Το Tribulation μου άρεσε εμένα πολύ, αλλά το Unto Others νομίζω κι εγώ πως ήταν ελλιπές
η διαφορά με τους Tribulation είναι πως οι Unto Others μοιάζει να μην διάλεξαν τα καλύτερα και να έβαλαν όλες τις ιδέες τους, με αποτέλεσμα να κουράζει χωρίς λόγο
Το νέο unto others, σε σχέση ειδικά με το γαμιστερο strength ήταν και για εμένα λίγο απογοήτευση, χωρίς να σημαίνει πως ήταν κακό.
Ναι, προφανώς, δεν ήταν αυτό που θα περιμέναμε μετά από ένα Strength. Αν το Strength το είχε διαδεχτεί ενα ακόμη τρομερό άλμπουμ, θα ήταν πιο εύκολο να αποδεχτούμε το Never Neverland
Λίγο πιο συγκεντρωτικά, λοιπόν, το top-5 μου όπως είπα είναι αυτό μάλλον:
Summary
Tenue “Arcos, bovedas, porticos”
Για όσους γουστάρουν αυτό το συναισθηματικό, πειραματικό crust/post-hardcore/screamo πράγμα που μάθαμε μέσω των Ekkaia, των Ictus κλπ., οι Tenue προσφέρουν άλλο ένα δίσκο-κομψοτέχνημα μετά το αριστούργημα “Territorios”. Και Converge χώνουν μέσα, και black metal, και post-metal, και πνευστά και γενικά το έλα να δεις. Σε μία άτυπη μονομαχία για φέτος, πιστεύω τους πάτησαν κάτω τους Sudestada.
Hail Spirit Noir “Fossil gardens”
Τα είπαμε προσφάτως, μην τα ξαναλέμε.
Σκοτοδίνη “Εδώ παραμένω”
Δεν ήξερα τι να περιμένω μετά από τόσα χρόνια. Τελικά «παραμένουν εδώ» πιο συναισθηματικοί, λιγότερο τσιτωμένοι, αλλά τόσο μα τόσο φορτισμένοι. Παλιακός anarcho-punk ήχος, 100% προσωπικός.
Khirki “Κυκεώνας”
Δεν προορίζονται για μεγάλα πράματα -κάνουν ήδη μεγάλα πράματα.
Tenia “ Anime sconvolte”
Προσωπική μου αδυναμία-κόλλημα για φέτος. Μεταλλικό, συναισθηματικό, «καταληψιακό» hardcore από το Μιλάνο που επίσης θα μιλήσουν στις καρδιές όσων ψάχνουν έντονες συγκινήσεις.
Από εκεί και πέρα, μου άρεσαν πολύ και απολαμβάνω ακόμη:
Summary
One Step Closer “All you embrace”
Όλο και πιο radio-friendly, αλλά περιέργως δεν με χαλάει.
Ancient Lights “Spite wall” EP
Ο τέλειος μοντέρνος anarcho-punk ήχος. Όπως θα ακούγονταν οι Zounds ή οι Mob αν έβγαιναν το 2024.
Συγκροτήματα των οποίων σχεδόν ολόκληρες τις δισκογραφίες προσκυνώ και πάλι δεν απαγοήτευσαν:
Summary
My Dying Bride “A mortal binding”
Strung Out “Dead rebellion”
Ελληνικός D.I.Y. ήχος που τα έσπασε:
Summary
Downwinder “Claws of despair”
Όταν το hardcore παραπέμπει επικίνδυνα στο παλιακό σουηδικό death metal και γουστάρουμε.
Dishonor “Chain reaction, mass extinction” EP
Σαρωτικό. Ακούς το πρώτο riff ή τη γέφυρα στο “Barren earth” και θες να τα σπάσεις όλα.
Gut Reaction “The drought downtown”
Garage-οειδές rock ‘n’ roll με πραγματικά καλές ιδέες.
Χωρίς Θάνατο “Επίγεια κολαστήρια”
Motordeath “Trenched existence”
Νεύρα “Νεύρα ”
Κατράμι “ Demo 2024”
Καλές πρώτες εμφανίσεις απ’ όλους τους -περιμένουμε ακόμα καλύτερα στο μέλλον.
Πράγματα που δεν ήξερα, από σπόντα άκουσα και μου άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις:
Summary
North Sea Echoes “Really good terrible things”
Ακουστικός/ήρεμος Matheos και Alder στη φωνή; Από εμένα είναι ΝΑΙ.
Virgin Mary’s Eyes “Creatures”
Από τα πιο περίεργα πράματα που άκουσα φέτος. Λίγο από exteme metal, ska, surf και reggae; Κι όμως!
Πράγματα που δεν ήξερα, από σπόντα άκουσα, αλλά τελικά ήθελα κάτι παραπάνω για να μου μείνουν:
Summary
Slope “Freak dreams”
Ε όχι και Turnstile, ρε παιδιά.
Lagrimas “A life of destruction”
Κάποιες τέλειες στιγμές στο αγαπημένο μου neo-crust, αλλά και πολλά filler-άκια δυστυχώς.
Kriegshog “Love & revenge”
Εντάξει, τέλειο το πώς το γιαπωνέζικο hardcore μπορεί να σου βγάλει stoner βρωμιά, απλά not my cup of tea.
Keygen Church “Nel nome del codice”
Heavy metal μπίτια με ήχους εκκλησιαστικού οργάνου; Να και κάτι που δεν είχα σκεφτεί! Δυστυχώς το βαριέσαι μετά από 2-3 κομμάτια.
Πράγματα που ήξερα, τα περίμενα με ανυπομονησία, αλλά τελικά ήθελα κάτι παραπάνω:
Summary
Sun of Nothing “ Maze”
Σε καμία περίπτωση κακό. Απλά δεν φτάνει τα συγκλονιστικά επίπεδα των προηγούμενων.
Sudestada “Candela”
Και το “Azabache” άργησα να εκτιμήσω, λες να συμβεί το ίδιο με δαύτο στο μέλλον;
Borknagar “Fall”
Το πρώτο μισό τα σπάει, μετά κάνει κοιλιά.
New Model Army “Unbroken”
Καλύτερο από το τελευταίο τους, αλλά οι NMA δείχνουν να έχουν μπει σ’ ένα ηχητικό τέλμα εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Πέρασαν και δεν πολυ-ακούμπησαν, κυρίως γιατί δεν είναι το στυλ μου:
Summary
Zikin “Bala galdua zure buru galduan” (εξωντοτικοί live όμως)
Yakuza “Yakuza”
Πλεκτάνη “Καλλιτεχνικές ανησυχίες”
Παγανή Κυριακή “Παγανή Κυριακή”
Γενικά πάντως συνειδητοποιώ ότι σε κανένα album δεν βίωσα αυτό που λέμε «απογοήτευση», να λέω δηλαδή «πω-πω, τι φόλα είναι αυτή». Απολαυστικά album η πλειοψηφία των από πάνω -είτε από ονόματα που ήξερα, είτε που τυχαία έμαθα. Μακάρι και η νέα χρονιά να εξίσου ενδιαφέρουσα.
Αφού δεν αξιωθήκαμε να ανοίξουμε θρετν:
Αγαπημένα τραγούδια 2024
-
Alcest - Améthyste
Ταξίδι στη σελήνη, όπως μόνο αυτοί ξέρουν. -
Aurora - Some Type Of Skin
Αν δεν υπήρχε η Aurora θα έπρεπε να την εφεύρουμε. Χωρίς λόγια στην ακουστική εκδοχή. -
Big Brave - I Felt A Funeral
Σαφέστατα.
-
Bring Me The Horizon - N/A
Hello Oli, you fucking knobhead! -
Charlotte Wessels - The Exorcism
Ίσως κάπου στο βάθος του τούνελ να υπάρχει ελπίδα για τη συμφωνική φράξια. -
Chelsea Wolfe - Dusk
Κοράκια, μάγισσες και στοιχειά. Για πάντα. -
Chequerboard - The Raised Glass
Γεμάτο καρδιά. Καταπράσινο. Αποχαιρετιστήριο; Όχι δα. -
The Cure - Fragile Thing
Το Endsong θα ήταν η προφανής λύση, αλλά. Και ότι εντωμεταξύ το πάνε έτσι ζωντανά. Καμία ντροπή. -
Fontaines D.C. - Starburster
Τραγούδι μήνα/δεκαετίας/δε συμμαζεύεται. Οι αρένες τους ανήκουν. -
Godspeed You! Black Emperor - Pale Spectator Takes Photographs
Το ποστ-ροκ, το παλιό, το ορθόδοξο. Με την καλύτερη έννοια. Προφανώς. -
Halsey - Only Living Girl In L.A.
Γιατί αυτό και όχι το Lonely Is The Muse ή όποια από τις άλλες ~ δέκα χιτάρες του δίσκου; Ας σοβαρευτούμε. -
Hamferð - Men Guðs Hond Er Sterk
Το ιδανικό σβήσιμο σε μαύρο για μία τρομερή ιστορία από τον παγωμένο βορρά. -
Idles - Dancer
Απλά μαθηματικά, Ides + LCD Soundsystem = τελειότητα. -
Khruangbin - Juegos y Nybes
Σα να διασχίζεις κάποιο επαρχιακό δρόμο χαμένο από το χάρτη, στη μέση του καλοκαιριού. -
Kiasmos - Dazed
Άψογη ισορροπία οργανικού και ηλεκτρονικού. Απόλυτη γαλήνη. -
King Hannah - Somewhere Near El Paso
Από την Αγγλία στο Τέξας, μέσα σε οχτώ λεπτά και είκοσι δεύτερα. -
Linkin Park - Two Faced
Μην τα ξαναλέμε,
-
Make Them Suffer - Epitaph
Σκισμένα κουπλέ, καθαρά ρεφραίν, djenty κοψίματα, τόσο-όσο δίκασες, πληκτράκια στις άκρες, γέφυρα για γούστα. * ανάβει καπνογόνο * -
The Mysterines - The Last Dance
Humanist Vampire Seeking Consenting Suicidal Person (2023) – dir. Ariane Louis-Seize -
Neck Deep - We Need More Bricks
Έτοιμοι για λούβρο:
We need more punks and we need more bark and we need more bite.
Just because it’s not on your own doorstep doesn’t make it right.
-
Paris Paloma - Bones On The Beach
Από τις περιπτώσεις που το ηχητικό μέρος αντικατοπτρίζει πλήρως το στιχουργικό. Γλυκόπικρο με τον πιο ανθρώπινο τρόπο. -
Sophie Lies - Ωδή Στην Ταυτότητα
Εδώ στο κέντρο επιβάλλεται η τάξη. -
Sum 41 - Waiting On A Twist Of Fate
Η αρχή ενός μεγάλου ποπάνκ τέλους. Η χαρά ήταν όλη δική μας, κύριοι. -
Thrown - On The Verge
Τα γνωστά, everything is fucked, everybody sucks, απλά λίγο περισσότερο. -
While She Sleeps - To The Flowers
Αυστηρά τουλάχιστον μια φορά με το βίντεο και την ένταση τέρμα. Όχι ότι χωρίς αυτά χάνει, αλλά λέμε.
Τριάδα Πόπης, γιατί:
-
Bad Omens & Poppy - V.A.N.
Η υπέροχη στιγμή που αντί ο Noah Sebastian να βγει στο μικρόφωνο, κάθεται στα πλάγια και γελάει. -
Knocked Loose & Poppy - Suffocate
Θ Ρ Ι Α Μ Β Ο Σ. -
Poppy - Crystallized
Βγάλτε άλλους δέκα δίσκους με Fish, τώρα που γυρίζει. Synthpoppy for the win.
Μπόνους:
-
Sloppy Jane & Phoebe Bridgers - Claw Machine
Το ξέραμε. Το περιμέναμε. Μας πήρε και μας σήκωσε όπως και να 'χε.
Σε λίστα με μερικά ακόμα, για το καλό:
Λιστούλα και από εμένα. Απλά, λιτά, περιεκτικά, οι δίσκοι που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου φέτος.
1. Demon Bitch - Master of the Games
2. Blood Incantation - Absolute Elsewhere
3. Writhen Hilt - Ancient Sword Cult
4. Savage Oath - Divine Battle
5. White Dog - Double Dog Dare
6. Amethyst - Throw Down The Gauntlet
7. Lord Goblin - Lord Goblin
8. Steel Inferno - Rush of Power
9. Tarot - Glimpse of Dawn
10. Midnight - Hellish Expectations
11. The Ar-Kaics - See The World On Fire
12. Straw Man Army - Earthworks
13. Haley Heynderickx - Seed of a Seed
14. Judas Priest - Invincible Shield
15. Gloomy Reflections - Oath of the Paladins
16. Aurora Clara Band - IV
17. White Tower - Night Hunters
18. Traveler - Prequel To Madness
19. Jerry Cantrell - I Want Blood
20. Necrot - Lifeless Birth
21. Leatherhead - Leatherhead
22. High Vis - Guided Tour
23. Kevin Coleman - Imaginary Conversations
Η σειρά, τουλάχιστον μετά την πρώτη δεκάδα, είναι στο περίπου ενδεικτική. Όλα τους με απασχόλησαν και τα ευχαριστήθηκα αρκετά.
Βάζω αυτό εδώ, αφενός γιατί είναι προϊόν πολλής και κοπιώδους δουλειάς από τον @antonis86antoniadis , @Miss_Machine , @mandrake και την αφεντιά μου, και θέλω να της ρίξετε όσες ματιές αγαπάτε, και αφετέρου επειδή ειλικρινά πιστεύω ότι εδώ βρίσκονται ορισμένες απ’ τις πιο ωραίες, καλαίσθητες, καλογραμμένες, και πολύχρωμες κυκλοφορίες της χρονιάς που μας πέρασε.
Ποτέ δε βαριόμαστε τις λίστες και συνεχίζονται όσο οι πολιτικοί θα κόβουν βασιλόπιτες μέχρι την Καθαρά Δευτέρα!
Η χθεσινή εκπομπή SOUNDS OF DECAY RADIOSHOW στο darkwaveradio.net
(ζωντανή μετάδοση Δευτέρες 21.00-22.30) ήταν αφιερωμένη στα αγαπημένα μου άλμπουμ της ελληνικής σκηνής για το 2024
Τη βάζω και σε επανάληψη για όποιον θέλει να ακούσει, αλλά να η λίστα για fast food τσεκάρισμα:
MY FAVORITE GREEK ALBUMS of 2024:
N.1 MOTHER OF MILLIONS:magna mater
N.2 SPINELESS:dysphonia
N.3 ORRA:glimmer of hope
N.4 KIVA:an elegy of scars and past reflections
N.5 ALTAR OF THE STAG:visceral offering
N.6 1000 MODS:cheat death
N.7 LEATHERHEAD:leatherhead
N.8 SKAGS:year 2200
N.9 DODSFERD:wrath
N.10 SATURDAY NIGHT SATAN:all things black
N.11 KHIRKI: κυκεώνας
N.12 SUNBURST:manifesto
N.13 TRIUMPHER:spirit Invictus
N.14 ΠΑΝΟΣ ΜΠΙΡΜΠΑΣ :dandelion
N.15 PLANET OF ZEUS:afterlife
N.16 MR HIGHWAY BAND:12 tons of love
N.17 VOID ERA:guilt
N.18 BONZAI:nightmare ends the dawn
N.19 VASSILINA:femmeland
N.20 2 HEADED DOGS:harraga
Ακούτε ξανά ολόκληρη την εκπομπή εδώ:
https://www.mixcloud.com/Konstantinos_Mindcrimek/sounds-of-decay-on-darkwaveradionet-se06-02-13-1-2025-best-greek-albums-of-2024/
που λέτε.
Άλλα δέκα, αλφαβητικά, για τον δρόμο:
AETHYRVOROUS “Akephalic Palingenesis”
Μια ωραιότατη σπουδή επάνω στο αβυσσικό black/death χωρίς να απαρνιέται πλήρως τα ριφφς για χάρη της ατμόσφαιρας, απ’ την μακρινή Ωκεανία και πρώην μέλος των ξεχωριστών IMPETUOUS RITUAL.
AT THE ALTAR OF THE HORNED GOD “Elements”
Ο Heolstor πετάει το blackmetal (πλην διάσπαρτων harsh φωνητικών) και κρατάει το darkwave/industrial προς τέρψιν των dancefloors.
DEATH LIKE MASS “The Lord of Flies”
Το περίμενα πιο πάνω και αρχικά ήμουν κουμπωμένος απέναντί του, αλλά το ξερακιανό, χεβιμεταλλίζον blackmetal των Πολωνών και πάλι δεν περνάει απαρατήρητο.
DROWNED “Procul His”
Πήξαμε στα προγκντέθ πέρσι, ευτυχώς οι Γερμανοί επανεμφανίστηκαν για να θυμίσουν τι εστί ΘΑΝΑΤΟΣ.
MERIDION “Caverns”
Αν κι έχουν δρόμο ακόμα για προσωπικό ήχο, δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητους όσους κάποτε μας είχε συνεπάρει το “ατμοσφαιρικό” death/doom, της γνωστής, βρετανικής αγίας τριάδας προεξάρχουσας.
PREHISTORIC WAR CULT “Barbaric Metal”
Φέτος βγάζουν δίσκο οι REVENGE, έως τότε ακούμε αυτό εδώ -χωρίς απαραίτητα να πρόκειται για κόπια.
REGERE SINISTER “Inside The Eye Of Horned Winds”
Μονολιθικό και φουλ εθιστικό, πρωτόλειο μαύρο μέταλλο από μέλη των RIDE FOR REVENGE.
THE ROPE “Nightbird”
Έστω και στα χασομέρια δέησα να ακολουθήσω τη συμβουλή γνωστού μπίστη και να ασχοληθώ. Εξαιρετικό κράμα goth/darkwave/post-punk ακόμα και κάτι ψιλά από indie εχει μέσα, χωρίς να χάνει σε συνοχή,
VULTURE “Sentinels”
Ρε παραδοσιακοί χεβιμεταλλάδες πώς σας ξέφυγε αυτό ξερωγώ;
XAOSVISCERA “Works of the Devil”
Κι ένα ΕΡ ντόπιου orthodox bm με υστερικούς ρυθμούς για να κλείσει ταιριαστά η περασμένη χρονιά.
Ναι το ξέρω ότι περσινά, αλλά είναι καλά σταφύλια τούτα και δεν ξίνισαν ακόμα.
Και λίγα ακόμα που άκουσα προσωπικά (από λίγο έως πιο πολύ το καθένα) μέσα στο 2024.
Οι Blues Pills κάνουν μεγάλη στροφή στον ήχο τους με το “Birthday” αλλά ενώ έχει κάποια ενδιαφέροντα κομμάτια, και η φωνή της Elin παραμένει υπέροχη, δυστυχώς κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα από τις προηγούμενες δουλειές τους, οι Little Feat με το “Sam’s Place” επιστρέφουν μετά από δώδεκα χρόνια για να προσθέσουν άλλο ένα ωραίο funky blues άλμπουμ στην τεράστια δισκογραφία τους, ο Red Shahan με τον τέταρτο δίσκο του “Loose Funky Texas Junky” κινείται σε τυπικούς βλαχο-αμερικάνικους δρόμους μεγαλώνοντας σταθερά το όνομά του, η Joanne Shaw Taylor στο “Heavy Soul” φτιάχνει ένα μείγμα από διασκευές και δικές της συνθέσεις με στιγμές που ξεχωρίζουν αλλά που συνολικά μένει σαφώς πίσω από τις δισκάρες που έβγαζε πριν δεκαπέντε χρόνια, οι Blackberry Smoke βγάζουν τον όγδοο δίσκο τους, “Be Right Here”, και συνεχίζουν με σταθερά ποιοτικά βήματα στον southern rock δρόμο που περπατούν με συνέπεια εδώ και είκοσι χρόνια. Πολύ fuzz, blues και λίγο punk από τους Left Lane Cruiser στο “Bayport BBQ Blues”, ο Ian Hunter στα 85 του κυκλοφορεί το “Defiance Part 2: Fiction” φτιάχνοντας μια πολύ καλή συνέχεια για το περσινό πρώτο μέρος, έχοντας μάλιστα στο πλάι του και δυσθεώρητα μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Brian May, ο Joe Elliott κι ο Rick Nielsen, η κιθάρα του Tab Benoit στο “I Hear Thunder” πετάει τη μία blues βρωμοσολάρα μετά την άλλη και ο Kenny Wayne Shepherd βγάζει το δεύτερο μέρος του “Dirt On My Diamonds” κερδίζοντας και πάλι με το εμπορικό, ραδιοφωνικό rock του με έντονο blues στοιχείο αλλά και πολλά χάλκινα πνευστά.
Καλύπτοντας τα περσινά κενά, έφτασα γρήγορα γρήγορα στους φανταστικούς Cold Stares. Μεγάλη αλμπουμάρα τo The Southern, σίγουρα έμπαινε δεκάδα.
Η φάση είναι καλύτερα riff από ποτέ, οι southern υπόνοιες που υπήρχαν γίνονται περήφανες δηλώσεις, ψυχεδελικές και funky τζούρες για την έξτρα διάσταση και τέλος, hooks από τα καλύτερα τους (μεγάλο ατού της μπάντας).
Congrats!!
OΚ έχουμε κλείσει για το '24, αλλά αν δεν, αυτό το φανταστικό synth/darkwave θα έμπαινε 10άδα για πλάκα.
Από που είναι το comic;
Θα σας ειδοποιήσουμε…
–
MASTER BOOT RECORD - Hardwarez
–
Night Verses - Every Sound Has A Color In The Valley Of Night
–
Syriun - Psychonaut
–
Tineidae & Sole Massif - Remnants of War
–
Upon Stone - Dead Mother Moon
–
Thaw - Fading Backwards
–
Sunburst - Manifesto
–
Hauntologist - Hollow
–
Bipolar Architecture - Metaphysicize
–
Alphaxone - Interdimensional
–
Offernat - Where Nothing Grows
–
Groza - Nadir
–
Schammasch - The Maldoror Chants Old Ocean
–
Helltenced - Back Stab Effect
–
Dan Terminus - Gothic Engine
–
Bismarck - Vourukasha
–
Vorga - Beyond the Palest Star
–
Starfounder - Odyssey
–
Oranssi Pazuzu - Muuntautuja
–
Στη χθεσινή εκπομπή SOUNDS OF DECAY RADIOSHOW (Δευτέρες 21.00-22.30 στο darkwaveradio.net) είχα τη χαρά να φιλοξενώ τους τους KINETOSCOPE ENSEMBLE, ένα cinematic dark jazz project το οποίο έβγαλε το άλμπουμ Nepenthe τη χρονιά που έφυγε (μόνο ψηφιακά δυστυχώς).
Επηρεασμένοι από τους Bohren, τους Kilimanjaro αλλά κυρίως τις μουσικές του Badalamenti στις ταινίες του David Lynch έχουν κάνει υπέροχη δουλειά…
Playlist
(10/3/2025 KINETOSCOPE ENSEMBLE interview):
01. KINETOSCOPE ENSEMBLE:sunset trip [2024]
02. KINETOSCOPE ENSEMBLE:forget [2020]
03. LYDIA LUNCH & ROWLAND HOWARD:what is memory [1991]
04. AUDIOPHYSICAL:hidden theme [2016]
05. KINETOSCOPE ENSEMBLE:wicked game [2022]
06. ANGELO BADALAMENTI & THE CITY OF PRAGUE ORCHESTRA:Mulholland drive [2013]
07. KINETOSCOPE ENSEMBLE:parole violation [2024]
08. KINETOSCOPE ENSEMBLE:black sorrow [2024]
09. KOLIDA BABO:free for all [2024]
10. KINETOSCOPE ENSEMBLE:scent of a memory [2024]
Ακούτε ξανά ολόκληρη την εκπομπή εδώ:
https://www.mixcloud.com/Konstantinos_Mindcrimek/sounds-of-decay-on-darkwaveradionet-se06-10-10-3-2025-kinetoscope-ensemble/