Ναι - μετά την επιτυχία της πρώτης σεζόν, που διασκεύασε το βιβλίο του Simmons, οι παραγωγοί αποφάσισαν να συνεχίσουν τη σειρά ως ανθολογία πλέον αυτοτελών ιστοριών τρόμου.
Η δεύτερη σεζόν ήταν μια ιστορία φαντασμάτων σε Αμερικανο-Ιαπωνικό setting κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία δεν έκανε το γκελ της πρώτης και έβαλε έκτοτε τη σειρά στον πάγο (μια χαρά ήταν και αυτή για εμένα, αλλά στάθηκε λίγη μπροστά στην πρώτη και απογοήτευσε την πλειοψηφία - κάπως λογικό όμως κιόλας, μιας και η πρώτη σεζόν είχε το εξαιρετικό βιβλίο του Simmons οδηγό).
Τώρα έσκασε 7 χρόνια σχεδόν μετά η 3η σεζόν, καθώς το AMC αποφάσισε να βγάλει από τον πάγο τη σειρά - και βασίζεται ξανά σε βιβλίο, σε αντίθεση με την 2η σεζόν που ήταν πρωτότυπη σύλληψη.
Εννοείται πως συνεχίζεται το format της ανθολογίας, με όλες τις σεζόν να μην έχουν καμία σχέση η μια με την άλλη.
Τέλος 2η σεζόν του The Pitt με season finale την περασμένη Παρασκευή - όχι μια, αλλά τουλάχιστον δυο σκάλες ανώτερη από την πρώτη και πλέον, για εμένα δηλαδή, μιλάμε για μεγάλη τηλεόραση.
Τα επίπεδα αδρεναλίνης που μου έχει δώσει αυτή η σειρά 2 σεζόν τώρα, σε συνδυασμό με τον εξουθενωτικό της ρυθμό και την ατόφια ανθρώπινη ματιά της πάνω σε πολύ σύνθετες ψυχολογικές καταστάσεις που βιώνουν γιατροί και ασθενείς, ενδιαμέσου μιας ακόμα περισσότερο διευρυμένης ανθρωπογεωγραφίας (και από τις 2 πλευρές) δεν τα βρίσκεις εύκολα πλέον σήμερα σε σειρές με μεγάλα cast (που δηλαδή να είναι just απέναντι στον κάθε χαρακτήρα και σε κάθε κατάσταση).
Από την άλλη το (όχι καινούργιο) εύρημα του κάθε ώρα της ημέρας = 1 επεισόδιο και όλη η σεζόν αντιστοιχεί σε μια βάρδια των πρωταγωνιστών καταφέρνει μοναδικά να επιτύχει να σεμιναριακό bult up καταστάσεων και χαρακτήρων μέχρι το φινάλε (και εννοείται να σε γραπώσει για τα καλά και να μην σε αφήσει καθόλου να πάρεις ανάσα μέχρι τα end credits).
Τεσπά ναι, η καλύτερη σειρά που έχω δει εδώ και κάμποσο καιρό, σίγουρα όχι για όλους και για γερά στομάχια (έχει πολύ graphic content μέσα σε σωματικό επίπεδο, αλλά μπορεί να σε “φθείρει” εξίσου και ψυχολογικά) - Noah Wyle, it’s been a long since ER days αλλά πόσο χαίρομαι που ξαναβρεθήκαμε επιτέλους!!!
Είδα πρώτη σεζόν, καλά το πάει είπα.
Στην δεύτερη μου φάνηκε αναμάσημα χωρίς να προχωράει το στόρυ και το φοβήθηκα πως θα γίνει Lost οπότε το παράτησα.
Μακάρι να έφτιαξε στην 3η γιατί είχε καλές προδιαγραφές.
Τελείωσα 2η σεζόν Beef. Πολλές φορές είχα την αίσθηση ότι βλέπω σεζόν του White Lotus.
Σε κάθε περίπτωση διαφορετικό από την 1η σεζόν, πέρασα ευχάριστα απολαμβάνοντας Carey Mulligan, Oscar Isaac αλλά και όλους τους υπόλοιπους (ειδική μνεία στους πρώτους).
