Aν η ΕΣΗΕΑ θέλει να δικαιωθεί ο αγώνας των συμβασιούχων της δημόσιας τηλεόρασης πρέπει να ανακαλέσει άμεσα την απόφαση για απεργιακές κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ εν μέσω Μουντιάλ. Κρίνοντας απ? το πόσο απόλαυσε ο Ελληνας τα βουβά παιχνίδια (για πρώτη φορά δεν ένιωσε την ακατανίκητη επιθυμία να συνευρεθεί με την τηλεόρασή του) συμπεραίνω ότι όχι μόνο δεν τον ενόχλησε η απεργία, αλλά κάνει και δεήσεις στην Παναγιά τη Σουμελά να συνεχιστεί για άλλα τέσσερα χρόνια (να περάσει και το Μουντιάλ της Βραζιλίας και μετά έχει ο «Θεοφιλό»).
Του Στέφανου Χάρη
Γι? αυτό έχω να προτείνω κάτι πιο δραστικό (για σίγουρα αποτελέσματα). Να περιγράφουν τα αγόρια μου τα παιχνίδια κανονικά -όπως μόνο εκείνοι ξέρουν- και να απαιτήσουν να προβάλλονται δύο και τρεις φορές την ημέρα το καθένα (ει δυνατόν και 24 ώρες το 24ωρο, non stop). Στόχος τους θα είναι να μην προλαβαίνει ο τηλεθεατής να ανανήψει από τη δοκιμασία. Πάνω που θα πάει να σηκώσει κεφάλι, τσουπ, θα τον γονατίζουν ξανά. Μπροστά στον ορατό κίνδυνο αφανισμού του έθνους, δεν μπορεί, η κυβέρνηση θα πάψει να στυλώνει τα πόδια και θα ικανοποιήσει όλα τα αιτήματά τους στο άψε σβήσε…
Το δικό μου αίτημα, αγαπητέ αναγνώστη, είναι να μεριμνήσει ο Γαμπρίτσιος να απολαμβάνουμε πιο συχνά το καταπληκτικό δίδυμο που αναδείχτηκε στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής και τείνει πια να ξεπεράσει τα πιο διάσημα και επιτυχημένα ζευγάρια όλων των εποχών (Χοντρός-Λιγνός, Φέντερερ-Ναδάλ, Τομ και Τζέρι, «Πουρουπουπού»-Καρούλιας, κ.ά.). Οπως πολύ σωστά μάντεψες, αναφέρομαι στους Μεγαλέξανδρο Θεοφιλόπουλο και Ηλία Βλάχο…
Ενα ενενηντάλεπτο διδαχής τους μπορεί να προσφέρει στον τηλεθεατή περισσότερες γνώσεις απ? ό,τι 16 επεισόδια εκπαιδευτικής τηλεόρασης. Πάρε μια μικρή γεύση:
Βλάχος: «Ενας άνθρωπος που έχει ένα μικρό εργοστάσιο με εκατό άτομα να δουλεύουν (αν ήταν μεγάλο το εργοστάσιο προφανώς θα δούλευε όλο το Γιοχάνεσμπουργκ εκεί) έχει οικονομήσει από τις βουβουζέλες».
«Θεοφιλό»: «Πες το, Ηλία μου, ο Ερικσον προτίμησε να βγάλει τον Ντιντάν γιατί ο Καλού είναι φίλος του Ντρογκμπά και είναι και απ? την ίδια χώρα». (Σε αντίθεση με τον Ντιντάν, ο οποίος μάλλον είναι Ελληνας. Μακρινός συγγενής του Ντον Ντον ίσως).
Να σημειώσω εδώ ότι ο «Θεοφιλό» ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε με το πρόβλημα της διαιτησίας, προτείνοντας μάλιστα και απλούς τρόπους θεραπείας του. Σε μια στιγμή έμπνευσης, απηυδισμένος από τα λάθη κάποιου Ιάπωνα διαιτητή Γουίτσι Νισιμούρα, δεν άντεξε. Γύρισε προς τον Βλάχο και δοκίμασε τις αντοχές του:
«Ηλία, η διαιτησία εδώ και χρόνια αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα των Μουντιάλ. Είδες τι έγινε και χθες με τον Λανουά (ο διαιτητής του αγώνα Βραζιλία-Ακτή Ελεφαντοστού. Ο Αλέκος μου τον αγάπησε λίγο πιο πολύ απ? ό,τι τις βουβουζέλες). Αυτά θα γίνονται όσο ο Μπλάτερ δεν εννοεί να επιλέξει διαιτητές από προηγμένα πρωταθλήματα».
Ο εκστασιασμένος τηλεθεατής υπέθεσε ότι ο «Θεοφιλό» θέλει Αγγλους, Ιταλούς, Ισπανούς, άντε και Γερμανούς διαιτητές, προκειμένου να ανακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο το χαμένο κύρος του. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί σε τι απόκρημνα μέρη είχε σκαρφαλώσει η ταξιδιάρα σκέψη του: «Δεν είναι δυνατόν να είναι εκτός Μουντιάλ ο Τάσος Κάκκος (!), ένας ικανότατος κατά τη γνώμη μου διαιτητής. Και υπάρχουν και άλλοι ικανοί Ελληνες διαιτητές. Δεν θέλω να πω ονόματα».
Οσο το σκέφτομαι τόσο κολάζομαι. Ενα Μουντιάλ με Ελληνες διαιτητές (μόνο) και όλα τα παρελκόμενα (ανακοινώσεις Πανόπουλου στο ημίχρονο, διάγγελμα Νικολακόπουλου το βράδυ στον Μιαούλη, πύρινα άρθρα του Γαβαθιώτη στο «Φως», αναλύσεις Βαρούχα) θα έγραφε ιστορία. (Το μόνο αρνητικό είναι ότι θα έχανε το Παγκόσμιο Κύπελλο το ενδιαφέρον του. Τριάντα δύο ομάδες θα μάχονταν, στο τέλος πάντα ο Κομπότης θα το σήκωνε)…
Πεθαίνω.
[/SPOILER]