Mark Lanegan

I’ Take Care Of You. Κι αυτο διασκευων ειναι, και ειναι και γαμω.

Άκουσε κανείς τον νέο δίσκο;

Εγώ με τις δυο φορές μέχρι τώρα, χωρίς να με τρελάνει κάποιο τραγούδι έχει ωραία ροή, ωραίο ήχο και μου δίνει την αίσθηση ότι είναι ανώτερος από τον προηγούμενο (όχι και τόσο μεγάλο κατόρθωμα :crazy_face:).

@pantelis79 ο λαός απαιτεί συνέντευξη και κριτική :grin:

Έλα, πάρε μια καλή: https://www.youtube.com/watch?v=teePMuiCRpY

1 Like

Εύγε για τον οδηγό αγοράς στην κεντρική σελίδα και για το μίνι βιογραφικό (καλά, μίνι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ένα βιβλίο με 300 σελίδες για όσα έχει κάνει). :crazy_face:

Συμφωνώ σε όλα, με την μόνη διαφορά ότι εάν έπαιρνα μέρος και εγώ, θα ασκούσα βέτο ώστε να μπει και το Blues Funeral στην κατηγορία buy or die. :grin:

Αν όμως τον έκανα μόνος μου τον οδηγό και έπρεπε να διαλέξω ένα κομμάτι από το Here Comes That Weird Chill (ep) θα έβαζα ίσως το πιο αγαπημένο μου τραγούδι που έχει τραγουδήσει, το message to mine. Υπάρχουν φυσικά και πιο χαρακτηριστικά τραγούδια για έναν τέτοιο οδηγό (όπως πολύ σωστά βάλατε το sleep with me) αλλά το συγκεκριμένο όταν το ακούω πάντα με «ανεβάζει» με τους στίχους του, με την μικρή διάρκεια του σαν σφηνάκι (και άντε ένα ακόμη, άντε ένα τελευταίο μέχρι που σε «φτιάχνει»).

3 Likes

Τραμπα με Field Songs για μενα προσωπικα, αλλα ο Αντωνης το εχει στην ιδια εκτιμηση μ’ εσενα :grin:! Το Field Songs ηταν το μεγαλυτερο παλουκι στην επιλογη των δυο τραγουδιων παντως. Εβαλα απλως τα δυο πιο γνωστα, με πονο ψυχης.

1 Like

1985, με χαίτη-λασπωτήρα

1988, με την Donna Dresch που για λίγο αντικατέστησε τον Vann Conner στο μπάσο, λογικά μετά από κάποιον καυγά που περιείχε μαυρισμένα μάτια

Τέλη '80ς - αρχές '90ς μάλλον

Μέσα '90ς, με Josh Homme πέμπτο μέλος των Screaming Trees (περιόδευσε μαζί τους για το Dust)

2003 νομίζω

και μια καλή που είναι ντυμένοι νύφες με τον Cobain :joy:

5 Likes

Και μια παλιά συνέντευξη από 1996:


2 Likes

Κρίμα που δεν προχώρησε η συνεργασία τους (είχανε βρει και όνομα για το πρότζεκτ…The Jury) :grin:

Με λίγα λόγια η ιστορία λέει (και ο Jack Endino), ότι μετά την πρώτη Αμερικάνικη περιοδεία των Nirvana, έκατσαν ο Cobain μαζί με τον Lanegan, ενώ ήταν “πίτα” και έγραψαν αρκετά τραγούδια, αποφασίζοντας να ανακοινώσουν στον ένα από τους δημιουργούς της Sub Pop Records (Jonathan Poneman) ότι θέλουν να μπούνε στο στούντιο, ώστε να ηχογραφήσουν τον δίσκο.

Φτάσανε μέρχι το στούντιο με τον Cobain, Lanegan, Novoselic και Pickerel (ντράμερ των Screaming Trees) και το αρχικό πλάνο να ηχογραφήσουν τα τραγούδια που είχανε ετοιμάσει εκείνο το βράδυ, πήγε “άκλαυτο” γιατί δεν αποτυπώσανε πουθενά τις ιδέες τους :joy: λέγοντας στον παραγωγό ότι ήρθαμε να γράψουμε διασκευές στον αγαπημένο και τον δυο, Lead Belly.

Γράψανε το Where did you sleep last night (όπου τελικά μπήκε στο ντεμπούτο του Lanegan, στο The Winding Sheet), ένα instrumental (Grey Goose) και 2-3 ακόμη, ως που το ενδιαφέρον άρχισε να χάνεται γρήγορα, διότι δεν ακουγόταν τόσο κουλ όσο τα καινούργια τραγούδια (που ξεχάσανε).

Ο Lanegan έχει πει ότι ανακοινώσανε στην Sub Pop, πως αυτή ιστορία δεν πρόκειται να προχωρήσει και τότε ήταν που του αντιπρότειναν να κάνει ένα σόλο δίσκο.

Υπάρχουν αρκετές λεπτομέριες για αυτήν την ιστορία, τριγύρω στο νετ για όποιον ενδιαφέρεται. Όπως π.χ το όνομα The Jury ήταν πρόταση του ντράμερ των Screaming Trees, που υπερίσχυσε από την πρόταση του Cobain για το όνομα Lithium και άλλα τέτοια πολλά για καμμένους σαν και εμένα :joy:

4 Likes

Την ταινία με την τσιρλίντερ μπορείς να τη βρεις;

Αυτήν εννοείς νομίζω…

Όχι δεν την έχω πετύχει πουθενά. :persevere:

Δεν το ήξερα και σε ευχαριστώ για το στορυ ως Cobain και Nirvana addict

4 Likes

Ο Cobain τραγουδάει και στο “Down In The Dark” από το “The Winding Sheet”.

4 Likes

Ωραίες ιστορίες λέτε, και ‘μένα μ’ αρέσουν όλα αυτά.

Αν δεν κάνω λάθος, στη φωτογραφία που είναι νυφούλες, ο από πάνω είναι ο Dylan Carlson των Earth!

1 Like

Ο Carlson ειναι αυτος που ειχε αγορασει και δωσει στον Cobain το οπλο με το οποιο αυτοκτονησε.

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και ο άνθρωπος που του σύστησε την ηρωίνη.

Κάνε φίλους να δεις καλό, που λένε!

1 Like

Το θέμα καταχρήσεων σε αυτή την σκηνή είναι από που να το πιάσεις και που να το αφήσεις.

Το ότι ο Lanegan είναι ακόμη μαζί μας, το λες και ένα μικρό θαύμα.

Αν είχα την δυνατότητα να κάνω μια κουβέντα με έναν από όλους αυτούς της συγκεκριμένης σκηνής, μάλλον με αυτόν θα διάλεγα. Παρόλο το χαμηλό προφίλ που έχει κρατήσει σε όλη του την πορεία αλλά και χωρίς την «αστερόσκονη» των υπολοίπων, έχω την εντύπωση ότι ξέρει όλα μυστικά του καθένα γιατί πάντα ήταν εκεί (είτε σαν φίλος, είτε σαν συνεργάτης και πάντα στις σκιές) :grin:

3 Likes