Nepotism is inherent with capitalism.
Τόσα σόγια “έξω” προκόβουν και “πάνε καλά”.
Οι δεσμοί αίματος και το “κληρονομείν” στο δικαίωμα να απομυζείς την υπεραξία εργαζομένων είναι ένας (όχι ο μόνος) οργανικός δεσμός του καπιταλισμού με το φεουδαρχικό παρελθόν κλπ.
Στην ημεδαπή η οικογένεια που κυβερνά το εφαρμόζει πιστά.
Dearest @nnnkkk :
Θα διαφοροποιηθώ μόνο στην αποδοχή της ήττας.
Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ήττα του ελληνικού λαού. Ο κοσμάκης δεν έχει λόγο να θρηνεί επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει κρίση. Ο κοσμάκης ζει το δικό του δράμα κάθε μέρα, θρηνεί όταν χάνονται άνθρωποι για το τίποτα επειδή στην Ελλάδα 2.0 τρένα συγκρούονται μετωπικά. Πού ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ τότε, πχ?
Ουσιαστική ήττα ενός πλειοψηφικού τμήματος του πληθυσμού ήταν το α’ εξάμηνο 2015. Ψήφισαν κυβέρνηση για να “σκίσει μνημόνια”, ψήφισαν μετά και δημοψήφισμα για να δοθεί carte blanche πολιτικής δράσης, και προέκυψε merkel’s toyboy, τρίτο μνημόνιο και η μεγαλύτερη κωλοτούμπα των τελευταίων δεκαετιών.
Αυτό, μεταξύ άλλων, φαίνεται πως δεν έχει ξεχαστεί. Θα ήθελε μάλλον ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ηγεσία του να έχει ξεχαστεί. Αλλά δεν. Νομίζω δεν έχουν ακόμα καταλάβει τι έχουν κάνει και κυρίως τι δεν έχουν κάνει.
Να το θέσω αλλιώς - ο πληθυσμός των εργαζομένων , ανέργων, φοιτητών, “χάνει” κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή που υπάρχει σε ένα σύστημα-ζόμπι-τραγέλαφο. Αυτό δεν συνιστά ήττα, δεν έχει τίποτα τελεσιδικήσει. The game is on. Και είναι unfair, άνισο, αλλά κερδίζεται. Έχει κερδηθεί και θα ξανα-κερδηθεί.
Και καιρός είναι, όσοι νόμισαν ότι σε ανύπαρκτη αντιπολίτευση ή σε αντιπολίτευση-χομπιστών θα έβρισκαν “φωνή” , εν όψει του νέου γύρου, να σκεφτούν καλά ποιος έκανε την μοναδική ενεργό μάχιμη και με κόστος αντιπολίτευση στην μητσοτακειάδα και να πράξουν ανάλογα και υπεύθυνα. Πριν κάνουμε κριτική στον “συντηρητικό λαουτζίκο” (που το δέχομαι και έχει πλείστες συζητήσεις να γίνουν, ο εν Αρχηγώ σύντροφος @jonkyr έθεσε ωραία ζητήματα) ας δούμε και εμείς - μήπως ψηφίσαμε μερκελομπόηδες, ανορθόγραφους ερασιτέχνες του εξω-κοινοβολευτικού “μαγαζάκι-γωνία” ή “μερακλήδες” που κάνουν το κομμάτι τους?
Μήπως το 1984 δεν ψηφίσαμε Hail to England και Sign of the Hammer για δύο πρώτες θέσεις ως οφείλαμε? Γιατί να είναι ουτοπικό? Οι συνθήκες ήταν ώριμες.
Σε τρεις εβδομάδες που πάμε για εκλογές, θα είμαστε στο 1992.
Ο Θρίαμβος του Ατσαλιού είναι στα χέρια σας.
You, the people, hold the Fate in your hands.
“The stars and their numbers foretold of this time”.