2 Likes
Κομματαρα.
3 Likes
1 Like
Celtic metal/punk από μια από τις top νέες ιρλανδικές μπάντες. Βγήκε σήμερα - βάλτε ένταση!
6 Likes
Μίας μέρας καθυστέρηση λόγω φόρτου εργασίας, αλλά εδώ είμαστε πάλι:
1. James Blake - Trying Times (electronic/pop)
Ο σπουδαίος μουσικός απ’ την Αγγλία επιστρέφει με έναν ακόμη ιδιαίτερο και όμορφο δίσκο, με τρομερή παραγωγή και ατμόσφαιρα.
2. Mammon’s Throne - My Body to The Worms (Death D00m)
Ιδέα δεν έχω για τούτουσδω, αλλά έχουν τραβήξει την προσοχή του @Spyros_Room302, που μετά από τις προτάσεις του σε Exxul και Worm έχει την τυφλή εμπιστοσύνη μου!
3. Soft Machine - Thirteen (Progressive Rock the old, the orthodox)
Τι απ’ τους παλιούς Soft Machine έχουν αυτοί εδώ είναι συζητήσιμο. Ωστόσο, αφού καταφέρνουν να έχουν υψηλή ποιότητα κυκλοφοριών, τους συγχωρείται, οπότε πάμε για έναν ακόμη όμορφο δίσκο.
4. Tinariwen - Hogger (desert blues)
Οι αγαπημένοι του Καλαμούτσου επιστρέφουν τρία χρόνια μετά το “Amatssou” και ετοιμάζονται για άλλη μία φορά να μάθουν στον κόσμο μπαλίτσα.
5. Lamb of God - Into Oblivion (groove metal)
Η μεγάλη επιστροφή ή η επιστροφή των μεγάλων;
6. Kim Gordon - Play Me ([experi]mental)
Στα 72 της χρόνια, η Kim Gordon εξακολουθεί να δίνει αφορμές για συζήτηση και επεξεργασία.
7. Annahstasia - Live At Glasshaus (art/folk)
Πέρυσι η Annahstasia κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της, ένα πανέμορφο δίσκο που ανέδειξε την γαμάτη φωνή της. Φέτος την απολαμβάνουμε και σε live κυκλοφορία.
8. Wolfbastard - Satanic Scum Punks (crust)
Κόψτε τίτλο/εξώφυλλο και βγάλτε συμπέρασμα, τι περιμένετε, να σας πω εγώ για crust;
Μιλώντας για δεινόσαυρους της prog, είχαμε και νέο Gong, αλλά και live απ’ τους Asia. Σε πιο singer/songwriter και indie, μπορούμε να ψαχουλέψουμε το νέο δίσκο της Ora Cogan και την αυτοσχεδιαστική μουσική της Claire Dickson, ενώ αν θέλουμε βρωμιά και hardcorίλα, έχουμε grindcore απ’ τους No/Mas και thrash/hardcore απ’ τους Vitamin X (Εξωφυλλάρα, αλλά αν αυτή είναι η Ευρώπη, εγώ είμαι τάρανδος). Τέλος, indie ντεμπούτo από The Sophs και folk από Tenderness.
9 Likes
1 Like
Τι κομματάρα ρε! Πρώτη φορά τους ακούω. Θα δώσω βάση.
Εν τω μεταξύ μόλις είδα τον τίτλο έσκασα στα γέλια γιατί κάτι μου θύμισε - και όντως, μετά από μια γρήγορη αναζήτηση, είναι παρμένος απ’ αυτά τα απίθανα παλικάρια εδώ πέρα. Εσύ Αλντεμπαράν σίγουρα θα τους έχεις δει κάπου 
1 Like
Σε σχετικό ύφος, νωρίτερα φέτος κυκλοφόρησε και το παρακάτω που μπορώ να πω ότι με κέρδισε σε μεγάλο βαθμό.
2 Likes
Εμένα πάντως μ’άρεσε!
1 Like
Μπαίνοντας με αρνητικές προσδοκίες, βγαίνω κι εγώ με θετική γνώμη
(Μέτριο ΑΙ εξώφυλλο is μέτριο)
1 Like
Ούτε καν το γνώριζα σαν πρόθεση όλο αυτό. Περίεργη πρωτοβουλία που μπερδεύει και διχάζει (εμένα τουλάχιστον). Το κομμάτι είναι ΟΚ έως καλό σε σημεία.
1 Like
Η φωνη του Tate ειναι καλως ή κακως τοσο μοναδικη που δυστυχως οι Queensryche δε θα μπορουσαν ποτε να τον αντικαταστησουν και να εχουν την μαγεια που ειχαν καποτε.
Κατα τα αλλα το τραγουδι ειναι παρα παρα πολυ καλο.
Δεν ξερω αν ειναι ΑΙ το εξωφυλλο, αλλα εμενα μου αρεσει πολυ.
Μικρη σημασια εχει κι αν ειναι ΑΙ.
Υποκειμενικά μιλώντας, ναι. Για μένα έχει μεγάλη
5 Likes
Συμπαθές αλλά δε νομίζω πως θα το αναζητήσω σύντομα.