Τι ωραίο βίντεο! Και φαίνεται πως συγκινήθηκε ο γλυκούλης στο τέλος… Για μένα τα συναυλιακά χρόνια 1996-1999 ήταν τα καλύτερα της μπάντας, λόγω νοσταλγίας μιας και το Cunning Stunts ήταν το βίντεο που είδα και είπα «τι είναι αυτό; Θέλω και εγώ να γίνω σαν κι αυτούς!». Μακάρι να δούμε περισσότερα τραγούδια από αυτά τα δύο άλμπουμ.
σε instrumental εκτέλεση , όπως και το FIXXXER σε Instrumental από το 06:18 και μέχρι το τέλος του βιντεο.
Δυο αράδες που έγραψα για το live στη Ριζούπολη, και όχι μόνο βασικά.
Fade to Black τώρα από Ιούλιο 94
Ένα χρόνο μετά το έπος της Ν.Σμυρνηε
Απόγειο
12 Ιουνίου 1999.
Άνοιξαν για πρώτη φορά σε εκείνο το tour με το So What/ Last Caress.
Μέχρι μια μερα πριν στη Βουλγαρία ανοιγαν με το breadfan.
Μια έκπληξη για όσους θα βρίσκονται στη συναυλία… Πάντως, φαίνεται ότι δεν έχουν απαρνηθεί την περίοδο Load/Reload, μιλώντας για το αισθητικό κομμάτι…
Ο Τιτάνας νίκησε και το χτικιό. Να είναι καλά από εδώ και πέρα.
Φυσικά θα ξεκινούσε από το Where the wild things are όχι μόνο επειδή το εγραψε αυτός αλλά γιατί είναι μεγάλη κομμματάρα.
Χερακι χερακι με την αρραβωνιστικια! Εγω περιμενα να εχει σκασει καμια βδομαδα νωριτερα ινκογκνιτο και να ειναι σε κανα νησακι να πω την αληθεια…
Εδω να πω οτι το μιγμα καουμποη - χιππι με αυτο το απαραδεκτο τζινακι και τα παπουτσια ειναι αρκετα κριντζι. Και τα γυαλια εντελως 70ιλα παιδι των λουλουδιων.
Κανε commit ρε Τζεημς ειτε στο φουλ χιπικο ειτε στο φουλ καουμποικο ![]()
Μεχρι και πριν καμια δεκαρια χρονια το θεωρουσα απο τα πιο “δευτερα” του δισκου, αν και εννοειται το λατρευα κι αυτο. Πλεον το βαζω αρκετα ψηλα, και χαιρομαι που πειραματιστηκαν λιγακι με αυτο το βαρυ και ασηκωτο υφος που θυμιζει και Alice In Chains σε αυτον τον δισκο. Εχει και στιχαρες το συγκεκριμενο.
Τώρα είδα το απόσπασμα από το πρωινό ρεζίλεμα… Η ξεφτίλα είναι πολύ μικρή λέξη για να περιγράψει κανείς αυτούς τους “δημοσιογράφους”…
Εκεί που του λεει πόσες μέρες θα μείνετε? έχουμε ήλιο έχουμε θάλασσα έχουμε καλό φαγητό σε άπταιστα αγγλικά γυρνάει ο James στην δικιά του και γελάει ![]()
ετεροντροπή και κριντζ μαζί… καιρό είχα να νιώσω τόσο άβολα βλέποντας τηλεόραση
Γνωστές καταστάσεις.
Κι αν άλλοι είχαν την τύχη να ζήσουν φοβερές στιγμές με τους Metallica live, κάποιοι άλλοι σαν εμένα πάλευαν με τα όρια που θεωρούσαν ότι έχουν, με πείσμα και αγάπη για το μεγαλείο της μπάντας και του mastermind James.
Επειδή τη φάση που λέτε, την έχω ζήσει και με συμμαθητές σκυλάδες, πλέον πολλοί το παίζουν γνώστες, απλά και μόνο για να το παίξουν κουλ.
Οι Metallica είναι από τα μεγάλα ονόματα συνεπώς, θεωρείται κουλ κατά την boomerίστικη λογική να πεις ότι τους ακούς οπότε, δεν με εκπλήσσει το “ρεπορτάζ”. Για ακόμα μια φορά, δείξαμε τη χωριατιά μας ως λαός, τι να λέμε τώρα…
Επίσης, παιδιά, χωρίς παρεξήγηση, πλέον το Facebook έχει κατακλυστεί με σχετικές δημοσιεύσεις και είμαι σε φάση αμήν και πότε να γίνει η συναυλία, θα τη ζήσουμε τη συναυλία και όσοι δεν θα καταφέρουμε να πάμε.
Μεγάλο event, δε λέω αλλά εντάξει, κάπου κούρασε η συνεχής αναφορά, πάλι ξαναλέω, χωρίς παρεξήγηση, αγαπώ και εκτιμώ Metallica, κάπου φτάνει όμως…
Similar
Secret gig, καθως ειχαν τελειωσει μολις τις ηχογραφησεις του Justice και για να ξεχαρμανιασουν επαιξαν δυο συναυλιες back to back στο μυθικο και θρυλικο Troubadour στο Χολιγουντ. Μαλιστα το ονομα της μπαντας για τις δυο συναυλιες στις 23 και 24 Μαιου ηταν “Frayed Ends”, μηνες πριν κυκλοφορησει ο δισκος. Εχει και την λαηβ πρεμιερα του Harvester Of Sorrow.
Βλέποντας το παραπάνω λάιβ ο James πριν το Harvester λέει πως το άλμπουμ θα βγει 1 Αυγούστου τελικά βγήκε 7 Σεπτεμβρίου
ΜΑΝΤΕΨΤΕ ΓΙΑΤΙ?!?!?!?!?



