Αυτη ηταν η ουσια…
Yes please.
Καλά φρικτή η συλλογή από βίντεο και περιστατικά που μάζεψε η φιλενάδα. Και έχω ζήσει κι εγώ όπως και όλοι σκηνικά με οθόνες κινητών, ατελείωτη δυνατή κουβέντα και πιτσιρίκια.
Το χειρότερο ήταν σε προβολή του Tár σε comfort αίθουσα κάποιου multiplex, όπου εκεί που ήμασταν σχεδόν μόνοι μας, 5 λεπτά μετά την έναρξη της ταινίας έσκασαν καμια 15αριά έφηβα πιτσιρίκια που λογικά δεν βρήκαν εισιτήριο για το Morbius ή το Jackass Forever και αποφάσισαν ότι θα ήταν καλή ιδέα να δούνε την Cate Blanchett να κάνει τη μαέστρο. Φάγαμε κανα πεντάλεπτο φασαρίας μέχρι να παλουκωθούν, πέρασαν και περίπου 30 δευτερόλεπτα χωρίς να αρχίσουν να μιλάνε και μετά ξεκίνησε το μπλα μπλα. Βαριά 20 λεπτά αργότερα άρχισαν προφανώς να αγανακτούν που δεν είχε πέσει ούτε μισό πιστολίδι ή κυνηγητό ή κάτι βρε παιδί οπότε ξεκίνησαν τα “πωωω βαρέθηκα”, “πατάτα”, “τι μαλακία είναι αυτή” κλπ κλπ. Ευτυχώς, πριν περάσει μία ώρα οι πιο φασαριόζοι βαρέθηκαν όντως τόσο πολύ που σηκώθηκαν κι έφυγαν, όχι όμως προτού ο πιο “μάγκας” να μας κλάσει κυριολεκτικά και δυνατά, προκαλώντας τρανταχτά γέλια σε όλα τα υπόλοιπα μούλικα. Μετά από αυτό το θριαμβευτικό γκραν φινάλε, επιτέλους ξεκουμπίστηκε μαζί με καναδυο άλλους και όσα έμειναν ησύχασαν. Εγώ όμως, που παίζει νά 'χα δώσει over 20αρικο συνολικά για την comfort και τα νάτσος, έμεινα συγχισμένος να μυρίζω την κλανιά του κι ανάθεμα κι αν θυμάμαι τίποτα από την ταινία, που την είχα σταμπάρει κι από καιρό γτχτ.
Τέσπα, ευτυχώς υπάρχουν ακόμα κάπως πιο σινεφίλ σινεμά (τύπου Άστυ στην Αθήνα, Ολύμπιον στη Θεσ/κη κλπ) που δεν παίζουν (τόσο πολύ) τέτοια πράγματα και μπορείς να δεις μια ταινία (συνήθως) σαν άνθρωπος.
Ρε τόσο άσχημα έχουν γίνει τα πράγματα;
Καλά κάνω τελικά που έχω κόψει κι εγώ ουσιαστικά το σινεμά
Στην Ελλάδα σίγουρα όχι, αλλά θέλει μια άλφα στρατηγική όταν λες να πας σινεμά. Όπως πάντα δηλαδή, δεν είναι πως πριν από 20 χρόνια π.χ, θα πήγαινες prime time σε blockbuster ή mainstream horror επιλογή στο χ,ψ multiplex και θα υπήρχε απόλυτη ησυχία.
Ας μην είμαστε υπερβολικοί, θα πω εγώ.
Έφηβοι…αυτή η μάστιγα.
Καθόμουν και έβλεπα το Father of the Bride II (don’t ask) και κάπου προς το τέλος χωρίς καν να το καταλάβω και εγώ, άρχισα να σιγομουρμουριζω το theme από το Delta Force. Το οποίο μου έχει κολλήσει για τα καλά αυτή την στιγμή. Κάπως έτσι ανακάλυψα πως την μουσική και στις 2 ταινίες έχει γράψει ο Alan Silvestri.
Το έχετε πάθει με άλλες ταινίες και ίδιους συνθέτες αυτό το πράγμα;
κάτι που έπεσα τυχαία πάνω του, καθώς δουλεύω σκληρά σήμερα πάλι
Οι φανς του Robert Eggers και του Edgar Allan Poe ας το τσεκάρουν
Τι λέτε ρε
![]()
Για όσους μεγάλωσαν στις γύρω περιοχές και “ανδρώθηκαν” κινηματογραφικά στην τριπλέτα των Νανά, Μετροπόλιταν και Ατλαντίς, το παρακάτω γκρέμισμα του γωνιακού κτηρίου - ορόσημου είναι μια μεγάλη μαχαιριά στις αναμνήσεις.