Aυτο με ενοχλει καπως.
Οι Spurs δεν ηταν απλα “τιμιοι”, ηταν συνολικα καλυτεροι και εχασαν ενα δικο τους τιτλο που τους αξιζε.
Βεβαια, για χτες, δεν μπορει κανεις να μην παραδεχτει οτι οι Heat ειχαν τον ελεγχο σε ολο το ματς και εδειξαν οτι θα παρουν το πρωταθλημα, αφου τα πραγματα ηρθαν ετσι.
Γενικοτερα, ομως, επαιξαν πιο ομορφο μπασκετ και (για μενα) κυριαρχησαν στη σειρα.
Γι’ αυτο μιλαω για αδικια …επειδη η ταπεινοτητα, η ομαδικοτητα, το χαμηλο προφιλ των Spurs, που ειχαν ολα εκεινα τα οποια μας οδηγουν στο να λεμε “I love this game” οχι μονο δεν ανταμοιφθηκαν, αλλα τελικα νικητης ηταν ενα προϊον[B]*[/B].
Ο LeBron σιγουρα ειναι ο καλυτερος παιχτης του πλανητη κι απο τους πιο χαρισματικους απο οσους εχουν πατησει τα παρκε, ο Τim Duncan, ομως, ειναι κατι παραπανω …ειναι το προτυπο αθλητη και το ειδωλο που θα θελαμε να εχουν οσα παιδακια πιανουν την πορτοκαλι μπαλα σημερα, πρεσβευωντας ολα τα αθλητικα ιδεωδη και ερχομενος κοντρα σε ενα ολοκληρο αθλητικο star system.
Αν σκεφτουμε οτι, τελικα, ηττηθηκε απο αυτο κι οτι ενα παιδακι αυριο θα ζητησει τη φανελα του Lebron αντι για τη δικια του, μαλλον ουτε ανταμοιβη ουτε δικαιοσυνη υπηρξε και πανω απο ολα εχασε το αθλημα.
Μπορει να ακουγομαι καπως υπερβολικος, αλλα τα πιστευω 100% τα οσα λεω.
Γενικοτερα, για αναφερθω και στους Heat, τους οποιους δε “βριζω” με τα παραπανω, να το ξεκαθαρισω.
Οι διαφορες ηταν παρα πολυ μικρες και μπορουν να χαρακτηριστουν αξιοι πρωταθλητες, παροτι δεν ηταν καλυτεροι …ειχαν τις λυσεις που επρεπε οταν επρεπε και δεν αφησαν τον τιτλο να τους ξεφυγει, επειδη απλα η ομαδα που αντιμετωπισαν επαιζε καλυτερα.
Μπραβο τους και γι’ αυτο, αλλα κυριως για το οτι διδαξαν (και αυτοι) μπασκετικο ηθος σε ολη τη σειρα.
Ειχαμε κουραστει να τους βριζουμε ως κωλοπαιδια που προκαλουν (κι εγω το εκανα), αλλα μαλλον ηταν θεμα αντιπαλου.
Σε αλλες σειρες που οι αντιπαλοι δεν μπορουσαν να τους αντιμετωπισουν αλλιως, το παιχνιδι πηγαινε αλλου …σε φασαριες, τεχνικες κτλ.
Τωρα, ομως, που ο αντιπαλος τους ηταν πραγματικα μεγαλος, εδειξαν οτι τα πραγματα ηταν διαφορετικα απο ο,τι νομιζαμε (εξωαγωνιστικα) και ανταποκριθηκαν πληρως, δειχνοντας οτι κανουν αυτο που κανει μια μεγαλη ομαδα, να παιζει τα παιχνιδια στο γηπεδο.
Κι ας ηταν καπως εριστικοι μετα τη ληξη …στην τελικη, μιλαμε για αστερες που μολις εχουν κατακτησει τον κοσμο.