Ναι, αλλα δε βλεπω Offspring!!
Ντεμπούτο EP από τους Ancient Lights, νεοσύστατο anarcho-punk από Λονδίνο, με Alex CF στα φωνητικά, μας είχε προϊδεάσει έτσι και αλλιώς, στο ύφος Crass, Flux of Pink Indians, The Mob κλπ, κάνει checklist τα πάντα, αλλά με πιο μοντέρνο τρόπο, προσωπικά περνάω τέλεια.
Ο γνωστός Alex; Θα τσεκαριστεί.
Κοίτα που μας έκανες οπαδους…!
Καλησπέρα.
Αφήνω αυτό εδώ για κάθε ενδιαφερόμενο, συνέντευξη με αφορμή τις επανεκδόσεις. Συμπαθητική.
Αποκάλυψη τώρα.
Αυστραλία βέβαια, οπότε ναι. Τους περιμέναμε, και ανταπέδωσαν τα μέγιστα.
![]()
Πέθανε ο Colin Jerwood των Conflict λέει.
Για νοσταλγους της χρυσης εποχης του post-hardcore
Έβγαλαν και ντεμπούτο LP χθες, το “Reclamation”, μια μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη. Συμμετέχουν και 2 γνώριμα ονόματα, για όσα έχουν τους Dawn Ray’d στην καρδούλα τους.
Θα μπορούσε να μπει και στο grind ή στο crust νήμα ενδεχομένως, σκέφτομαι να το πλασάρω σαν hardcore punk όμως. Σε κάθε περίπτωση:
We’re happy to announce a new collaboration: TOTALIS
A culmination of noise born from shared vision and collective fury at a world gone mad.
Featuring -
Mark ‘Barney’ Greenway - (Napalm Death) vocals
Fredrik Wallenberg - (Skitsystem) vocals
Charlie Claesson - (Anti-Cimex) drums
Andy Lefton - (War//Plague) guitars
Kelly Halliburton - (Detestation, Masskontroll, etc) bass
Hanna Stjernlöf - (Dishumanitar) additional vocals
Six tracks of blistering hardcore punk, soon to be unleashed via
-Phobia Records,
-Cimex Records
-Organize and Arise
as a 12" 45RPM and cassette, with CD editions
through Break the Records (Japan).
Δεν ήξερα αν θα ταίραζε περισσότερο εδώ ή στο post-punk topic… Τελικά η τραχύτητα του στυλ τους με έσπρωξε να το βάλω εδώ, παρ’ όλο που οι πρώτες νότες του εναρκτήριου “Σημείωμα” σίγουρα θα θυμήσουν σε κάποιους το γοτθικό, μελαγχολικό ύφος των Γενιά του Χάους. Προσωπικά ενθουσιάστηκα με τα τραγούδια τους (ΟΚ, προφανώς μιλάμε για μία πρόβα, μην περιμένετε πολλά από άποψη ακρίβειας παιξίματος, ηχητικής αρτιότητας κλπ.). Σίγουρα είναι ό,τι πιο κοντινό αυτήν τη στιγμή υπάρχει στους Σκοτοδίνη, αλλά τα βασανιστικά ουρλιαχτά και το πιο ωμό riffing σε πάει σε πιο punk καταστάσεις -ακόμα και 80-ίλα, Αδιέξοδο φάση.
Νομίζω στο μέλλον θα μας απασχολήσει πολύ αυτή η μπάντα.
Κάπου θα είχε αναφερθεί (λογικά), αλλά δεν το βρίσκω τώρα, ότι οι Ancient Lights επέστρεψαν και με EP φέτος:
Προσωπικά το περσινό full-length με είχε απογοητεύσει (ή, τέλος πάντων, ποτέ δε με συγκίνησε τόσο ώστε να του δώσω ακροάσεις μπας και). Μου φαινόταν ότι οι Ancient Lights άγγιζαν ένα επικίνδυνο σημείο, αυτό τού να προσπαθήσουν “με το στανιό” ν’ αναπαράξουν έναν συγκεκριμένο ήχο (anarho-punk των 80’s), με αποτέλεσμα να μην ακούγεται και πολύ πρωτότυπη ή ενθουσιώδης η προσπάθειά τους. Ήδη, δηλαδή, από το “Spite walls” EP διακρινόταν αυτός ο κίνδυνος, αλλά εκεί υπήρχαν καλύτερα τραγούδια.
Ε, το φετινό EP νομίζω ότι μπορεί να χαρακτηριστεί μέχρι και “ρηξικέλευθο” για την μπάντα και πολύ χαίρομαι γι’ αυτό! Ήδη από το εναρκτήριο ομώνυμο κομμάτι, φαίνεται ότι οι Ancient Lights το πάνε πιο heavy το πράγμα, πιο ρυθμικά, πιο post-punk-ικα. Το “Humanity is a prejudice”, από την άλλη, μέχρι και System of a Down/Faith No More θα θυμίσει, ενώ “Rupture the routine” μοιάζει με (καλό) ιντερλούδιο των Crippled Black Phoenix. Αλλά η απόλυτη πόρωση και έκπληξη (για 'μένα) είναι τα “Empire” και “London town” με τις απροσδόκητες Maiden-ίλες τους! Τι δισολίες είναι αυτές στη μέση του “Empire”; Τι καλπασμοί στυλ Maiden-με-DiAnno στο “London town”;
Προσωπικά το ευχαριστήθηκα από το πουθενά το συγκεκριμένο EP, γιατί κρατούσα πολύ-πολύ μικρό καλάθι, αλλά κάπως μου φάνηκε πραγματικά φρέσκο για το στυλ τους.
Πρώτη κυκλοφορία για τους Θεσσαλονικείς πάνκηδες με φοβερές μελωδίες, δυνατούς στίχους και τρομερή ενέργεια που ήξερα ότι ξεχειλίζει πάνω στη σκηνή, και με χαρά βλέπω ότι βγαίνει και στο ομώνυμο EP. 12 λεπτά σκάρτα αλλά κάπως σε κάνουν να θες να ανοίξεις ένα κουτάκι Βεργίνα, να το πιείς μέχρι τη μέση, με το υπόλοιπο να λούσεις γύρω γύρω το σαλόνι και μετά να το πετάξεις προς τα ηχεία.
Συμπτωματικά το άκουγα κι εγώ την προηγούμενη εβδομάδα. Dead Kennedys+Πίσσα & Πούπουλα (σε φωνή κυρίως)+Βανδαλούπ vibes. Λογικό λόγω προϋπηρεσίας σε Pol Pot Orchestra. Όντως καλοπαιγμένο και οι ελληνικοί στίχοι/ερμηνείες δίνουν πολύ.

