αφήνω αυτό εδώ
Ολοι ετσι λενε οταν λειπουν για 1-2 χρονια, τους λειπει η Ελλαδα, τους λειπει το σουβλακι, η παραλια και η τραπ, αλλα στα 3-4 χρονια αρχιζεις να ζεσταινεις στην ιδεα του να μεινεις εξω για περισσοτερο, και οποιος εχει πραγματικες φιλοδοξιες και βαζει προτεραιοτητα στο μελλον του, σιγα σιγα απομυθοποιει την ιδεα της “ομορφης ζωης στην Ελλαδα”, και κατασταλαζει με το οτι μπορει απλως να επιστρεφει καθε καλοκαιρι για 25-30 μερες τον χρονο για διακοπες απο Αμερικη, και για πολυ περισσοτερο απο Ευρωπη.
Και ξερεις κατι? Ειναι καλυτερα. Σορρυ, αλλα θα το πω. Οι Ελληνες που “δεν τους αρεσει εξω” δεν εδωσαν και πολλες ευκαιριες στον εαυτο τους και στην χωρα που πηγαν. Το bias υπερ της ιδεας “σαν την Ελλαδα πουθενα” ειναι πολυ δυνατο για πολυ κοσμο.
5 Likes
Εγώ μιλάω πάντως για ανθρώπους που είναι 4+ χρόνια στις ΗΠΑ
1 Like
Όταν λέω ντόπιοι απόφοιτοι εννοώ πρακτικά “δίχως παραστάσεις από το εξωτερικό”. Και δίχως τη διευκρίνιση μου πάντως, νομίζω συμφωνούμε πως οι από πάνω θα μετράνε κυρίως ως απόφοιτοι του Penn, Berkeley, κλπ αφού αυτά τα ιδρύματα θα διαφημίσουν στο βιογραφικό τους. Επίσης θα συμφωνήσω με @QuintomScenario και θα προσθέσω πως όταν δε σου αρέσει το Berkeley δε γυρίζεις αναγκαστικά στην Ελλάδα. Μπορείς να δοκιμάσεις μετά και Αγγλία, Ελβετία, Νέα Υόρκη, Δανία, κλπ και να σου αρέσει εκεί. Το Berkeley σου έχει ανοίξει αυτή την πόρτα για αυτές τις αγορές εργασίας με λιγότερο κόπο από ότι μπορεί να κάνει το ΕΜΠ ή το ΑΠΘ.
H πολυετής υποχρηματοδότηση προκαλεί στασιμότητα και ένα ίδρυμα σαν το ΕΜΠ δεν πρέπει να είναι στάσιμο γιατί τότε σπαταλάει πάρα πολλά ταλέντα της χώρας. Κοιτάζω το πρόγραμμα της σχολής που τελείωσα και οι διαφορές με τα χρόνια μου είναι ελάχιστες. Ούτε το προσωπικό δεν έχει ανανεωθεί στο βαθμό που θα περίμενα μετά από 20 χρόνια. Σύντομα το AI θα απαντάει τις ερωτήσεις πολλών από τις εξετάσεις που έδωσα τότε. Θα είχα λόγο να θέλω να προσλάβω το 2023 κάποιον που έχει πάλι μόνο αυτές τις γνώσεις, δεν έχει εμπειρία και δεν ήρθε σε περισσότερη επαφή με τις νέες τεχνολογίες (π.χ. ΑΙ, material sciences, νέοι αλγόριθμοι,κλπ) γιατί πλέον ελάχιστοι καθηγητές επιστρέφουν στο ΕΜΠ; Θέλω να πιστεύω πως δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε αυτό το σημείο στο ΕΜΠ, αλλά το φοβάμαι.
Το ΕΜΠ και το ΑΠΘ επίσης είναι οι κορυφές της πυραμίδας. Αν δε μπορείς να βρεις απόφοιτο της προκοπής για τα απλότερα tasks (πχ Office suite, δουλειές ρουτίνας ΙΤ, κλπ), τότε θα δώσεις στον απόφοιτο ΕΜΠ/ΑΠΘ τα ευκολότερα tasks και ένα σχετικά καλό μισθό για να το δεχτεί. Θα βρει καλό μισθό γιατί χαζός δεν είναι, αλλά με το τίμημα του να εργάζεται σε μια προβληματική εταιρεία με overqualified κόσμο γιατί δεν επαρκούν αυτοί που υποτίθεται θα έπρεπε να την κάνουν. Ακούω για πρώην ΤΕΙ-νυν ΑΕΙ που για να ψηφίσουν πρύτανη σχημάτισαν ανεξάρτητη επιτροπή από ειδικούς όπως ζητάει ο νόμος. Η επιτροπή απαρτιζόταν από άτομα όπως ο περιφερειάρχης και ο διευθυντής της τοπικής ορχήστρας (!), ενώ η σχολή βγάζει τεχνικούς υπολογιστών. Τη δουλειά του ΙΤ θα καταλήγει να την κάνει ο απόφοιτος των ΗΜΜΥ από το ΕΜΠ, αν αυτό το ΤΕΙ δε μπορεί να βγάζει καταρτισμένους ΙΤ.
2 Likes
3 Likes
6 Likes
Νταξει, δεν είναι μόνο αυτό το όμως. Μπορεί κάποιος να έμεινε χρόνια, να είδε κάποια πράγματα, αλλά να μην βρήκε αυτό το κάτι που θα τον κρατήσει. Είτε αυτό είναι σχέση, είτε φίλοι, είτε οτιδήποτε. Οκ, γαμαει ο καιρός εδώ, αλλά μου φαίνεται, κάποιος συνειδητοποιημένος, δεν θα γυρίσει για τον καιρό, αλλά για αυτό που δεν βρήκε έξω, αλλά το έχει ακόμα μέσα. Είτε αυτό είναι δουλειά(οκ, δύσκολο), είτε συνδιασμός δουλειάς/φίλων, είτε οτιδήποτε ενδιάμεσο. Γενικά δεν μπορουν όλοι οι άνθρωποι να προσαρμοστούν σε νέα περιβάλλοντα, λόγω γλώσσας, λόγω κόσμου, είτε ακόμα ακόμα και λόγω καιρού. Όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας και κάποιοι μπορεί να τις ξεπερ;Σουν ,όχι όμως όλοι .
2 Likes
Εγώ είμαι μέτριος χωρίς φιλοδοξίες που μου αρέσουν τα σουβλάκια πάντως, γι’αυτό μένω.
1 Like
Εγω μιλησα για αυτους που εχουν ηδη περασει καποια χρονια στο εξωτερικο και δεν εδωσαν ποτε την ευκαιρια στον εαυτο τους και στην αλλη τυχαια χωρα Χ να προσαρμοστουν και να ζησουν μια ευτυχισμενη ζωη. Προφανως και δεν ειναι ευκολο να ζει κανεις μακρια απο τους φιλους και την οικογενεια του, αν ολοι αυτοι ειναι πισω στην Ελλαδα, απλως ερχεται και μια στιγμη στην ζωη καθενος που πρεπει να σκεφτει και τις προτεραιοτητες του. Δεν εγραψα πουθενα οτι ειναι υποχρεωτικο να μενουν ολοι εξωτερικο και να φυγουν απο την Ελλαδα. Οχι μονο δεν ειναι ρεαλιστικο κατι τετοιο, αλλα δε βγαζει και κανενα νοημα απολυτως.
Τωρα οκ, ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια φορα ειναι που θα γραψω κατι με απολυτη συνοχη και συγκεκριμενη λογικη, και θα παρερμηνευθει λες και εγραψα “οποιος μενει Ελλαδα και δεν φευγει εξωτερικο ειναι γιατι τρωει πολλα σουβλακια”. Η Ελλαδα εχει πολλα θετικα και ακομα περισσοτερα αρνητικα. Για μενα το εργασιακο αλλα κυριως η νοοτροπια των ανθρωπων, ειναι τοσο μεγαλα dealbreakers που δυστυχως ακυρωνουν σε τεραστιο βαθμο τα θετικα. ΓΙΑ ΜΕΝΑ Ε. Ξεχασα να πω οτι οταν γραφω την αποψη μου, ειναι η αποψη μου, κι οχι καποιου αλλου.
Ρε, δεν παρερμήνευσα τίποτα, ούτε είπα ότι είπες κάτι που δεν είπες - πιάστηκα από την τελευταία σου πρόταση που μου αφησε μια πικρή γεύση για επαναπατρισθέντες φίλους μας και είπα να πω 2 λόγια, όχι σαν αντίλογο, αλλά σαν σκέψεις.
Γιατί όντως πολλοί δεν την έχουν παλέψει εκτός και έχουν γυρίσει για τον Α ή Β λόγο, ο οποίος ήταν σίγουρα σοβαρότερος από τον καιρό, αλλά φυσικά υπάρχουν και άλλοι τόσοι που κάνουν την ζωή τους και την ευχαριστιούνται. Και πολύ καλά κάνουν και οι 2.
Από την άλλη υπάρχουν φυσικά και είναι αρκετοί που μένουν στο πολύ επιφανειακό, δεν ζυγίζουν τα πράγματα και απλά πάνε σαν βόδια σε ότι και αν κάνουν.
1 Like
Εγώ γύρισα (κυρίως) λόγω φίλων και οικογένειας πάντως. Ήμουνα ήδη ένα χρόνο Αγγλία, ήταν εύκολο από το πανεπιστήμιο να βρω μια σχετικά καλή δουλειά, αλλά στο ζυγι κέρδισε η επιστροφή Ελλάδα. Μου άρεσε αρκετά η ζωή εκεί (Manchester) , με τον καιρό την πάλευα, μια χαρά θα ήταν να εμενα. Δεν το μετάνιωσα προσωπικά, θα μπορούσα βέβαια και να το έχω μετανιώσει υπό άλλες συνθήκες.
2 Likes
Υπαρχουν ολα τα παραδειγματα, και πανε κι απο τις δυο μεριες.
Ειχα εναν φιλο απο το σχολειο που καναμε πολλη παρεα (1998-2004 περιπου) που οταν εμαθε το 2009 οτι ηρθα μονιμα Αμερικη ηταν πολυ επικριτικος (το εμαθα απο τριτο), οπως και απεναντι στους υπολοιπους της παρεας που εφυγαν για διαφορες χωρες της Ευρωπης μεταξυ 2007-2010. Μαλιστα ειχε δηλωσει πως δε θα φυγει ποτε απο την Ελλαδα γιατι δεν εχει πουθενα σαν την Ελλαδα, και πως οσοι φευγουν ειναι “δειλοι” (κλαιω απλα). Αυτος ο πρωην φιλος μενει Αμστερνταμ μονιμα απο το 2015 και εχει γυναικα και παιδι, και απλα δεν υπαρχει καμια περιπτωση να γυρισει μονιμα Ελλαδα πλεον. Μερικες φορες, τα φερνει κι ετσι η ζωη. Γι αυτο καλυτερα να μην λεμε μεγαλεπηβολες κουβεντες.
2 Likes
Πέθανε ο τέως βασιλεύς Κωνσταντίνος…
Αντιο γλυκε πριγκηπα
13 Likes
Ας χαλάσουμε λίγο δημόσιο χρήμα προς τιμήν του. Τόσα προσέφερε στη χούντα… Ε στη χώρα ήθελα να πω…
1 Like
2 Likes
παράσιτο 82 χρονια… στη θέση του αλλοι έφυγαν σε κρεμάλες… κρίμα
δοξα και τιμη στη γενέτειρα μου, τη βασίλισσα (sic) του κάμπου, Λάρισα και στο Δήμαρχο Λαμπρούλη που κατήργησε όλες τις ονομασίες των οδών που περιείχαν “βασιλιάδες”, καιρός είναι να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό και οι υπόλοιποι…
15 Likes
Πάντως εμείς μετά το δημοψήφισμα δεν έχουμε βασιλιάδες. Βασιλιάδες έχουν οι Αγγλία με τον Κάρολο και η Ισπανία με το Φίλιππο.
Εδώ ο Βασιλιάς Φίλιππος της Ισπανίας
Τουλάχιστον εδώ πεθαινει ο “εστεμμένος” και τον γράφουμε στα αρχίδια μας, αλλού έχουν εθνικές παρελάσεις και πένθος, κάτι είναι και αυτό.
4 Likes
Ο Φελίπε! Διάδοχος του Χουαν Κάρλος που τον διόρισε στα τελευταία του ο Φράνκο ως “διάδοχο” αφου πρώτα ο γελοίος είχε χρίσει εαυτόν “μονάρχη” μετά τον Β Παγκόσμιο όταν ήταν λίγο “μπανάλ” να δηλώνεις φασίστας μετά από την συντριβή χιτλερομουσολινικών, τα στρατόπεδα, τα κρεματόρια κλπ. Έτσι, επανέφερε την μοναρχία που είχε καταργήσει η Δημοκρατική Ισπανία στη δεκαετία του '30. Και ο Χουαν, ο διορισμένος από τον Φράνκο, “οδήγησε” την χώρα και στον (μοναρχικό) κοινοβουλευτισμό καμώνοντας (και αυτός) τον “ανθρωπιστή”. Το 2014 έδωσε την καρέκλα στον Φελίπε. Τόπο στα νιάτα.
Η εξαφάνιση της μοναρχίας “θεσμικά” από την Ευρώπη (για πρακτικούς λόγους καθώς η σύγχρονη αστική τάξη κάνει αλλιώς και καλύτερα τις δουλίτσες της) δεν αναιρεί ότι ακόμα περιφέρονται διάφοροι “τέως” όχι μονο σε κοσμικά γκαλά αλλά σε διάφορα μπιζνες ντηλς (εδώ τα γαργαλιστικά “business plans” του προαναφερθέντος Χουαν Κάρλος) ενώ οι πιο τολμηροί “ενδιαφέρονται” ακόμα για τα “κοινά” είτε έμμεσα είτε άμεσα ως Μεσσίες, Σωτήρες κλπ.
Ταυτόχρονα, στα “χαμηλά”, πάσης φύσεως λουμπεναριά και “νοσταλγοί” εξακολουθούν να αποτελούν σεβαστό εκλογικό τμήμα (και pressure group) της κατα τα άλλα glossy ευρωπαϊκής δεξιάς - και της ημεδαπής, ασφαλώς.