Μπορεί στο συγκεκριμένο κομμάτι να ήταν κάπως πιο χαλαρός και όχι πιεσμένος, θα φανεί και στα υπόλοιπα κομμάτια. Για να είμαι ειλικρινής όμως, δεν άκουσα και κάποια ιδιαίτερα απαιτητική φωνητική γραμμή…
Μόλις άκουσα το Arrogant Boy.
Deep Purple παλιότερα, δεν είχα ακούσει ιδιαίτερα, εκτός από τα γνωστά.
Οι υπέροχες εποχές του COVID όμως με έβαλαν και άκουσα ότι είχα κάνει μέχρι το '84, καλά.
Τούτων λεχθέντων, να πω ότι αγαπημένος δίσκος είναι το Fireball και έχω μια τεράστια συμπάθεια στο Stormbringer και το Burn. Φυσικά δεν αγνοώ τις 2 γνωστές δισκάρες.
Πάμε λοιπόν, στην πρώτη πρόταση: ρε παιδιά τι όμορφο κομματάκι ήταν αυτό? Τι ωραίες κιθάρες ήταν αυτές? Το γεγονός ότι δεν ακούγεται ότι o Gillan είναι 80, μόνο ως θετικο μπορώ να το εκλάβω και προφανώς δεν περιμένει κανείς φωνητικές ακροβασίες από αυτόν - ειδικά όταν ακόμα και στα ντουζένια του, λάιβ δεν ήταν ότι και στο στούντιο.
Maybe I’m a Leo vibes από την εισαγωγή.
Ο Gillan ακούγεται σαφώς καλύτερος από το =1. Επίσης, νομίζω ότι σε αυτό το κομμάτι κάνει guest ο Keith Urban (country τραγουδιστής, πρώην σύζυγος Nicole Kidman).
Oσο το ακουω νομιζω οτι αυτο το φανταστικο σημειο που λειτουργει ως γεφυρα για τα σολο, θα το ηθελα να ειναι ρεφραιν.Ειναι πολυ ωραιο για να το χρησιμοποιησεις μονο 1 φορα.
Πάντως, αυτό με τις μικρές διάρκειες, μαλλον δε θα αποτελέσει πρόβλημα, φαίνεται να γίνονται πραγματάκια ακόμα κι έτσι. Πολύ καλό το κομμάτι.
ωραίο το κομμάτι. μου βγάζει μια -όσο γίνεται για 80άρηδες- φρεσκάδα ![]()
γενικά μου θυμίζει λίγο vibes από Bananas (με καλή παραγωγή όμως) και από Now What?!.
ειδικά η γέφυρα πριν τα σόλο μου θυμίζει το ρεφρέν του All the Time in the World.
Ρε τι πόνο δίνει ο Big Ian! Κομματάρα λέμε!!!
IAN GILLAN on recording the new single: “The song starts, and I’m in the studio. I don’t have any words for it yet. So I just start screaming. It was the pure joy of yelling it. I vowed when I was 40 that I’d stop screaming by the time I was 60. Now I’m looking back and thinking, ‘Whatever happened to that?’ So we’ll give it a go.”
Behind the music lies another one of SPLAT!’s wonderfully bizarre stories. Guilt Trippin’ imagines God and Charles Darwin sharing a drink in a pub, reflecting on how things on earth have not exactly worked out according to plan.
The accompanying video follows a fly and a sycamore-seed spaceship on a wild ride through the increasingly absurd and dreamlike world of SPLAT!.
Μουσικά είναι καλό. Θυμίζει πολύ Neil Morse και Transatlantic. Καλύτερα όμως να έμενε ορχηστρικό. Τα φωνητικά του Gillan χαλάνε πολύ το κομμάτι (και δεν είναι η πρώτη φορά).
Για μένα, είναι το single που μου έκανε το περισσότερο κλικ συγκριτικά με τα προηγούμενα. Πάρα πολύ δυνατό κομμάτι, νομίζω το έπαιξαν όπως με το =1, όπου όσο προχωρούσαμε προς την κυκλοφορία είχαμε τα πιο δυνατά κομμάτια.
Πάρα πολύ ωραίο κομμάτι, με έκπληξη τα φωνητικά του Gillan. Ναι, δεν έχουν την δύναμη του τότε, το να ακούω όμως στις δεύτερες την τσιριχτή φωνή του, είναι ένα μπόνους, θυμίζει κάτι από τα παλιά.
Λίγες μέρες έμειναν για το δίσκο, για να δούμε τι έχουμε. Και ενώ καλά καλά δεν έχει βγει ο καινούργιος δίσκος, έχουμε μαντάτα…
It’s out there…
Το εχω ηδη προπαραγγειλει αλλα εννοειται πως θα το ψαξω το απογευμα οταν σχολασω.
Εντωμεταξυ αποθεωτικα οσα reviews διαβασα.
Υπάρχει όντως εκεί έξω! Μουσικά είναι πολύ καλό. Άλλα θέλει περισσότερες ακροάσεις και ψάξιμο στους στίχους, οι οποίοι και αυτοί υπάρχουν κάπου εκεί έξω…
Ειναι πολυ νωρις για οριστικο συμπερασμα αλλα εχω την εντυπωση οτι ειναι ανωτερο απο το προηγουμενο.
Σίγουρα πιο ενδιαφέρον δίσκος από τον προηγούμενο. Τουλάχιστον μπορείς να ακούσεις σχετικά καθαρά τα πάντα, όχι σαν το =1 που κάνει το original Rapture of the Deep να ακούγεται audiophile μπροστά του!
Σε μεγάλα κέφια ο Big Ian και νομίζω οδηγεί και τους υπόλοιπους στο να κάνουν κάτι όμορφο.
Θα δείξουν και οι επόμενες ακροάσεις.
Τι κομματαρα το Rider!!! Εθιστικο!
Το The Beating of Wings πόσο Maybe I’m A Leo είναι;
Θυμιζει σε σημεια αλλα εντελως διαφορετικο κομματι.Ωραιο και αυτο.