Νέες Κυκλοφορίες 2019


#163

Κάτσε καλά και φέρε το Enforcer!!


#164

Πάρε μια (τριαντα)εξάδα μπύρες και έλα από το σπίτι να αραξουμε να το ακούσεις


#165

Μια άτυπη μάχη ποικιλίας & πρωτοτυπίας με τον Σάκη υπάρχει πάντως:

  1. Gold And Glory
  2. Wolf God
  3. A Hall Clad In Gold
  4. Brother Of The Storm
  5. Dawn Of Fire
  6. Spear Thrower
  7. To Live And To Die In Solitude
  8. Glory To The Brave
  9. He Sent Them All To Hel
  10. Untamed

#166

Ήταν να μην αγοράσει τη γραφομηχανή του DeMaio…


#167

Τσελσι

#168

αυτό δεν το πήρε κανείς χαμπάρι;


#169

Εντυπωσιακό καλό αν σκεφτεί κανείς τα 33 χρόνια που μεσολάβησαν. Δεν είχα ιδέα πως ετοίμαζαν άλμπουμ.


#170

έχουν έναν από τους καλύτερους drummers στο extreme/death…

Inside info story: Επειδή ο Adam Jarvis με είχε ενθουσιάσει, όταν τον πρωτοάκουσα στο Book Burner των Pig Destroyer, πήγα να τον βρω στα παρασκήνια του Netherlands Deathfest 2017 μετά το σόου των PD και να pay him respect για το πάνκικο παίξιμό του σε ρυθμούς grindcore. Τυχαία, εκείνη τη στιγμή ήταν εκεί κι ο τύπος που είχε επιμεληθεί το artwork για τον προηγούμενο δίσκο των Misery Index και προς τιμήν του, με έβαλε μέσα μαζί του όταν πέρασε τον σεκιουριτά, όταν του είπα ότι ήθελα να δω τον Jarvis.

Τον ρώτησα πως έγραψε τέτοια ντραμς για τους PD και μου είπε ότι τέτοιους ρυθμούς γουστάρει να παίζει και πως με τον Scott Hull έχει μεγαλύτερη ελευθερία, σε αντίθεση με τους Misery Index όπου ο Mark Kloeppel θέλει ένα συγκεκριμένο ήχο και παίξιμο οπότε δεν έχει μεγάλη ελευθερία.

Προφανώς και το παίξιμό του ξεχωρίζει αλλά δεν τον ευχαριστιέμαι τόσο στους ΜΙ όσο στους PD (όπου, βέβαια, τα έκαναν λίγο θάλασσα με τον ήχο του περσινού τους άλμπουμ - 2ου με τον Jarvis στα drums). Να θυμίσω ότι ο συκεκριμένος είναι και στο πιο πρόσφατο σχήμα του Anselmo, τους Scour, που παίζουν black metal.


#171

Πολύ ενδιαφέρον story μπορώ να πω! Το μόνο που έχω να συμπληρώσω είναι πως στο φετινό των MI ξαναβρίσκει στο παίξιμό του λίγη από αυτή την d-beat αλητεία που είχε χάσει στα δυο προηγούμενα. Όχι σε πλήρη βαθμό, αλλά είναι ασθητή η προσέγγιση. Μπαντάρες και οι 2 πάντως με τα όλα τους.


#172

Αυτό.


#173

#174

εδω ειμαστε

ισως και εδω


#175

Στο cellar darling νομιζα οτι ακουγα κακή απομιμησή της Anneke.


#176

Αν άκουσες το αποπάνω κομμάτι και το πρώτο που σκέφτηκες ήταν κακή απομίμηση, άστο, φύγε.

Τεράστια μπάλα το Cellar Darling, προφανώς κρατάει από Gathering, αλλά έχει και Opeth, έχει και hugry-gurdy, έχει και Sabbath, όλα τα καλά. Άνετα στα κορυφαία της χρονιάς ως τώρα. Fingers crossed να τους ξαναδούμε κι απ’ τα μέρη μας, το '17 μας είχαν δώσει τα μυαλά στο χέρι.


#177

Απ τα τσικό του MH ? Ολά κορυφαία, όλα καλά και fingers crossed. Οι CD μονοι τους ούτε τρύπα δεν θα γέμιζαν, παίζανε σαππορτ και ήρθαν. Αδιάφοροι. Επίσης Opeth τρελά αδιάφοροι. Hurdy Gurdy έχουν κι άλλες μπάντες, καλή ώρα In extremo, Korpiklaani, Saltatio Mortis κτλ. Ας μην θεοποιούμε τα πάντα.

Ξανακούγωντας το, το βρίσκω ας πούμε συμπαθητικό, αλλά και πάλι σηκώνει απο καποιες μελωδικές γραμμές (ntb, tcat) πολύ έντονα, για τα γούστα μου και στα εφτά λεπτά κάπου το κουράζουν.


#178

΄Εσκασε από το πουθενά, λίγο ακόμα και θα τους είχα ξεχάσει


#179

I rest my case.


#180

Γιατί ? Πρέπει να μου αρέσουν οι σούπες που σερβιρουν απο Still Life και πέρα ? Απο GR και μετά δε, δεν το συζητάω καν. Ας το κλείσουν το μαγαζί. Ή τι έχουν να μου πουν οι τωρινοί Anathema ? Οι Paradise Lost κτλ. Μονο οι My Dying Bride παρέμειναν πιστοι στο ύφος τους και κάποια μικρότερα group που το διαλυσαν τότε.


#181

Τους τοποθετώ (Οpeth) άνετα στις υπερεκτιμημένες μπάντες, εκτιμώ 2-3 δίσκους τους και ως εκεί. Εδώ και πάρα πολύ καιρό μου είναι και μένα απλά αδιάφοροι.


#182