Ακόμα υπάρχει από κάποιους. Εκτός αν είναι μπάντες από το εξωτερικό, εκεί όλα καλά. Ευτυχώς όντως δεν υπάρχει ομοφωνία.
Πριν ξεκινήσω, να πω πως υπάρχει σε 2μιση ώρες κάλεσμα υπεράσπισης του πάρκου Δρακόπουλου, γιατί περνάει στα χέρια ιδιωτικής εταιρείας. Οι χώροι μειώνονται, αλλά ξανά δεν είναι της παρούσης.
Αρχικά, τοποθετήθηκα έτσι γιατί μου φάνηκε εντελώς απόλυτο το δίλημμα που έθεσες, ξέρεις τις απόψεις μου, δεν θα σου πω και κάτι καινούριο, ούτε διαφωνούμε κάπου όπως το θέτεις.
Ας πούμε πως προσωπικά δεν βλέπω την ίδια καταγγελτική και σκληρή κριτική για αυτοοργανωμένες προσπάθειες οι οποίες δεν σέβονται τις μπάντες που καλούν με τις συνθήκες διεξαγωγής. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Και μιλάω και για το “επίδικο” της κατάργησης απόστασης διοργάνωσης με το κοινό, που συνήθως, ειδικά από τη μεριά του κοινού, μένει στα λόγια, γιατί και εκεί η ανταλλαγματική σχέση δεν σπάει πάντα.
Ας πούμε επίσης, πως θεωρώ δικάιωμα του καλλιτέχνη να επιλέξει να αποδόσει το έργο του όπου και όπως θέλει, ικανοποιώντας και τις δικές του εσωτερικές απαιτήσεις, και χρέος του, αν λογίζεται ως πολιτικοποιημένος, να υπερβεί το δίλημμα παίζοντας και σε αυτοοργανωμένους χώρους οι οποίοι ικανοποιούν, σε λογικά πλαίσια τις προδιαγραφές που θέτει, αλλά και επικοινωνούν το πολιτικό μήνυμα που τον εκφράζει. Για να δίνει την ευκαιρία και στον κόσμο που δεν μπορεί να πληρώσει να τον δει, άσχετα αν μερικές φορές ούτε τον βλέπει ούτε τον ακούει σε τέτοια λάιβ.
Όπως επίσης, και να ορίσει τι μέρος του βιοπορισμού και του πνευματικού του κόπου του καταλαμβάνει η τέχνη του (από τις εργατοώρες που χάνει για τις πρόβες, το κόστος ηχογράφησης, κλπ κλπ και όχι απλά τα μεταφορικά). Δεν μιλαω καν για κέρδος τώρα. Δεν θεωρώ με λίγα λόγια, μονοσήμαντο το ρόλο του καλλιτέχνη.
Επίσης, ενώ έχεις δίκιο σε όλα, έχει να κάνει και με το που απευθύνεσαι. Δεν θα αναλωθώ σε φθηνή απολογία του εισοδισμού, ούτε σε διαχωρισμούς καλού και κακού αφεντικού, αλλά για μένα το στοίχημα δεν είναι οι μπάντες μόνο να έρθουν στο DIY, ειδικά στο μέταλ, ξέρεις πως το βλέπουμε και με το MS, και όχι μόνο, και πολύ καλύτερα από μένα, αλλά και το κοινό να πολιτικοποιηθεί, να μην βλέπει σε μπάντες απλά τη μουσικούλα, ειδικά αν αυτές έχουν και άλλη στάση. Αυτό το κοινό, έχει κάποια χαρακτηριστικά. Και όχι, δεν είναι πάντα έτοιμο, δυστυχώς.
Μεγάλη συζήτηση, αλλά για αυτό το λόγο μπορείς και να επιλέξεις που θα παίξεις και που δεν θα παίξεις χωρίς να εξευτελιστείς, και η ανακοινωση της μπάντας για αυτό ήταν εξαιρετική. Δεν μπλέκεται πάντα ένας ατζέντης ή ένας “επώδυνος συμβιβασμος φθηνής κοστολόγησης της τέχνης”, που αν γίνω σκληρός, αυτή κοστολογείται με άλλους τρόπους και σε DIY φεστιβάλ.
Οπότε περιχαράκωση, για μένα είναι το echo chamber και το “από εμάς για εμάς και τους δικούς μας”. Προφανώς στις εποχές του streaming αυτό καταρρίπτεται, απλά δεν μπορώ τις λογικές καθαρότητας. Δεν θεωρώ πως τις εκφράζεις εσύ, απλά πλέον, με όσα συμβαίνουν, βλέπω έναν ρομαντισμό (χωρίς διαρκή αυτοκριτική) απέναντι στον μπαμπούλα και μια αδυναμία ερμηνείας των σημερινών συσχετισμών.
Αυτά μέσες άκρες. Ελπίζω να έγινε σαφές τι εννοώ υπέρβαση για μένα. Και ναι, πλέον οι δυνατότητες είναι πολύ καλύτερες και περισσότερες μπάντες στηρίζουν τέτοιους χώρους.
