Megadeth

[tsimisde]

Εφόσον δίνεται πάσα, θα τοποθετηθώ. Έχει κάτι κολλητικό ο τελευταίος δίσκος τους, πάντα θα μου έρθει κάποιο κομμάτι από το δίσκο, κάποια μελωδική φράση, κάποιο ρεφρέν, κάτι.

Φάνηκε να ήθελε να γράψει ξανά το Countdown To Extinction, παιγμένο στο σήμερα. Ακούω τους Megadeth των 90s σε πιο σύγχρονη εποχή.

Πολύ καλό το δισκάκι, ακούγεται μονορούφι και ναι, μακάρι να είναι όντως ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος, κλείνουν με αρκετά αξιόλογο τρόπο τη δισκογραφική τους πορεία.

Let There Be Shred, Another Bad Day, I Don’t Care, Tipping Point, Last Note είναι τα αγαπημένα μου, χωρίς να λέω ότι τα υπόλοιπα κομμάτια είναι άσχημα, θα τα ακούσω άπαξ και ακούσω ολόκληρο το δίσκο, χωρίς να τα σκιπάρω.

Δυνατό δισκάκι, με πολύ ορεξατη και σε φόρμα μπάντα, τι άλλο να ζητήσει κάποιος…

[montecristo]

αυτα θα επικαλεστει ο Dave, όταν μας ανακοινώσει ότι τελικα… δεν θα αποσυρθεί !

το δισκακι παντως κερδιζει με τις περισσοτερες ακροασεις, αληθεια ειναι

[shadowking69]

Συμφωνώ, τον έχω λιώσει και αυτό έχει να συμβεί από το System Has Failed. Σοβαρός δίσκος.

[tsimisde]

Γνωστό το κόλπο, από το αγαπημένο συγκρότημα του Ανόβερου…

Τη στιγμή που μιλάμε, ξεκίνησα να ακούω ολόκληρο το Dystopia, βρίσκομαι στο ομώνυμο κομμάτι και έχω ένα καλό προαίσθημα για τη συνέχεια του δίσκου. Σίγουρα έχω ακούσει σε κάποιο shuffle και άλλα κομμάτια του δίσκου, δεν μπορώ να τα θυμηθώ τώρα…

[hopeto]

@tsimisde

βρίσκομαι στο ομώνυμο κομμάτι

Μάλλον το αγαπημένο μου του δίσκου και στα πολύ τοπ των τελευταίων 25 χρόνων. Φανταστική κιθάρα από τον Kiko, το δε κόψιμο προς το μέσο/ τέλος του τραγουδιού μου θυμίζει επικούς Megadeth των χρυσών εποχών.

[Panther]

Συμφωνα με τις συνεντευξεις που εχει δωσει λεει οτι μετα την περιοδια μπαινει σε αλλεπάλληλα χειρουργια γιατι δεν την παλευει. Οψόμεθα.

Πριν ακουσω τον δισκο ελεγα μακαρι να ειναι καλος και μας αποχεραιτησει όπως του αξιζει. Αλλα τωρα γλυκαθηκα γμτ…

[tsimisde]

Ολοκλήρωσα την ακρόαση Dystopia & The Sick… και θέλω να παραθέσω τα σχόλια μου

Πρώτον, για το Dystopia, αντιλήφθηκα το γιατί θεωρείται από τα καλύτερα άλμπουμ τους. Έχει τα πολύ δυνατά κομμάτια (The Threat Is Real, oh boy…), έχει κάποια λιγότερο καλά, παρόλα αυτά, δεν χαλούσε η ροή του δίσκου. Είχε αρκετά μελωδικά στοιχεία και γενικά, καταλαβαίνω προς τι η φήμη που συνοδεύει το συγκεκριμένο δίσκο, την οποία όμως…

…δεν μπορώ να αντιληφθώ για τον αμέσως επόμενο δίσκο. Είναι κακός δίσκος; Σε καμία περίπτωση. Παρόλα αυτά, μου φάνηκε κάπως μονότονος, χωρίς ιδιαίτερη ποικιλία, τα κομμάτια μου φάνηκαν αρκετά παρόμοια μεταξύ τους. Γενικά, μου έλειψε η μελωδικότητα.

Είναι παρόμοια περίπτωση με το Endgame στα αυτιά μου. Ναι, ωραία, προφανώς και μπορούν οι Megadeth να πατήσουν τέρμα το γκάζι με τις thrashίλες τους, είναι όμως αρκετό αυτό από μόνο του; Προσωπικά, με κούρασε σε αυτούς τους δίσκους το ανελέητο σφυροκόπημα, μου φάνηκαν μονότονοι και μονοδιάστατοι.

Ομολογώ ότι έφαγα σκάλωμα με κάποια από τα κομμάτια του Th1rt3en, έχει πιασάρικες μελωδίες. Όπως και το Super Collider, έχει κάποια ωραία χιτάκια που μου έμειναν με την πρώτη, ενδεχομένως να ξαναεπιστρέψω.

Το The Sick…, μου φάνηκε αρκετά στριφνός ως δίσκος και δεν ξέρω αν ξαναεπιστρέψω σύντομα, ίσως σε άλλη φάση να μου “μιλήσει” διαφορετικά. Βέβαια, καταλαβαίνω ότι ήταν ιδιαιτέρως σημαντικό τότε να επιστρέψει ο megadave δυναμικά και ακμαία στο προσκήνιο, μετά την περιπέτεια υγείας του, ίσως γι’ αυτό είναι “μουντρούχος” ως δίσκος. Συνεχίζει βέβαια στη βαριά διάθεση του Dystopia, εκεί όμως ήταν διαφορετική η αίσθηση, προτιμότερο το ότι κινήθηκε πιο κοντά σε growl φωνητικά και όχι στο να μιμηθεί τον πρότερο εαυτό του.

Θα ξανακούσω να θυμηθώ κάποιους δίσκους που θέλω και θα σας παραθέσω ranking…

[tsimisde]

Επανέρχομαι έχοντας ολοκληρωμένη την εικόνα της δισκογραφίας του γκρουπ και πλέον, έχω βάλει όλα τα άλμπουμ σε μια playlist και τα ακούω σε shuffle, όχι απαραίτητα με συγκεκριμένη σειρά. Και έχω να κάνω κάποια σχόλια.

-Στα αυτιά μου, με εξαίρεση πολύ συγκεκριμένα άλμπουμ (κυρίως θα έλεγα Peace Sells & Youthanasia) σε κάθε άλμπουμ υπάρχουν κομμάτια τα οποία περνάνε κάπως ξώφαλτσα και μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτά. ΒΕΒΑΙΑ, όταν σε κάθε άλμπουμ έχεις κάποια κομμάτια πραγματικά κορυφαία από την κορυφή ως τα νύχια, είναι λογικό να υπάρχουν λιγότερο καλά τραγούδια.

• Μιλώντας για λιγότερο καλά τραγούδια, πάει η κουβέντα και στα λιγότερο καλά άλμπουμ. Δεν θα κατατάξω άλμπουμ στα καλύτερα και στα χειρότερα, απλά θα πω ότι και στους Megadeth, ισχύει αυτό που ισχύει κατά την άποψη μου και για άλλα μεγάλα συγκροτήματα (πχ. Black Sabbath). Δεν υπάρχει πραγματικά κακό άλμπουμ, το κάθε άλμπουμ έχει κάτι να δώσει πιστεύω, υπάρχει ένα ποιοτικό στάνταρ ας το θέσω έτσι. Κάθε άλμπουμ είναι κάτι διαφορετικό και δεν έχει νόημα να συγκρίνεται με προηγούμενα, το βλέπουμε ως αυτόνομη οντότητα.

• Το Risk, μου φαίνεται ως φυσική συνέχεια του Cryptic Writings ηχητικά, δεν μου φαίνεται εντελώς παράταιρο. Καταλαβαίνω γιατί πολύς κόσμος ξενέρωσε με το Risk, δεν καταλαβαίνω όμως το μίσος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σε shuffle έκατσε κομμάτι του Cryptic (από τα πιο “εμπορικά”, μου διαφεύγει το όνομα τώρα) μετά από κομμάτι του Risk και με εξαίρεση την παραγωγή, ακούστηκαν λες και βγήκαν από το ίδιο καλούπι, μου φάνηκαν αρκετά πανομοιότυπα. Εξάλλου, κάθε μεγάλο συγκρότημα έχει έναν δίσκο όπου είναι εντελώς διαφορετικός και πιο πειραματικός από τους υπόλοιπους επομένως, απλά το έκαναν και οι Megadeth.

• Μετά το 2000, έχει αρκετά αξιόλογα άλμπουμ και κατά έναν τρόπο, υπήρχε μια διαφοροποίηση από το ένα άλμπουμ στο άλλο. Είμαι βέβαια της άποψης ότι τα πραγματικά καλά κομμάτια, θα μπορούσε να τα κρατήσει σε ένα δίσκο, χωρίς να είναι διάσπαρτα σε τόσους πολλούς διαφορετικούς δίσκους.

• Γενικά, έχω παρατηρήσει ότι μετά από αρκετές ακροάσεις, κάθε δίσκος έχει κάτι το αξιομνημόνευτο, κάτι το οποίο σου μένει τελικά. Υπάρχουν απίστευτα πιασάρικες μελωδίες αν ακούσει κάποιος προσεκτικά, είτε οργανικές μελωδίες, είτε φωνητικές, γενικά, υπάρχει κάτι το οποίο σου μένει.

• Στο δίπολο Megadeth/Metallica, η απάντηση δεν είναι ξεκάθαρη, επειδή πολύ απλά μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα συνεπώς, δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο ακριβώς γίνονται οι όποιες συγκρισεις. Ναι, ωραία η ίντριγκα, πραγματικά όμως δεν έχουν κάτι κοινό στην ουσία.

• Μιλώντας για τις τακτικές αλλαγές μελών στο συγκρότημα, είμαι της άποψης ότι αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχουμε ακούσει σε άλμπουμ “κουρασμένους” Megadeth.
  Με τις αλλαγές στα μέλη, υπάρχει μια ανανεωτική διάθεση με ότι αυτό συνεπάγεται σε θέμα συνθέσεων, ηχητικής ταυτότητας κτλ.
  Αν μου έλεγαν να δώσω μια ηχητική ταυτότητα στους Megadeth, θα το έβρισκα δύσκολο επειδή ακριβώς, κάθε δίσκος έχει κάτι το διαφορετικό, δεν μπορεί να γίνει πολύ συγκεκριμένη η “ταμπελοποίηση” τους και αυτό, είναι πάρα πολύ καλό κατά τη γνώμη μου, δεν είναι επαναλαμβανόμενοι

Ο τελευταίος δίσκος τους ήταν αφορμή να ασχοληθώ εκτενέστερα με τη δισκογραφία τους, κάτι που καιρό τώρα ήθελα να κάνω και ναι, για τον επόμενο καιρό, έχω βρει το νέο σκάλωμα σε συγκρότημα, έχω αρκετό υλικό για να ασχοληθώ και πραγματικά το χαίρομαι, έχω κολλήσει όσο ποτέ άλλοτε, δε θα ξεφύγω εύκολα από τη Megadethίτιδα…

[Metaltage]

Σε ευχαριστώ πολύ! Διαβάζω πολλά χρόνια το forum αλλά δεν είχα κάνει ποτέ σχόλια σε κάποιο topic.
Η μόνη αλλαγή που θα έκανα στην κατάταξη που ανέβασα (πριν 6-7 ημέρες και ας εμφανίσθηκε σήμερα), θα ήταν: Στην 6η θέση το Rust in peace και στην 8η θέση το The System Has Failed (το οποίο έχει την υπεροκομματάρα The scorpion και για αυτό πολλές φορές ίσως το υπερεκτιμώ ως άλμπουμ)

[tsimisde]

Μετά από χρόνια, μάθαμε τελικά ποιος ήταν ο DJ εκείνη τη βραδιά της απονομής των Grammy…