Κι εγώ σιχαίνομαι, αλλά και φοβάμαι, τα έντομα, ακόμη και τα μυρμήγκια…
Δεν αγαπώ τον ήλιο(αλλά ούτε και το κρύο, γιατί παγώνουν τα πόδια μου). Αγαπώ τη θάλασσα το φθινόπωρο και τον χειμώνα, και γενικότερα, όταν ερημώνει και λυσσομανάει ο αέρας.
Μισώ την φοιτητική ζωή. Την απεχθάνομαι και τη σνομπάρω, οκ, παράλογο, αλλά δεν έχω να θυμάμαι και τα καλύτερα τα τελευταία 3, 4 χρόνια.
Είμαι απίστευτα ντροπαλή και μιλάω λίγο(πιστεύω). Συμπαθώ όλον τον κόσμο, όσο περίεργο κι αν σας ακούγεται αυτό, αλλά αν κάποιος με προσβάλλει άσχημα ή πει μαλακία για μένα θα τον μισήσω με όλο μου το είναι, μέχρι θανάτου. Τα άτομα για τα οποία έχω νιώσει αυτή τη “σπίθα του μίσους” δεν είναι πάνω από 3…
Μου τη σπάει η ασέβεια προς κάθε τι “διαφορετικό” - ναι, αυτή ήταν η αιτία να μισήσω θανάσιμα άνθρωπο. Δεν έχω χειρότερο από το να μη σε σέβεται κάποιος.
Είμαι δειλή και αναποφάσιστη. Ενθουσιάζομαι επίσης πολύ εύκολα, αλλά σύντομα χάνω τον ενθουσιασμό μου. Δυστυχώς.
Κλαίω πολύ εύκολα.
Μου τη σπάει όταν υποτιμούν τη σκέψη μου και τις δυνατότητές μου, θέλω να αποδείξω σε όλους ότι “ΝΑ ΡΕ, μπορώ, δέστε με”… στο τέλος όμως η τεμπελιά, ένα απ’ τα μεγαλύτερά μου ελαττώματα μετά την γκρίνια, υπερνικά τα πάντα! 8)
Ναι, όπως επίσης και η νοοτροπία(του Έλληνα), “αφού μπήκα στο πανεπιστήμιο, θα βγω”. Έκφραση που την ακούω από όοοολους, κυρίως δε από μένα.
Οκ, όταν έχεις επιλέξει μία σχολή(εσύ, χωρίς να σου την έχουν επιβάλλει οι άλλοι), στρώσε τον κώλο σου κάτω και διάβασε! Όλο βαριέσαι και βαριέσαι! Και συν τοις άλλοις, να έχεις και τους συγγενείς, μαμάδες μπαμπάδες γιαγιάδες θείες θείους ξαδέρφια, να σου λένε: “θα σου πατήσουν μία διαγραφή στο τέλος και θα ησυχάσεις”. Ε αφήστε με γαμώτηνμπουτάναμου ήσυχη, θα τον βρω εγώ τον δρόμο μου. Οκ, φάσκω και αντιφάσκω τώρα, νομίζω…
Επίσης άλλο ένα απ’ τα μεγάλα μου(κακά) ελαττώματα είναι η βωμολοχία μου. Ξεπερνώ κάθε όριο ώρες-ώρες.
Τι διαβάζει κανείς…
Πρώτα απ’ όλα, μου φαίνεται αδιανόητο κάποιος να μισεί τα μακαρόνια και τα ζυμαρικά γενικά. ΟΚ να μην τα προτιμάει, αλλά να μην τρώει ποτέ;! (ναι είμαι μακαρονάς και μου αρέσει )
Όσο για τα έντομα, υπάρχουν τα σιχαμερά έντομα (π.χ. σιχαίνομαι υπερβολικά τις κατσαρίδες και τις μεγάλες αράχνες) αλλά υπάρχουν και τα συμπαθή έντομα, π.χ. τα μυρμήγκια (προσέχω μάλιστα να μην τα πατάω ποτέ έξω, ΟΚ στο σπίτι αν τυχόν εμφανιστούν, πρέπει να… φύγουν 8) )
^^^ το ιδιο με τα σαλιγκαρια οταν εχει βρεξει. Ειδικα στην αυλη του πατρικου μου κανω κατι τρελα ζιγκ ζαγκ γιατι κανουν παρελαση μετα απο βροχη και πριν καμποσες μερες πατησα ενα μεσα στο σκοταδι και ειχα φριχτες τυψεις το υπολοιπο βραδυ…
Ναι, φυσικά και τα συμπαθή σαλιγκάρια (που δεν είναι έντομα βέβαια…). Αν και όποιος έχει κήπο με λαχανικά κλπ, νομίζω προκαλούν κάποια ζημιά και τα μαζεύουν συνήθως.
[SPOILER]στο σχολείο μια εποχή άκουγα για ένα διάστημα φανατικά και Metallica και Dr. Alban :roll:
Hello Africa tell me how you’re doin’… :–[/SPOILER]
ασε…φορουσα και κατι παπουτσια μπασκετικα εκεινη τη μερα, 20 κιλα το καθενα και με το που ακουσα τον ηχο ενιωσα εντελως ασπλαχνο καθικι…
Κανουν ζημια οντως,αλλα ποσο να προλαβουν να φανε? Εμεις τα μαζευουμε και τα ριχνουμε με στοργη σε ενα διπλανο εγκαταλελειμμενο χωραφι οπου φχαριστιουνται φυλλα και χορταρια μεχρι να σκασουνε :lol:
γκιλτι γιατι ακομη δεν εχω ξεκινησει διαβασμα και η εξεταστικη πλησιαζει…
λιγο γκιλτι γιατι δε θελω να παω απο φεβρουαριο στρατο που ισως τελειωσω αλλα θελω να το κρατησω για νοεμβρη.Σκεφτομαι να αφησω κανα μαθημα για να γινει ετσι αλλα απο την αλλη σκεφτομαι και απλα να μη παω και ας λενε οτι θελουν οι γονεις…κλαιν.
Προσωπικά δεν έχω φάει ποτέ, και ούτε πρόκειται (για άλλους λόγους).
Η πονηρή απορία σου, όμως, δεν έχει νόημα… γιατί με την ίδια λογική λυπόμαστε και τα άλλα ζωντανά της φύσης, αλλά κρέας πρέπει να υπάρχει στο διαιτολόγιό μας (με μέτρο βέβαια :roll: )
Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω τα μικρά, γιατί λυπάμαι όταν τα σφάζουν τόσο νωρίς… δεν κατεβαίνει μπουκιά καν (άσε που δεν έχουν κρέας ακόμα )
)