Ένα φλέγον ζήτημα των μελών του ροκιν είναι αυτό εδώ. Κάθε φορά που είναι να βγείτε, να κάνετε μια καλή καθωσπρέπει έξοδο, προτιμάτε τα γνωστά τα club που ξεκινάνε με μπητάκια, μπαινουν σιγά-σιγά οι χατζηγιάννηδες/ονιραμα για να καταλήξουν σε νησιώτικα και ρεμηξηζ μπον τζόβι ή το εθνικό μας προϊόν, τα κλασικά πατροπαράδοτα μπουζούκια με τα γαρύφαλλα, τις ζεμπεκιές και τα όλα τους;
Ποιο από τα δύο σας εκφράζει περισσότερο σαν προσωπικότητες και γιατί;
Αν πρεπει να επιλεξω κατι απ τα 2 σωνει και καλα θα επελεγα club.Πλεον δεν παταω σε κανενα απ τα 2 βεβαια,οχι οτι πατησα ποτε και ιδιαιτερα.
Μπουζουκια εχω να παω πολλα χρονια.Συνολικα εχω παει 4-5 φορες σε πολυ ειδικες περιπτωσεις.Ολες ανεξαιρετως περασα χαλια,κοιμηθηκα,εκνευριστηκα,εκλαψα τα λεφτα που ξοδεψα και γενικα εκτος του οφθαλμολουτρου,προσωπικα παθαινω πολιτισμικο σοκ.
Κλαμπ(προφανως οχι rock club κτλ),ειδικα αν εισαι ντιρλα,παλευεται ανετα,γιατι εχεις το νταμπα-ντουμπα,στριμοκωλα,συγγνωμη κυριε μου πινετε το ποτο μου κτλ,οποτε κανεις και γνωριμιες,ειδικα σε νησια κτλ,οπου ανυποψιαστες τουριστριες κανουν την εμφανιση τους και λικνιζονται στις μουσικες του πατωκουμπακια(aka dj).
Κατα τ αλλα,Disco και παλι Disco,για τρελο χορο,ξεσαλωμα,λακ,βατα και στρομπο!
αυτό ακριβώς:!: σε μπουζούκια είχα πάει με το σχόλειο στην 3ημερη πέρσυ και καθόμουν στο ψοφόκρυο απ’εξω. ε, σε κλαμπάκια πάντα κάποιο κωλαράκι θα νιώσεις πάνω σου.
εγω γουσταρω κλαμποκαταστασεις, αυτες με τα κουμπια και τα πολλα πιου πιου και το κωλοχτυπιδι…αλλα συγκρινω μονο με Σαμπαθ λαιβ την εμπειρια Πλανηταρχη που ειχα μερικα χρονια πριν…
γαμω το κωλοχτυπημα, αλλα το τιναγμα προς τα πισω και το κεφαλι πανω με τα χερια ψηλα οταν ο αλλος τραγουδαει ‘δως μου να πιωωω, το δηηλητηριο’ με την πονεμενη-αγανακτησμενη-εκτονωμενη γκριματσα να ζωγραφιζεται στο προσωπο σου, οχι, δεν το βρισκω πουθενα αλλου…ουτε μπορω να κανω το λουπινοπροστυχοβλεμμα με την χαρακτηριστικη τσιφτετελικη κινηση των χεριων απεναντι σε γυναικα αν δεν ψελνει ο Θεος ΄Θαλασσα τα εχεις κανει, θαλασσα…’
Προτιμώ club, διότι όλο και κάποια θα σου κουνιέται δίπλα σου, όλο και κάτι θα πιάσεις καταλάθος (εννοείται…) αφού είναι τίνγκα συνήθως, όλο και κανένα καυτό βλέμα θα έχεις την ευκαιρία να ρίξεις σε καμιά σερβιτόρα (και μετά να δεις τη φάτσα της να ξινίζει) και παραλληλα το νταπα ντουπα σε συνδιασμο με τη σωστη ποσοτητα αλκοολ μπορει να κανει θαυματα… Μεχρι και τσιφτετελάκι στα τελειώματα μπορει και να σε ψίσουν να χορέψεις.
meh για ότι κρατήσεις σε κλαμπ θέλετε εδώ στο καλό συμφορουμίτη έχω καταλήξει να ξέρω όλους του μαιτρ της Αθήνας πλέον. Η αλήθεια είναι ότι λίγο τα γκομενάκια λίγο το ποτό λίγο το 15 λεπτό με τζοβιδες, ac/dc/, nirvana τελικά στο τέλος μια χαρά περνάω.
Μπουζούκια δεν την παλεύω μια φορά πήγα και στα 15 λεπτά έφυγα και το θεωρώ μεγάλο πέταμα λεφτών βασικά δεν έχεις και ελπίδα για γκόμενα εννοώ είσαι στο τραπέζι σου δεν κουνιέσαι τίποτις ακούς και μαλακίες βαρετααα.