Primordial @ Temple / 20.09.2019


#82

Ωραία μπάντα που τιμά τους οπαδούς και το κοινό της. Πρωτη φορά τους είδα και εγάμησαν!


#83

Live ήταν απλά ισοπεδωτικό, όπως φυσικά και το “No Grave Deep Enough”. Επίσης, το “Stolen Years” για το οποίο κι έγινε λόγος πιο πάνω, για μένα ήταν μία πολύ ευχάριστη νότα.

Πολύ δυνατό live. Στα πρώτα δευτερόλεπτα - επειδή κιόλας τους είδα πρώτη φορά - έλεγα μέσα μου “Πω ρε φίλε, τι γίνεται εδώ…”. Και ο drummer μεγάλος “κανονιέρης”.


#84

Για πες αν θες πως ήταν η πρώτη φορά που άκουσες το Coffin Ships ζωντανά…

Προσωπικά μιλώντας πάντως, αν είχε άνω του μετρίου ήχο εδώ, ακόμη και τραγούδια όπως το 'Stolen years" θα έδεναν πολύ καλύτερα. Και ναι τρελός drummer.


#85

Όλα τα τραγούδια ήταν λες κι ετοιμαζόταν να έρθει το ιππικό. Ο ήχος σ’ εμάς ήταν άψογος.


#86

Κλασικα δεν προλαβα να ποσταρω εκεινες τις μερες και μετα ξεχαστηκα. Primordial αρρωστια… Εφτασα στον χωρο και ειδα ελαχιστα τους Embrace Of Thorns αλλα εκει που καθομουν ο ηχος ηταν βαβουριαρικος, δεν ειχα επαφη πριν το live με την μουσικη τους και δεν τους επιασα ιδιαιτερα.

Οταν τελειωσαν την εμφανιση τους πηγα μπροστα μπροστα για τους λατρεμενους μου Primordial και η συνεχεια ηταν προδιαγεγραμμενη. Ενα ακομα φοβερο και τρομερο live απο τους ιρλανδους, δεν γινεται να μην σου σηκωθει η τριχα με αυτη την μπανταρα, καθε φορα κανουν καταθεση ψυχης στο σανιδι. Στο συνολο ηταν η χειροτερη απο τις φορες που τους εχω δει λογω ηχου και μονο, σε πολλα κομματια μπουκωνε ο ηχος και ηταν πολυ fuzzy. Οπως μου εχει μεινει χαρακτηριστικα ειδικα στην 2αδα Lain With The Wolf και Wield Lightning To Split The Sun ηταν οριακα ανεκτος και αν δεν ηξερες καλα τα κομματια παιζει και να μην καταλαβαινες τι επαιζαν. Πρωτη φορα που πηγα στο Temple και ο ηχος μου εκανε κακη εντυπωση. Ο Alan απο την αρχη του live προσπαθουσε να διορθωσει την κατασταση μιλωντας με τον Νικο τον ηχοληπτη, του οποιου το ονομα εγινε και συνθημα, αλλα αν και δεν ηταν χαλια σε ολα τα κομματια ειχε πολλα θεματα καθολη την διαρκεια της συναυλιας.

Απο εκει και περα ομως η αποδοση της μπαντας ηταν οπως παντα εξαιρετικη, ο Alan ηταν οπως παντα συγκλονιστικος και οι κομματαρες διαδεχονταν η μια την αλλη. Ειχαμε 3 κομματια απο τον τελευταιο δισκο τους και απο εκει και περα τα υπολοιπα του setlist ηταν τα αναμενομενα με μοναδικη εκπληξη το The Burning Season. Ηθελα καμμια εκπληξη ακομα (ποτε θα ακουσω επιτελους live αυτο το ρημαδι το The Mouth Of Judas?) αλλα οπως ειπα επαιξαν μονο κομματαρες οποτε δεν δικαιουμαι να εχω παραπονο. Η συμμετοχη του κοσμου ηταν εντονη, οι αντιδρασεις φλογερες και η επικοινωνια Alan και κοινου υποδειγματικη… Περασα μια φανταστικη βραδια, αν ηταν καλυτερος και ο ηχος…

Μετα το live βρηκα και συνομιλησα με ολα τα μελη της μπαντας, οι οποιοι με θυμοντουσαν απο τις προηγουμενες φορες και οπως παντα με τον Alan ειχαμε την πιο μακροσκελη και ενδιαφερουσα κουβεντα γυρω απο τον σεβασμο που πρεπει να δειχνει μια μπαντα προς τους οπαδους της, την σχεση μουσικου και οπαδου και αλλα τετοια ομορφα. Φοβερος τυπος και εξαιρετικος συνομιλητης εκτος απο εμβληματικος frontman… Και την επομενη φορα εκει.

Hail to @Sh_Wo_f κριμα που δεν ειδες ολοκληρο το live.

Υ.Γ. Αν και οταν βρω χρονο θα ηθελα να γραψω ενα λιγο πιο αναλυτικο post γιατι λειτουργει για εμενα σαν προσωπικο ημερολογιο εντυπωσεων και συναισθηματων αλλα προηγουνται αλλες συναυλιες που δεν εχω γραψει ακομα (Alice In Chains, Dream Theater, Slayer).