…επειδή οι υπάλληλοι μένουν στην ιδια δουλεια μια ζωή ; που ; στο δημόσιο ; ειλικρινα δεν σε καταλαβαινω… 
Χρήστο, είσαι έξυπνος, σε ξέρω. Μη μου μιλάς για τον Βίκο. Μιλάμε για συμβόλαια Ευρωλίγκας.
Άρα άμα παίζεις ευρωλίγκα δε μπορείς να ζητάς αύξηση;
Γιούροκαπ;
Επί της ουσίας, ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα, οι συμβάσεις αορίστου χρόνου κρύβουν αυτή την “σταθερότητα” (ας την πούμε έτσι).
Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό
Μπορείς να ζητάς ότι θες. Τον ουρανό με τα άστρα. Και ο άλλος (η ομάδα) μπορεί επίσης να σου δίνει ότι θέλει και να σου λέει ότι έχεις άλλον έναν χρόνο συμβόλαιο και θα συζητήσουμε του χρόνου
τελικά αυτο πως τεκμηριώνεται ; Προσπαθώ να σε καταλάβω, αλήθεια. Απο ένα ποσό και πάνω, δεν εισαι υπάλληλος ; ίσα ίσα, εγω δεν καταλαβαίνω κάποιους οπαδούς που λενε “μα καλα πηγε Σαουδικη Αραβία/Ντουμπάη για 2 εκ παραπάνω…?”. ΕΕΕΕ προφανως ;;;; Εχετε εσεις στην ακρη 2 εκατομμύρια, να μην σαν νοιαζει… ?
Το ξέρω ότι η ομάδα (όπως και κάθε εταιρεία απέναντι σε ένα αίτημα αύξησης μισθού μπορεί να αρνηθεί) μπορεί να το πει και να το κάνει αυτό, εγώ λέω τι θα έπρεπε να πει και να κάνει κατά τη δική μου κρίση.
Δεν είναι οπαδισμός να μην ξεκατινιάζεσαι για να πάρεις περισσότερα ενώ έχεις ήδη συμβόλαιο που σε δεσμεύει. Δεν έχω ΚΑΜΙΑ απαίτηση να μείνει στην ομάδα μας για πάντα ΚΑΝΕΝΑΣ. Το να μην βγαίνει όμως σε ύποπτη συνέντευξη του μέσου που ήταν η πρώην δουλειά τον μάνατζέρ του για να παραπονεθεί σχεδόν το απαιτώ. Ας σεβαστεί τουλάχιστον τον προπονητή που αν δεν τον επέλεγε να στήσει τη φιλοσοφία του πάνω του θα έπαιζε μια ζωή για την 10δα.
Το ξαναγράφω για μία ακόμη φορά ότι αυτό που ενοχλεί είναι η συμπεριφορά του και όχι το ότι θέλει κάτι παραπάνω.
1 Like
Αν καταλαβαίνω καλά τι λέει ο Hunter νομίζω ότι κάτι σωστό πάει να πει αλλά δεν το εκφράζει σωστά (κατ’ εμέ πάντα). Ο εργοδότης είναι πάντα εργοδότης και ο εργαζόμενος είναι πάντα εργαζόμενος. Το συμβόλαιο όμως με τον εργαζόμενο είναι asset γιατί πωλείται και αγοράζεται. Το συμβόλαιο όμως, όχι ο ίδιος ο εργαζόμενος. Μιλάω για τον επαγγελματικό αθλητισμό και μόνο
Οκ, άλλο αυτό. Θα μπορούσε και η ομάδα να βάλει λίγο νερό στο κρασί της και να κάνει μία αντιπρόταση.
Αλλά μάλλον δεν μιλάμε για απλή άυξηση. Μάλλον μιλάμε για αναπροσαρμογή.
Πχ αν πάω στον εργοδότη μου και του πω θέλω αύξηση 15% . Παίρνω 1.500, θέλω 1.700 ή 1.800, είναι κάτι που συζητιέται.
Αν όμως πάω να του πω θέλω τα διπλάσια. ε, μάλλον ψάχνω κάτι άλλο εντός της εταιρείας.
Κάπως έτσι. Προφανώς ο εργαζόμενος/αθλήτής δεν είναι αντικείμενο, αλλά το προφίλ του χτίζεται μέσω του συμβολαίου και της ομάδας. Η ομάδα τον κάνει αυτό που είναι, τον κάνει πρωταθλητή κλπ.
Ο διαχωρισμός όμως έχει μεγάλη σμασία. Αν περιμένεις τον εργαζόμενο να “υπακούει” και να “φέρεται” σα να ήταν asset τότε έχεις χάσει τη διαφοροποίηση.
Γιατί το απαιτείς;
Σιγά το πράγμα που βγήκε και το είπε δημόσια -άλλο αν μίλαγε προσβλητικά, που δεν μίλησε.
Αυτό είναι το πρόβλημα, ότι από τους αθλητές εμείς οι οπαδοί απαιτούμε να κάνουν ή να μην κάνουν πράγματα που σε καμία περίπτωση δε θα τα σκεφτόμασταν για τους εαυτούς εμείς (π.χ. να μην κάνει ταξίδια ο NHD μεταξύ αγώνων, να μην ζητάει δημόσια παραπάνω χρήματα ο Χ παίκτης) επειδή για κάποιο λόγο ταυτιζόμαστε με τις ομάδες/εταιρείες.
Η ΚΑΕ μπορεί να είναι δυσαρεστημένη απ’ τη στάση του Θωμά και τη δημόσια τοποθέτησή του, εμάς αναρωτιέμαι τι μας νοιάζει. Είτε μείνει είτε φύγει εμένα μου είναι το ίδιο πάντως…
Κατά τ’ άλλα, το συμβόλαιο δεν αγοράζεται, σίγουρα όχι στην Ευρώπη (στο ΝΒΑ θα μπορούσαμε να πούμε ότι “ανταλάσσεται”), είναι μια σύμβαση ορισμένοy χρόνου με διάφορες ρήτρες (opt-out μονομερή/διμερή, μπάι άουτ κτλ κτλ) και μπορεί κατά περίπτωση να σπάσει και να συνταχθεί ένα νέο συμβόλαιο ορισμένου χρόνου είτε με την ίδια ομάδα/εταιρεία είτε με άλλη.
Αυτό είναι μια φράση που έχω ακούσει από όλα τα HR που έχει τύχει να συνομιλήσω, με λίγο διαφορετικές λέξεις.
Κάθε άλλο. Ποτέ δεν είπα αυτό. Είπα ότι ο αθλητής είναι το asset. Και προφανώς εννοώ τους επαγγελματίες αθλητές με υψηλά συμβόλαια. Αναγνωρίζω ότι υπάρχουν και επαγγελματίες με χαμηλά συμβόλαια, αλλά εδώ μιλάμε για τον Γουόκαπ
χαχαχαχα. Κανένα HR δεν με έχει κάνει πρωταθλητή ακόμα.
Εσύ έχεις κάνει πρωταθλητή κάποια εταιρεία;
Συγκεκριμένα είπε ότι αν σε σέβονται σε πληρώνουν, εμένα με ενοχλεί να το ακούω από αυτόν, θα μπορούσε να το πει και ο Αλέκος… “αν σε σέβονται σου δίνουν περισσότερα λεπτά στο παρκέ”… μίλησε με την ομάδα, διαφώνησε και έφυγε αγαπημένος με όλους.
Αν τα παραπάνω με κάνουν οπαδό τότε ναι είμαι οπαδός, σορρυ δεν γίνεται να μην δένεσαι με κάτι στον αθλητισμό, δεν είναι όλα μια ευθεία γραμμή.
1 Like
Τώρα που το σκέφτομαι , όχι . Μάλλον είμαι ουραγός, αποτυχημένος
Κάνεις και πάλι το ίδιο λάθος όμως. Πάλι λες ότι ο αθλητής είναι το asset. Asset είναι για μια εταιρεία το συμβόλαιο με τον αθλητή. Δηλαδή η υποχρέωσή του να δουλεύει για αυτούς για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Για το συμβόλαιο αυτό η εταιρεία αποζημιώνεται ή αποζημιώνει άλλη ομάδα για να το κάνει δικό της. Είναι αντίστοιχη περίπτωση με τις δισκογραφικές. Αν έχει ένας καλλιτέχνης συμβόλαιο για 5 άλμπουμ με μία δισκογραφική και θέλει να πάει σε μία άλλη η δεύτερη πρέπει να αποζημιώσει την πρώτη. Το συμβόλαιο είναι το asset. Ο καλλιτέχνης δεν είναι asset. Μπορεί να παραδώσει ή να μην παραδώσει αυτά που του αναλογούν. Να βγάλει ένα άλμπουμ με νανουρίσματα ή με μία νότα ανά λεπτό. Μπορεί να ζητήσει περισσότερα λεφτά ή λιγότερα ή και να αρνηθεί να δημιουργήσει τα έργα εξαρχής. Το asset παραμένει στα χέρια της εταιρείας, ο εργαζόμενος όμως όχι.
1 Like
Το δέχομαι αυτό που λες. Από την άλλη η σχέση του αθλητή με την ομάδα συνδέεται μέσω του συμβολαίου. Είναι σαν να λέμε ότι από τη στιγμή που το συμβόλαιο είναι asset, τότε και ο αθλητής έμμεσα γίνεται asset.
Αν δεν κάνω λάθος, η λογιστική αποτύπωση των συμβολαίων παρουσιάζεται ως άυλο περιουσιακό στοιχείο, το οποίο αποσβένεται με βάση τα χρόνια που έχει συμφωνήσει (μπορεί να είπα και πατάτα, αλλά κάπως έτσι είναι).
Η διαφορά με τις δισκογραφικές και του καλλιτέχνες είναι ίσως αρκετά σημαντική. Αν για παράδειγμα γράψω και κυκλοφορήσω το Maste Of Puppets , τότε δεν είμαι εγώ το asset , είναι ο δίσκος, ακόμα και αν περάσουν 50 χρόνια και πεθάνω ξερω γω. Η διαφορά με τον αθλητή είναι ότι ηλιακικά απαξιώνεται πολύ πιο γρήγορα (σε σχέση με το Master of Puppets 
).
Τέλος πάντων… μεγάλη κουβέντα μπορεί να γίνει, και σε τομείς που δεν γνωρίζω 100%