2025
Παμε συνοπτικά:
5)Deftones - Private Music
4)Landmvrks - The Darkest Place I’ve Ever Been
3)Spiritbox - Tsunami Sea
2)Sleep Token - Even In Arcadia
1)Turnstile - Never Enough
Εξώφυλλο:
Έτσι γιατι μου θυμιζει Μπομπ Ρος
Καλη χρονια σε ολους με υγεια!!!
Έχω αιώνες να ακούσω τόσο λίγη νέα μουσική. Θα ήθελα να κάνω top 6 αλλά θα κάνω top 5 για τα τυπικά… Δεν είμαι σίγουρος αν είναι τοπ 5 ποιότητας ή πόσο άκουσα το καθένα, δισκάρες όμως όλα.
1. Squeaky Feet - Overview Effect
Εκπληκτικό prog rock. Απίστευτοι παίχτες, κιθάρα όλο ουσία, αφήνουν τα εκτενή jams του ντεμπούτου για πιο συγκεκριμένες συνθέσεις. Δεν ξέρω πότε ήταν η τελευταία φορά με prog δίσκο που τόσο άμεσα μου έμειναν riff και μελωδίες. Και είναι ανυπόγραφοι. Καμία τύχη.
2.Lars Fredrik Froislie - Gamle Mester
Ένας από τους βασικούς λόγους που δεν άκουσα πολλές φετινές κυκλοφορίες είναι πως έλιωσα διάφορες μπάντες, άλλες παλιές αγάπες (πχ. Uriah Heep), άλλες που δεν είχαν πάρει τον χρόνο που τους άξιζε (ELP), άλλες εντελώς νέες σε μένα, ανάμεσά τους και οι Wobbler. Αφού μάζεψα τα σαγόνια μου και έλιωσα τους δίσκους τους, έδωσα την ευκαιρία σε αυτό το αριστουργηματικό δίσκο του πληκτρά τους. Μαγευτικός, πομπώδης, με σημεία που σε ανυψώνουν σαν ακροατή. Αισθάνομαι πολύ χαρούμενος μερικές φορές που βτγαίνει ακόμα τόσο ποιοτική μουσική!
3. Soft Ffog - Focus
Φανταστική instrumental μπάντα από Νορβηγία, με κάποιες prog αναφορές προφανείς κι από τους τίτλους (Camel, Focus) αλλά κι έντονο jazz, αυτοσχεδιαστικό στοιχείο (στοιχείο που είχαν και οι 2οι). Πες το και fusion. Μεγάλοι παιχταράδες, κιθάρα/ πλήκτρα και άρρωστο rhythm section, παίζουν με ένταση, αλλάζουν διαθέσεις, θέλουν ακούσματα αλλά ξεδιπλώνονται οι αρετές τους σιγά σιγά και οι μελωδίες τους σου μένουν. Αποκάλυψη!
4. Robert Jon & The Wreck - Heartbreaks & Last Goodbyes
Οι Robert Jon & the Wreck έχουν μόνο πολύ καλούς δίσκους και πάνω. Και μάλιστα κυκλοφορούν δίσκο σχεδόν κάθε χρόνο εδώ και μια δεκαετία. Το “Heartbreakes…” είναι από τους καλύτερους τους. Ενώνουν όλα τα στοιχεία τους αριστοτεχνικά (bluesy southern rock/ hard rock/ soul), οι κιθάρες είναι από τις καλύτερες του ιδιώματος (θεός ο Schneekluth) και κυκλοφορούν ακόμα μια δισκάρα. Μεγάλη αγάπη και τρελό respect για το consistency.
5. Phantom Spell - Heather & Hearth
Ίσως και να το αδικώ, απλά ακούστηκε πιο πολύ μήνες πριν και τα προηγούμενα ήταν πιο φρέσκα στα αυτιά μου. Ο δίσκος αυτός μου θυμίζει μνημεία των 70ς τόσο λόγω ύφους (prog rock/ hard rock - σχεδόν early metal και πολλά folk στοιχεία), όσο και γιατί το ένα highlight διαδέχεται το άλλο χωρίς σταματημό. Μαγικές μελωδίες.
Ηonorable:
Wednesday - Bleeds
Αν καταλήξανε πως αυτός θα είναι ο ήχος τους, θα χαρώ πολύ (αμφιβάλω όμως). Alt country και 90s rock, λίγο punk, με πιο δυνατές μελωδίες, φοβερά φωνητικά από την Karly Hartzman και δυνατούς στίχους. Θα επιστρέφω στο μέλλον σίγουρα.
Ace Monroe - Wild Card
Αν αρέσκεται κάποιος στο hard rock των Dirty Honey (δηλαδή αμερικανικό rock the Aerosmith way), με ένα λίγο πιο modern twist, εδώ θα γουστάρει.
Jason Isbell - Foxes in the Snow
Εξαιρετικός ακουστικός δίσκος, σαν νέο ξεκίνημα μετά τον πρόσφατο χωρισμό του. Αν και προτιμώ τον Isbell ηλεκτρικό, μεγαλώνει με κάθε άκουσμα.
Θα έπρεπε να έχω ακούσει περισσότερο (που σημαίνει πως μου έκαναν):
Robert Plant - Saving Grace
Annie & the Caldwells - Can’t Lose My (Soul)
Benmont Tench - The Melancholy Season
Bob Mould - Here We Go Crazy
Bonnie Prince Billy - The Purple Bird
Charlie Musselwhite - Look Out Highway
Craig Finn - Always Been
Gary Louris - Dark Country
Lukas Nelson - American Romance
Matt Schofield Trio - Many Moons Vol. 1
Patterson Hood - Exploding Trees & Airplane Screams
The Hellacopters - Overdriver
Δεν έχω ακούσει νέο Greenleaf, Whisky Myers, Jeff Tweedy, Curtis Harding… Ένα σκασμό ακόμα.
| # | Album |
|---|---|
| 1 | Deafheaven - Lonely People With Power |
| 2 | Lambrini Girls - Who Let The Dogs Out |
| 3 | Maruja - Pain to Power |
| 4 | Wet Leg - moisturizer |
| 5 | DITZ - Never Exhale |
| 6 | Dax Riggs - 7 Songs For Spiders |
| 7 | Turnstile - NEVER ENOUGH |
| 8 | Horsegirl - Phonetics On and On |
| 9 | Swans - Birthing |
| 10 | Die Spitz - Something to Consume |
| 11 | Warlock Corpse - Eternal Prisoner |
| 12 | Deadguy - Near-Death Travel Services |
| 13 | Agriculture - The Spiritual Sound |
| 14 | SUMAC - The Film |
| 15 | Tickles - Sugar & Plastic Plates |
| 16 | Squid - Cowards |
| 17 | Geese - Getting Killed |
| 18 | DRAIN - Nights Like This |
| 19 | Franz Ferdinand - The Human Fear |
| 20 | Messa - The Spin |
| # | Runner Up |
|---|---|
| 1 | Chat Pile / Hayden Pedigo - In the Earth Again |
| 2 | BAMBARA - Birthmarks |
| 3 | mclusky - The World Is Still Here and So Are We |
| 4 | Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs - Death Hilarious |
| 5 | SPRINTS - All That Is Over |
2025
Messa - “The Spin”
Black Sword Thunder Attack - “Black Sword Thunder Attack”
Hypnotic Nausea - “The Age of Nothing”
Naxatras - “V”
Paradise Lost - “Ascension”
Επειδη δεν βγαινουν τα logistics… 
παραταση μεχρι αυριο τα μεσανυχτα 
σπεύστε βραδέως 
Μεσανυχτα CET;
Τελική πεντάδα:
Τα δυο τελευταία παίζει και να τ’ άκουσα μια φορά. Δεν είχα καθόλου διάθεση να ασχοληθώ με νέα μουσική, εξού και η παρδαλή λίστα.
2025
Άκρως περίεργη χρονιά, θα μπορούσαν να έχουν μπει στην πεντάδα οι Scowl, Thrice, Sprints (ακομη και με το EP), Dying Wish, Lorna Shore, Teen Mortgage αλλά δεν τα κατάφεραν. Από την άλλη δεν μπορω να πιστέψω (ή μπορώ) πως ακόμη δεν έχω δώσει χρόνο σε Machine Head και Heaven Shall Burn. Rosalia και Lady Gaga διέπρεψαν αλλά όχι για να μπουν πεντάδα. Πεντάδα θα μπορούσαν να μπουν και πολλοί ιθαγενείς όπως οι Turboflow3000, Noodles, Pan Pan, Κοινοί Θνητοί, Μονοκερως αλλά θα βρούν λίγο φως στην επιλογή για το εξώφυλλο. Επίσης το OST του Tron:Ares απο NIN προφανώς και σπέρνει.
Τελική πεντάδα λοιπον 
5. Wet Leg - moisturizer
4. Architects - The Sky, the Earth & All Between
3. Deftones - private music
2. Turnstile - Never Enough
1. Propagandhi - At Peace
Καλύτερο Εξώφυλλο
Turboflow3000 - Βassokatarah
μικρή ανακεφαλαίωση στους ήδη ψηφίζαντες μην και έχει χαθεί κάποιος…
Gracchus Babeuf
Meldinor
Sofa_King
Tylerdurden
Alejandro.m
RiderToUtopia
JTN
stammargg_v2
jonkyr
Rebel
SvenN
Aldebaran
Dr.Feelgood
apostolisza8
Leper Jesus
Antonis86Antoniadis
generationx
Sevek
Ian_Metalhead
Ktn
Osfp7
eviL
ChrisP
The_Black_League
Silent Winter
Megadethas
missmachine
spiritcruch
unreal
hopeto
Curehead
Ironman1
Anhydriis
Quintom Scenario
για τους αργοπορημένους μέχρι τα μεσάνυχτα ώρα Μπανανίας…
2025 → 100 χρόνια και δεν είναι αρκετά…
Δεν θα τη χαρακτήριζα μέτρια τη χρονιά, απ’ την άλλη όμως όταν συγκρίνω με την περσινή 30άδα το συνολικό «άθροισμα» είναι αρκετά κατώτερο. Σε γενικές γραμμές η κατάταξη μετά την πρώτη πεντάδα είναι περισσότερο τυπική παρά ουσιαστική.
30. ESOCTRILIHUM “Ghostigmatah - Spiritual Rites Of The Psychopomp Abxulöm”
Στο ν-οστό full-length του ο Γάλλος Asthâghul κατορθώνει να παντρέψει διάφορες εκφάνσεις του blackmetal με διάρκεια που κανονικά θα ήταν αποτρεπτική (για μένα) κι όμως να επιτυγχάνει σε βαθμό που προκαλεί έκπληξη.
29. DEPHOSPHORUS “Planetoktonos”
Απ’ τις πιο safe επιλογές της εγχώριας σκηνής, το astrogrind των DEPHOSPHORUS παραμένει εκστατικό ενώ και στιχουργικά (πού αλλού θα διαβάζαμε για dyson spheres;) ξεχωρίζουν με άνεση.
28. THIS ETERNAL DECAY “Spettro”
Textbook darkwave υλικό για λίκνισμα σε γοτθικά dancefloors.
27. REVENGE “Violation.Strife.Abominate”
Για μας τους πιστούς οπαδούς των Καναδών, η εκάστοτε νέα τους κυκλοφορία αντιμετωπίζεται -αναλογικά πάντα- όπως μια αντίστοιχη των MOTORHEAD. Άγιο (#not) black/death ξύσιμο και αναμονή να δούμε τι θα συνοδεύει την νεκροκεφαλή στο αυστηρά ασπρόμαυρο εξώφυλλο.
26. SPRINTS “All That Is Over”
Για το γεγονός ότι ο sophomore δίσκος των SPRINTS δεν είναι όσο ψηλά θα ανέμενα, δεν ξέρω αν φταίει η αποχώρηση του προηγούμενου κιθαρίστα ή η σειρά των κομματιών στο tracklist -μάλλον το 2ο καθότι νιώθω ότι ξεκινάει και κλείνει κάπως νωθρά. Αποζημιώνει πάντως με κάτι “Something’s Gonna Happen”, “Better” κ.α.
25. PYRE “Where Obscurity Sways”
Σκληρόπετσο, ξερακιανό death metal εκ Ρωσίας με εξόχως σφιχτοδεμένες συνθέσεις και OBITUARY vibes (στα φωνητικά κυρίως).
24. SACRIFICE “Volume Six”
Να μια thrash επιστροφή που θα έπρεπε να έχει συζητηθεί περισσότερο απ’ όσο συνέβη, με όλα τα σωστά συστατικά του είδους (ρυθμικές κιθάρες, λυσσασμένα φωνητικά κλπ.) αλλά και καλοδεχούμενες διαφοροποιήσεις σε κομμάτια όπως το instrumental “Black Hashish”.
23. WULKANAZ “Luftuz”
Συγγενής περίπτωση με τουυς REVENGE, κάθε κυκλοφορία του Kumulonimbus ως WULKANAZ είναι εδώ για να μας γυρίζει στις βασικότερες των βασικών Αρχές του ιδιώματος. Ποτισμένο και αυτό με ildjarn-ικη κακοφωνία, το “Luftuz” παρουσιάζει πέρα από primitive riffs και μονολιθικά τύμπανα και κάποιες (πολύ) μετρημένες δόσεις synths.
22. NEPTUNIAN MAXIMALISM “Le Sacre Du Soleil Invaincu”
Δεν είχα επαφή με τις προηγούμενες δουλειές τους, με κέρδισε ξεκάθαρα το γεγονός ότι αυτή η μακροσκελής drone ανάγνωση ινδικής μουσικής έχει πολλά να πει και σε καμία μα καμία περίπτωση δεν κατρακυλάει στις παρυφές της φασεΐλας.
21. WARLOGHE “Logos of All That Ends”
WARLOGHE = σταθερή φινλανδική ποιότητα, για να μην πω η κορυφαία περίπτωση (η μία απ’ τις δύο έστω) της συγκεκριμένης μαυρομεταλλικής σκηνής -BEHERIT εξαιρουμένων προφανώς.
20. KAMRA “Unending Confluence”
Να κάτι που δεν περίμενα να με κερδίσει τόσο, αλλά οι Σλοβένοι KARMA παίρνουν τη μοντέρνα, δυσαρμονική προσέγγιση του blackmetal και με αυτήν χτίζουν έξι πολύ έντονα και αγχωτικά κομμάτια.
19. MURDER CAPITAL, THE “Blindness”
«Αργά» μπήκαν στη ζωή μου οι Ιρλανδοί με το “Blindness”, έστω κι έτσι όμως λίγες ακροάσεις ήταν αρκετές για να εκτιμήσω αυτό το χωνευτήρι indie/post-punk ήχων και ιρλανδικού πνεύματος που σκαρώνει στίχους σαν το “Just kids reachin’ out to daydreams when our homes have lost their shape. Could you blame us from your pulpit? We had no choice but to escape”.
18. PREOCCUPATIONS “Ill at Ease”
Παρεμφερή μουσικά χωράφια με το αποπάνω, άλλες διαδρομές όμως -Καναδάς γαρ. Μπορεί το post-punk να έχει πάει λίγο στην άκρη για χάρη μιας πιο pop προσέγγισης, χαλάλι όμως αν είναι να έχουμε κομματάρες σαν τo “Bastards” και το “Andromeda” -και όχι μόνο.
17. CHIMEHOURS “Underneath the Earth”
Απ’ το πουθενά έσκασε μέσω της Cold Spring αυτό εδώ το διαμαντάκι, όπου το ντουέτο των Beck Goldsmith και Jon Dix σκαρώνει ονειρικές folk μελωδίες με ένα extra horror touch και vintage cinematic διάθεση.
16. FINAL DOSE “Under the Eternal Shadow”
Όταν το πάνκικο blackmetal (ή μαυρομεταλλικό πανκ, διαλέγετε και παίρνετε) γίνεται σωστά, τύφλα να ‘χει οτιδήποτε άλλο. Όλεθρος, ξύλο και μπιλμπάο που λέει και μια μπίστικη ψυχή.
15. DEVILPRIEST “Where I Am The Chalice, Be Thou The Blood”
Από την Πολωνία με αγάπη ιερή μανία, ένα σχεδόν απόλυτα πετυχημένο μείγμα με στιβαρή death metal βάση, μαυρομεταλλικές πινελιές και αποκρυφιστικά orthodox aesthetics.
14. NAEVUS “Raise Your Puppet”
Να που ξανασυναντήθηκαν μετά από αρκετά χρόνια οι δρόμοι μας με τον τροβαδούρο Lloyd James και την κομπανία του και λίγα πράγματα έχουν αλλάξει. Πράγμα καλό, αφού συνεχίζει την ποιοτική του περιπλάνηση σε neofolk διαδρομές, πάντα με βρετανικό φλέγμα και ενίοτε anthems σαν το “Going South”.
13. PUP “Who Will Look After the Dogs?”
Φανταστικό energy boost, ομολογώ ότι τους PUP φέτος τους εντόπισα πρώτη φορά -λογικό αφού για αμέτρητα χρόνια πριν δεν έψαχνα τέτοιου είδους μουσική. Εκπληκτικό το γεγονός ότι ενώ υπάρχει ξεκάθαρα pop διάθεση, επιλέγουν να κρατάνε κατά πλειοψηφία distorted τον ήχο. Άλλη μια καναδική συμμετοχή στη λίστα μου -και δεν θα είναι η τελευταία για φέτος…
12. MENACE RUINE “The Color of the Grave is Green”
Άλλος ένας Καναδάς λοιπόν και τι καλύτερο από τους υπεραγαπημένους MENACE RUINE και τις φυσιολατρικές drone «μελωδίες» τους, που ακροβατούν ανάμεσα στη θλίψη, τη νοσταλγία αλλά και την ελπίδα, ντυμένες με την τόσο ιδιαίτερη χροιά/άρθρωση της Genevieve. Μια χροιά που φτάνει να τσακίζει κόκκαλα στο δικό μου πιο μεστό πολιτικό κομμάτι της χρονιάς:
Will you take me on board,
You, my guardian angel?
Bring me to safe harbor,
Or will you send me to the waves?
11. ONIRIK “Curling Serpents Under Stone”
Πιστός στο δρόμο που έχει χαράξει εδώ και χρόνια, ο Gonius Rex συνεχίζει να παράγει υμνητικό, σατανικό blackmetal, φέτος πιο λυρικός και αφηγηματικός, πάντα όμως λιττός και πιστός στο μήνυμα που κουβαλάει.
10. DROPKICK MURPHYS “For the People”
Από το εναρκτήριο κάλεσμα στα όπλα (“we fight the wars and build the buildings for someone else’s gain”) μέχρι τον όπως πρέπει μεθυσμένο αποχαιρετισμό στον Shane (“in a million empty bottles, we cried; down goes the hero, one last goodbye”), το “For the People” υπήρξε μια όαση από jameson black barrel σε (ακόμα) μία δύσκολη χρονιά.
“and I wish that you were there with me in the summer of '04…”
9. KAVERNA “Un Monolito En Llamas Quiebra el Horizonte”
Για όσ@ έχουν experimental αναζητήσεις και αγνοούν τις κυκλοφορίες της Cyclic Law, διορθώστε αυτό το «λάθος» άμεσα. Στην πρώτη από τις δύο εμφανίσεις του label στη λίστα μου, οι KAVERNA πραγματοποιούν occult αναζητήσεις, μεταβαίνοντας από drone/noise ηχοτοπία σε παγανιστικές folk συνάξεις και πάλι πίσω, σηκώνοντας σε σημεία την τρίχα κάγκελο -κανείς δεν με πείθει άλλωστε ότι υπάρχει γλώσσα καταλληλότερη από τα ισπανικά για να συνομιλήσει κανείς με το Σκότος.
8. EREB ALTOR “Hälsingemörker”
Συγκλονιστικό back-to-back επικό αριστούργημα από τους Σουηδούς -όχι μόνο ο Quorthon άλλα και το metal όλο υψώνουν τα κέρατα στα ουράνια, όσο το ένα song to hall up high διαδέχεται το άλλο, με αποκορύφωμα την τριπλέτα που κλείνει τον δίσκο.
“within the ruins, within the temples, raining arrows of fire, we find salvation…”
7. ELEVENTH RAY “Reviving Tehom”
Έχοντας soft spot τόσο για frost-ικό (και εν γένει 80s/very early 90s) θρασο-(πρωτο)μαυρο-νεκρομεταλλικό ήχο όσο και για dragon rouge oriented καλλιτεχνικές εκφράσεις, ήταν προφανώς αδύνατο να μην έχω ψηλά το μανιφέστο των ELEVENTH RAY. Βάλτε το “IGUL” να παίζει στο maximum και θα με καταλάβετε…
6. TEUFELSDOM “Teufelsdom”
Δεύτερη ρωσική συμμετοχή για το ’25, οι TEUFELSDOM τα κάνουν όλα σωστά, μιλώντας για blackmetal ποτισμένο από το euronymous πνεύμα, αλλά που δεν μένει εκεί, δανειζόμενο κάποια από τα καλύτερα στοιχεία του τότε ήχου, όπως φερ’ ειπείν της ελληνικής σκηνής.
Προβληματίστηκα λίγο, ομολογώ, για τον δίσκο που θα έκλεινε την πεντάδα μου καθώς δεν είχα ξεκάθαρη επιλογή. Η μπίλια τελικά έκατσε στους φερέλπιδες αμερικανούς με το ευφάνταστο όνομα. Το “45 Pounds” έχει ως απόλυτο ατού το ότι μέσα στην όλη experimental διάθεσή του, μπλέκοντας punk, funk, electronica κ.α., ακούγεται εντυπωσιακά συμπαγές, κυρίως επειδή δεν πλατειάζει πουθενά (διάρκεια μόλις 22 λεπτά) φέρνοντας στο μυαλό αντίστοιχες περιπτώσεις εποχών late 70s/early 80s.
NO HAND PATH “Μυστικισμός της Ενηλικίωσης”
Εδώ πάλι κανένας προβληματισμός -η πεντάδα επέστρεψε αυτούσια μετά από δεκαπέντε χρόνια και χωρίς πολλά-πολλά, τα πήρε όλα και τα σήκωσε. Δυσαρμονίες, ένταση αλλά και ορισμένες σχεδόν επικές στιγμές και μια διαρκής αναταραχή να διατρέχει τις έξι συνθέσεις, κατά τις οποίες το coming-of-age concept απεκδύεται τα οποιαδήποτε ρομαντικά/νοσταλγικά του χαρακτηριστικά και μετατρέπεται σε ένα εφιαλτικό ταξίδι ενάντια σε οτιδήποτε προσπαθεί να βάλει το ενήλικο άτομο στα καλούπια της «πραγματικότητας» και να το μετατρέψει σε χρήσιμο γρανάζι της μηχανής προσομοίωσης που αποκαλούμε «ζωή».
QRIXKUOR “The Womb of The World”
Ίσως ο μόνος δίσκος που μπορώ να πω ότι εξαρχής περίμενα για φέτος. Μετά το breakthrough του “Poison Palinopsia” και το εφιαλτικό ταξίδι του “Zoetrope” η ώρα για το magnum opus των βρετανών έχει πλέον έρθει κι αν ο όρος symphonic metal είχε ποτέ σημασία, τότε εδώ είναι που βρίσκει πλήρη εφαρμογή. Όπου metal βέβαια βάλτε μπροστά και το death, το αβυσσικό κιόλας, όχι τίποτα εύκολες καταστάσεις, ενόσω τα συμφωνικά μέρα ενορχηστρώνονται από τον ίδιο άνθρωπο και αποδίδονται από κανονική ορχήστρα, σε ένα απόλυτα επιτυχημένο blend όπου ο Τρόμος και η Έκσταση κυριαρχούν.
DARJA KAZIMIRA & ZURA MAKHARADZE “Minotaur - Ananke”
Ώπα, ώπα, τί έχουμε εδώ!;; Την DARJA KAZIMIRA την ακολουθούσα ήδη από το “Monochromia”, ωστόσο εδώ στη σύμπραξη με τον ZURA MAKHARADZE, οι πειραματικές folk αναζητήσεις έχουν ξεφύγει σε δυσθεώρητα ύψη τελετουργίας με κάθε πιθανό όργανο να επιτελεί τον σκοπό του στη δημιουργία μιας απ’ τις πιο εφιαλτικές καταστάσεις που έχω βιώσει σε μουσικό έργο οποιουδήποτε είδους.
Στα σχεδόν 80 λεπτά που διαρκεί και με θεματική τις χθόνιες αναγνώσεις του μύθου του Μινώταυρου, η εξέλιξη των ηχοτοπίων (ενίοτε πολύ οικείων σε εμάς τους βαλκάνιους) και των φωνητικών επικλήσεων μιας Diamanda-Galas-on-psychotropes προς όλο και πιο «άβολες» και τρομακτικές εκφάνσεις καθιστά την πλήρη ακρόαση σχεδόν αποτρεπτική και την ολοκλήρωσή της οριακά λυτρωτική.
ΥΓ. Ψήφος εξωφύλλου επίσης.
TEITANBLOOD “From the Visceral Abyss”
Σε αντίθεση με τους QRIXKUOR, τον δίσκο των TEITANBLOOD δεν μπορώ να πω ότι τον περίμενα, διότι μία που βγήκε από το πουθενά η ανακοίνωση και μία που κυκλοφόρησε -και ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόμασταν. Ήτοι πόλεμος, αντάρα και όλεθρος από το πρώτο δευτερόλεπτο, με τα τύμπανα να καλούν σε ακραίες βιαιότητες, το χάος του ανυπέρβλητου “Death” να εμφανίζεται ξανά, διατηρώντας όμως κάτι από την «μουσικότητα» του “Baneful Choir”. Διότι οι Ισπανοί δεν υπήρξαν ποτέ ακόμα μια abyssic death/black μπάντα -αντιθέτως πήραν τη σπορά των αρχέγονων SARCOFAGO, MORBID ANGEL και δε συμμαζεύεται και την καλλιέργησαν ώστε να γεννήσει λαβύρινθους από αγκαθωτά κλαδιά και στη μέση έναν Tomb Corpse Haruspex να αναγγέλλει το επερχόμενο Τέλος…
Επειδή όλ@ χρειαζόμαστε τα σφηνάκια μας, τα δικά μου για φέτος ήταν τα 7’’ των DESKRYPTOR και MALHKEBRE (με διασκευή σε LEONARD COHEN παρακαλώ!), τα EPs των CRYPT SERMON και των δικών μας IMPERIUM INFERNALIS (ένα εξαιρετικό κομμάτι 17 λεπτών για τη θνητότητα), το split των TEUFELSDOM με τους PROFANACAO και το πολλά υποσχόμενο demo των black/deathsters LUGUBRIUS GARMENT.
Σε experimental μονοπάτια, ειδική μνεία στο σκληροπυρηνικό drone με λαρυγγισμούς των SUBLIMATIO MORTIS και οπωσδήποτε στην απόπειρα των SONOLOGYST να μετασχηματίσουν σε Μουσική του Διαστήματος τα διάφορα radio waves, electromagnetic waves, and plasma (ionized gas that’s prevalent in space) wave fluctuations.
Επίσης δε μπορούσα να μη σχολιάσω την απίθανη επιστροφή των MASTER’S HAMMER αυτή τη φορά ως όχημα για να μας εκφράσει ο θείος Franta την αγάπη του για σκοτεινή electro/pop μουσική. Προσωπικά τάσσομαι αναφανδόν υπέρ!
Για το τέλος, το καλύτερο non-album track της χρονιάς ανήκει στους ALKALINE TRIO –“everywhere I look, everyone’s insane, give me a good book and some novocaine”
Σε θαυμαζω επειδη εχεις τα χρονικα περιθωρια να εμβαθυνεις τοσο πολυ σε δισκους. Επισης, για τα συγκροτηματα (και τα ειδη που ακους). Τελος, για τα ονοματα των μπαντων που επιλεγεις, μερικες φορες νομιζω οτι ψαχνεις το πιο παραξενο ονομα μπαντας για να ακουσεις τη δουλεια της 
Saying that,
γελασα πολυ με αυτο: ονομα/τιτλος δισκου/ειδος μουσικης. Να ειναι καλα τα παιδια, αλλα πρεπει να ειχαν πιει βαρβατα κοκτειλ (σε μπαρ) πριν καταληξουν στο ονομα. Και το παραξενο ειναι το κρατησαν κιολας, αρα ισως δεν εχει περασει η επηρεια 
Ευχαριστώ πολύ, αλλά εμβαθύνω ελάχιστα δυστυχώς.
Όσο για τα παράξενα, δεν τα ψάχνω εγώ, αυτά με βρίσκουν.
Επίσης 7 Φεβρουαρίου στο Αν κλαμπ μπορούμε να συζητήσουμε με τους ΝΤΙΦΩΣΦΟΡΟΥΣ περί προέλευσης του ονοματός τους και οτιδήποτε άλλο σχετικό.
Εφτασα στο νο2 για να καταλάβω οτι υπήρχε απευθείας το λινκ για το bandcamp του κάθε συγκροτήματος κ είχε πάρει φωτια το κοπι πειστ.
Ευγε για την παρουσίαση. Μακάρι ολες ετσι
1ον θα ειμαι Μαδριτη, 2ον στο Αν προσπαθω να μην πηγαινω επειδη ακομη δεν εχω βρει που ειναι η εξοδος κινδυνου και 3ον μπορεις να κανεις την ερωτηση αντ’ εμου 
Εβαλα να ακουσω τους No Hand Path, δεν την παλεψα. Τωρα ακουω συμφωνικο μεταλ απο QRIXενταξει δεν το γραφω ολο και ειναι ενδιαφερον.
Εγώ ακούω γενικά λίγα νέα πράματα, οπότε να το 2025 μου - για να μην είμαι ξεπαρεού, όχι τίποτε άλλο:
2025
1. Teitanblood - From the Visceral Abyss
Καθηλωτικό Death Metal έρεβος από τους κορυφαίους εκπροσώπους του, ένα κλικ πιο προσβάσιμο και πιασάρικο.
2. Barren Path - Grieving
Ο Takafumi Matsubara είναι κιθαριστικό φαινόμενο και γω φανμπόης. Ό,τι και να κάνει, με γραπώνει όσο λίγοι μουσικοί στον ακραίο ήχο.
3. Habak - Mil Orquídeas en Medio del Desierto
Στο καλύτερο δίσκο τους, χαρίζουν μελωδίες και συναισθηματική φόρτιση που τσακίζουν ψυχούλες. Ειδικά στο κλείσιμο του δίσκου.
4. Propagandhi - At Peace
Η αλήθεια είναι πως ακόμη επεξεργάζομαι τη στροφή στον ήχο, όμως οι αγαπημένοι Καναδοί έδωσαν καλή μουσική, αν και όχι το πανκ που μάλλον περιμέναμε οι περισσότεροι.
5. Catharsis - Hope Against Hope
Αξιόλογη επιστροφή μιας μεγάλης μπάντας.
Εξώφυλλο της Χρονιάς:
66η εβδομάδα - 2025
38 συμμετέχοντες
Παρουσιολόγιο:
Gracchus Babeuf
Meldinor
Sofa_King
Tylerdurden
Alejandro.m
RiderToUtopia
JTN
stammargg_v2
jonkyr
Rebel
SvenN
Aldebaran
Dr.Feelgood
apostolisza8
Leper Jesus
Antonis86Antoniadis
generationx
Sevek
Ian_Metalhead
Ktn
Osfp7
eviL
ChrisP
The_Black_League
Silent Winter
Megadethas
missmachine
spiritcruch
unreal
hopeto
Curehead
Ironman1
Anhydriis
Quintom Scenario
pantelis79
Lupin
death.eternal
She-Wolf
Παρακάτω όλες οι προτάσεις και η βαθμολογία:
| Messa - The Spin | 55 |
|---|---|
| Turnstile - Never Enough | 37 |
| Black Sword Thunder Attack - Black Sword Thunder Attack | 33 |
| Coroner - Dissonance Theory | 27 |
| Deafheaven - Lonely People With Power | 20 |
| Paradise Lost - Ascension | 16 |
| Maruja - Pain To Power | 14 |
| Propagandhi - At Peace | 14 |
| Sleep Token - Even In Arcadia | 13 |
| Helloween - Giants & Monsters | 13 |
| Suede - Antidepressants | 13 |
| Teitanblood - From the Visceral Abyss | 13 |
| Dream Theater - Parasomnia | 11 |
| The Murder Capital - Blindness | 11 |
| Anna Von Hausswolff - Iconoclasts | 10 |
| Tower - Let There Be Dark | 8 |
| Deftones - Private Music | 8 |
| Catharsis - Hope Against Hope | 8 |
| Igorrr - Amen | 7 |
| Robert Jon & The Wreck - Heartbreaks & Last Goodbyes | 7 |
| Architects - The Sky, the Earth & All Between | 6 |
| Christian Mistress - Children of the Earth | 5 |
| Darja Kazimira & Zura Makharadze - Minotaur - Ananke | 5 |
| Harakiri for the Sky - Scorched Earth | 5 |
| Howling Giant - Crucible & Ruin | 5 |
| Marina Satti - POP TOO | 5 |
| Necrochakal - Golgothian Orgies Of Bestial Lust | 5 |
| Nine Inch Nails - Tron: Ares | 5 |
| Qrixkuor - The Womb Of The World | 5 |
| WYTCH HAZEL – V:lamentations | 5 |
| Euphrosyne - Morus | 5 |
| Ulver - Neverland | 5 |
| Squeaky Feet - Overview Effect | 5 |
| Sumac & Moor Mother - The Film | 5 |
| Fields of Locust - Nowhere left now to call home | 4 |
| Lambrini Girls - Who Let The Dogs Out | 4 |
| No Hand Path - Μυστικισμός της Ενηλικίωσης | 4 |
| Revenge - Violation.Strife.Abominate | 4 |
| Toxic Terror - Isolation | 4 |
| Typhus - Fate Weaver | 4 |
| Testament - Para Bellum | 4 |
| Naxatras - V | 4 |
| The Callous Daoboys - I Don’t Want To See You In Heaven | 4 |
| Lady Gaga - MAYHEM | 4 |
| Senser - Sonic Dissidence | 4 |
| Lars Fredrik Froislie - Gamle Mester | 4 |
| Robert Plant With Suzi Dian - Saving Grace | 4 |
| Barren Path - Grieving | 4 |
| Electric Litany - Desires | 3 |
| Havukruunu-Tavastland | 3 |
| Hypnotic Nausea - The Age of Nothing | 3 |
| Hypomanic Daydream- The yearning | 3 |
| Jim Ghedi - Wasteland | 3 |
| Jinjer - Duél | 3 |
| Pagan Altar - Never Quite Dead | 3 |
| Rosalia - Lux | 3 |
| Spiritbox - Tsunami Sea | 3 |
| Μορμώ-Δυστοπία | 3 |
| Agriculture - The Spiritual Sound | 3 |
| The Protomen - Act III : The City Made Us | 3 |
| Soft Ffog - Focus | 3 |
| Wet Leg - moisturizer | 3 |
| Spidergawd - From Eight to Infinity | 3 |
| King Gizzard - Phantom Island | 3 |
| Marcus King and The Marcus King Band - No Room For Blue | 3 |
| Tropical Fuck Storm - Fairyland Codex | 3 |
| Habak - Mil Orquídeas en Medio del Desierto | 3 |
| Domination Inc. - Generation Hate | 2 |
| Ereb Altor - Hälsingemörker | 2 |
| Imperial Triumphant - Goldstar | 2 |
| Kostnateni - Prilisnost (Excess) | 2 |
| Landmvrks - The Darkest Place I’ve Ever Been | 2 |
| LUNATIC SOUL – the world under unsun | 2 |
| Mausoleum Gate - Space, Rituals and Magick | 2 |
| Paradox - Mysterium | 2 |
| Sunny War - Armageddon In A Summer Dress | 2 |
| Tavastland - Havukruunu | 2 |
| The Lathums - Matter Does Not Define | 2 |
| AFI - Silver Bleeds The Black Sun | 2 |
| Dax Riggs - 7 Songs For Spiders | 2 |
| Billy Woods - Golliwog | 2 |
| Agropelter - The Book of Hours | 1 |
| Amorphis - Borderland | 1 |
| Ancient Death - Ego Dissolution | 1 |
| Arm’s Length - There’s A Whole World Out There | 1 |
| DITZ - Never Exhale | 1 |
| Geese - Getting Killed | 1 |
| Green Carnation - A Dark Poem I: The Shores Of Melancholia | 1 |
| HAEVN – get up (single) | 1 |
| Imperishable - Revelation In Purity | 1 |
| Lorna Shore - I Feel The Everblack Festering Within Me | 1 |
| Model/Actriz - Pirouette | 1 |
| The Necks - Disquiet | 1 |
| Wolf Alice - The Clearing | 1 |
| YHWH NAILGUN 45 Pounds | 1 |
| Orbit Culture - Death Above Life | 1 |
| Daron Malakian & Scars on Broadway - Addicted To The Violence | 1 |
| Phantom Spell - Heather & Hearth | 1 |
Εξώφυλλο της Χρονιάς
τίτλοι τέλους για το 2025
και εξελάκι
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!
