2016
1) Every Time I Die - Low Teens
Ο καλύτερος δίσκος τους, μέχρι τον επόμενο και δυστυχώς τελευταίο. Μουσικό hardcore punk όργιο, θεωρώ ότι πρώτη φορά έπαιξαν τόσο πειραματικά και δικαιώθηκαν. Σκοτεινός δίσκος, μιας και στιχουργικά κινείται στις πολύ δύσκολες μέρες του τραγουδιστή κατά τη γέννηση του παιδιού του. Μουσικά έχουν βρει μια δική τους φόρμουλα, όπου κάνουν ό,τι θέλουν, όπως το θέλουν και ενώ όλη η μουσική τους έχει άναρχη βάση πάντα στο τέλος μοιάζει όλο αυτό να έχει νόημα και δομή. Σχετικά με την πρωτιά των Metallica την ίδια χρονιά, σχεδόν τα είπαν και οι ίδιοι μέσα στο “The Coin has a Say”:
“I can’t go back to what I was:
Metallica without the drugs
A faith healer without the plant
There’s no home for a hollow man”
2) Metallica - Hardwired… To Self-Destruct
Στην καρδιά μου πάντα πρώτοι θα είναι, τους έβαλα δεύτερους τώρα, για δύο απλούς λόγους. 1ον, ναι είναι δισκάρα, ναι μας έπιασε από τα μούτρα γιατί δεν το περιμέναμε να είναι τόσο καλό, δεν ανακαλύπτει όμως τον τροχό. Και ούτε χρειάζεται από την άλλη. Όπως όμως οι ίδιοι ανακάλυψαν τον τροχό πολλάκις στα νιάτα τους, θεώρησα ότι είναι πιο δίκαιο (2ον) να δώσω τόπο στα νιάτα, τα οποία νιάτα είναι και δηλωμένοι Metallica fans, παίζουν και ένα δικό τους υβρίδιο που ξεχωρίζει από όλους τους άλλους.
3) Gojira - Magma
Πιο απλές δομές, πιο εύκολο στα αυτιά, συνεχίζουν να μεγαλώνουν πολύ άξια με το δικό τους στυλ σε μια πολύ δύσκολη εμπορικά εποχή για τη μουσική που παίζουν.
4) Beartooth - Aggressive
Τόπος στα νιάτα Νο 2, δεύτερος δίσκος, ανώτερος του ήδη πολύ δυνατού ντεμπούτου.
5) Megadeth - Dystopia
Φοβερή επιστροφή, δεν είδα να μνημονεύεται ιδιαίτερα, κακώς για 'μένα γιατί πρόκειται για μεγάλο album με όλα τα Megadeth συστατικά σε υπερθετικό βαθμό.
Honorable:
Architects - All Our Gods Have Abandoned Us
Korn - The Serenity Of Suffering
Rival Sons - Hollow Bones
Alter Bridge - The Last Hero
Perturbator - The Uncanny Valley