Γενικά σε κάθε δίσκο τους θα έλεγα υπάρχουν αδιάφορα κομμάτια, εκτός των RIP και Countdown αλλά εγώ είμαι metallifan, δεν ξέρω
4 Likes
Iced motherfucking Earth ??
Ισχύει, ποτέ δεν με έπιασε αυτός ο δίσκος.
Έριξα 2 ακροάσεις κι εγώ. Not bad… Όπως είπατε κι εσείς, φέρνει σε Countdown σαν αρχική αίσθηση. Έχει 2-3 filler μάλλον (επιφυλάσσομαι). Λειτουργεί πολύ υπέρ ότι οι διάρκειες είναι μικρές. Οπότε και να μην σου κάνει κάτι, δεν προλαβαίνει να κουράσει.
Ωραίος ο κιθαρίστας, γενικά τα solos είναι πολύ καλά, χωρίς να μου βγάζουν τη σρεντοσύνη του Broderick πχ. αλλά περισσότερη ουσία (βλέπε, Friedman, Kiko, κτλ.).
Τα choruses επίσης καλά, χωρίς να πιάνουν επίπεδα της χρυσής τριάδας, Countdown - Υοuthanasia - Cryptic, αν μπορούσε και να αποδώσει λίγο καλύτερα ο Mustaine τι καλά που θα ήταν.
Θετικό πρόσημο γενικά.
A, για το Ride the Lightning να πω. Είμαι μεγάλος φαν Megadeth, δεν είμαι ιδιαίτερα των Metallica, τυγχάνει όμως το Ride the Lightning να είναι ίσως και το αγαπημένο μου κομμάτι τους. Ε, χάνει πανηγυρικά ο Mustaine εδώ και όχι μόνο για τον προφανή λόγο (φωνητικά). To oρίτζιναλ έχει φανταστικό όγκο, απίστευτη δύναμη. Εδώ, η παραγωγή και μόνο (από την φύση της, όχι την ποιότητά της) κόβει πόντους για μένα από την εισαγωγή ήδη. Κατά τ’άλλα ήθελα να έχει κάποια αλλαγή, κάτι διαφορετικό αλλά… μάπα το καρπούζι.
Θα κάνω και κατάταξη κάποια στιγμή γιατί τέτοιος είμαι.
10 Likes
Killing Is My Business... and Business Is Good! - 9,5/10
Peace Sells... but Who's Buying? - 9,6/10
So Far, So Good... So What! - 8,8/10
Rust in Peace - 11/10
Countdown to Extinction - 9,5/10
Youthanasia - 9/10
Cryptic Writings - 8,5/10
Risk - 1/10
The World Needs a Hero - 6/10
The System Has Failed - 8/10
United Abominations - 5/10
Endgame - 8/10
Thirteen - 5/10
Super Collider - 2/10
Dystopia - 8/10
The Sick, the Dying... and the Dead! - δε θυμάμαι αν το έχω ακούσει καν
Megadeth - 7/10
6 Likes
Πω πω αυτό που λέτε για τις διάρκειες με βρίσκει αντίθετο… Είμαι από αυτούς που θέλουν λιγότερα κομμάτια με μεγαλύτερη διάρκεια.
Για παράδειγμα το I Don’t Care και το Hey God ξεκινάνε κατευθείαν με το κουπλέ… βάλε ρε Dave μια εισαγωγή για ένα λεπτάκι να γουστάρουμε με το main riff. Θα πήγαινε 4 λεπτά το ένα και 4.30 το άλλο, πάλι μικρά θα ήταν.
Στα υπόλοιπα μου άρεσε ο δίσκος και μου φαίνεται ότι οι πιο αδύναμες στιγμές του ήταν τα singles! Ειδικά το Tipping Point εκτός του ότι χαραμίζει τη ριφάρα της εισαγωγής, είναι στην ουσία 3 μέρη διαφορετικών τραγουδιών ενωμένα με κόλλα. Δεν προσπαθεί καν να κάνει μια γεφυρούλα να τα ενώσει να γίνει πιο σμουθ το τρανζίσιον που λένε και στο χωριό μου
2 Likes
Από ποιο χωριό είσαι;
1 Like
Απ’ το ίδιο χωριό είμαστε όλοι
ΕΣΥ ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ
Τίνος είστε εσείς;
4 Likes
Θα τα βάλω κι εγώ σε ομάδες γιατί βαριέμαι να σκεφτώ βαθμούς:
A) H κορυφή των κορυφών
Rust in Peace, ίσως ο αγαπημένος μου metal δίσκος.
Β) Κορυφαίοι δίσκοι που απλά ατύχησαν να κοντράρονται με το Rust…
Peace Sells… but Who’s Buying?
Countdown to Extinction
Υouthanasia
Cryptic Writings
C) Απλά δισκάρες
So Far, So Good… So What!
The System Has Failed
Endgame
Dystopia
D) Θα ξαναπαίξουν δύσκολα ολόκληροι αλλά έχουν τις στιγμές τους
Killing Is My Business… and Business Is Good! (αυτό γαμάει βασικά αλλά με αυτόν τον ήχο δεν πας πουθενά)
The World Needs a Hero
Thirteen
The Sick, the Dying… and the Dead!
Megadeth (σίγουρα βασικά θα ξαναπαίξει αλλά δε νομίζω να ανέβει κατηγορία)
Ε) Όρισε μου την αδιαφορία
United Abominations - Ενοχλητικά βαρετό.
F) Πέταμα
Risk (το ξαναέβαλα να το ακούσω με πιο ώριμη ματιά και κάποια κομμάτια είναι απλά μέτρια, η μίξη μου φαίνεται απαράδεκτη, δυσκολεύτηκα να ολοκληρώσω την ακρόαση)
Super Collider…
8 Likes
Με αυτά και αυτά, με τούτα και με κείνα, θα με κάνετε να ακούσω ξανά δισκογραφία.
3 Likes
Same here… ειδικά μετά την παραπάνω μνεία, είπα να του δώσω μια ευκαιρία ακόμα, ως πιο ώριμος πλέον (εγώ), αλλά μπα… ειδικά στο Wanderlust οριακά νευρίασα με το πόσο ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΑ έχει κλέψει το The Chain ο άρχοντας (+ πριν τη γέφυρα που κάνει και ένα πέρασμα από το Cat’s in the Cradle)… ΚΑΔΟ από 'μένα.
3 Likes
Μεχρι το Countdown ειναι απο τις αγαπημενες μου μπαντες. Τοπ 10. Η μετεπειτα πορεια τους με βρισκει αδιαφορο περα απο 2-3 τραγουδια σε καθε αλμπουμ. Ακομα και στο Risk. Διαβαζοντας σας αποφασισα να μπω στην διαδικασια να ξανακουσω ολα αυτα τα αλμπουμ απο το 2000 και μετα πιο προσεκτικα να δω με αλλο αυτι τι παιζει.
Αυτα που χω ακουσει καλα και εχω καλη γνωμη θα τα βαθμολογουσα ως εξης:
Rust In Peace 11/10 τοπ τεν δισκος γενικα
Peace Sells 10/10
Countdown to Extinction 9,5/10
Killing is my business 9/10. Βλεπω δεν εχει πολυ περαση. Το λατρευω. Θεωρω το Last Rites/Loved to Death το απολυτο introduction μπαντας. ΤΙ διεστραμενο ριφ.
So Far 8/10
Cryptic Writings 7,5/10
Youthanasia 7,5/10
Risk 5/10
6 Likes
Το Youthanasia το έχεις πολύ χαμηλά αλλά τέλος πάντων
2 Likes
Ολα τα υπολοιπα καλα, αλλωστε περι ορεξεως κολοκυθοπιτα, αλλα η μιξη στο Risk ειναι καταπληκτικη ρε συ. Ολα τα οργανα ακουγονται πεντακαθαρα, οι κιθαρες σε τραγουδια οπως Crush’Em και Breadline αναδεικνυουν τις μελωδιες στο επακρο, ενω ο Μαστεηναρος εχει δουλεψει παρα πολυ και στην φωνη του, γραφοντας και ηχογραφωντας πιασαρικες και ομορφες φωνητικες γραμμες παντου. Μονο σε Youthanasia και Cryptic Writings το βρισκει αυτο κανεις σε τετοιο βαθμο. Μετα επεστρεψε στην λογικη του “οκ θα νιαουριζω δε με νοιαζει ιδιαιτερα” στα μισα τραγουδια σε καθε δισκο.
Τεσπα, σε οποιον δεν αρεσε το Risk εν ετει 1999, δεν πιστευω πως υπαρχει μεγαλη πιθανοτητα να του αρεσει εν ετει 2026. Προσωπικα θα προτιμησω τις AOR συνθεσεις και την μποντζοβιλα απο την μανιερα των τελευταιων 20 ετων any given day.
1 Like
Γαμάνε
1 Like
Δεν ξέρω γιατί, μου ακούγεται κάπως φορτωμένο, κάτι δεν μου κάθεται με τίποτα, με ενοχλεί.
Mην είσαι απόλυτος πάντως με αυτό. Έχω επανεκτιμήσει άπειρα πράγματα με τα χρόνια, έχουν αλλάξει πολύ τα γούστα μου.
Τώρα που αναφέρθηκες στην φωνή του Mustaine, σκεφτόμουν το εξής. Ας πούμε πως η φωνή του κάποτε ήταν μέτρια προς καλή (εμφαση στο “ας πούμε”). Στα τελευταία πολλά άλμπουμ νιώθω πως σχεδόν δεν προσπαθεί καν. Τον είδα πέρυσι live και έκανε μια προσπάθεια, πήγαινε λίγο πιο ψηλά, μέσα στον όλο χαμό μου φαινόταν αξιοπρεπής, μπορεί να κάνω λάθος. Η απορία μου είναι, γιατί στο studio που έχει όλη την άνεση θεωρητικά να το παλέψει λίγο, δεν το κάνει?
2 Likes
Α αυτο δεν αναφεροταν στο προσωπο, αλλα στον δισκο. Δεν ειναι δισκος που κρυβει καποιο μεγαλειο που μπορει να το ανακαλυψει κανεις πολυ αργοτερα. Ενας easy listening δισκος με ομορφα κομματια ειναι κατα την γνωμη μου. Δεν θεωρω οτι εχει κρυφα διαμαντια, αυτο εννοω.
συμφωνω με το σχόλιο, αλλα να μην ξεχνάμε ότι ειχε και καρκινο στον λαιμο. και αν στο στουντιο παραπετάει, με βοήθεια ή μη, φαντάσου μετά την υπερυπερξενερα που θα φας στο λάηβ.
τα φωνητικα με χαλασαν πολυ στην διασκευή - αν χάνεις από ένα άγουρο χετ, τα πράγματα ειναι ζόρικα
1 Like
Ολοκληρη η ενηλικη ζωη του Mustaine σε μια προταση
5 Likes
Το λέω από την άποψη πως κάποτε δεν άκουγα grunge, τώρα λατρεύω, κάποτε αρρώσταινα/ έκοβα αυτιά με AOR (ακόμα αρρωσταίνω με τα πιο πολλά βέβαια), τώρα ίσως δεν αγαπώ αλλά σίγουρα έγινα κάπως πιο ανεκτικός ας πούμε. Οπότε ποτέ δεν λέω ποτέ.