Και στο μοναστηράκι, δίπλα σχεδόν είναι οι μπουτίκ των 3, ενώ τα μαιμού έχουν απ’ όλα.
κανονισμένο για μέσα Μαρτίου το ταξιδάκι στην Κωνσταντινούπολη (3,5 μέρες). θα έχω από κοντά τον @jonkyr για να μου τα πει συγκεκριμένα. ![]()
χρωστάω ένα review για Νάπολη που ήμουν το προηγούμενο ΣΚ, το υπόσχομαι για αύριο ![]()
Εκανα λαθος, ηταν 43 τελικα. 17 χλμ την Παρασκευη (με 2,5 ωρες υπνο μετα τους Blood Incantation, καλα πηγα στα εργομετρικα
) Συνεχισαμε με 15 το Σαββατο, κλεισαμε 11 χλμ την Κυριακη (ημασταν αεροδρομιο στις 18.30 βεβαια).
Ας πω για Νάπολη.
Φανταστική πόλη! Πολύ ωραίες οι βόλτες μέσα στα στενά, ωραία σοκάκια και μαγαζάκια που ξεπηδούσαν ανάμεσα στον κόσμο και τα πολλά αυτοκίνητα. Παρόλο που από ό,τι καταλαβαίνω πλέον έχει ανέβει πολύ τουριστικά, καταφέρνει να κρατάει τον χαρακτήρα. Δεν έγινε αποστειρωμένη πόλη μόνο και μόνο για τους τουρίστες. Ένιωσα ότι το κέντρο της είναι πολύ ζωντανό και φιλόξενο!
Δυστυχώς λόγω μια -ευτυχώς ήπιας- γαστρεντερίτιδας που με ταλαιπώρησε δεν απόλαυσα όπως θα ήθελα το φαγητό κάτι που με έκανε να χάσω σημαντικό κομμάτι ταξιδιού σε ιταλική πόλη. Σκεφτείτε δεν έφαγα καν τιραμισού ή gelato…
Πήγα σην Πομπηία αλλά μάλλον δεν έκανα κάτι καλά γιατί περίμενα να δω μπόλικα ομοιόματα των θυμάτων του ηφαιστείου. Αλλά αυτό που ήθελα να δω το είδα, και φυσικά ήταν το αμφιθέατρο!
Ανεβήκαμε και στον Βεζούβιο να δούμε τον κρατήρα μιας και το ήθελε πολύ το κορίτσι. Εκείνη ενθουσιάστηκε, εγώ όχι γιατί ήταν δύσκολος και ο ανήφορος ![]()
Στο κάστρο Sant Elmo ήταν ωραία βόλτα για τη θέα, συν τα ωραία μαγαζάκια που έχει εκεί τριγύρω στην περιοχή και bonus ένα εξαιρετικό καφέ-εστιατόριο-δισκάδικο όπου και τίμησα δεόντος (όχι όμως το εστιατόριο
)!
Κάναμε και μια ξενάγηση στις κατακόμβες που ήταν καλή εμπειρία.
Μένα πολύ κεντρικά (δίπλα στο μετρό Universita) οπότε όλες οι αποστάσεις για τις βόλτες έβγαιναν άνετα με τα πόδια. Αυτό φυσικά είχε και το θετικό ότι βρίσκαμε διάφορα μαγαζάκια που δεν θα τα βλέπαμε αλλιώς, όπως ένα καφέ (rosticceria αν το λέω σωστά) που το βρήκαμε περπατώντας έναν δρόμο (από όλους αυτούς που νομίζεις ότι είναι πεζόδρομος αλλά περνάει κάθε είδους όχημα) που θύμιζε κάτι σαν την αγορά στην Αθηνάς ή τη Βαρβάκειο. Κάτσαμε για γρήγορο καφέ και ένα τέλειο κρουασάν, ενώ πχ απέναντί μας ήταν ένα υπαίθριο ψαράδικο. Φουλ αντιτουριστικά δηλαδή και ούλτρα φθηνά, γιατί τα αντίστοιχα στη Spaccanapoli τα πληρώσαμε με τριπλάσια τιμή.
Γενικά η Νάπολι μπήκε στη λίστα με τις πόλεις που θα ξαναπήγαινα άνετα για ένα ΠΣΚ (με υγιές στομάχι!) για τη βόλτα, το φαγητό (σαλουμερίες ftw) και τις ποτάρες! Είναι οικονομική και φιλόξενη.
ΥΓ. Στη Νάπολη εκτίμησα τους Έλληνες οδηγούς ![]()
Τον γύρο της Σικελιας ξεκινάμε εμείς: αρχή από Κατανια, ανεβαίνουμε Ετνα hike, και μετά Taormina, Συρακουσες, Ragusa, Agrigento, Marsala και Palermo… !
Περιμένουμε εντυπώσεις. Εμείς το ψήνουμε για καλοκαίρι.
Με το συμπάθειο η “διόρθωση”, αλλά ταίριαζε υπερβολικά πολύ για να το προσπεράσω! ![]()
Ας το ζωντανεψουμε λιγο. Βερολινο αυτη τη φορα, 3,5 μερες με εξαιρετικο καιρο (νορμαλ κρυο στους ~5 βαθμους, αρκετη λιακαδα μεσα στη μερα). Ενταξει, αυτη η πολη δεν χορταινεται. Ειχα συγκεντρωσει τιπς απο δωθε, ειχα την αμεριστη συμπαρασταση συμφορουμιτων που εστελναν μνμ σε ινστα και βαιμπερ για να συνδραμουν με συμβουλες, ειχα και αρκετη τυχη.
Ενταξει, οσο κι αν εχεις παει σε αυτη την πολη, παντα υπαρχουν νεα πραγματα να δεις. Στο Urban Spree ειχε την καλυτερη εναλλακτικη χριστουγεννιατικη αγορα, πολυ gloomy και αρκετα dark, με μυστηριους ακροβατες και αθλοπαιδιες οπως ψαρεμα παπακιων στο ενα περιπτερο και τοξοβολια ακριβως διπλα, κατι πειρατες της Καραβαϊκης (sic) που σε βοηθουσαν στην σκοποβολη και αλλα τετοια. Ωραιο φαγητο (προφανως), καλο gluhwein και τρομερη ατμοσφαιρα.
Δεν πηγαμε σε ουτε ενα εστιατοριο (@Lupin σού γλιτωνω λεφτα), τρωγαμε μονο street food ή μαλλον χριστουγεννιατικα bratwurst και μπιφτεκια (μιαμ). Καθε δυο γωνιες ειχε και μια αγορα λογω ημερων. Αυτη η πολη ειναι κατι μοναδικο, διοτι διπλα στο κορυφαιο εστιατοριο βλεπεις ενα μπαρ που δεν εχει πινακιδα, παραθυρα ή πορτες επειδη εχουν καλυφθει απο χιλιαδες αυτοκολλητα για DIY και punk/metal/hardcore/οτιναναι event. Και ειναι κουλ, δεν τρεχει μια. Δεν παταει κανεις γκαζι για να προλαβει το πορτοκαλι, τσακωνεσαι με ποδηλατες επειδη μπηκες στο territory τους και η ζωη συνεχιζετα ηρεμα.
Απο τυχη ανακαλυψα το Potsdam, οχι την πλατεια -οπως με ρωτησε ενα εκλεκτο μελος της εδω κοινοτητας- αλλα την κοντινη πολη. Ειδα μια αφισα για το Museum Barberini και το ενα εφερε το αλλο. Οποιος παει Βερολινο και τα εχει γυρισει ολα, ας κανει μια βολτα εκει. Ειναι 40-45 λεπτα με το τρενο και θα δει ενα ομορφο και διαφορετικο μερος, unesco heritage κλπ κλπ. Και φοβερα μουσεια. Αλλα για τεχνη θα τα πουμε σε διπλανο νημα.
Αξιζει να αναφερω μια μοναδικη εμπειρια. Το Babylon. Την προηγουμενη φορα που ημουν Βερολινο, εσκαγαν διαφημισεις στα σοσιαλ. Για οσους δεν ξερουν, ειναι ενας κινηματογραφος, αν θυμαμαι καλα σε κτιριο του Β’ ΠΠ και εχει καμποσες αιθουσες. Σε μια απο αυτες παιζουν μερικες φορες το μηνα καποιες ταινιες βωβου κινηματογραφου, μονο που το score παιζεται απο live κλασικη ορχηστρα κατω απο το “πανι”. Σιγουρα ηξερα οτι επαιζαν το Metropolis (που ηθελα σαν τρελος να δω την προηγουμενη φορα και δεν…) και το Nosferatu. Φετος ειχε το Modern Times, που τελικα παρακολουθησα. ΕΜΠΕΙΡΙΑ. @Lupin, κανε κουμαντα.
Γενικως, εβγαλα μερικες αγαπημενες φωτογραφιες, τα χρωματα στο σουρουπο ηταν αλλο πραγμα. Μερικοι συμφορουμιτες με ακολουθουν, οποτε τις εχουν δει, αλλα νταξ, ας βαλω καποιες απο αυτες που μου αρεσαν περισσοτερο.
Καλες γιορτες να εχουμε.
Εγώ να πω ότι ο Γιάννης είναι εξαιρετικός φωτογράφος. Δεν είχα καταλάβει ότι έχει και αυτή την ιδιότητα.
Το Babylon νομίζω είναι αυτό στη Rosa Luxemburg platz; Νομίζω έπαιξαν τα Υπόγεια Ρεύματα εκεί πριν κάνα μήνα. Παρόλο που συνήθως μένω πολύ κοντά δεν έτυχε να το επισκεφτώ. Και έδωσες καλή ιδέα για την επόμενη φορά.
Ζήλεψα ρε μπαγασα! Άντε και στα επόμενα!
Yes! Να πας, ειναι φοβερη εμπειρια. Για τις αμιγως κινηματογραφικες αιθουσες (ποιοτητα) δεν εχω διαβασει καλα reviews, αλλα αυτη οπου γινεται και το λαιβ ειναι σιγουρα μια χαρα και must-see. Την προηγουμενη φορα εχασα το Metropolis (παροτι το χαλβαδιαζα οταν εβγαινε χορηγουμενο στα σοσιαλ) επειδη σκεφτομουν “πού να τρεχεις τωρα”. Και την επομενη μερα απο την παρασταση, διεσχισα τον δρομο απο το ξενοδοχειο μου, μπηκα στο απεναντι στενο με κατευθυνση ενα μπαρακι και στην αλλη γωνια ειδα το Babylon. Συγχυστηκα, το “πού να τρεχεις” ηταν κυριολεκτικα 150 μετρα μακρια μου.
Summary
Ισως δεν εχω κι αλλη
Αλλα ειλικρινα ευχαριστω, νομιζω οτι απλως εχω λιγη τυχη παραπανω στις φωτο (και λιγο staging ισως) ![]()
This post was flagged by the community and is temporarily hidden.
Φέτος κατάφερα κι εγώ να πάω εκεί. Ας βάλω κι εγώ τη δική μου φωτό έτσι για την ιστορία (και επειδή ζήλεψα)
Εκεί ήταν το τέλος της Λούξεμπουργκ.
Σε λίγο αντι-mood γιατί θέλω να το βγάλω από μέσα μου, αλλά υπάρχει ποτέ κανένας σοβαρός λόγος για να προτιμήσει κανείς ταξίδι στην Αυστρία, έναντι άλλων μερών της Ευρώπης;
Γύρισα από μια εβδομάδα σε Σάλτζμπουργκ και Βιέννη. Βιέννη είχα πάει μια εβδομάδα και το Μάιο του 22, με χαρά θεού άνοιξη κάθε μέρα. Τώρα χριστουγεννιάτικα markets κ.λπ. και στις δύο πόλεις.
Υπάρχουν πιο αγενείς άνθρωποι στην Ευρώπη από τους Αυστριακούς; Μιλάμε είμαι φοβερά εκνευρισμένος που άφησα τα λεφτάκια μου σε αυτούς τους τύπους. Και το '22 θυμάμαι ότι ήταν αρκετά grumpy, αλλά τώρα ξεπερνούσαν κάθε όριο. Σε 8/10 interactions μου, σε κάθε είδους setting, αντιμετώπισα φοβερή αγένεια και κατήφεια. Από υπαλλήλους ξενοδοχείων, ταξιτζήδες, σερβιτόρους, φουρνάρηδες, μαγαζάτορες στα christmas markets, ακόμα και περαστικούς. Δεν ήθελαν με τίποτα να βοηθήσουν, δε χαμογελούσαν με τίποτα, δε θέλαν να μιλήσουν αγγλικά, ήταν φανερά σπασμένοι που είχαν οποιοδήποτε interaction μαζί μου.
Εντάξει, όμορφες πόλεις. Μέχρι εκεί. Μέτριο φαγητό. Πολύ υψηλές τιμές.
Ερωτώ λοιπόν: ποιος ο λόγος να προτιμήσει κανείς την Αυστρία από άλλες χώρες της Ευρώπης; Θες όμορφες/γραφικές πόλεις; Πιστεύω τουλάχιστον η Πράγα, Βουδαπέστη, Παρίσι, Γάνδη, Μπρυζ, Στρασβούργο, Βαρκελώνη, Εδιμβούργο, Ρώμη, Λισαβώνα, Πόρτο, Κρακοβία, Μόναχο (to name a few) είναι πολύ καλύτερες. Θες βουνά; Ελβετία, Ιταλία, Γαλλία τουλάχιστον ισάξια (αν και δεν έχω πάει Αυστριακές Άλπεις, πόσο καλύτερες όμως μπορεί να είναι για να πρέπει να φάω στη μάπα τέτοια συμπεριφορά;). Θες κεντροευρωπαικό φαί; Θες κάστρα; Θες παλάτια; Θες γκοθίλα; Θες μουσική και events? Όλες οι παραπάνω πόλεις της κεντρικής Ευρώπης τα έχουν όλα καλύτερα από την Αυστρία.
End of rant, αν έχει κάποιος απάντηση στην εν-μέρει ρητορική ερώτησή μου θα είχε ενδιαφέρον να την ακούσουμε.
Οι Γάλλοι ειναι τόσο αγενείς, που μέχρι και στο Emily in Paris, το λένε φόρα παρτίδα.
Δεν έχω νοιώσει σε άλλη χώρα υπόχρεος που ζήτησα ένα ποτήρι νερό ή να πληρώσω.
εδιτ - συμφωνώ για Αυστρία - μου φάνηκε ένα όμορφο μουσείο, αλλά πολύ “κλινική”, σχεδόν σε διώχνει. Μου αρέσει που πήγα μια φορά, αλλά δεν θα ξαναπήγαινα.
Εγώ είχα πάει τέτοια εποχή (για την ακρίβεια 1-6 γενάρη, πριν μια δεκαετία) και είχα περάσει πολύ ωραία, δεν παρατήρησα κάτι τέτοιο.
Δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα στις επαφές μου με τους ανθρώπους στη Βιέννη. Βέβαια είχα οργανώσει τόσο δυνατά το ταξίδι που ούτε τους χρειαζόμουν. Οι μόνες στραβές επαφές με ανθρώπους που είχα σε ταξίδι ήταν στο Πεκίνο όπου ήταν απλά από το χωριό οι περισσότεροι άνθρωποι που πήγαν στο Πεκίνο για να πιάσουν την καλή οπότε σε θεωρούσαν αυτόματα βλάκα Αμερικάνο/Δυτικό ή/και ένα σακί με λεφτά που αν το ενοχλήσουν επαρκώς μπορεί να τους δώσει κάτι. Το αστείο ήταν πως πέτυχα σε κάποια φάση εκεί τους πιο ευγενικούς άνθρωπους εβερ αλλά τελικά αποδείχτηκε πως ήταν Ιάπωνες χαχαχα.
Σρουντελ με βανίλια από τα ωραιότερα γλυκά που έχω φάει στη ζωή μου. Γύρισα και έψαχνα μαγαζί για να το τρώω …δεν βρήκα. Αλλά οκ μπορεί να υπάρχει λόγος που ορισμένες κουζίνες (Ιταλική, Ελληνική, Ιαπωνική κλπ) είναι οι γνωστότερες.
Οι Ούγγροι.
Περνώντας από Ουγγαρία και Αυστρία, και συνομιλώντας με άτομο που μένει εκεί χρόνια, μας είπαν πως ειδικά στις συναλλαγές με προσωπικό, αυτό θεωρείται εκεί το ευγενικό! Οι σερβιτόροι πχ και το προσωπικό όλων των καταστημάτων, γνωρίζοντας αυτό, παραητρησαμε ότι μας χαμογελούσαν μόνο ΑΦΟΤΟΥ είχαν πληρωθεί, συνεπώς και ολοκλήρωσαν τη δουλειά τους όπου έπρεπε να είναι παγωμένοι.
Τώρα κι εμένα εκεί το κλίμα δεν με ενθουσίασε, προτιμώ περισσοτερο ζωντανά (και φθηνότερα) μέρη σαν την Τσεχία και τη Σερβία. Και οι Άγγλοι επίσης ειδικά στο βορρά είναι πάντα ευγενεστατοι.
Απλώς υπάρχει το language barrier με τον αγγλικό Βορρά.
Εγώ θέλω να πάω Βιέννη λόγω προσβασιμότητας με αμαξίδιο. Θα προτιμούσα Ρώμη, αλλά πρώτο ταξίδι, με αμαξίδιο, θα ήταν λίγο ζόρικο. Κοπεγχάγη, Βερολίνο, Άμστερνταμ, σαν εναλλακτική, θεωρώ δεν έχουν να δείξουν πολλά, σύγχρονες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες - βέβαια, δεν ξέρω, απλώς υποθέτω.
Επίσης, αν δεν έχεις κινηθεί στην Αθήνα με αμαξίδιο, δεν γνωρίζεις τι σημαίνει αγένεια.





























