύρω τους αδιάκοπα…το πρωταγωνιστικό τρίο έχει τρομερή χημεία και είναι όλες μια και μια, με αποκορύφωμα την Coleman η οποία κεντάει κυριολεκτικά, απίθανη ερμηνεία και μπράβο της γιατί είναι γαμώ τις ηθοποιούς και καιρός ήταν να πάρει και λίγα φώτα πάνω της…

Η ταινία πάραταύτα λίγο να πώ ότι με απογοήτευσε overall…όλα ήταν εκεί, τέλεια στημένα, υπήρχε θεματική, υπήρχε επένδυση σε αυτή και εξέλιξή της, τεχνικά ήταν αψεγάδιαστη, αλλά έλειπε κάτι… αυτό το κάτι που δίνει ο Φιλίππου με τα σενάρια του, αυτή η ‘‘τρέλα’’ και η υπέρβαση που θέλω να βλέπω στις ταινίες του Λάνθιμου -και γενικότερα όμως σε τέτοιου επιπέδου ταινίες-… η ταινία ήθελε μια δόση ‘‘παράνοιας’’ για να απογειωθεί, πέραν της συγκρατημένης τρέλας που κουβαλούσε -λόγω μάλλον και των πιο εμπορικών ονομάτων και οσκαρικών βλέψεών της- και να γίνει στο σενάριο η χρυσή τομή ώστε να χωρέσει κάτι πιο ουσιαστικό και προσωπικό, πάνω στο παιχνίδι της εξουσίας και τις προσωπικές σχέσεις τέτοιων σύνθετων χαρακτήρων… όσο καλογραμμένη -που και αυτό είναι debatable γιατί δεν μου έμεινε κάποιος διάλογος ή ατάκα- ταινία και αν ήταν, άλλο τόσο έλειπε η προσωπική νότα του δημιουργού της και η σφραγίδα του στα σημεία που έπρεπε για να κάνει κάτι που δεν έχω ξαναδεί (και όχι τόσο επιδερμικά μου φάνηκε ότι έβλεπα σε σημεία εδώ)…υπήρχε, αλλά ήταν ελάχιστη…

Overall το Favourite δεν είναι επουδενί κακή ή μέτρια ταινία, είναι μια πολύ καλή ταινία για αυτό που θέλει να είναι + ένα πολύ ελπιδοφόρο όχημα για τον Λάνθιμο ώστε να περάσει στην απέναντι όχθη και να απογειώσει την καριέρα του… η σκηνοθεσία του παρότι δεν κρύβει τις επιρροές της (κλέβει κατάφωρα αλλά αυτό κάνουν οι σοβαροί σκηνοθέτες) είναι 100% δικιά του πλέον και είναι μεγάλο+ για μια ταινία να έχει έναν σκηνοθέτη που με το που βλέπεις 10 λεπτά της να λές ‘‘αυτός είναι που το έχει σκηνοθετήσει’’…απλά ήθελε κάτι για να απογειωθεί… ο ‘‘Αστακός’’ παραμένει η καλύτερή του + από κοντά το ‘‘Ελάφι’’ και μετά αυτό (ο Κυνόδοντας δεν με κέρδισε ποτέ)

%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF%20%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82%20(1)

Στα πλαίσια των Midnight Express προβολών του Καπράνου στο Ααβόρα, το αριστούργημα του Andrei Konchalovsky με τους Γιον Βόιτ και Έρικ Ρόμπερτς ήταν μια ταινία που δεν θα έχανα με τίποτα + μια ταινία που οφείλει ο καθένας να κάτσει και να δεί μια φορά στη ζωή του γιατί δεν γυρίζονται τέτοια πράγματα πλέον σήμερα…

Πάνω σε ένα σενάριο/αρχική ιδέα του Κουροσάβα, 2 κατάδικοι και μια άτυχη μηχανοδηγός που μπλέκει μαζί τους κατά λάθος, επιβιβάζονται μετά την απόδρασή τους σε ένα τρένο, το οποίο διασχίζει τα παγωμένα αμερικανικά τοπία του βορρά με σπασμένα φρένα… μοναδικοί επιβάτες σε αυτή τη κούρσα θανάτου, έχουν να αντιμετωπίσουν τον διευθυντή των φυλακών που κυνηγάει με απίστευτη λύσσα και μίσος τον χαρακτήρα του Βόιτ, το αφηνιασμένο τρένο που τους οδηγεί σε βέβαιο θάνατο, την βλακεία των υπεύθυνων του σιδηροδρομικού δικτύου που αδυνατούν να βοηθήσουν τη κατάσταση, αλλά κυρίως την ίδια τους τη φύση…

Ταινία - ύμνος στην ελευθερία, στην αδάμαστη φύση του ανθρώπου αλλά και στα πιο πρωτόλεια ένστικτα που τον διέπουν… η σκηνοθεσία του σπουδαίου ρώσσου σκηνοθέτη είναι σεμιναριακή, οι ερμηνείες των 2 πρωταγωνιστών είναι δύσκολο να περιγραφούν για το πόσο αριστουργηματικές είναι, ενώ το σενάριο ενώ σε προετοιμάζει αρχικά για μια τυπική prison 80ς movie, παίζει με τα κλισέ, ξεφεύγει στη πορεία και γίνεται κάτι που δεν περίμενες από πουθενά…μέχρι να φτάσει σε ένα -και εννοώ κάθε μα κάθε λέξη- πιο συγκλονιστικά τελευταία 5λεπτα στην ιστορία του παγκόσμιου σινεμά, εκεί που όσες επιρροές έχει αφήσει ο Κουροσάβα στο σενάριο με όσα κουβαλάει ο Κονταλόφσκι από την θητεία του δίπλα στον Ταρκόφσκυ (Αντρέυ Ρουμπλιέφ και τα παιδικά χρόνια του Ιβάν, συνσεναριογράφος) και το στοιχείο της πολύ καλής και σκληρής αμερικάνικης prison movie, να γίνουν ένα και να καθηλώσουν…

Το Runaway train είναι ένα hands down αριστούργημα με κάθε μα κάθε έννοια της λέξης και αξίζει σίγουρα να το τσεκάρει κανείς όπου και όποτε το πετύχει… σε μεγάλη οθόνη προχτές μας κόλλησε στο τοίχο


#4894

Ταινιαρα το Runaway Train απο τις αγαπημενες του Καπρανου, μεχρι ποτε παιζει?

Για Λανθιμο για καποιο λογο εχω δει μονο τον Κυνοδοντα και τον λατρεψα, οποτε πρεπει να δω και τα υπολοιπα, πολυ χαιρομαι που αναγνωριζεται επιτελους, ειδικα μετα απο οσα εχει ακουσει (και συνεχιζει) στην χωρα του. Γραφουμε για το κοινο που δεν στηριζει τους Septic η τον Gus G αλλα σε σχεση με το κραξιμο που εχει φαει ο Λανθιμος απο τον καθε ακυρο αυτα δεν ειναι τιποτα απολυτως. 7 BAFTA τσιμπησε χτες παρεμπιπτόντως.


#4895

Μα οι ταινίες του Λανθιμου ( ειδικά οι πιο παλιές) δεν απευθύνονται στο ευρύ κοινό όποτε είναι λογικό καποιος κόσμος να αντιδρά έτσι που μπορεί να είδε καμία από σπόντα/δημοσιότητα.


#4896

Συμφωνω, το μεγαλυτερο προβλημα ηταν οτι ο Κυνοδοντας ηταν η πρωτη Ελληνικη ταινια που πηγε για Οσκαρ μετα απο 40 χρονια οποτε πηγαν να τον δουνε στο σινεμα παρα πολλοι που δεν εχουν καμια επαφη και δεν τους αρεσει αυτο το σινεμα. Φυσικα ολοι αυτοι εχουν εμπεριστατωμενη αποψη, εκει ειναι το προβλημα. Δεν μιλαω φυσικα για το μου αρεσε/δεν μου αρεσε αλλα για το οτι η ταινια ειναι σκουπιδι, ο Λανθιμος αταλαντος κτλ. Γενικα στην Ελλαδα (ισως και παραεξω αλλα εδω το βλεπω παρα πολυ) εχουμε μεγαλο προβλημα να αντιληφθουμε οτι κατι δεν ειναι για εμας, το θεωρουμε προσβολη οτι και καλα “εσυ εισαι πιο εξυπνος απο εμενα”? Κατσε ρε φιλε και εμενα δεν μου αρεσει το προγκ, ποσο βλακας θα ημουν αμα πηγαινα σε προγκ συναυλιες ωστε να βγαινω μετα και να λεω πωπω μαλακες βαρεθηκα γτπ μουσικη. Δεν το πιανω.

/rant


#4897

Παρένθεση, δυστυχώς το Runaway train ήταν μόνο το Σάββατο για ένα και μόνο βράδυ


#4898

Κάθε ταινία του midnight express παίζει μονο μια φορά. Αν πηγαίνεις, λογικά κάπου θα σε πετύχω. Ωραίος πάντως που στηρίζεις!


#4899

Ειδα χθες το If Beal Street Could Talk.

Δεν εχω δει ακομα το Moonlight, οποτε δε μπορω να κρινω με την προηγουμενη δουλεια του Barry Jenkins αλλα ηταν γενικως μια ομορφια η ταινια.

Mιρλα γενικως, αλλα ειχε τα φοντα να ειναι πολυ, πολυ πολυ πιο μιρλικο. Δηλαδη οσο πηγαινα προετοιμαζομουν για τα χειροτερο (οχι οτι σ’αφηνει με feel good τελειωμα, αλλα ειχε τα φοντα να ειναι πισσα)

εξαιρετικες ερμηνειες απο ολους, ωραια σκηνουεσια και σαουντρακ. Το ‘κακο’ με την ταινια οτι εχει μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ σκηνη στο πρωτο δεκαλεπτο την οποια η υπολοιπη ταινια δε μπορει να φτασει οποτε λιγο απο δυναμικες χανει.

να τη δειτε


#4900

Εξαιρετικό το Runaway Train. Midnight Express καλώς εχόντων των πραγμάτων θα είμαι στην Θεσσαλονίκη στις 23 του μήνα για Alien.

Και μιας και επαρχία η Odeon αποφάσισε το The Favourite να έρθει από τις 21 και μετά…

Vice

Από τον τυπά που έκανε και το The Big Short. Κρατάει το ίδιο στυλ αφήγησης και με αρκετό χιούμορ περνάει στα παρασκήνια των ημερών του Dick Cheney ως αντιπροέδρου των ΗΠΑ. Έχει καλό ρυθμό αλλά λειτουργεί κυρίως ενημερωτικά για πράγματα που είναι ήδη γνωστά. Η ερμηνεία του Bale + μερικές σκηνές που δίνονται με ξεκαρδιστικό τρόπο σε κερδίζουν περιστασιακά. Γενικά καλά πέρασα αλλά δεν θα μείνει. Ωστόσο παίζει να είναι και η καλύτερη από τις 7 οσκαρικές που έχω δει ως τώρα (Στο Roma σορρυ αλλά κόντεψα να κοιμηθώ).

Επίσης είδα και Stan & Ollie

Πιτσιρικάς τους πετύχαινα συχνά στην tv και πολλές φορές κολλούσα για τα καλά. Δεν περίμενα πολλά αλλά ήταν αδύνατον να αντισταθώ και να μην το δω σινεμά.
Μου άρεσε, περισσότερο από ότι περίμενα. Το καλό είναι πως δεν ακολουθεί απόλυτα την γνωστή συνταγή που απλά δραματοποιεί τα βασικά γεγονότα από την ζωή γνωστών καλλιτεχνών (βλέπε Queen), δηλαδή πως έγινε και συναντήθηκαν πρώτη φορά, πως έκαναν το πρώτο σκετς, το πρώτο αυτό, το πρώτο το άλλο κτλ. Μένει αποκλειστικά και μόνο στην τελευταία περιοδεία τους πριν αποσυρθούν και στην φιλία των 2 αντρών. Κρατάει γενικά χαμηλούς ρυθμούς χωρίς πάντως να προσπαθεί το κάτι παραπάνω και ακόμα και οι πιο άσχημες στιγμές τους περνάνε σχετικά ανώδυνα από την οθόνη. Ακόμα και έτσι όμως συγκινεί, ειδικά σε όσους έτυχε να τους πετύχουν παλιότερα στην τηλεόραση και να πέσουν στα πατώματα με τα gags τους. Λειτουργεί κυρίως νοσταλγικά πάντως ενώ η μικρή διάρκεια βοηθά στο να μην γίνει κουραστική.


#4901

Alita χθες, cyberpunkasm ! Χορταστικο.


#4902

ειδα το happy death day 2u.

ειδα το πρωτο προχθες γιατι ηθελε η παρεα να δουμε το δευτερο.

το πρωτο ηταν οκ, περναγε η ωρα οσο εκανα φασινα.

το δευτερο ομως μου αρεσε παρα πολυ (τα πρωτα 2/3 βασικα).

Ειχε μεγαλη σημασια οτι ειδα την πρωτη τοσο κοντα στην προβολη της δευτερης, γιατι φανταζει πολυ πιο εξυπνη η δευτερη. Βγαζει ενα 'ελα ρε, παιρνεις αυτο το ηλιθιο κονσεπτ και καπως πας να το γυρισεις και να το κανεις εξυπνο και ενδιαφερον και και και" και σκεφτομαι γω, μαγκια σας παιδια.

Απο ενα σημειο και μετα ομως του γαμανε τη μανα και γινεται ακραιος χαβαλες. Γελαγα δηλαδη με τις αηδιες (που ήταν προφανως επιτηδες αηδιες, αλλα αηδιες και παλι).

Γενικα περασα καλα και απο παντα ειχα μια εμμονη με τις groundhog day Ιστοριες (ακομα θυμαμαι το επεισοδιο της Ζηνα) οποτε ναι.

Νομιζω ομως εχει πολυ σημασια να θυμασαι λεπτομεριες απο την πρωτη ταινια


#4903

Midnight Express κ σημερα με φανταστικο Husbands του Κασσαβετη. Καταπληκτικη ταινια