Συμπαθητικό σε μια πρώτη πρόχειρη ακρόαση.
Νομίζω βοηθάνε τελικά οι μικρές διάρκειες. Πόσα μακρόσυρτα σόλο να χωρέσουν σε κάθε τραγούδι;
Θέλω να το ακούσω και πιο προσεκτικά ωστόσο νομίζω πως -οπως έκανα και με τα υπόλοιπα άλμπουμ από το now what?! και μετά- θα το ξεχάσω πολυ σύντομα
Με κάποιες πρώτες ακροάσεις, θα είμαι ειλικρινής, θεωρώ ότι ο προηγούμενος δίσκος ήταν πιο heavy/hard rock σε διάθεση συγκριτικά με αυτόν εδώ.
Βαρύγδουπες δηλώσεις για τον πιο heavy δίσκο τους εδώ και χρόνια αν με ρωτάτε. Ο προηγούμενος δίσκος μου είχε κεντρίσει περισσότερο το ενδιαφέρον, τον συγκεκριμένο θα του δώσω κάποιες ευκαιρίες ακόμα, χωρίς να λέω ότι είναι κακός δίσκος.
Μου ακούγεται σαν Morse δίσκος, χωρίς τον Morse…
Ωραιο review!
Ακουω τον δισκο εδω και 1 βδομαδα τουλαχιστον 3-4 φορες την μερα και καποια κομματια στο repeat.
Νομιζω οτι ειναι οτι καλυτερο εχουν βγαλει απο το Purpendicular και μετα.
Να θυμίσω έτσι επιγραμματικά, ότι Bananas, Now What!? και Whoosh! προηγούνται! 
Ναι μου αρεσουν και τα τρια αλλα αυτο μου αρεσει περισσοτερο.
Χωρίς να θέλω να σας γειώσω αλλά, είναι δυνατόν να το συγκρίνουμε με Purpendicular? Χωρίς να πω ότι το νέο δισκάκι είναι χάλια, δεν ξέρω, το αμέσως προηγούμενο με κέντρισε σχεδόν αμέσως, το τωρινό, για κάποιο λόγο μου έχει περάσει έτσι ξώφαλτσα. Τυπικό Deep Purple άλμπουμ στα αυτιά μου, δεν βρίσκω κάτι το ξεχωριστό από κει και έπειτα…
Επίσης, εχουμε, και άλλες κορυφές μετά το Purpendicular, δεν είναι το Splat! η κορυφή που περιμέναμε μετά από χρόνια
το ξανάκουσα και ένιωθα ότι έκανα αγγαρεία. έβαλα το Purpendicular να στανιάρω χαχα
είναι κάπως πιο φρέσκο από τα προηγούμενα οκ, ίδια μανιέρα όμως, δυσκολεύομαι πολύ να ακούσω τον Gillan να τραγουδάει, και μάλιστα αυτούς τους ανέμπνευστους στίχους. Ειδικά στο Guilt Trippin πονάνε τα αυτιά μου.
Συγγνώμη παιδιά για τα άσχημα λόγια. Άσχημα νιώθω κι εγώ που τα γράφω, αλλά κουράστηκα ρε γαμώτο…
Εγω δεν μπορω να βρω καποιο κομματι που δεν μου αρεσει. 
Απλώς οκ… Σίγουρα όχι το καλύτερο, σίγουρα όχι το πιο heavy (???)…
Προτιμώ το Now What? παρόλο που δε μου αρέσει ο ήχος του Morse.
εμένα γιατί όλα με Bob Ezrin - είτε με Morse είτε με McBride - μου φαίνονται εντελώς μανιέρα; πολύ πάνω το hammond και τα πλήκτρα γενικά και γεμίσματα άντε και κάποια ριφφ στην κιθάρα.
Επίσης, έχω την αίσθηση ότι ενώ στον προηγούμενο δίσκο, ο McBride ήταν ο εαυτός του παικτικά, εδώ μιμήθηκε αρκετά τον Morse και για μένα, είναι όπως προανέφερα ένας δίσκος του Morse, χωρίς να παίζει ο Morse. Επίσης, πραγματικά απορώ για το heavy του πράγματος, με εξαίρεση το Guilt Trippin’ όπου χώνουν όλοι και κάποια κομμάτια ακόμα, γενικά, ύπνος θα έλεγα…
Για να συνοψίζω, ενώ στο =1 ήμουν επιφυλακτικός για το τι θα ακούσω, με διέψευσε πανηγυρικά, δεν το βλέπω να γίνεται έτσι κι εδώ…