Αρκετά συμπαθητικό ντεμπούτο από τον Doug Scarratt των SAXON και της διεθνούς παρέας του.
3 Likes
Αυτά τα παλιακά σουηδικά που ενίοτε σκίζουνε:
1 Like
︎ Sealed Into None | Exxûl | Productions TSO - The Stygian Oath
Επιτέλους. Δεν έχω ακούσει νότα ακόμα
10 Likes
Αν κρινω απο το πρωτο τραγουδι παιζει να ειναι φανταστικο. Μου θυμιζει νοερα κ Lord Bane.
*Edit. Καλα το ακουσα ολο. Επος. Το χερι πηγε στην αγορα μονο του.
5 Likes
Από που το πήρες?
Bandcamp μονο πλεον εγω
2 Likes
1 Like
Ώπα ρε.
3 Likes
Θα επανέλθω για το εγκζούλ, γιατί ακόμα είμαι σε σοκ. Ο ορισμός του υπόγειου obscure μεγαλείου.
Σε άλλα νέα αυτοί εδώ οι φινλανδοί ψιλογαμάνε
︎ Soldier of Fortune EP | Priester
2 Likes
Γαμω το ξεσταυρι μου πως μου ξεφυγε αυτη η αλμπουμαρα; το εβαλε κανενας στην λιστα του;
----‐------------------------
Ενα περιεργο πραγμα με τους exxul. Με εκνευρισε πολυ τις 2 πρωτες φορες η φωνη του, πολυ τσιρίδα ρε παιδακι μου. Απο την 3η φορα κ μετα μπηκε στην playlist.
3 Likes
Μας ξέφυγε κι εμάς, ούτε παρουσίαση δεν έγινε.
1 Like
Κριμα και αδικο λιγο ε; ΑΛΜΠΟΥΜΑΡΑ
Ναι ρε, ξέφυγε εντελώς, μαλακία.
1 Like
Βγήκε preorder στο no remorse για βινύλιο
ευχαριστουμε,μολις βαρεσα ενα
1 Like
Τέλος
1 Like
Ξανανοιξαν για οποιον θελει
1 Like
Έπος. Στο μεταξύ πάτησα κάποια στιγμή να δω και lyrics και πάνω πάνω έγραφε:
MUSIC BY DEFENDER AND SENTINEL, WORDS BY STARGAZER
Έξτρα ποντάκια για τα παλικάρια!
3 Likes
Το λοιπόν, δύο γνωστοί μούργοι του φόρουμ επέμειναν να ακούσω το “Sealed into None” των Exxûl (που μάλλον θα το έκανα όπως και να είχε, λόγω των έως τώρα αντιδράσεων), επομένως, αν χωράει και μία ακόμη άποψη για το εν λόγω, την αφήνω εδώ, for what is worth.
Ο δίσκος είναι (πολύ) ωραίος. Και ψαρωτικός. Και αν είσαι ελάχιστα fan των όσων αγγίζει και κομίζει, ε ναι: μπορεί να αφήσεις και το σαγόνι σου στο πάτωμα. Επίσης, μιλάμε για τεράστια φωνάρα και άριστο παίξιμο.
Εγώ, όμως, βρήκα ένα «αλλά» που πήρε τόσο μέγεθος ώστε να με επηρεάσει: σε σημεία έπιασα τον εαυτό μου να επιθυμεί λίγο πιο απλές προσεγγίσεις και λιγότερη «επίδειξη». Δηλαδή, μού γεννήθηκε αβίαστα η λέξη forced στο μυαλό, σαν να υπήρχε ένα άγχος να χωρέσουν τα πάντα όλα και να γίνουν τικ στα «ακούγομαι σαν…», «ακούγομαι σαν…», «ακούγομαι σαν…» κ.ο.κ. Εννοείται ότι δεν τα προσάπτω αυτά στην μπάντα σαν πρόθεση και απλά μεταφέρω τη δική μου οπτική και αίσθηση.
Και μάλιστα το οξύμωρο είναι ότι οι διάρκειες δεν με επηρέασαν στο ελάχιστο, ούτε συνδέονται με την προηγούμενη παράγραφο, καθότι ως highlight σημείωσα το μεγαλοπρεπές και καταπληκτικό “The Screaming Tower”, το οποίο καλύπτει το 1/3 της συνολικής διάρκειας, ξέρω ‘γω. Μόνο εκεί εντόπισα σε βαθμό που εμένα μου είναι αρεστό το «Χτίζω πάνω σε 4-5 ιδέες και τις ξεχειλώνω με μαεστρία» εν συγκρίσει με το «Κατεβάζω 14-15 ιδέες για ένα κομμάτι και αγχώνομαι να τις χωρέσω σ’ ένα σκάρτο δεκάλεπτο». Αν χτίσουν μελλοντικά με αυτόν τον τρόπο, τότε αναμφισβήτητα θα είμαι ο πρώτος εδώ που θα αναγνωρίσω και θα προσκυνήσω μνημειώδη πράγματα.
Μέχρι τότε, όλα καλά, προφανώς.
9 Likes
Ισχυει. Ειδικα στα φωνητικα για μενα. Θα προτιμουσα να ειναι λιγοτερα, αλλα οκ μ αρεσει ο δισκος πολυ
1 Like