Enslaved

αφου δεν υπηρχε το ανοιγω εγω!

απο οτι εχω καταλαβει η δισκογραφια τους χωριζεται σε δυο περιοδους,μια πιο viking και μια πιο progressive.

για πειτε τιποτα παραπανω:)

[CENTER][/CENTER]

Απίστευτη μπάντα, μεγάλη αδυναμία.

Και οι δυο περίοδοι γαμώ είναι,
αλλά προτιμώ την δεύτερή τους(και γουστάρω απίστευτα viking metal ε).

Απ’ το Monumension και μετά δεν γίνεται και συχνά ρε πούστη μου αυτό που κάνουν. Το ένα άλμπουμ καλύτερο απ’ το άλλο. Το φετινό RIITIIR μ’ έστειλε αδιάβαστο. Απ’ την πρώτη περίοδο προτιμώ τα Frost και Eld περισσότερο. Δεν ξέρω, προσωπικά προσκυνώ.

Εξαισια μπαντα και απωθημενο μου να την δω ζωντανα.Οπως πολυ σωστα αναφερθηκε,η δισκογραφια τους χωριζεται σε 2 μερη με συνορο το Monumension(album που ξεθάψατε μετά απο καιρό #2918 ).Λατρευω την σκληρη περιοδο τους στην οποια κατα καποιο τροπο ηγηθηκαν και προηγηθηκαν πολλων.Στις παρουσες μουσικες τους αναζητησες (και πλεον με μεγαλυτερη μεριδα/τουε μισους δισκους) οι Enslaved μπολιαζουν τα καλυτερα στοιχεια που θα ταιριαζαν στην μουσικη τους και προσφερουν απλοχερα υψηλης ποιοτηταν και μεγιστης διευρυνσης μουσικα ηχοτοπια.Τιμια μπαντα με τον εαυτο της πρωτα απο ολα

Δεν ξέρω πόσοι στην Ελλάδα το έχουν πάρει χαμπάρι, αλλά οι Enslaved είναι στα πέντε-έξι κορυφαία συγκροτήματα του πλανήτη αυτήν τη στιγμή. Το σερί με τις δισκάρες που κυκλοφορούν συνεχίζει ακάθεκτο. Και μπορεί το Below the lights για εμένα να είναι το κορυφαίο τους αλλά όσο ακούω το καινούριο χάνω την μπάλα. Όπως και ο Ihsahn, η μπάντα παίζει εδώ και χρόνια προγκρέσιβ με στοιχεία μπλακ μέταλ. Στο Riitiir ακούω όμως και Alice in Chains (Materal) και Αrab Strap ( Forsaken) όσο για το κορυφαίο Roots of the Mountain,τι να πει κανείς! Καλύτερο τραγούδι της χρονιάς ( καλά μαζί με το A Prophet for a Pound of Flesh από A Forest Of Stars )

Υποσχομαι ενα μεγαλο και αποθεωτικο ποστ για αυτη την μπαντα.
Γενικοτερα να πω οτι τους θεωρω την ποιοτικοτερη και πιο συνεπη
νορβηγικη μπαντα.

Mόλις είδα τη διασκευή που κάνανε στο Immigrant Song στη Νορβηγική τηλεόραση. Απίστευτοι! Εκσπερμάτωσα μέχρι την απέναντι πολυκατοικία!8O

…οι δυο τελευταίοι τους μαρέσουν περρισότερο, οπότε μάλλον και η προγκρέσιβ περιοδός τους:):!:

καταπληκτικοί, με μία λέξη

η μία δισκάρα μετά την άλλη, χωρίς πολλά πολλά

προσωπικές αδυναμίες Frost, Monumension και Ruun

ακουω τωρα monumension και εχω παθει κοκομπλοκ.

Τελικά το νέο album, “E”, δε μου φάνηκε και τόσο εντυπωσιακό όσο λένε. Ούτε κρύο, ούτε ζέστη (το “Hiindsiight”, όμως, κομματάρα). Ούτε θα έλεγα ότι αποτελεί καμιά φοβερή στροφή στην καριέρα τους, στο ίδιο μήκος κύματος με τα προηγούμενα κινείται. Είναι, προφανώς, λίγο πιο 70’s, αλλά αυτό ίσχυε για πολλές στιγμές και στα προηγούμενα albums. Μου άρεσε που τα καθαρά φωνητικά αυξήθηκαν -εδώ και χρόνια πίστευα ότι θα μπορούσαν άνετα να έχουν τον πρώτο λόγο στους Enslaved. Πάντως το “Riitiir” δεν το φτάνει με την καμία, το θεωρώ το τελευταίο πραγματικά μεγάλο album τους.

2 Likes

Συμφωνώ εν μέρει μαζί σου. Προσωπικά βλέπω τους Enslaved να κινούνται βήμα βήμα προς την επίτευξη κάτι απόλυτα μαγικού (και ίσως ανατρεπτικού). Θέλει χρόνο και υπομονή για να γίνει κάτι πραγματικά τεράστιο. Δες πχ τους DHG, οι οποίοι έχουν τους λιγότερους δίσκους σε σχέση με τους Enslaved, αλλά έχουν κυκλοφορήσει τρεις δισκάρες μέσα σε τρεις δεκαετίες.

Όπως και να 'χει, το “Ε” προσφέρει τις κλασσικές ανεμικές επιδόσεις της μπάντας. Και ναι, το “Hiindsiight” κομματάρα. Σε κάθε δίσκο έχουν από ένα τέτοιο, με το οποίο (έστω κι αν είναι ένα) ξεπερνάνε τον εαυτό τους. Πιστοί και υπομονή για την προσωπική τους αποκάλυψη.

Και μονο που καναν διασκευη στο διασημοτερο κομματι των Royksopp αξιζει το Ε.

22 Μαΐου κυκλοφορεί ο νέος δίσκος.

Tracklist:

    1. Fires in the Dark
    1. Jettegryta
    1. Sequence
    1. Homebound
    1. Utgardr
    1. Urjotun
    1. Flight of Thought and Memory
    1. Storms of Utgard
    1. Distant Seasons

Περίεργο εξώφυλλο, όχι και ό,τι καλύτερο για τα μέχρι τώρα εικαστικά τους δεδομένα.

1 Like

Εξαιρετικό συγκρότημα που δεν έχει κυκλοφορήσει αδύναμο δίσκο. Ξεχωρίζω το ντεμπούτο τους, το αδικημένο Vertebrae και το Axioma Ethica Odini.

Μόνοι τους! Θα έρθει η ώρα που θα μιλήσουμε για τον δίσκο…

5 Likes

Ο @apostolisza8 τα είπε όλα στο review του!

Πάρα πολύ ωραίο άλμπουμ! Σίγουρα μου αρέσει περισσότερο από το προηγούμενο (που ήταν θαυμάσιο), ακόμα όμως το ακούω και το χωνεύω.

3 Likes

Είδα tag και λέω τι συνέβη, ποιός με διακόπτει από ακρόαση σημαντικής οφτόπικ δισκάρας*;

Πέρα από την πλάκα, η πρώτη μου, που τώρα μου φαντάζει μακρινή, αντίδραση ήταν δισκάρα. Έπειτα, κατέληξα και σε αυτή εδώ για όποιον ενδιαφέρεται, την οποία πιστεύω ακράδαντα και θα με συντροφεύσει μέχρι το τέλος της χρονιάς:

Σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε λίγο περισσότερο για τον δίσκο, και όχι μόνο, είχα πριν λίγο καιρό και μια συζήτηση με τον Ivar:

Οι Enslaved είναι μια ιδιαίτερη μπάντα. Μοναδική. Δεν ξέρω που τοποθετώ το “Utgard” στη δισκογραφία τους, ακόμα, αλλά σίγουρα το προτιμώ από τους 2 προηγούμενους δίσκους, και από κάποιους στο δεύτερο μισό των '00s, που όμως και αυτούς δισκάρες τους θεωρώ.

Σε αναγκάζουν να ρίχνεις ειδικό βάρος και διαφορετική προσέγγιση σε κάθε κυκλοφορία τους και είναι κάτι που το εκτιμώ.

Το “Utgard” είναι από αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις που σε ένα δίσκο, η θεματική του αντανακλάται στις συνθέσεις και όχι μόνο με τον προφανή τρόπο. Για μένα, αυτή η προϋπόθεση, είναι, εντελώς αυθαίρετα ένα από τα κριτήρια που ανάγουν κάτι σε μεγάλο δίσκο, όχι απλά εξαιρετικό.

Μπορώ να γράφω (και να μιλάω) ώρες για αυτό το συγκρότημα οπότε σταματώ εδώ.

*Λίγο ακόμα οφτόπικ:

Summary

Αφού ο @Aldebaran έγραψε την κριτική του για το “Flowers Of Evil”, συζητήσαμε για τον δίσκο και συμφωνήσαμε πως, όσο και να ψάχνουμε και να αναζητούμε μουσική, μερικές φορές απλά θα επιστρέφουμε στη Νορβηγική σκηνή. Το “Utgard” είναι η δεύτερη φετινή μου επιστροφή. Η τρίτη, είναι ένας δίσκος που δεν είναι της παρούσης, αλλά απλά παίζει σερί και κυριαρχεί το συναίσθημα.

5 Likes

Tεράστια δισκάρα. Δεν ξέρω πως καταφέρνουν και δημιουργούν κάτι που ακούγεται τόσο φρέσκο και συμπαγές μετά από τόσες κυκλοφορίες / χρόνια στο κουρμπέτι.

Να πούμε επίσης πως είναι ένας δίσκος που ρέει νεράκι και η διάρκεια των συνθέσεων δείχνει πως μπορεί κανείς να συνδυάζει την πρόοδο με την ουσία.

5 Likes

Χωρίς να έχω ακούσει το σύνολο της δισκογραφίας των Enslaved αλλά ένα αντιπροσωπευτικό τμήμα της, μπορώ με ασφάλεια να πω ότι είναι αφ΄ενός φοβερή η συνέπεια τους σε ποιοτικά πολύ καλές και πάνω κυκλοφορίες, και αφ’ ετέρου εντυπωσιακό το πόσο δρόμο έχουν διανύσει από τις πρώιμες εκείνες Viking black metal εποχές τους μέχρι σήμερα. Αν τραβήξουμε κάποιες παράλληλες μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για το black metal αντίστοιχο των Opeth – χωρίς όμως τον “αναχωρητισμό” των τελευταίων!

1 Like