Ειναι οντως γαμιστερο κομματι. Αλλα γιατι cringefest οι στιχοι?
Summary
One more spotlight (One more spotlight)
Starts to fade to black (Starts to fade to black)
One more winding road (One more winding road)
That I won’t come back (That I won’t come back)
The roar I lived for (The roar I lived for)
It starts to die (It starts to die)
[And now it’s time for me (And now it’s time for me)
To say the long goodbye (To say the long goodbye)
Each mile, the road has worn me thin
Each song has got beneath my skin
The strings and amps still scream and cry
And I can’t outrun the spinning hands of time
One last night before the silence falls
One last chord to echo through these walls
The final curtain falls, a quiet end to it all
Now it’s just memories in my mind
Just fading lights and names, if I ever play again
Then let this last note never die
I burned up my youth almost every night
Each show became a battle and a fight
Raised on chaos, fed by the crowd
The guitar got heavy, time to lay it down
One last night before the silence falls
One last chord to echo through these walls
The final curtain falls, a quiet end to it all
Now it’s just memories in my mind
Just fading lights and names, if I ever play again
Then let this last note never die
The final curtain falls, a quiet end to it all
Now it’s just memories in my mind
Just fading lights and names, if I ever play again
Then let this last note never die
The final curtain falls, a quiet end to it all
Now it’s just memories in my mind
Just fading lights and names, if I ever play again
Then let this last note never die, never die
They gave me gold
They gave me a name
But every deal
Was signed in blood and flames
So here’s my last will
My final testament, my sneer
I came, I ruled
Now I disappear
Το ξέρω, ποτέ δεν ένιωσα ιδιαίτερα, έχω κάνει αμέτρητες προσπάθειες 30 χρόνια τώρα…δεν, ένοχος
Βέβαια προς υπεράσπιση μου το θεωρώ ένα 7-8.
Το Killing… για παράδειγμα το θεωρώ ένα 6αρι
Είναι αλήθεια ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου και μεγάλο φαν των Megadeth, τους σέβομαι, τους εκτιμώ αλλά λίγο οι πολλοί μέτριοι δίσκοι, λίγο η προσωπικότητα του Mustaine δεν μου επιτρέπουν να πω ότι τους αγαπώ κιόλας.
Σίγουρα και με τεράστια διαφορά ο πιο υπερεκτιμημένος δίσκος των Megadeth το Dystopia, και με πολύ φτωχή αντοχή στον χρόνο… Παραδόξως δεν είναι καν ο πιο υπερεκτιμημένος μέταλ δίσκος με αυτόν τον τίτλο.
Μην ξεχνάς ότι βγήκε μετά το Super Collider, λογικό να είχε ενθουσιάσει τότε. Για μένα είναι ένας καλός δίσκος με κάποιες κομματάρες όπως το ομώνυμο, το Lying In State και το Death From Within
All time Classic = Rust in Peace , Peace Sells
10αρια = Countdown, Youthanasia, Cryptic Writings
9αρια = So far , System has failed, killing is
8 1/2 =Megadeth
8αρια = Dystopia, the world needs a hero
6-7αρια = 13, United abominations, Endgame
S : Τα αψογα, χωρις κανενα skip
Α : Φανταστικοι δισκοι, σκιππαρω 2-3 τραγουδια στο καθενα
Β : Παρα πολυ καλοι δισκοι, απλα μπαινουν ελαχιστα πιο χαμηλα
C : Κραταω απο 4 εως 6 τραγουδια απο το καθενα, τα υπολοιπα αδιαφορα
D : Ενοχλητικα μετριος δισκος, κραταω δυο τραγουδια
F : Δεν το ακουω ποτε, κακιστος ηχος, μετριες συνθεσεις, γενικα απλα οχι
Στις κατηγοριες S, A, B η σειρα απο αριστερα προς τα δεξια μετραει.
Στην κατηγορια C τα θεωρω ολα λιγο πολυ στο ιδιο επιπεδο.
Αν αλλαξει κατηγορια, μονο πανω παει, σιγουρα οχι κατω
Insomnia 9/10
Prince Of Darkness 9/10
Enter The Arena N/A
Crash’em 9/10
Breadline 11/10
The Doctor Is Calling 10/10
I’ll Be There 10/10
Wanderlust 8/10
Ecstasy 6/10
Seven 7/10
Time : The Beginning 10/10
Time : The End 7/10
Με τεραστια διαφορα ο πιο αδικημενος δισκος των Megadeth, και ο περισσοτερος κοσμος (οπως συνηθως στον χωρο του μεταλ) κρινει τον δισκο με βαση το genre και οχι τις συνθεσεις.
Αν δεν εκανε κοιλια στα 4 απο τα 5 τελευταιαα τραγουδια, θα μιλουσα για αριστουργημα.
Ξερεις κάτι? Θα βάλω να το ακουσω ξανά. Το έχω ακουσει μονο οταν βγηκε στα 15 μου που οκ, αν δεν ειχε το εξωφυλλο πενταλφες και τραγια ημουν επιφυλακτικός
Το έβαλα χθες κι αυτό, είναι καλύτερο από όσο θυμόμουν, απλά την είχε δει πολύ Bon Jovi τότε ο Mustaine. Δεν το λες σκουπίδι για κανένα λόγο, νομίζω αυτόν τον τίτλο τον παίρνει το Super Collider.
Γενικά μετά το The System Has Failed πάντως, δεν υπάρχει δίσκος τους που να μην υπάρχουν κάμποσα κομμάτια που να μου φαίνονται αδιάφορα. Δεδομένου αυτού, το United Abominations πάντα μου άρεσε. Έχει κάτι κομματάρες μέσα (Washington is Next, Never Walk Alone) συν πιασάρικο Mustaine-ικό λογόπαίγνιο στον τίτλο
