Ε ψήφισε και γράφτα μετά, κι εγώ αυτό έκανα.
Αυτό είναι άρρωστο
Που’στε ομάδα;
Αυτά είναι τα δικά μου άλμπουμ για το 2024.
Να είμαστε καλά να ξαναπαιζουμε και του χρόνου!
Οι μισοι εχετε βαλει λινκ απο το σαιτ. Θελω κι εγω να γραψω στο σαιτ τις δικες μου επιλογες, δωστε μου access στο διαχειριστικο.
Ε, για να περάσουμε τους μισούς, βάζω κι εγώ τη φετινή 15αδα μου.
κι άλλα 15 που εκτίμησα - περισσότερο ή λιγότερο - μέσα στη χρονιά (τα πιο πάνω έπαιξαν για βασική λίστα)
Summary
Planet Of Zeus - Afterlife
Jerry Cantrell - I Want Blood
Touche Amore - Spiral In A Straight Line
Marily Manson - One Assassination Under God - Chapter 1
Myles Kennedy - The Art Of Letting Go
Judas Priest - Invincible Shield
Bruce Dickinson - The Mandrake Project
Neal Morse - The Restoration - Joseph: Part Two
For All We Know - By Desing Or By Disaster
Evergrey - Theories Of Emptiness
The Smashing Pumpkins - Aghori Mhori Mei
Pearl Jam - Dark Matter
Dvne - Voidkind
Von Hertzen Brothers - In Murmuration
Category 7 - Category 7
Και του χρόνου, με υγεία!
2024 → Με τις προσευχές του δέσποτα
Φέτος άκουσα νέα μουσική με όρεξη μετά από χρόνια, οπότε θα πάρετε 20άδα και μένουν και κάμποσα στο περίμενε -οψόμεθα.
20. – 13.
20. SEAR BLISS “Heavenly Down”
Χρονομηχανή στα 90ς όπου διάφορα είδη (extreme και μη) αναμειγνύονταν για να συνθέσουν αυτό που ονομάστηκε “ατμοσφαιρικό” metal.
19. THE OTHER SUN “Daimon, Devil, Dawn”
Εθιστικός συνδυασμός occult + americana → θα μπορούσαμε να το πούμε και dark esotericana
18. DREAMLONGDEAD “Derelict”
To doom επικρατεί του death, ο ήχος γίνεται φουλ προσωπικός, η μία ωρίτσα κυλάει νεράκι.
17. DEATHLESS VOID “The Voluptuous Fire of Sin”
Ανέλπιστα στιβαρό και to-the-point orthodox, σαν τότε που οι ASCENSION κυκλοφορούσαν το “Burning Tongues”.
16. KÊRES “Eidolon Abraxas”
Οι Φινλανδοί μπλέκουν raw bm με ambient σχεδόν τόσο επιτυχημένα (τηρουμένων των αναλογιών πάντα) όσο ο Varg στα mid-90s.
15. FÍR “De stilte van God”
Αν πρέπει να επιλέξω ένα old-school, back-to-basics bm, είναι αυτός εδώ.
14. NECRORACLE “Arcane Impious Sorceries”
Πηχτή ατμόσφαιρα και διάσπαρτες sinister μελωδίες, σε τόση-όση διάρκεια.
13. NOCTURNUS AD “Unicursal”
Παρότι ξεκινάει λίγο μουδιασμένα (από άποψη έντασης) στα πρώτα 1-2 κομμάτια, η συνέχεια είναι το γνώριμο, ατόφιο sci-fi death metal που μόνο ο Mike Browning ξέρει να παράγει.
12. – 6.
12. SATURNALIA TEMPLE “Paradigm Call”
10. CULT OF ERINYES “Metempsychosis”
9. FURZE “Caw Entrance”
Ότινάναι, ψυχεδελοσαμπαθικό μπλακμέταλ από έναν παλαβό τύπο που δεν διστάζει να χώσει και κάτι φανταστικά slayer-ικά leads στο “Avail the Autocrat of Evil”. Σ’ έναν μαυρομεταλλικό κόσμο γεμάτο φιοριτούρα, φασεϊσμό και πομπώδη projects, ο μοναχικός καβαλάρης Woe J. Reaper και το πέρα απ’ τις νόρμες, χωρίς στίγμα όχημά του είναι πραγματική όαση.
8. SPRINTS “Letter to Self”
Τι να πω τώρα γι αυτό το καταπληκτικό indie/garage/punk/πείτε-εσείς-που-ξέρετε-καλύτερα ντεμπούτο, ταυτόχρονα αγχωτικό και αγχολυτικό, με την ακατέργαστη ενέργεια και τους άψογα εκπεφρασμένους, ενδοσκοπικούς στίχους της Karla Chubb. Σπάνια η αναζήτηση μετεφηβικής ταυτότητας ακούστηκε τόσο δομημένη κι ελπίζω η γενιά στην οποία απευθύνεται να τους αγκαλιάσει όπως τους αξίζει. Σίγουρα αν είχε βγει πριν 15-20 χρόνια, κάτι “would you stop the siren call…” και “any night can become day” θα είχαν γίνει motto μου.
7. CRYPT SERMON “The Stygian Rose”
Αν και καταλαβαίνω τα περί doom, οι CRYPT SERMON γενικότερα αλλά και ειδικά στο “Stygian Rose” στ’ αυτιά μου είναι το καθαρό, το ατόφιο χεβιμέταλ, από το σπάνιο είδος που παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλουμε μόνο σοβαρό μέταλ) και -κυρίως- κατορθώνει να το υποστηρίξει στον μέγιστο βαθμό. Αυτό δηλαδή που έκαναν -ας πούμε- οι SAVATAGE στα late 80s, μόνο που εδώ είναι «ντυμένο» με ένα απίστευτα καλογραμμένο στιχουργικό concept και συνολικότερη οκάλτ αισθητική.
6. STAGNANT WATERS “Rifts”
Η μεγαλύτερη παλαβομάρα της χρονιάς έρχεται από τη Νορβηγία και τον πάντα ξεχωριστό κύριο Zweizz και συνοψίζεται απόλυτα στο παρακάτω σχόλιό μου για το “Gonad Waltz”:
4.
BLACKDEATH “Mortui Incedere Possunt”
…βάλε και μια ακαταμάχητη σύνθεση Chaos Magic με ένα υφέρπον, σκοτεινό χιούμορ (ακόμα και τα νικνέημς των μελών -Para Bellum, Abysslooker και Polar Maya- περισσότερο σε κόμιξ φέρνουν παρά σε οτιδήποτε άλλο) κι έγινες
3.
ALKALINE TRIO “Blood, Hair, and Eyeballs”
Κάτι φίλοι απ’ το λύκειο/πανεπιστήμιο συναντιούνται 25 χρόνια μετά στο γάμο ενός παλιού συμμαθητή και η κουβέντα αναπόφευκτα πάει στα παλιά, στις γυναίκες (που περάσανε από δω), στα ξύδια και την ανεμελιά με μια γλυκιά νοσταλγία που μένει όμως εκεί και δεν γίνεται ψύχωση.
Το “Blood, Hair, and Eyeballs” είναι απ’ τους υπερσπάνιους δίσκους που κάθε κομμάτι έχει κάτι να πει, κάθε κομμάτι είναι δυνητικό χιτάκι, κάθε κομμάτι καλεί σε κούνημα και sing-along. Αν ήταν ταινία θα μπορούσε να είναι ένα “Hangover” (αλλά με περισσότερο class), ένα “Ας Περιμένουν οι Γυναίκες” (αλλά πιο γήινο και με λιγότερη φιλοσοφία) ή ακόμα και τα “Κουρέλια…” (αλλά χωρίς να καταπλακώνονται από τη ματαιότητα).
2.
Εδώ είμαστε! Έτσι πρέπει να είναι οι «επιστροφές». Πόλεμος και κανένα έλεος! 85 λεπτά σου λέει, κάτσε βγάλε άκρη. Οι Καναδοί επιτίθεται στην αίσθηση της ακοής με τρόπο που τρομοκρατεί, όλο αιωρείται η σκέψη «δε μπορεί, κάπου θα σταματήσει αυτή η βία», μα δε σταματά ποτέ, μόνο σε κάτι μονόλεπτα ιντερλούδια για να επιστρέψει ακόμα πιο αδυσώπητη. Κι όμως, ακρόαση με την ακρόαση, όλο και λίγο παραπάνω νόημα αποκαλύπτεται κι αν βγει κανείς ακέραιος απ’ τον λαβύρινθο του “Flail, Faexregem!” μάλλον έχει τα πια τα εφόδια να το πάει #mexritelous.
1.
HEAVE BLOOD & DIE “Burnout Codes”
Φέτος το καλοκαίρι (το εξάμηνο που κράτησε δηλαδή), με το θερμόμετρο να παίζει από 30 και πάνω, μου λέγανε «καλημέρα» και απαντούσα “heat waves! dog days!”. Σοβαρά τώρα δε μπορώ να σκεφτώ πόσα χρόνια είχα να πέσω σε δίσκο ευρύτερου ροκ και να με πιάσει απ’ το λαιμό και να μη μ’ αφήνει με τίποτα.
Το “Burnout Codes” διαλύει τον χωροχρόνο (άρα επιτελεί τον απόλυτο σκοπό της τέχνης) καθώς μέσα από τα riffs, του synths του, τις (απλές) δομές του, τα αγχωτικά φωνητικά, ταξιδεύει με ταχύτητα φωτός από τα 80ς στο σήμερα και πάλι πίσω και από την παρακμιακή Αθήνα στο κρύο Όσλο και από κει σε εργατογειτονιές του Μπέρμινγχαμ, μια αέναη παλινδρόμηση μεταξύ ματαιότητας και επανάστασης.
Άντε κάντε για ταινίες τώρα, ν’ ανάψουν τα αίματα λίγο.
Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει φέτος , ειλικρινά δεν θυμάμαι να έχω ακούσει πάνω από 6-7 άλμπουμς, νιώθω σαν τον Biden από την μέρα που δόθηκε το έναυσμα για ψηφοφορία
Αλλά ας πάμε με κάποιες επιλογές , εκ των οποίων μόνο τα 2 πρώτα ήταν αυτά που σκέφτηκα και θυμόμουν ότι είναι φετινά
HONOURABLE MENTIONS
Bruce Dickinson - The Mandrake Project
Judas Priest - Invisible Shield
μια χαρά τα πήγε η γερουσία
TOP 5
5. Blood Incantation - Absolute Elsewhere
Not exactly my cup of tea, προτιμούσα το Deathικοτερο προηγούμενο , still πολύ ιντριγκαδορικο και ενδιαφέρον άκουσμα
4. Traveler - Prequel to Madness
Από τύχη το θυμήθηκα, μου πέταξε και δύο κομμάτια το Spotify στο wrap , επιβεβαίωσα ότι μου αρέσουν ακόμα αρκετά , οπότε there you go
3. Caligula’s Horse - Charcoal Grace
Τέλη Γενάρη βγήκε που να θυμάμαι ο καημένος… Σταθεροί στις ποιοτικές κυκλοφορίες και θέλω πάρα πολύ να τους δω λάιβ κάποια στιγμή, ιδανικά σύντομα
2. Midnight - Hellish Expectations
Το μεγάλο φετινό μου κόλλημα σαν μπάντα, εξαιρετικός δίσκος που με συνόδευσε στο τρέξιμο και συνδυάστηκε με κολασμένοι λάιβ . Μπανταρα και δισκαρα
1. Khirki - Κυκεώνας
Ο καλύτερος δίσκος του 2024 για μένα , μουσικαρες και οι τρεις , πολύ ωραίος παίκτης ο front man . Γενικά το απόλαυσα πολύ , πολλά riffs & licks που με κράτησαν στο τεχνικό κομμάτι
Τους εύχομαι να γίνουν η επόμενη μεγάλη ελληνική μπάντα
Εννοείται και εξώφυλλο
'Εχουμε ψηφίσει ήδη 26 , πατήστε καρδούλα όσοι θέλετε παράτα
, στις δέκα καρδούλες μία μέρα παράτα
Προφανώς δεν ισχύει στις 20 2 μέρες κ.ο.κ.
Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη, κλασσικό ντέρμπι βγαλμένο από τα παλιά , οι γνωστοί άγνωστοι ξέρετε τι να κάνετε…
βάζω λίγο cure μπας και νιώσω, ευχάριστη έκπληξη εως τώρα
Και να πω οτι δεν με εντυπωσιασε… Καλα πηγε αυτο κι ας μην ηταν πενταδατο.
Αν δεν εμφανιστει Παντελης με “2-3 ωριτσες παραταση διοτι ειμαι σε συναυλια”, ειναι ως μη γενομενη η ψηφοφορια των 5 καλυτερων και παμε απο την αρχη.
Δεν ακουσα πολλα νεα πραγματα φετος αλλα τα παρακατω τα ελιωσα
1.Mother of Millions - Magna Mater
2.Leprous - Melodies of Atonement
3.Deep Purple - =1
4.The Warning - Keep Me Fed
5.Evergrey - Theories of Emptiness
2024
κατεβαζω 11αδα που σιγουρα δεν θα κερδισει αλλα παιζει καλη μπαλα με χημεια
- PINEAPPLE THIEF – it leads to this
- NEW MODEL ARMY – unbroken
- EVERGREY – theories of emptiness
- BLACK COUNTRY COMMUNION – V
- DEEP PURPLE - =1
- DAVID GILMOUR – luck and strange
- CURE – songs of a lost world
- LEPROUS – melodies of atonement
- JUDAS PRIEST – invicible shield
- OPETH – the last will and testament
- STEVEN WILSON – the harmony codex
και του χρονου
Πολλα τα posts παιδια. Ειμαι σε συναυλια, θα τα διαβασω ολα αργοτερα.
And that’s how it begins.
Αρριβεντέρτσι φιλάκια,
2024
-
The Mysterines - Afraid Of Tomorrows
Τα παιδιά του Σιάτλ που μεγάλωσαν στο Λίβερπουλ. Υπέροχα εναλλακτικό. Γνήσια γκρίζο. Άψογο από την αρχή ως το τέλος. -
Bring Me The Horizon - Post-Human: Nex Gen
If Jesus Christ returns, well just kill the fucker twice. -
Alcest - Les Chants De L’ Aurore
Να τον ακούτε τον @Aldebaran. Κι ας μην τα ψηφίζει όταν έρχεται η ώρα. -
The Cure - Songs Of A Lost World
Ρόμπερτ αγάπη μου, έλα πάρε με από δω. -
Fontaines D.C. - Romance
Πρωτοκλασάτη εναλλακτικήξεπουληματικήστροφή. Με την καλή έννοια, βεβαίως.
+5:
-
Chelsea Wolfe - She Reaches Out To She Reaches Out To She
Απευθείας από το μεγάλο βιβλίο με τα ξόρκια. Το ατμομέταλ που αγαπήσαμε. -
Chequerboard - Souvenir
Σαράντα λεπτά, έξι χορδές, δυο στάλες μέλι, όλα τα συναισθήματα. -
Halsey - The Great Impersonator
- I can handle myself.
- So said every dead girl in Hollywood. -
Make Them Suffer - Make Them Suffer
Από τις εξαιρέσεις που η επιλογή για ομότιτλο βγάζει νόημα. Η Αυστραλία κρατάει ακόμα. -
Thrown - Excessive Guilt
Gimme. A. Break. Το απόλυτο nü εικοσάλεπτο της χρονιάς.
Μπόνους:
-
King Hannah - Big Swimmer
Το ηχητικό αντίστοιχο μίας υπέροχης ζεστής κούπας που συνοδεύει την τελειότερη συννεφιασμένη μέρα. -
Linkin Park - From Zero
Νετι.
Εξώφυλλο:
Έχουν βάλει καρδούλα άτομα που έχουν ψηφιστεί. Καταγγέλλω τη διαδικασία
Προφανώς και παράταση, δεν θέλω να πάρω απουσία
:“”“”)))))
12 το κλείνω, το νού σας