“As a strange mist engulfs a futuristic metropolis and unleashes an elusive deadly presence, a troubled young woman sets out in search of her father. In this quest, her fate crosses with that of an American GI engaged in a desperate journey to snatch his daughter from Hell”
Βρωμάει “ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΠΑΤΖΗ” από δω μέχρι την Κόλαση - αλλά ναι, Nicolas Winding Refn
Νομίζω πως πλέον, στα 41 μου, το πιο κοντινό που μπορεί να δεχτεί ο οργανισμός μου σαν παραδοσιακό blockbuster -τύπου να μου προκαλέσει έναν παρόμοιο ενθουσιασμό όπως τα κατ’ αναλογία blockbusters της παιδικής μου ηλικίας- είναι οτιδήποτε γράφει Aaron Sorkin στα credits του
Αν και μετά το Northman και (κυρίως) το Nosferatu, ο Eggers μου έχει κάπως “κλωτσήσει” μέσα μου και δεν περιμένω με την ίδια ανυπομονησία την επόμενή του δουλειά - όπως την περίμενα μετά τα VVitch και Lighthouse δηλαδή - διάολε, ο κερατάς ξέρει να γυρίζει πανέμορφες ταινίες και να πλάθει φοβερά imersive σκηνικά -από τα trailer και μόνο ολότελα!
Αυτός δε ο κόκκος στο 35mm film που χρησιμοποιεί εδώ, σε συνδυασμό με τη (σταθερά out of this world) φωτογραφία του Jarin Blaschke είναι να τα πιείς στο ποτήρι…
Nice αλλά… ειλικρινά έχω βαρεθεί τελευταία να βλέπω την Zendaya παντού. Ποτέ δεν μου έκανε κλικ σε κανένα ρόλο, το Dune παίζει να είναι και ότι καλύτερο έχει κάνει η ίδια σε ρόλο-ερμηνεία, και ποτέ δεν κατάλαβα τον ντόρο γύρω από το όνομα της. Αλλά εδώ και μια 5ετια περίπου έχει γίνει ο απόλυτος μαιντανός.
Ομολογώ ότι το βιβλίο είχε ένα ενδιαφέρον, μέσα από αυτές τις ανησυχίες που φέρουν οι της Άπω Ανατολής άνθρωποι. Θυμάμαι ακόμα τις εικόνες που σχηματίζονταν στο μυαλό μου, καθώς το διάβαζα και βλέποντας τώρα το τρέιλερ, διαπιστώνω πως κάποια πράγματα τα εκμαιεύουν να προβάλουν “αναγκαστικές πραγματικότητες” και όχι τη λογοτεχνική γλύκα της τέχνης. Ελπίζω ότι αυτές οι σκηνές θα είναι λίγες και θα αποτελούν την πλειονότητα.