Μου αρέσουν αυτές οι “κριτική επιτροπή Fame Story” επισημάνσεις. Αν θες μας λες περισσότερα.
Από τα αγαπημένα μου του άλμπουμ το “The Innocent”. Αναμένω πρώτα την αναλυτική και επίσημη τοποθέτηση του @ManosOrff και μετά θα πούμε περισσότερα για το άλμπουμ.
Εννοείται, φυσικά, ότι δεν το αναφέρω με μία αρνητική σκοπιά. Τραγουδιστές ή ερμηνευτές με τέτοιο υπέροχο μουσικό εύρος -όπως και ο Μητροπάνος-, ακριβώς επειδή όταν ανοίγει η φωνή τους γίνονται θαύματα θαυμάτων, στα πολύ πολύ χαμηλά χρειάζονται λίγο αυτή την παραπάνω δουλειά. Το λέω και από προσωπική ατέλεια στα πολύ πολύ χαμηλά πάνω στο ψαλτήρι.
Το τι μπορεί να κάνει ο Προκοπίου με τη φωνή του, μας το έχει δείξει εδώ και μερικά χρόνια. Και δεν χρειάζεται κάποιον σαν κι εμένα να το επιβεβαιώσει. Η συνολικά εικόνα είναι άψογη. Τώρα, κάποιοι έχουμε αυτό το συνήθειο -καλό ή κακό-, να γινόμαστε λίγο πιο εξονυχιστικοί. Το προσπερνάμε κιόλας, αχρείαστο το σχόλιό μου.
Με τον Μάνο τελευταία έχουμε σχετικά αποκλίνουσες απόψεις για διάφορους καλλιτέχνες ή νέες κυκλοφορίες.
Εδώ τα λέει πολύ όμορφα.
Μόνο για το “Magna Mater” δεν συμφωνώ, αλλά λεπτομέρειες. Το “T” είναι πιο δυνατό ως σύνολο, πιο ομοιογενές, πολύ καλά δομημένο ως concept. Και θα τολμούσα να πω το accessible ίσως άλμπουμ τους σε ευρύτερο κοινό.
Μια χαρούλα τα λέει, θα πω εγώ.
Πω, αν μπαίνει το “Sigma” στην κουβέντα, αποκτά ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον το πράγμα. Για να δούμε…
Πιο πολύ κι από το Artifacts;
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια btw
Λογικά ο νέος δίσκος θα είναι η φυσική του συνέχεια.
Κάποιος δεν διάβασε την κριτική 
Για μενα το Magna Mater ειναι το κορυφαιο τους παντως.
Εχοντας ακουσει τα 3 κομματια απο το νεο,τα υπολοιπα θα πρεπει ειναι εξωπραγματικα καλα για να το προσπερασει.
Τι δισκαρα ρε … δεν το περιμενα να ειναι τοσο φοβερο… ελεγα δεν μπορει να κανουν κατι παλι διαφορετικο αλλα και τοσο δικο τους… Εμ που να ηξερα… και θελει και πολλες ακροασεις ακομα… λατρεια και τεραστια μπανταρα απλα…
Ακριβώς! Θέλει ακροάσεις ακόμα αλλά σε καλεί να το ακούσεις. Ήδη πάντως δε μπορώ να βρω αδύναμη στιγμή, μόνο στιγμές μεγαλείου. Στην πρώτη ακρόαση μπήκα και παρήγγειλα το βινύλιο 
Έντιτ, και μόλις έφτιαξε το βράδυ μου
Ξανά έντιτ, τι ΔΙΣΚΑΡΑ έβγαλαν ρε.
Η διαφορα που φαινεται ποσο τρομερο αλμπουμ ειναι οτι σε καθε ακροαση γινεται ακομα καλυτερο… Για μενα ειναι με διαφορα η καλυτερη ελληνικη μπαντα ανεξαρτητου μουσικου ειδους τα τελευταια χρονια
Υπερθεματιζω, πραγματικα φοβερος δισκος. Παρα πολυ δουλεμενος, πολυ εμπνευσμενος, και ιδιαιτερα συναισθηματικος. Νομιζω θα αποτελει το σημειο αναφορας τους, εχω την αισθηση.
Δεν εχω προλαβει ακομα να του δωσω τα ακουσματα που πρεπει,αλλα νομιζω οτι ξεχωριζω μεχρι στιγμης το “The Sun”.
Συνέντευξη που ένιωθα ότι θα μπορούσε να κρατήσει ακόμη ώρες, αλλά έπρεπε κάπου να μπει μία τελεία. Μία εφ’ όλης της ύλης συζήτηση με τον Κώστα Κωνσταντινίδη για την ιστορία του συγκροτήματος, το νέο άλμπουμ, τον πόλεμο, την τέχνη, το ΑΙ, τη Florence Welch και τον Μητροπάνο. Ελπίζω να την απολαύσετε όσο την απόλαυσα εγώ.
Επιτέλους, μωρέ!
Πάρα πολύ καλές οι εντυπώσεις μου κι έχω την άποψη ότι μιλάμε για ό,τι καλύτερο μετά το “Sigma”. Πάρα πολλές ανατριχίλες και συναίσθημα και μια προσωπική μου εικασία είναι ότι αυτός είναι ο δίσκος με τον οποίον φοβόντουσαν να “αναμετρηθούν” τα τελευταία χρόνια ή, έστω, τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή για να βγει.
Κορυφές, για εμένα, τα “The Aftermath”, “The Circle” και “The Sun”.
Εύγε στα παιδιά!