Ω, βλέπω μπήκε ο Γκόντζος στη συζήτηση. Τι κρίμα, βέβαια, για κάποιους που μια μεγάλη μερίδα των οπαδών της ομάδας δεν ήταν ποτέ στο payroll του όποιου κινούσε/κινεί τα νήματα. Μάλλον το μείζον ζήτημα κάποιων ήταν αν τα έπαιρνε κάποιος άλλος περισσότερο ή γιατί δεν λαμβάνανε κι αυτοί ένα ξεροκόμματο για μεροκάματο. Βέβαια, υπήρξε κι άλλη εποχή που λησμονείται τεχνηέντως, όπου διάφοροι γυμνοσάλιαγκες κάνανε το άσπρο-μαύρο σε γεγονότα που ήταν ακόμη και την ώρα που λάμβαναν χώρα πασιφανή. Επίσης, το πώς γίνεται ο κόσμος να μην έχει καμία ευθύνη όταν θέτει στόχους κι επηρεάζει την κοινή γνώμη, τάσσεται καταφανώς υπέρ συγκεκριμένων μερών και κατά άλλων, δρα εναντίον του συμφέροντος της ομάδας (όταν, μάλιστα, τα πηγαίνει καλά) και άλλα πολλά, με ξεπερνά ως λογική. Επίσης, για να μη το μασκαρεύουμε, δεν έχουμε πρωτάθλημα τα τελευταία 16 έτη. Άλλη ιστορία το ένα κλάσμα, άλλη το 2 στα 30.
Εγώ να δεχτώ ότι πληρώνουμε υπεραξίες, ότι δεν υπάρχει κανείς σχεδιασμός, καμία λογική και όλα γίνονται στην τύχη, από κάποιον ευτυχή συνδυασμό πλανητών υπέρ της ομάδας (και για να μην παρεξηγηθώ, φυσικά και δεν το δέχομαι αυτό, αλλά πάμε παρακάτω). Ωραίο, λοιπόν, που όλοι παραδεχόμαστε ότι ακόμη κι έτσι, μακάρι να έρθει ένα πρωτάθλημα. Εξάλλου, εδώ ήρθε έτσι (με τα λεφτόδεντρα να κάνουν πάρτι) ακόμη και το τελευταίο, όταν, μάλιστα, είχαν πληρωθεί υπεραξίες για αστείους τυπάδες που πέρασαν και δεν ακούμπησαν στην επίτευξη των στόχων, χωρίς να πολυ-ανοίξει μύτη.
Επίσης, το ποδόσφαιρο δεν είναι ερασιτεχνικό, έτσι; Καλές κι επιθυμητές οι επιτυχίες, αλλά αν κάποιος μας εξηγήσει κιόλας πως η ομάδα (ή η ανώνυμη εταιρεία, αν προτιμάτε) θα παρέμενε άμεσα ανταγωνιστική με ένα δυσθεόρατο οικονομικό άνοιγμα, σε μια περίοδο της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης για τη χώρα, με έναν πανάσχετο (από μπάλα) στο τιμόνι που απλά τού έμεινε ο Μουτζούρης στο χέρι, ας κάνει μια ανάλυση, να τη διαβάσουμε με ενδιαφέρον. Προσωπικά, θέλω και μια υγιή οικονομικά ομάδα, και να παίρνω τίτλους, και να αναδεικνύω και να πουλάω, αν χρειαστεί (δεν είμαστε Ισπανία εδώ, Ελλάδα είμαστε), και να παίζω μπαλάρα. Γι’ αυτό είμαι Παναθηναϊκός και όχι «νεοβάζελος» (αγνοώ ποιος τύπος οπαδού εμπίπτει στον ορισμό, αλλά όσο ζούμε, θα μαθαίνουμε).
Τέλος, κανείς εδώ μέσα δεν είπε ότι τελείωσε κάτι, ούτε ότι ο ΠΑΟ έχει «κλειδώσει» τον τίτλο, ούτε τίποτα. Γουστάρουμε (εγώ τουλάχιστον) αυτό που βλέπουμε, η ομάδα βελτιώνεται, το επίπεδο έχει ανέβει και ο Παναθηναϊκός που -εγώ τουλάχιστον- ξέρω δεν μπορεί ποτέ να είναι φοβικός στο να πει ότι πάει για Πρωτάθλημα, όταν, μάλιστα, αυτό φαίνεται ότι ίσως μπορεί να το υποστηρίξει περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά.
Αυτά τα ολίγα, φιλικά πάντα. Δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ και από μεριάς μου το τάισμα της θράκας του αλληλοσπαραγμού/της εσωστρέφειας/της μίρλας κλείνει εδώ.