Το τσίμπησα χτες, έπαιξα τις 2 πρώτες πίστες - να πω την αλήθεια, δεν μου κλικάρει το νέο σύστημα μάχης ακόμα… θέλει χρόνο σίγουρα, απλά είναι μεγάλη η αλλαγή κατεύθυνσης από το προηγούμενο (που το προηγούμενο είναι νομίζω ένα από τα αρτιότερα shooters όλων των εποχών) και με βρήκε ελαφρώς απροετοίμαστο. Πολύ προσεγμένο σε μηχανισμούς και ρυθμό (δεν το βρίσκω επουδενί αργό πχ όπως διάβασα να λένε άλλοι) και φαίνεται να έχει βάθος, όμως ναι, θέλει συνήθεια και δουλίτσα ακόμα για να “μπω” για τα καλά μέσα στη φάση του.
Γραφικά κτλ όλα πένα, μουσική λείπει ο Γκόρντον νομίζω αλλά λίγο που άκουσα (γιατί παίζω με ακουστικά και βαράνε εκεί άλλου είδους πριόνια) φαίνεται να είναι legit - έχει και παραπάνω έμφαση σε story, σε σχέση με τα άλλα παιχνίδια της σειράς, αλλά να πω την αλήθεια δεν το παρακολούθησα ιδιαίτερα ακόμα…
Προφανώς θα τερματιστεί, αλλά η πρώτη εντύπωση είναι λίγο μουδιασμένη.
Ωχ, το «πολύ μεγάλο» είναι πλέον κάτι που μπορεί εύκολα να με κάνει να παρατήσω το οτιδήποτε που δεν είναι 100% η φάση μου - η υπομονή μου έχει στερέψει επικίνδυνα στις διάρκειες των παιχνιδιών
Οκ πλάκα κάνω προφανώς - και πάλι ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι μετά από τη δουλειά (αυτό και μόνο του θα ήταν complete sentence) και πιο αργά το βράδυ να αρχίσω στα μπουκέτα και στα κλωτσίδια και στις ασπιδιές στη μάπα τα τσιράκια της κολάσεως (σαν άλλος Painkiller)
Στα διαλείματά μου απ’ το Slay the Spire 2, τελείωσα τα remake και rebirth του FF7.
SE, ό,τι και να σου έχω σούρει τα τελευταία 10-15 χρόνια, ψωμί και αλάτι ε.
Ψωμί και αλάτι.
Έπαιξα το Broken Age, την επιστροφή (το 2014 αυτό) του Tim Schafer στο προσκήνιο μετά το Grim Fandango και μου άρεσε αρκετά. Φανταστικό art direction, top class voice acting και ήχος, ενώ και σαν παιχνίδι ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον, παραδοσιακό adventure. Καλό world building, σενάριο όπως αρμόζει στο είδος, γρίφοι ικανοποιητικοί με κάποιες ενστάσεις στο δεύτερο μισό όμως. Γενικά πολύ ωραία εμπειρία, αξίζει να το τσεκάρουν όσοι ασχολούνται ακόμα με το είδος.
Τώρα έπιασα το Vampyr και μου αρέσει πάρα πολύ αυτό που βιώνω ως τώρα. Θα κάνω εκτενέστερο ποστ όταν προχωρήσω λίγο παρακάτω.
Ειναι το hidden gem μου για την προηγουμένη γενια οσο προχωράει μονο καλυτερο γινεται… Αυτη η γοτθική σαπίλα που εχει το παιχνιδι σε συνδυασμο με το τοπ voice acting ειναι τρελα.
Μετα να πιασεις το Banishers που αν ειναι ειναι εντελως αλλο setting ειναι εξίσου απίστευτο οπως επισης ειναι και στο ιδιο συμπαν. Δυστυχώς πηγε απατο στις πωλήσεις και δεν θα ολοκληρώσουν την τριλογια με τα werewolves που σχεδίαζαν.
Τον αλλο μηνα βγαίνει το Athelion απο αυτους που θα το τιμήσω γιατι η dontnod εχει εξαθλιωθεί σε πολυ αγαπημένο studio(αν και δεν τα πανε καθολου καλα οικονομικά)
Τα είχα παίξει και γω πριν κανα 2 χρόνια αρκετά κοντά το ένα με το άλλο, ξέθαψα τα σχόλια
Εγώ το τελευταίο διάστημα έπαιξα επιτέλους τα 2 red dead redemption. Ενώ το gameplay στυλ των GTA δεν με ενθουσιάζει, ο open world κόσμος είναι αξιοθαύμαστος, και η ιστορία μαζί με τους χαρακτήρες με έκαναν να δεθώ πολύ, το 2 αιτιολογεί πλήρως τη φήμη του ως αριστούργημα. Δεν απορώ καθόλου που για πολλούς είναι το καλύτερο βιντεοπαιχνίδι που έχουν παίξει.
Δεν υποστηριζει 4Κ γμτ αλλιως το σκεφτομουν σοβαρα.
Θα ξαναπροσπαθησω το SteamLink βασικα - στο SilkSong που ηθελα φουλ ακριβεια δε με βολεψε, αλλα εχω παιξει πολλα games στο παρελθον χωρις προβλημα.
Ποπο κούραση λίγο το Doom τελικά - έφτασα 11ο chapter χτες βράδυ (νομίζω έχει 22 συνολικά) και έχω ήδη βαρεθεί λίγο τη ζωή μου
Δεν μου ταιριάζει καθόλου το νέο σύστημα και τα πιο πολλά kills τα κάνω ελαφρώς αντανακλαστικά (και ψιλοτυχαία ακόμα)/δεν νιώθω “κυρίαρχος” τεσπα πάνω στα mechanics του, ενώ είναι και πάρα πολύ repetitive σε εχθρούς, αρένες, bosses κτλ… τα levels με Sentinel δε οκ, αχρείαστα, άνευ λόγου και ουσίας και πολύ, μα πολύ μέτρια σχεδιαστικά.
Δεν με βλέπω να φτάνω φινάλε με αυτά και αυτά, εκτός και αν το ΣΚ γίνεται τόσο χαμός έξω με βροχές κτλ και περιοριστώ στο σπίτι.
Όταν έρχεσαι από το Doom Eternal, με το τρελό του platforming, την άρρωστη ταχύτητα και την συνεχόμενη αδρεναλίνη, το βαρύ σαν tank moveset του Dark Ages (παρότι και αυτό πιο γρήγορο από πολλά shoot em up) και η απουσία ευρύτερου verticality στις μάχες (και κάμποσα miss elements όπως πχ οι Sentinels και ο πιο γραμμικός σχεδιασμός των επιπέδων) ε οκ, δεν… έχει αρετές πάντως, είναι σίγουρα καλοδουλεμένο (το όπλο με το κρανίο είναι αδιανόητα γαμηστερό) και αντικειμενικά οκ, κάνει ότι πρέπει να κάνει ένα sequel - καλά κάναν και αλλάξαν τη συνταγή πάντως, απλά not for me μάλλον.
